Licht in ons hoofd

IMG_2109

Het is een misleidende titel, ik geef het toe. Het had ook kunnen zijn: Oh dennenboom, of de herdertjes zaten bij na-ha-hachte, maar dat is het niet.

Speciaal met mama op de bakfiets naar de Vesting alwaar er om 14 uur al een gekrioel van mensen was, die allemaal naarstig op zoek waren naar de mooiste kerstboom die past in de auto, bakfiets en woonkamer. Wij hadden de mooiste. Standaard met een rood lintje in de top waar straks de piek moet komen.

Lichtjes ook in het hoofd van mama, want die heeft een haat-liefde verhouding met die meters kerstverlichting die van nature de behoefte heeft om erg dicht in elkaar te kroelen, en eerst uit elkaar moet worden gekaald, waardoor het optuigen van de kerstboom in verhouding kinderspel is.

De zolder slaakte ook een zucht van verlichting toen we de drie dozen en drie vuilniszakken kerstversiering uit de berging haalden. Dzjez had inmiddels op een charmante manier vastgesteld dat ik wakker was, nadat hij de gordijnen had open gedaan en op luide toon had gevraagd of ik nog sliep. Met één oog open kom ik bevestigen dat dat niet het geval was…

En kerstbomen zijn natuurlijk verlichtende momenten in het leven van een bijna 3-jarige. Het is pas de derde keer dat ik kerst meemaak, dus in eerste instantie keek ik raar op toen er ineens een boom in ons huis stond en niet meer in het bos van Feikje en Kabouter Kras.

“Waarom?” Is dan een vraag die in je opkomt, zeker als je niet op de hoogte bent van de geschiedenis van de kerstboom die volgens bepaalde theorie een Oudgermaanse oorsprong zou hebben om de midwinterviering op te luisteren. De boom was toen een eik en werd uiteindelijk in brand gestoken (lekker warm en lekkere knetter).

Pas in de middeleeuwen werd het een naaldboom, omdat die lekker groen was in de winter en ging men kaarsen (en klatergoud, snoepjes en appels) gebruiken, simpelweg omdat kaarsen toen pas uitgevonden werden. Ook toen vlogen die bomen in de fik, maar dat was dan vaak weer niet expres.

De ballen gingen er pas in toen de kerk in de 19de eeuw ineens de symboliek goed vonden passen bij kerst, vanwege ‘De verlichting’, het feit dat groen mooi contrasteert met de ballen en vooral gezellig staat in de woonkamer. Zo nu ben je weer bij.

Dank u wel Drs Jay, voor dit intermezzo.
Enfin, nadat we een aantal ballen per ongeluk kapot gegooid en betrapt hebben (scherven brengen geluk zegt mama) en papa de mooi uitgerolde lampjes even handig op ging rollen, ging ieder zijn eigen weg en zorgde mama er voor dat de kamer en de vensterbank meedingen naar de prijs voor het mooist-versierde-huis-in-de-straat.

Dank je wel mama!

Oh, en ik moest nog even dansen:

<>

Er lag nog een mooi avontuur in het verschiet, we gaan zaterdag namelijk naar Beppe, Nynthe, Senn en Tessa en….. we blijven er logeren!

Dat hebben we nog nooit gedaan. Samen in de auto, mama had voor ons allemaal een bak fruit gemaakt en de tas goed gepakt. Papa had de iPad met kinderliedjes mee, dus we hebben gelezen en gezongen. De rit vliegt dan voorbij en voordat we het wisten stonden we bij Pake voor de deur.

