ZaZo ZieZo

P1200511

Het is zaterdag en ik ben weer beter.

Vorige week kwam Rik op zaterdag en toen was ik ziek! En was ik zwakjes en voelde me niet goed en moest huilen en zo, dus Rick kwam, zag en dacht, ik ga weer weg. Maar nu was hij terug en hoe! Hij had een plastic doosje bij zich met een sleufje er inn kleine plastic muntjes en hij gooide zomaar zo’n muntje weg! Die moet jij er in doen…. Dat was mijn opdracht!

Achter het muntje aan voor mijn grove motoriek en het muntje oppakken en in het gleufje doen voor de fijne motoriek en Rick was tevreden. Dan is het goed. Rick is mijn vriend.

Daarna ging ik tekenen! Jaja, ook dat nog, ik moet allemaal belangrijke dingen doen en dus heb ik speciaal bedacht voor vandaag om eens een kras te maken. Of misschien ook wel heel veel krassen. Allemaal voor mijn fijne motoriek en Rick is weer tevreden.

Ondertussen maak ik natuurlijk grapjes en nog meer grapjes, maar dan wordt ik moe en verlies ik mijn aandacht en val ik sneller om…. Ach ja, ik zeg altijd maar zo: “Van afwisseling wordt je fris” dus ga ik nu wat anders doen. Maar eerst even heel hard Rick uitzwaaien!

Daarna gingen we naar de markt en dat begon als spectaculair, want ik ben omgevallen met de fiets… EN ik fietste niet eens ik zat in het stoeltje achterop. Maar als papa de fiets tegen de muur aanzet, dan moet je niet tegen de muur aanduwen, want dan valt de fiets om. Als je dan ik het stoeltje zit, dan val je mee en dat is echt HARD schrikken. Gelukkig was het voornamelijk dat en heb ik me niet pijn gedaan!

Tegenwoordig als we op de markt aankomen splitsen we op in twee groepen. Groep mama en groep papadzjezjay. Die laatste groep gaat dan op de heuvel, maar werd deze keer werden we opgewacht door een poes………………………………………….. Dat was een goede reden voor mij en Jay om synchroon heel har WAAAAAAAH te roepen en te gaan huilen. Ik wilde direct naar groep mama, maar papa zei “Neej”.

Het werd daarna alleen nog maar erger, want er kwam ook nog een hond aan, dus konden we er nog een trapje bovenop doen. Gelukkig liep die hond door en konden we toch nog onze tocht voortzetten.

Het is een raar fenomeen, want papa had de poes op zijn arm en aaide hem en toen heb ik de pers ook geaaid, ECHT WAAR, maar daarna, als de poes dan weer zelf en los rondloopt ben ik er weer als de dood voor!

Ik ben dan in het algemeen ook geen grote fan van lopen of wandelen. Gek hè, dat is dan gewoon net iets te veel voor me. Ik had in de Romeinse tijd geleefd moeten hebben, toen hadden ze nog van de leuke draagkoetsjes, maar dat is dus niet zo en met papa als strenge trainer, moet ik doorlopen…. Nou ja, hij heeft me wel een stuk gedragen hoor.

Toen we thuis kwamen, ging papa naar Zelda, want die moest optreden en ging een liedje zingen. Wij gingen niet mee, want het is een beetje te lang in de auto. Dat doen we als we ouder zijn! Ondertussen waren wij gezellig bij mama en ging Jay naar bed.

Toen we gingen eten was ik getuige van een ongelooflijk eetmonster. We gingen namelijk pizza eten en ik had al heel wat gegeten, dus hoefde niet heel erg veel, maar Jay! Die heeft gewoon 80% van de hele pizza opgegeten en daarna ook nog de kruimels van mijn bord! Duidelijk dat hij echt weer helemaal beter is en druk de schade aan het inhalen. Beangstigend! Maar goed, want we moeten natuurlijk later groot en sterk zijn voor alle avonturen die we nog moeten beleven!

En dan is het zondag, de kruk van mijn deur is afgebroken en we gaan wandelen in het bos. Dat heb ik namelijk gisteren gezegd en ik weet precies hoe het met de dagen in elkaar zit. Mama leert me dan de dagen van de week. Vrijdag en zaterdag, die ken ik al. De rest komt nog. Want het zijn er maar 7, dat is makkelijker dan tot 10 tellen. Oh ja, en morgen is het Morgendag. Logisch toch?

