De Wereld van Heineman

Ik ga gaarne in op het verzoek van Dzjez om de wereld eens van mijn kant te laten zien. Het is ook zo’n alleraardigst knulletje hè, die Dzjez. Nee wij kunnen samen wel door één deur!

Eigenlijk zit ik met een issue, niet zo veel als een identiteitscrisis hoor! Dat heb ik onder controle, maar het is m’n uiterlijk. Eigenlijk ben ik geen baby, ook al doen mijn gezichtskarakteristieken anders vermoeden. Nee, in werkelijkheid ben ik al 50 jaar plus of min een paar jaren, alleen ben ik een pop en dan zie je dat niet zo goed. 50 jaren levenservaring en -wijsheden. Die zijn zeker aan mij besteed. Ik ben namelijk dokterandus.

Dokterandus in de babylogie, en peuterologie en een klein beetje kleuterologie voor de langhoudertjes.. Daarnaast ook in de dozogie en zolderologie, want daar heb ik ook heel wat tijd door gebracht en daar wordt een pop wijzer van hè! Dat geeft tijd tot denken en dat doet een mens/pop alleen maar goed. En natuurlijk al die verschillende kleertjes die ik gedragen heb door de jaren heen. Elke keer moderner…. alhoewel, mijn laatste reïncarnatie is niet m’n favoriet. OK, OK, ik klaag niet hoor, maar ik ben nooit zo’n fan geweest van Edelweiss, eerder wat hipper en urbaner. Maar goed, je moet alles eens meegemaakt hebben niet?

Het grote voordeel van een pop van 50 te zijn is dat ik veel verschillende baby’s en peuters heb meegemaakt als, eh, pop. Op die manier zie je de wereld veranderen, hè! Daar kan ik dan ook goed over meepraten. Dingen die vandaag anders gaan dan vroeger. Zoals de Rapley-methode. Dat is een vrij nieuwe manier om baby’s te leren eten ‘on demand’ en borduurt voort op borstvoeding en zorgt er voor dat een kind snel nieuwe smaken ontdekt en zelfstandig leert eten. Plu,s het is een mirakels gezicht! Dzjez is er goed in! Ach uiteindelijk, zolang ze vrolijk zijn, voorlopen op het groeischema en plezier hebben is het goed. Als me nieuwe dingen opvallen, meld ik me!

Enfin, mijn wereld dus. Wel, als ik met Dzjez ben dan verblijd ik hem door er te zijn en mijn ledematen aan te bieden als kauwattributen, maar knuffelen kunnen we ook. Later als hij groter is, komt Dzjez er achter dat m’n oogjes automatisch open en dicht gaan en kan hij me laten slapen. We zullen vast nog vele avonturen meemaken en ik zal Dzjez nog heel erg zien veranderen tot een grote en zelfstandige, gezellige, grappige en leuke jongen. Ik weet ook dat er ooit een moment gaat komen, waarop ik niet meer interessant ben….
Ik kan dat hebben hoor, ik kom daar overheen. Dat is me altijd gelukt en gaat me nu ook wel lukken. Ik ben niet voor niets een doctorandus!

Het was wel een beetje een lastig begin van de dag, want ik lag in de la. En als je klein en een pop bent, kost dat een enorme krachtsinspanning om de la te openen en er uit te klimmen. Gelukkig hoef ik er niet meer in. Ik heb gemerkt dat de menschen het niet in de gaten hebben, dus blijf ik lekker buiten.

Als Dzjez er niet is doe ik echt dingen voor mezelf, zoals lezen, muziek luisteren, wat schrijven, een hapje eten, zoals vandaag en soms een dutje, want ik ben al 50 eerbare jaren hè! En zo kom ik m’n dag wel door. En wachten op Dzjez natuurlijk. Oh ja, voor het geval je het je afvroeg, onder de muts ben ik kaal. Ik heb het geaccepteerd, dus hoef geen medelijden. Ik vind het mezelf eigenlijk goed staan.OK, ik moet gaan! 5 uur, dat is zo het moment waarop ik de boel moet opruimen om niet te veel op te vallen.

Tsjuss!

Deze diashow vereist JavaScript.

The Heineman Experience

Stel je voor je bent Heineman. Ik bedoel, ben je dan met een groene gebreide broek met gekruisde bretels en hartjesknopen, een mutsje, dan ga je toch niet op straat!? Ik bedoel, iedereen mag er uit zien zoals hij wil, maar in het  geval van Heineman is er op een bepaald dag iemand geweest die dacht, laar ik dit eens gaan breien voor een pop. En diegene vond dat op dat moment mooi…. Nou, ik ook!