Daar hebben we gespeeld en limonade en chocolaatjes gegeten en was papa bezig de computer van Pake in te stellen voor de grote en ongeoefende vingers van Pake. Vroeger toen hij klein was had je een leipad, daar zat geen batterij in en moest je met een griffel zelf tekeningen op maken. Nee, dat was geen Piet Piraat denk ik, gewone mannetjes. Nee, Pake en een toetsenbord is alsof je een middeleeuwer vraagt om de kerstverlichting van zolder te halen…

Dus nadat we eerst bij Pake waren geweest, werden we opgewacht door ongeduldige berichtjes van Senn “Wanneer koomen juulie”. Dus in de auto, uit de auto en de gezelligheid aan. Zonder mama. En dat was wel een beetje raar.

Aan de andere kant is dat ook wel weer leuk, want dan kun je elkaar lekker missen en als je elkaar dan weer ziet ben je EXTRA blij. Maar eerst spelen en de slaapkamers in no-time omtoveren in een chaos. Dat is een kunst!

IMG_2138 IMG_2133 IMG_2132 IMG_2131 IMG_2130 IMG_2125

Ik doe mee alsof ik er al jaren bij hoor, babbel, loop, dans, en speel in het rond. En links en rechts geef ik een knuffel en een kus (waarbij ik direct ook mijn neus even af kan vegen) en vermaak me opperbest!

Ik mag samen met Dzjez in de kamer slapen wat normaal Nynthe haar kamer is, met een hele mooie prinsessen sluier voor het gemak en voorkoming van nachtelijke angsten, hangt die aan de kant.

We hebben heerlijk geslapen tot half 7, het tijdstip waarop alles onder de tien spontaan wakker werd. Na wat omzwervingen en luid gezang werden we opgehaald door Tessa, dat was het plan, dus kwam mooi uit.

IMG_2120

OK, we hebben lekker gespeeld en ik moet nu ook weer gaan spelen, dus we sluiten hierbij af.

Zometeen op weg naar mama.

It wie wer in moaie tiid.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

Allenachtig

_1220290

Dat zul je net beleven hè!
Dan moet je er een keer vroeg uit en dan lig je om kwart-over-zeven nog te ronken als beer in het begin van zijn winterslaap. Normaal ben ik met gemak wakker om een uur of kwart-over-6 of half zeven, maar nu dus niet.

Voor mij gold hetzelfde. Ik lag achterstevoren, binnenstebuiten in mijn bed, zonder dekens in een diepe, diepe slaap toen papa binnenkwam met het licht in de badkamer aan. Gelukkig kende hij de magische woorden om mij vrolijk uit mijn slaap te halen. Dat zorgt er voor dat er geen verkeerde benen uit de verkeerde kant van het bed slingeren (niet dat ik daar veel last van heb), maar uitsluitend met goede benen uit de goeie kant. De magische woorden zijn “We gaan Beppe halen…”.

Dan springen mijn ogen open en kijk blij naar papa. “Kleren aan?”  vraagt hij en ik zeg “ja eren aan” (mijn praten gaat echt met sprongen vooruit!). Nadat we mijn kleren aan hebben, gaan we naar Dzjez die met een klein kwijlstroompje uit linkermondhoek, zijn kussen aan het bevochtigen is en nog steeds hard slaapt. Na vriendelijk vragen en aaien, besluiten papa en ik het licht aan te doen en zeggen in koor “We gaan Beppe halen” en de magische spreuk werkt ook bij hem! Ineens is hij wakker en wil zo snel mogelijk zijn kleren aan.

Papa had al twee broodjes gesmeerd en bekertjes gevuld met melk, dus konden we zonder dralen doorlopen naar de auto en vertrekken. Het was nog donker en we moesten zigzaggend tussen de regendruppels door, want die hadden duidelijk besloten dat ze uit de hemel gingen vallen, met als missie de Keverdijk blank zetten, maar wij waren ook op een missie en vooral niet bang voor nattigheid. Met zippende ruitenwissers en een beker melk in de hand waren we op weg. Op weg naar Schiphol! Wat klinkt als ‘Schip ahol, schip ahol’ wat van ons direct wegpiraten maakt, die met een keurig gangetje van 105-op-de-teller over de snelweg razen.