IMG_9599 IMG_9594

Dus naar het bos.
Het rook er lekker, want het regende een beetje. Het eerste wat we gingen doen was verstoppertje spelen. Ik en mama gingen ons verstoppen en papa en Jay moesten ons zoeken. Gelukkig hadden we ons niet zo goed verstopt, want anders waren ze ons nu nog aan het zoeken!

IMG_9590

We hebben ook een hele oude Indianenhut gevonden. Dat zei papa en ze moesten eerst wel op de stam lopen en vragen aan de indiaan of we er in mochten, dus dat heb ik toen gedaan en het mocht.

Ik wilde er natuurlijk ook in en dat ging goed, maar met al die takken en hopsels op de terugweg moest ik telkens vallen en dat vond ik niet leuk! Dan ga ik een beetje huilen. Gelukkig konden we daarna picknicken en heb ik een paar druifjes en brood gehad.

IMG_9601

Daarna zijn we verder gelopen en ik vond het beter om in de buggy te klimmen. Dan kan ik beter om me heen kijken en struikel ik niet over alles.

Via de brug, de broedende zwaan en de heuvel kwamen we uiteindelijk in de speeltuin terecht waar papa en ik van enorme hoogtes naar beneden zijn gesprongen! Ik net zo hoog als papa, want ik kan dat, dus waarom zou ik het niet doen?! Precies. Gewoon doen.

IMG_9611 IMG_9613

We deden vervolgens nog een paar interessante ontdekkingen:

  1. Er is een sterrenwacht boven het nieuwe café. Daar kun je naar de zon kijken als het niet bewolkt is, en de planeten als het echt heel erg donker is. Dat is iets waar ik met Siebe en Zelda nog naar toe moet. Dat zijn echte sterrenkijkers, net als ik.
  2. Er is een verborgen avonturentuin achter het nieuwe gebouw! Met een enorme burcht gemaakt van hout en een kasteelmuur gemetseld van stenen en tegels. Er is een vijver-waar-ik-niet-in-ga-vallen en een brug met heuvels en bomen en … kortom alle reden om nooit meer weg te gaan. Toen we vrij kort daarna weggingen, vond ik het zeer zinvol om daar een groot drama van te maken! Gelukkig heeft mama gezegd dat we daar snel weer naar toe gaan. Woensdag (nou is dat een dag die ik nog niet zo goed ken, maar dat weet ik wel als het zo ver is. Het zal in de buurt van morgendag zijn).

Voordat we naar huis gingen, moesten we nog naar de Gamma voor een nieuwe kruk van mijn deur. Anders kunnen we die niet dicht doen en blijft het zo tochten en dempt de deur mijn “Papa, ik ben wakker” in de ochtend niet…..

En in de korte tijd dat papa weg was hebben wij al het brood, alle druiven en bijna alle appel opgegeten. Boslucht maakt hongerig! GRRRRR en daar worden we sterk van. En moe, want toen we thuis kwamen was ik moe en ging ik lekker slapen.

De rest van de dag hebben we lekker gespeeld, maar niet buiten, want het regende nu wel een beetje te veel. Ach ja, je kunt niet alles hebben.

IMG_9606

It wie wer in moaie saterdei en snein!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

 

 

Tureluus.

Je hebt zo van die dagen waarop je wakker wordt en voelt: Dit is een andere dag dan anders. De vogels fluiten ietsje zachter, de zon schijnt ietsje minder hard, de auto’s rijden wat langzamer en het lijkt ook alsof de iPad iets minder snel reageert dan anders.

P1200217

Van die dagen waarop het lijkt dat er een soort waas overheen hangt, zoals het gevoel dat je hebt wanneer je met de auto ineens in de zon rijdt en ziet hoe vies het raam eigenlijk is en je sproeit en je de ruitenwissers aanzet maar beseft dat je daardoor eigenlijk in eerste instantie slechter ziet.

Van die dagen waarop bekertjes met water uit handen vallen en je eigenlijk jam in plaats speculaaspasta op je boterham wilt. Maar vandaag is niet zo’n dag.

Vandaag is een dag vol spektakel (en dat woord komt overigens niet van ‘het takelen van spek’, maar komt van het Latijnse woord ‘spectāculum’ wat ‘voorstelling, schouwspel betekent; dat weet Siebe ook) en heugelijkheid, want Truus heeft vandaag haar laatste werkdag om te genieten en begint vanaf nu te werken aan haar genietdagen.

P1200265

“Dat is andere koek” zeg ik!