We kijken geschrokken en dat kwam omdat papa plotseling een foto kwam maken van ons! En zo vroeg in de ochtend is dat wel even schrikken!
Grapje!

Nee hoor, het was een mooie dag en ik was gezellig met mama thuis. Lekker tutten samen en spelen en eten en niet slapen…. nou ja, anderhalf uur in totaal. Ik ben nou eenmaal niet zo’n slaapbaby als het gezellig is. Zo gaan die dingen. Trouwens ik voel me goed en gezond en als ik niet oppas, pas ik meer in de box!

Mocht ook nog even tv kijken en dat vind ik zo mooi en spannend dat ik bijna uit m’n wipper kieper van de aandacht die ik daar voor heb! Ik heb het ook op joetjoep gezet en dan zie je dat ik halverwege echt mee ga doen.

Ik heb ook grijpgrage handjes. Ik zie iets en dan wil ik het pakken. Afstandsbedieningen, neuzen, babyfoons, opladertjes en brood…. Opladertjes kun je beter niet in je mond stoppen, tenzij je het leuk vindt dat je haar recht overeind gaat staan….. nee hoor, is niet gebeurd. Brood eten daarentegen wel. Zelf en met grote happen. Lekker.

Met papa heb ik nog recht-op-staandertje gespeeld en ik heb gewonnen. Ik sta stokstijf, alleen leven m’n heupen nog een eigen leven en proberen in die hoedanigheid een goeie imitatie van Elvis Presley te doen. Komt vanzelf goed, blijven oefenen zeg ik!

Gelukkig kwam mama met het eten voor haar en papa en dat is dan het moment waarop ik honger krijg. Ondanks het feit dat de fysieke navelstreng doorgesneden is, is de mentale navelstreng nog helemaal vast! Ik voel waneer zij zin heeft om te eten en dan heb ik dat ook! En dan is het een gevecht, wie eet eerst. Mama dus (en dat is maar goed ook, ze heeft het nodig). Zal ook wel over gaan zeker?

Ben benieuwd hoe Heineman zo’n dag ervaart en waar hij vannacht over droomt. Ik zal het morgen eens vragen.

Oant moarn Heineman
en allemaal!

Deze diashow vereist JavaScript.

H2Oh-oh!

Soms heb je van die dagen waarop ineens iets gebeurt wat daarvoor nog niet is gebeurt. Ik denk dat je dat vooral hebt als baby. Als je groter wordt zijn er meer en meer dingen die je al eens gedaan hebt of meegemaakt, dus hou ik m’n ogen nu maar goed open.

Het was een ‘normale’ dag. Goed geslapen. Het ging van pratend in m’n slaap naar pratend wakker, zonder dat ik er echt erg in had. Ik denk dat mijn One Man Show opgevangen werd door de babyfoon, want na 5 minuten kwam papa pas. Ik denk dat hij een van m’n betere monologen onderbrak, maar ik kreeg daar een leuke dialoog voor terug en zelfs even een trioloog toen mama om de hoek kwam kijken. Aankleden, even Sesamstraat kijken en dan naar de crèche.

Op de crèche kreeg ik direct al veel aandacht van Ellen en dat levert haar dan weer een stralende lach op (daar heb ik er heel veel van en ik weet dat ze goed werken. Ze zorgen voor veel ‘goodwill’ als het ware, dus waarom niet!). Toen mama me kwam halen was het blijkbaar tijd om naar huis te gaan en dat vond ik een goed idee. Ik was redelijk hongerig, maar kreeg pas aandacht nadat papa en mama uitgeknuffeld waren. Die deden weer alsof ze elkaar dagen niet hadden gezien, wat onzin is natuurlijk. Het zijn net grote kinderen 😉

Eerst melk en dan ben ik rustig. Ik mocht bij papa op schoot toen hij terug kwam van hardlopen en dan heeft hij dorst, dus heeft hij een glas water. Mijn, dacht ik en ik grijp er naar. Papa aarzelde geen moment en deed het glas tegen m’n mond en met de ervaring van een oude Belg die al jaren een pint pakt in het dorpslokaal, dronk ik een slok water. Papa’s ogen werden groot en hij barst in lachen uit. Dus nog een slok. En nog één, totdat mama met een bekertje warme melk aankwam en dat dronk ik ook in grote teugen leeg. Lekker!