Papa kent duidelijk de weg, want die rijdt onder pardon naar de parkeerplaats voor kort parkeren in de aankomst sectie. Het enige wat wij nog moesten doen was uitstappen en vriendelijk knikken naar bus- en taxichauffeurs, want je weet nooit wanneer je ze nog eens tegenkomt.

Papa tilt me, want we zijn haast te laat. Het is al 7:47 en we willen natuurlijk eersterangs staan bij de uitgang van Terminal 1! Terminal 1 is wel heel erg rustig, dus kijken we nog even op het bord en zien dat Garuda uit Jakarta al geland is en de mensen bij Terminal 3 naar buiten zullen komen. Wij als de wiedeweerga onderweg naar Terminal 3, want stel je voor dat Beppe al door de deuren is en ons niet ziet staan! Dan missen we dat magische moment van het weerzien!

Gelukkig volgt Terminal 3 na Terminal 2 en zien we nog geen Beppe bij de Starbucks met een kop koffie op de tafel en de koffers er onder. We zijn op tijd. En wat blijkt, er staan een heleboel mensen op Beppe wachten, want het is er druk. De meeste ken ik niet en, zoals al gauw blijkt, komen ze niet voor Beppe maar voor al die andere mensen die uit de schuifdeuren komen lopen. Het is wel een grappig gezicht. Elke keer als de deuren opengaan zie je alle ogen naar de deur gaan en de mensen die uit de deur komen, kijken zoekend om zich heen naar die ene of meerdere bekenden die op hun wachten. Groot is de droefenis in hun ogen als ze ontdekken dat er niemand staat…. Dan zwaaien wij gewoon even en zijn ze een stukje minder droevig.

We begrijpen nu ook dat we beter bij de schuifdeuren kunnen staan dan te laat komen, en dat waren we dus duidelijk niet want we na 20 minuten was Beppe er nog steeds niet en 20 minuten wachten is te lang als je aandachtspanne van concentratie 19 minuten hebt. Gelukkig is iedereen vriendelijk als ze te wachten op iemand die thuis komt van een lange reis.

Het is grappig hoe ‘wachten’ ineens omslaat in ‘zijn’ en alles wat daar voor is verdampt als sneeuw voor de zon (ja sneeuw voor de zon, sublimatie). Soms denk ik dat het belangrijk is daar even aan te denken voordat je begint met wachten. Bovendien kun je wachten ook vertalen naar tijd en ruimte om na te denken of om je heen te kijken. Dan wordt wachten ineens een moment voor jezelf (later ga ik daar vast nog wel eens een boek over schrijven).

Maar daar was Beppe. Onze lieve Beppe.
En ik weet dat ze van Bali komt en weet dat ze bij Irene, Noa en Quyn is geweest. Dat zeg ik ook, zie je? Ik begin telkens meer te praten. En dan zit ik bovenop de koffers en rijden we naar de auto en babbelen we en zijn we blij dat Beppe er weer is.

_1220287

“Het was wel heel erg heet bij Irene”, zei ze “je kon niet eens zonder schoenen langs het zwembad lopen. Zelfs het zwembad had het warm. Zo warm als het bad.” Kijk, wij hebben het weer goed gepland.

_1220282

Toen we thuis waren duurde het niet lang of Tessa, Senna en Nynthe komen door de achterdeur gelopen. Dat is de tweede schakel het terugkeerproces van Beppe. Niet alleen is dat praktisch, het is bovendien gezellig! Naadloos gaan we over van het ophalen van Beppe naar spelen met Senne en Nynthe. Zo zie je maar hoe een zondag ineens een ZONDAG wordt. Buiten was het storm- en regenachtig en dan is binnen extra gezellig. En toen kwam Evelyn ook nog.