Niet dat ik Truus echt ken hoor, maar ik moest van mama een stukje schrijven over haar. Ik ken haar wel nep, want mama praat wel vaak over haar. Over dat ze onze blog leest en wanneer we eens een dagje missen haar dag er ineens een beetje anderser uitziet.

Nou, ik heb afgesproken met mijn broer, dat we dat gewoon blijven doen. Misschien niet altijd heel vaak of elke dag, want we worden ouder en krijgen het natuurlijk heel druk met drukke dingen en zo, maar vaak genoeg om een duidelijk beeld te geven van onze dag vol reilen en zeilen.

En de deal is simpel: Dan moet jij dat ook doen.

Jaja, zo gaan die dingen.

Voor wat hoort wat, wie goed doet die goed ontmoet, elke actie heeft een tegenreactie, zodanig dat de energieresultante 0 is en zo van die dingen (dat betekent dat we ook heel veel goede dingen moeten doen!) en dat betekent Truus, dat jij veel goede dingen moet doen met de vrije tijd die je elke dag maar weer moet besteden aan ‘niet druk maken’ en ‘rustig ademhalen’ en ‘geen stress’ en niet aan een ‘occasionele ergernis’.

IMG_9419 P1200289

Dat is even wennen, dat weten we, maar wij, ik en Jay en Papa Gerard en Mama Jasja, hebben daar het allergrootste vertrouwen in de hele wereld in! Maar je moet er wel een beetje je best voor doen. En dat is zoals alle nieuwe dingen, even een beetje moeilijk in het begin, maar je zult zien dat als je dertig dagen hebt geoefend, het daarna allemaal vanzelf gaat.

En ik kan het weten, want ik kan al PIZZA zeggen!

Heel veel plezier met de rest van je mooie leven.

Kiep

In

Tutsj.

It wie we in moaie dei

P1200188En dat fijne Siebe en Zelda ek!

P1200334

P1200357

En ik kan ook al BYE BYE zeggen.

Praatjes vullen gaatjes!

IMG_9302

En in mijn geval zelfs gaatjes die er nooit zijn geweest.

Ik heb nog nooit een tandarts zo enthousiast gezien bij het voor de eerste keer nakijken van de tanden van een kleuter. Ik moest Aaaaah doen en toen ieieieieieh en hij heeft voor gekeken en achter en alles was “perfect meneer!”. Nou heb ik ook nog nooit eerder n mijn leven een tandarts gezien maar toch. Jay daarentegen was niet echt tandarts-minded die dag. Ondanks het feit dat we al geruime tijd zijn tanden poetsen en hij ook al bijna Aaah en Ieieieh kan doen, vond hij het idee van een tandarts met een spiegeltje in zijn mond niet het mooiste idee van de wereld.

Neej!
Ik moet daar niks van weten, ondanks mijn goede intenties. Ik heb nog bloer naar Dzjez gekeken toen hij in de stoel van de tandarts zat (bloer is de combinatie van blij en stoer), maar toen ik in de gaten kreeg dat ik er zelf in moest gaan zitten om onder tanden genomen te worden, zag ik het niet zitten. Dus.

Ik mocht wel een speelgoedje uitkiezen, een autootje, en de tandarts zei nog: “Tot de volgende keer”.
“Dat zullen we nog wel eens zien”, dacht ik op mijn beurt en die auto krijg je niet meer terug!

Ik heb een tandenmannetje gekozen. Die staat bij mijn bed. Trouwens ik poets nu ook zelf mijn tanden terwijl papa of mama de tanden van Jay poetst. OK daarna doet papa het nog wel even ‘na’ om er zeker van te zijn dat ik geen plekjes heb gemist! Daar zijn tandartsen allergies voor.

IMG_9276 IMG_9271

Ik moet ook nog even terugkomen op onze wandeling. Het was best fris en we hadden rode neusjes, mijn benen hebben dan niet altijd zin om te wandelen en dus wissel ik af met de kinderwagen.

Een soort biathlon voor peutertjes als het ware en op een gegeven moment ging het mis.

We waren op een soort talud aan het rijden, waar aan de ene kant een meer was waar de balderen van de bomen in worden gerecycled tot meststof voor het bos (klinkt wat omslachtig, maar iemand had daar geld beschikbaar voor gemaakt en als je dan met een grote graafmachine, slangen met water, grote tractoren en mannen met klompen en kleine stompjes shag in hun mond dat leuk vinden om te doen, dan moeten ze dat maar doen hè!) en aan de andere kant een stijle helling. In de verte kwam een vrouw met een hond en dat is voldoende reden om in een grote paniek te raken! Door een ongelukkige beweging viel ik dus op de stijle helling uit mijn buggy en heb met een welgemikte jukbeenstoot een deuk in de grond gemaakt. Dat was best even schrikken.
Dus.

IMG_9281 IMG_9278

We hebben paarden gezien, maar daar kom ik niet dicht bij. Zoals alles wat leeft en beweegt en groter is dan een mug, ben ik daar geen fan van. Integendeel, ik begin spontaan op een angstige manier te huilen en begin afscheid te  nemen van alles wat me dierbaar is (gek genoeg ben ik tot op de dag van vandaag nog nooit opgegeten, aangevallen, geplet, verzwolgen of verorbert toch blijft de angst actueel). Op afstand zijn paarden dus lief en mooi en we hebben er best veel gezien en was ik niet bang.

IMG_9272

Vorig weekend hebben we een Tour du Drachten gemaakt. Ik, Siebe, Zelda en Jay. Eerst naar Pake en die was blij ons te zien! Wij lopen dan lekker rond want zijn huis is een soort museum met interessante spulletjes. Dingen die we bij ons thuis niet zien. Bovendien heeft hij een groot pak met chocolade en chocoladekoekjes. Ik vraag en krijg dan net zo vaak een koek als ik wil, totdat papa zegt: “En nu is het genoeg!” Van Pake mag ik dan nog wel meer hebben.

Swannie was er niet, en blijkbaar komt ze ook niet meer terug. Dat gebeurt soms met Swannies denk ik. Misschien was ze wel jarig.  Dat heb je ook met sommige kindjes op de crèche. Eerst zijn ze er en dan zijn ze jarig en dan zijn ze ineens weg. Naar de grote school zeggen ze dan. Douwe bijvoorbeeld, die gaat ook naar de grote school. Mijn grote vriend naar de grote school! Nou, ik ga daar ook naar toe, de grote school, maar weet niet zeker of Swannie daar dan ook is. Wie daar wel zullen zijn als ik jarig ben geweest zijn Senn en Nynthe!

IMG_9291

Zie Pake op de achtergrond

Die hebben we daarna gezien bij Beppe, want dat was stop 2 van de Tour du Drachten. Dat is altijd gezellig. Lekker spelen, dus dat ze later bij ons in de buurt komen wonen vind ik een goed idee. We zijn ook nog naar de speeltuin gaan lopen en ondanks dat ik soms nog niet helemaal stabiel op mijn benen kan staan, weet ik al wel hoe je stoer moet lopen met de handen op de rug. Siebe doet dat en papa ook, dus ik ook.

IMG_9296 IMG_9294

Ik heb ook heerlijk van de pizza gesmuld en heb wel 4 stukken opgegeten en mijn wangen waren er ook heel blij mee. Ik hou van pizza!

OK, dan volgt nu een video van mij:

Dat had je niet gedacht hè! Ik die kan lezen!

Maar ik kan nog meer hoor.  Samen met Dzjez “Knuffeltje” zingen. Dan doen we dan uit volle borst, met dansende billen en met de handjes in de lucht! “Knuffeltje” is 1 van mijn lievelingsliedjes. Trouwens, ik vind liedjes sowieso leuk. Ik was laatst met Dzjez thuis en toen was er ineens muziek op de televisie! Ik was bijna gehypnotiseerd en Dzjez was er ook helemaal weg van. Mama zei dat het Operette heette. Alleen dat woord al klinkt als iets moois. Ik zal ze nog eens vragen operette op te zetten.

Uiteindelijk zijn we aanbeland bij vandaag en hebben Siebe en Zelda gebeld met de iPad. Ik heb ook even dag gezegd, maar ze waren meer bezig met Jay (en ik was Nijntje aan het kijken). Vandaar dat ik niet op de video sta. Ik vind het ook leuker als ze er in het echt zijn, dan kunnen we ook echt spelen. Volgende weekend komen ze weer.

P1190965

Wij gaan vandaag nog naar Niels, de grote vriend van papa die een klein hondje heeft…… Maar hij gaat er niet zijn als wij komen, zegt papa. Gelukkig maar!

It wie we in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Hey Jay

P1160800

 

Ik kan niet stoppen met het vastpakken van dingen. Ik wil alles grijpen wat voor handen komt en naar me toetrekken of omdraaien of wegduwen. Ik groei als kool en daarom eet ik buitenproportioneel veel.