_1220288

Het viel me op dat Jay wel heel erg knuffelig was en dan voel ik me altijd een beetje meer grote broer, dus vind ik het fijn om hem te knuffelen (dan laat ik mijn peuterpubertijd even varen, want dat kan ik ook, hoor). Achteraf bleek dat Jay niet helemaal OK was. Daarom ging Jay op tijd naar bed.

_1220291

Ja, daar was ik best even aan toe. Ik gloeide helemaal en moest een beetje overgeven. GEK hè. Eerst voelde ik me goed en toen niet. Gelukkig heeft dat geen invloed op mijn humeur. Toen ik opstond was iedereen weg en ik voelde me gelukkig al weer een beetje beter.

De rest van de dag hebben we lekker gehangen en geknuffeld en niet veel gegeten, maar waren wel blij. Papa heeft me speciaal naar bed gebracht. Zonder Dzjez, alleen ik en papa. Verstopt onder beer, beer en BEER, zat ik bij papa op schoot en las hij ‘Kikker en het slaapfeestje’ voor en ik pas precies in papa, zo lekker zit ik. Dat is de beste voorbereiding op een heerlijke nacht slapen en beter worden. Dat is het plan…

Oh ja, in de haast hebben we cadeautjes die er onder onze schoenen lagen niet uit kunnen pakken, dus hadden we nog een extra verrassing. Ik had een doos met 4 puzzels van Cars en Jay een mooi boek over de boerderij. En weet je wat? Het was maar goed dat ik de Witte Wieven steen voor de deur had gelegd, want anders had Piet niet binnen kunnen komen. Dat zei hij zelf, want ik heb een briefje gekregen. Een briefje van Piet. Echt waar. Ik bedoel maar (hij heeft het wel meegenomen trouwens!).

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

De jarige Beppe en de Strandkoning

P1110079

Vandaag was Beppe jarig en die werd al weer 63! Dat is zo knap en maar goed ook, want ze ziet er anders veel te jong uit voor haar leeftijd. Dat vindt de hele wereld.

Een bijkomend voordeel is taart en gebak (voor mij is dat verschil niet helemaal duidelijk, want de meest taart is gebakken, maar sommig gebak dan weer niet en eigenlijk maakt mij dat niet uit, want het is allemaal zoet en lekker!) en bezoek.

P1110097

Geen moment alleen dus deze ochtend. Niet alleen kwamen Irene, Tessa en Evelyn met aanhang, er kwam ook nog een nichtje van papa! Ingrid en dat kwam dan weer goed uit, want er moest een familiefoto gemaakt worden. Zo veel mensen op een foto! Dat valt bijna uit het frame-pje!

Ik ben met de kinderen naar de Waddenzee gaan kijken op de dijk. Dat is fijn, want zo hoef je niet op zoek naar vriendjes, die heb je gewoon en je noemt ze familie.

IMG_6281

Als we op een rij gaan staan, zijn we een ongelooflijk stijgende lijn, met Siebe aan het eind en Jay aan het begin (als hij kan staan). En dan staan er 10 op een rij. Die Beppe toch, zoveel grote kleinkinderen!

P1110101

Als we samen zingen hoor je het tot in het begin van de Dorpstraat en als we hoera roepen tot in Harlingen!

’s Middags zijn we naar het strand geweest in de bakfiets. Wij allemaal, dus ook Jay die voor het eerst zand tussen z’n tenen had. Gelukkig hadden we een tentkoepel van Beppe, anders was Jay zo de duinen ingewaaid!

Dat denk ik ook!

Zo veel wind, maar dat maakt wel dat de golven lekker klinken. Ik hoorde de wind tegen de tent en lag zelf lekker in de zon.

IMG_6287

Ik vind het niet erg dat ik (nu) de kleinste ben hoor. Dan krijg je ook veel aandacht, maar het belangrijkste is dat ik er ben. Ik bedoel maar, wie had daar nu op gerekend!