Papa schrikt daar soms van.
Mama weet niet hoe snel ze een tweede potje op moet warmen!
En ik? Beentjes in de lucht en onblij tot ik weer eten krijg.

Tsja, kleine Jays worden groter.

Vandaag had ik ook het eerste besef van de leukheid van de Teletubbies! Wat zijn die toch leuk zeg. Ik weet niet waarom, maar als ik ze zie krijg ik een heel blij gevoel van binnen. Heel blij!

Ik vind het sowieso heel gezellig. Met Dzjez en papa en mama. Elke keer als ik ze zie, word ik blij. Dzjez is denk ik ook blij met mij, want hij houdt me graag vast.

Klopt!

Ik wacht geduldig af totdat je groeit. Groot genoeg bent om te lopen en te rennen, want dan moeten we de Vesting en de omgeving ontdekken! Klimmen, kruipen, ravotten, vallen en met open knietjes en kapotte broeken naar huis gaan en om een pleister vragen.

P1160786 P1160790 P1160798

Maar daar moeten we nog even mee wachten en ondertussen maken we grapjes en lezen we boekjes. Ik heb geduld.

Ik oefen in de tussentijd goed met praten en het zoeken naar humor-in-de-kleine-dingen. Bijvoorbeeld m’n buik laten zien aan mama. Genoeg grapjes op voorraad!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ja?

P1160741

We zijn naar Evelyn, Philine, Lauren en Menno geweest en Beppe, Tessa, Senn en Nynthe waren er ook. Ik bedoel: Dat is een efficient bezoek!

Eerst waren we achter de billen van papa aan gaan fietsen en de frisse lucht, het gehobbel en de cadans van Papa zorgde er eerst voor dat Jay in slaap viel en daarna ik. Het eerste signal is knikkebollen en voor mama en papa was dat voldoende aanleiding om “olifantje” en “alle eendjes” te zingen om me wakker te houden tot thuis. Daarna mocht ik in bed en slapen.

Ik volgde met gezwinde spoed, maar met uiteindelijke tegenzin. Niet zonder flesje en daarna was het flesje niet voldoende, al met al heb ik lang geneut voordat ik in slaap viel…

En toen ik wakker werd was het tempo! Luier aan kleren aan en hup in de bakfiets gezwierd. Dzjez zat al klaar en dus was het gewoon gaan.

P1160747

Bij ‘De familie’ was het direct gezellig, ondanks het feit dat we allemaal te vroeg waren. Ik werd betutteld door iedereen en dat is ook wel eens fijn!

Ik heb gewoon genoten en besef me dat ik al echt interacteer met m’n neefje en nichtjes. Dat hoort bij ouder worden. Voordeel is dat ik hetzelfde straks (nu) voor Jay doen. Ik hou van Jay, dat wil ik ook nog even zeggen.

P1160778

Ik ben altijd blij als ik hem zie en pak hem graag vast en aai hem over zijn hoofd en hij blijft stoïcijns als ik me helemaal suf brul als mij weer eens groot onrecht wordt aangedaan, zoals bijvoorbeeld het feit dat ik moet eten. Wie bedenkt ook zoiets! En Jay zit dan gewoon naast me en kijkt me aan met z’n grote bruine ogen.

Ik trek me er niet veel van aan. Later misschien.

P1160760

Beppe is trouwens vertrokken.
Met een groot vliegtuig naar Bali, naar Irene. Tsja, er zijn reisjes waar ik minder blij van wordt. Maar goed, onze tijd komt nog wel, want hoe je het ook wendt of keert, wij moeten natuurlijk ook eens op bezoek! En apen zien…

P1160762

We hebben nog een paar gezellige familiefoto’s gemaakt!

It wie wer in moaie dei!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ook niet eng!?

P1160105

Hooguit een beetje eng. Al die kadootjes, en jute zakken en dan nog Nynthe en Senn en Beppe en Zelda, en je weet maar nooit of Piet z’n hoofd echt om de hoek gaat steken…. Dat is niet gebeurt en dus duurde het maar kort voor ik op temperatuur kwam en het feest kon beginnen.

P1160121 IMG_7535 IMG_7532 P1160135 P1160136

We gingen kadootjes uitpakken en ik vind dat het leukste van de hele wereld. Papier er af scheuren en ongeacht wat het is keihard OOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOH! roepen. Als ik een kadootje zou zijn zou ik dat ook fijn vinden. Ik bedoel maar, dan ben je ingepakt en al en als je uitgepakt wordt en er wordt niet blij gereageerd, dan ben je niks anders meer dan een prop papier. Ik bedoel maar.