P1110106

Vorig jaar waren Papa, Mama, Zelda en Dzjez en de hele familie hier ook en toen vond iedereen het al bijzonder dat Dzjez er was. Geen haar op niemands hoofd die er aan dacht dat ik er nog zou zijn. En zo zie je maar, uit geen gedachte kunnen mooie dingen komen.

Die kunnen ook uit het zand komen. Met een schep en wat inspanning is er ineens een kasteel! Dat moet ik onthouden, want als ik later groterder ben moet ik samen met Jay ook een kasteel bouwen. En een stal voor onze paarden….

IMG_6284

Ik voel me als een koning op het strand en doe net alsof ik er al jaren kom (wat technisch natuurlijk niet kan, want ik ben al 1 jaar en 7 maanden of zo). Lekker in de duinen rollebollen en in het zand spelen.

Siebe was even helemaal zand! Alleen zijn hoofd was nog zichtbaar en ik was heel even bang dat de rest niet terug zou komen. Gelukkig kwamen hoofd, schouders, knie en teen, knie en teen, na een stevige grom weer tevoorschijn.

IMG_6288IMG_6289IMG_6290

Pfff!

Daarna zijn we naar ‘De Bolder’ gegaan. Ik heb daar van iedereen wat gesnaaid en stukken sparerib afgekloven met klodders appelmoes er op en een glas limonade leeggedronken mét een rietje, alsof ik dat m’n hele leven al doe. Nee, laat mij maar gaan, ik red me wel en zal niet omkomen van de honger!

IMG_6298 IMG_6294

Ik heb het gehouden bij melk-van-mama en ging van armen naar armen. Ik heb een rijk leven, al zeg ik het zelf. Ik kijk iedereen diep in de ogen en lach wat af.

Uiteindelijk zijn Dzjez en ik samen met mama naar huis gegaan. Ik was best moe, maar Dzjez was moeër! Die was op, dus ik schrijf het stukkie even af.

P1110117

Ik heb nog gezellig even met mama samen achter in de tuin gezeten en de laatste zonnestralen opgepikt, genietend van het uitzicht.

It wie wer in moaie dei

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Meneertje Mannetje en de Pretdag

P1070667

Na een lange nacht, volgt een lange dag en dan is het belangrijk dat hij goed gevuld is.
Lege dagen zijn zo leeg, en dat is nooit grappig.

Stel je voor je bent een dag, in dit geval een Vrijdag, daar begin je als dag op donderdag al naar uit te kijken, want hoe je het ook wendt of keert, jij bent de volgende dag! Dan wil je dat zo’n dag niet saai is of zoals ze in België soms zeggen “Dagdagelijks”. Ik bedoel, saaier kan het niet worden.

Nee, dan wil je als dag dat het een rijk gevulde dag wordt en dat was het.

We vertrokken al vroeg naar het gemeentehuis. Ik zat een beetje verstopt achter de matrassen, want daarna gaan we naar Beppe. Het gemeentehuis kende ik al, want daar hebben we m’n broer erkent, dus kon ik nog wat lezen.

In de auto naar Beppe heb ik een beetje geslapen om goed wakker te zijn als we aankwamen. En dat was maar goed ook want samen met ons kwamen Tessa en Nynthe aangereden! Ik bedoel maar!

Beppe kende ik nog en die was blij mij weer te zien en ik haar. Zo gaan die dingen! En er is zo lekker veel speelgoed en ik speel goed met veel speelgoed. Nynthe bleef een beetje bij Tessa zitten. Die was een beetje onder de indruk van zo veel Dzjezgeweld, logisch…. Nee hoor, ze zat gewoon lekker bij haar moeder! Ik heb lekker gespeeld (zie ook de sloffen van Beppe)

foto 1

Papa ging naar Pake en ik bleef bij Beppe en wij kregen nog weer bezoek! Deze keer van Tante Alie, dat is de zus van Beppe en weet je wat gek is? Ze lijken op elkaar! Dat is vreemd hoor! Dan wil je iets tegen Beppe zeggen en dan is het Tante Alie. In ieder geval vond ze lij OK en ik haar!

Ik heb lekker gegeten in de ‘troon’ van beppe. Die heeft een hele grote kinderstoel waar je zo lekker onderuit kunt glijden. Dat doe ik dan ook graag! Papa kwam ook thuis en die ging soep eten. Dan eet ik natuurlijk even mee!

foto 3foto 4In de auto ben ik weer even in slaap gevallen, nadat ik een boekje gelezen had, en het was wel gek, want toen ik wakker werd stond de auto stil, maar de muziek was aan en papa was er niet! Gelukkig zag ik z’n gezicht voor het raam voor ik echt in paniek raakte!

Thuis was daar mama en dat was fijn! En ik ging naar bed en ook weer niet, want ik had daar geen zin in. Spelen en rondlopen is veel fijner! Zeker als er een muziekje van Evelyn is! Dar kan ik fijn en expressief op dansen!

P1070671

En van dansen krijg je honger! Ik heb dan ook veel gegeten. Pasta met kip (m’n lievelingsgerecht! Dara blijf ik van eten!), yoghurt, water drinken en daarna mocht ik Teletubbies kijken en dan zing ik lekker mee!

Later op de avond (want ik was niet me en bleef gaan als een Duracelkonijn) zat ik klem tussen de bank en m’n stoeltje. En in plaats van om te lopen, doe ik dat niet. Als er een weg is, dan vind ik die. Zo ben ik. En ik heb de weg gevonden. Ik heb ook nog aardappelkoekjes gegeten die mama gebakken heeft. LEKKERR! Vers uit de oven.

P1070676

Daarna wordt het langzaamaan tijd voor bed.
Vrolijk en vredig op vrijdag, dat gun ik deze dag.
Ik oefen al vast op de grond.
Ligt ook goed,
maar
minder
zacht.

Jammer wat het is wel gezellig.
Vannacht ga ik al eens nadenken over wat ik zaterdag allemaal ga geven. Die moet ook een mooi dagje worden, want als je dan toch een dag bent, wees dan een pretdag!

It wie wer in moaie dei.

 

Meneertje Mannetje, Beppe en de Diversidag

P1070622

Soms heb je van die dagen die als je ze in kleuren uit zou moeten drukken een bont schilderij op zouden leveren.
Vandaag was zo’n dag.

Opstaan met papa.
Vroeg opstaan met papa. Eerst om 12 uur, dan om half 5. Dorstig. Moet meer eten van te voren. Als die beweging, groeien, denken en doen kost veel energie, dus.

P1070619Nadat we opgestaan zijn heb ik goed gegeten! Een boterham, een flesje en een halve banaan, klaar om te gaan. Toen was mama er en dat was fijn. Ze straalde en haar buik is nog steeds dik! En ik heb gepuzzeld. Langzaam aan begin ik het te begrijpen. Een koe moet in het gat van de koe en dat kan maar op één manier.

Ondertussen praat ik er op los en begrijp ik veel. Veel meer dan ik wil dat mensen weten wat ik al weet. Maar goed, dat hort bij de ontwikkeling en dat is nodig om later de wereld te veranderen. Of voor andere dingen.

Dan gaat papa weg, die gaat werken en ondertussen was ik al een beetje moe, dus ging ik een klein dutje doen. En toen ik wakker werd en beneden kwam stond daar BEPPE! Niet dat ik haar direct herkende (papa heeft niet elke dag een foto laten zien!), maar na een aarzeling van 8,7 seconden en een grote lach van Beppe was het ijs gebroken en waren we de beste vrienden.

Ik heb Lego-oh-oh gekregen en we hebben gespeeld en boekjes gelezen en Beppe heeft koffie gedronken en een gevulde koek gegeten en we waren blij en vrolijk. Het was wel grappig want ze was hier voor het laatst geweest voor de verbouwing en dan is de verandering groot!