Ik heb ook kadootjes gekregen, maar de super-kado-uitpakker heeft dat voor mij gedaan. Dzjez dus. Ik heb leuke kleine boekjes gekregen en drijvende Bumba blikjes (OOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOH! Bumba!)

Zo goed kan ik het écht niet hoor!

IMG_7539 IMG_7526

Ik heb ook met Senn gespeeld. Of hij eigenlijk met mij, want daar ben ik baby voor. Ik heb wel een connectie met hem en vind het daarom extra leuk!

Verder was het letterlijk een drukte van belang en lag ik er middenin. Daar hou ik eigenlijk wel van, totdat ik te moe word en dan ga ik gewoon slapen!

Ik had last van het springvirus (of vijfus of zessus, want ik tel voor ik spring). Dan klim ik op het met riet gevlochten, 18 jara oude krukje van Beppe en … spring er af, vijftienduizentweehonderddrieëndertig keer of zo. Samen met Nynthe, want die snapt de leukheid van het spel.

P1160123 IMG_7532

Zij heeft een bed voor haar babybjorn gekregen en nadat papa die in elkaar heeft gezet, hebben we daar mee gespeeld. Een bed geeft een nieuwe dimensie, want dat geeft aan dat je naast de poppenwagen dat dus ook kunt doen met een pop. Ik bedoel maar.

P1160153

Verder zijn er veel gedichten voorgelezen en is er hard gelachen en moeilijk gekeken van blijdschap en rake emotie. Dat hoort zo bij gedichten. Met een extra compliment voor Zelda. Dat mag, omdat het kan en omdat het moet. Kan niet wachten tot volgend jaar.

Dan is Piebe er ook bij! Gelukkig vieren wij kerst!

We waren ook nog even gaan boodschappen, papa en ik. En op een onbewaakt moment heb ik het wagentje volgeladen met appels. Ik dacht dat we die nodig hadden…. Papa dacht van niet dus nadat hij een foto heeft gemaakt, laadde hij ze uit en ik vond dat NIET LEUK en ging brullen. Totdat papa me op m’n rug op de wagen legde in ik stokstijf omhoog keek… Dat was het. Appels vergeten en de hardnekkige gedachte in mijn hoofd: Hoe kom ik hier af.

IMG_7524

Het is goed afgelopen.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Flarden en Darden

foto 1

Darden is geen woord hoor, maar het klinkt gewoon goed!

Flarden wel. Doordat we het drukker hebben dan vroeger, schrijf ik minder, wat niet wil zeggen dat we niks meemaken. Dat doen we wel! Vandaar flarden.

We zijn maandag met papa op de bakfiets naar de creche gegaan en het was best koud! Ik vind dat lekker fris en Jay, die binnen terug in slaap was gevallen, was ineens heel erg wakker. Hij keek ook weer op z’n Jay’s!

foto 4

Creche was fijn met Manja en Puck en Wouter. We hebben veel gezongen en er was een man mat een witte baard en een rode jas, die op de muur hing. Geen idee wat DAT is. Als ik er meer van weet dat hoor je het. We zingen wel nieuwe liedjes en ik doe goed m’n best!

Gisteren bracht papa ons met de auto en kwam mama ons terug ophalen. Ik vond naar de auto gaan superieur, maar het werd al gauw superonleuk toen ik niet achter het stuur mocht zitten! Dan brul ik alles bij elkaar en schop m’n schoenen uit en als mama me dan op sokken in hal.

Op sokken loop ik dan terug naar buiten met de mededeling: “Poes weg”

En dan is het de rest van de avond goed. Papa komt ook al snel thuis en ik heb besloten dat ik soep met brood eet. Dat eet ik dan ook helemaal en vrolijk op!

Ik eet een hele bak lekker door mama gemaakt eten op en dan nog een kwart bakje en dan kan er nog wel wat bij, maar er wordt wijselijk besloten dat genoeg genoeg is. Het warme eten wordt gezellig afgedekt met een laagje yoghurt! mmmm

Als we uiteindelijk naar bed gaan (mama met Dzjez en ik met papa) ben ik helemaal vrolijk en babbel er lustig op los. Na al dat eten drink ik niet super veel en vind knuffelen belangrijker.

Als papa me dan in bed legt, praat en babbel ik gewoon door. Totdat ik in slaap val!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.