Toen Beppe weg ging, zijn wij gaan winkelen en ik heb weer veel mensen laten lachen door KIEKEBOE! te spelen. Iedereen die het maar wilde zien en allemaal kregen ze een privé voorstelling. Zo ben ik.

Ineens zag ik in de open tas van mama een koekje. Dan wijs ik al OH-OH-end en wijs, terwijl mama me aankijkt zo van, wat heb jij nou?! Maar toen ze het doorhad, kreeg ik het koekje en stonden 2 andere vrouwen weer te lachen. En toen we uiteindelijk vertrokken uit de Lidl, zij mama, zeg maar dag. Dat heb ik gedaan, alle mensen en alle kassa’s heb ik dag gezegd en gezwaaid.

Toen was er nog een verrassing, want we gingen niet naar huis maar naar Olpa en Olma. Dat was ook weer een feestje en ik heb koek (want ik weet waar dat ligt), water een een aftereet. Dat is lekker chocola en we ik heb veel boekjes voor laten lezen. Goed plan.

Als ik niet de naam Olpa had bedacht, had ik hem Opa Knoop genoemd, want hij heeft me dat woord geleerd en elke keer als ik hem zie, denk ik “knoop” en wijs er dan naar, maar gelukkig heet hij al Olpa en dat blijft zo.

P1070634Oh ja, ik heb ook nog een mooie kaart gekregen van Ymkje en haar familie! Om ons welkom te heten in ons nieuwe huis. Dat vind ik zo lief! Een heel lief huisje in een vogelhuisje. Goed gezien!

Thuis was daar papa weer en een lekker pasta en yoghurt en banaan. Ik kan echt zo lekker genieten van yoghurt en eigenlijk kan ik sowieso genieten en lachen. Zo ben ik geboren, met een lach.

Teletubbies was leuk, maar dat was na het eten en ik was wat afgeleid, want met papa en mama was het ook zo gezellig. Op een gegeven moment was ik klaar en ben lekker gaan slapen met een grote fles. Yes,

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Drachten en weinig tijd

Druk, druk, druk heb ik het de laatste tijd.

Vandaag gingen we naar Drachten met de kinderen. Dus ik Siebe en Zelda en Papa…. Mama mocht thuis blijven voor een lekker mamadag. Dat kan zij alleen, want zij is mama en met mijn broer in haar buik, moet ze zo nu en dan even rustig aan doen.

Ik was natuurlijk ‘op tijd’ op, want voor dit soort dagen moet je goed voorbereid zijn, plus het is ook wel gezellig met papa. Samen Sesamstraat kijken is niet eng, maar leuk! Zelda heeft me een lekker boterham gegeven en toen het bijna tijd was om te slapen gingen we vertrekken.

De reis ging eerst naar Pake en in de auto heb ik 40 minuutjes geslapen. Wat een groot huis is dat om doorheen te kruipen zeg! Maar omdat het onbekend terrein is, blijf ik toch wat in de buurt. Pake ging sjoelen met Siebe, maar van onderen af gezien is dat eigenlijk maar raar. Van die ingespannen gezichten en rare tok geluiden. Als ik later groot ben, ga ik dat toch eens uitzoeken, maar eerst een mannengroepsfoto!
(Niet dat Zelda er niet op mocht, maar iemand moest de foto nemen!)

Daarna naar Beppe en daar waren Nynthe en Senn ook! Man, man, want een kinderspeelparadijs is dat bij Beppe zeg! Overal speelgoed en overal plekken waar je je aan vast kunt houden! En al die aandacht en gezelligheid… Maar ik was al wel weer een beetje moe, maar omdat we geen bedje mee hadden genomen en Nynthe ook moest slapen, heeft paap eerst een bedje bij Zelda gehaald. Met een flesje maakt het mij niet uit! Ik heb 2 uur geslapen!

Daarna weer spelen geblazen en heb ik lekker gegeten en gepeuzeld. Toen kwam Tessa de kinderen ophalen. Kon ik ook nog even met haar knuffelen. Na het eten en van de groeten gingen we terug naar huis, maar toen was het eigenlijk best wel laat. Maar denk je dat ik in de auto ga slapen? Nee hoor, veel te gezellig! OOK in het donker in de auto en het was al half 8.

Thuis ging ik ook nog even als een stuiterbal, maar dat was dan uiteindelijk wel van de moeheid. Dan spreek ik gewoon al m’n reserves aan en kan ik nog uren doorgaan. Maar met een flesje en mama ben ik snel ontstuiert en ben ik blij dat ik in bed lig….

Lekker slapen, morgen weer een drukke dag.

It wie wer in moaie dei?

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Op visite en een poes zo groot als een tijger…

We hebben vandaag een visitedag gehad en dat betekent op reis.
‘Tuurlijk moesten we eerst opstaan en dat deed ik pas in tweed instantie. eerst om 7 uur en na een flesje melk terug om 9 uur. Toen heb ik eerst gegeten en daarna in bad. Al met was ik gepiekt en gestevend en klaar voor vertrek.

Siebe en Zelda en papa waren ook klaar en mama had een lekker dagje thuis zonder de kinderen. Kan ze een keer lekker rustig aan doen! Bij beppe was het direct gezellig want die had allemaal speelgoed klaarstaan. En dat is echt een speelgoedluilekkerland. Wat dan weer grappig is, is dat ondanks de hoeveelheid speelgoed ik met name aan die dingen wil zitten die geen speelgoed zijn. Ik kan daar niets aan doen, het zijn m’n handjes.

Ik heb ook lekker ronde Nib-It chipjes gehad. Mmmm, daar ben ik ook echt niet vies van. Echt gezellig was het dus. Ik heb lekker met Beppe geknuffeld. Die had me ook al weer lang niet gezien en dat moet gecompenseerd worden. Ik heb ook lekker geslapen in het reisbedje op de kamer waar al jaren kleinkinderen van Beppe slapen. Beppe is een echte expert!

Beppe moest naar een feestje, dus na Skip-Bo met Siebe en Zelda en papa gespeeld te hebben moesten wij weg! Zij moest zich nog klaarmaken en daar had ze ons niet bij nodig, dus zijn we naar Tessa gegaan. Daar lag ook al zo veel speelgoed! En Senn en Nynthe die gezellig met mij willen spelen. Alweer een speelgoedluilekkerland, totdat…..!

Ineens daar een grote tijger om de hoek stond. Beestachtig was het met verschrikkelijke grote tanden en bloeddoorlopen ogen die mij indringend aankeken. Ik zag de vlijmscherpe nagels krassen in het parket en ik hoorde een diep grommen. Ik hoorde het niet alleen, ik voelde het ook! Mijn laatste uur was geslagen een een baby doet dan wat een baby moet doen: HUILEN!

Achteraf gezien was de poes misschien niet zo supereng, maar toch…

Daarna was het weer goed en ik niet meer bang voor de poes. Echt gezellig was het weer! Leuk hoor, nu ik wat groterder wordt en beter kan interacteren met de omgeving. Ook goed dat ik de crèche gewend ben, dan zijn veel kindjes normaal. Ik heb ook nog even met Tessa geknuffeld. Is een beetje een klassiekertje. Doen we altijd.

Uiteindelijk zijn we naar huis gereden en heb ik een klein beetje geslapen, want ik moest klaar zijn voor mama! Want die had ik de hele dag niet gezien en zij mij niet en dan is een dag lang. Uiteindelijk was ik best wel moe naar zo’n dag, maar dat is niet erg. Daar zijn dan weer bedjes voor, om lekker in te slapen!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.