Kort samen gevat: Ik kan nu drinken uit een beker
(ik heb daarna nog 5 stukken courgette gegeten, een halve aardappel, mango én toen had ik nog dorst dus drinken bij mama, maar dat is niet de essentie, drinken uit een beker wel).

En dat zijn dan van die dingen die ik opeens kan. Net zoals het feit dat ik sinds deze week m’n eigen naam herken. Zeg Dzjez en ik kijk om. Wordt soms wel een beetje moe van mezelf, want ik wordt best vaak geroepen, dus kijk ik best vaak om. Maar goed, dat went.

Oant moarn

Deze diashow vereist JavaScript.

 

Sjeik El Dzjez en de Maandagh

Een dag begint pas goed als de eerste lach al uit je gezicht glipt, voordat je zelf eigenlijk al wakker bent. Vandaag was zo’n dag. De nacht daarentegen was anders. Weet niet precies wat. Of het nu een droom was, of borrelende darmen, ik weet het niet, maar ik werd regelmatig wakker. Uiteindelijk ben ik om een uur of 5 in het grote bed beland en daar maakte papa me wakker. Van slaap naar lach in 5 seconden.

En dan kleed papa me aan en dan hebben we al de grootste lol. Hij maakt me dan aan het lachen door grapjes en dan kriebelt hij me op m’n buik en ik krijg elke dag Vitamine D druppeltjes. Ik weet dat, want als ik het flesje zie, doe ik m’n mond al open en dan kan papa het er zo in druppelen! Handug!

Beneden heb ik eerst Sesamstraat gekeken. Je kunt Plurk op de achtergrond zien in de spiegel. Ik denk dat ik het woord ‘gefascineerd kijken’ heb uitgevonden. En wat is dat leuk! Als papa z’n hand voor m’n ogen houd, kijk ik er vanzelf omheen om maar niks te hoeven missen. Nee, ik ben fan van Sesamstraat!

Ik kreeg ook nog een fotootje van Nynthe verkleed als Spyderman. Zijzelf ziet dat anders, zij zegt: Spide am. Dat begrijp ik, want dit is heel speciaal! Stoer, wil ik ook….

Op de creche kwam ik Jesse tegen. Die was er met z’n moeder. Leuk! Ik heb er zin in. Heb me er weer goed vermaakt en alle flesjes opgedronken! Daar ben ik goed in. Thuis was het gezellig met mama en papa en ik heb samen met hen gegeten. Zij een ratjetoe van lekkere dingen en ik het allerlekkerste: Courgette. Dat gaat er in als een ‘Hap op de Slikweg’ of zo. En daarna was er een grote verrassing! Papa had Sesamstraat opgenomen, dus mocht ik daar ook nog even naar kijken. Volledig geobsedeerd was ik!

En dan naar bed, hoop dat ik snel in slaap val en lekker lang doorslaap. Dat hopen mama en papa ook.

Oant moarn!

Deze diashow vereist JavaScript.

Vaderdag

Vandaag kwam ik er achter waarom dat blauwe kadootje al weken op de kast staat. Het is vaderdag en dat was een kadootje dat ik voor papa heb gemaakt, maar aangezien elke week in mijn leven heel lang is in verhouding tot de tijd dat ik besta, vergeet wel eens iets.

Dus, die hebben we samen uitgepakt en daarna ging ik het papier opeten. Kadootjes zijn multifunctioneel als je een baby bent. Ik heb een ‘Beste papa van de wereld’ embleem gemaakt en gegeven, dat je in de auto kunt hangen, maar ik denk niet dat hij dat doet. Dat hoeft niet iedereen te weten zegt’ie.

Siebe heeft 2 tekeningen en die per email opgestuurd. Mooie tekeningen! Supergaaf! Zelda heeft een kado gemaakt, maar papa en zij zijn vergeten het uit te pakken…. Volgende keer, want het is elke dag een beetje vaderdag! Kijken of we volgend jaar samen kunnen zijn en dan gaan we ook samen tekenen en het echt vieren. Lijkt me mooi!

Hoe dan ook, papa heeft maar geluk!

Siebe 1

Siebe 2

Dzjez

Zelda

(komt nog….)

Deze diashow vereist JavaScript.

Meneertje Mannetje trekt de grote wereld in.

Vandaag was een mooie dag. Nu zul je wel denken, Dzjez heeft veel mooie dagen en dat is waar. Die heb ik. Ik sta dan ook positief in het leven en laat geen lach ongelachen. Stel je voor, je bent een lach, je hebt daar je hele leven voor geoefend en op het moment suprème word je niet gelachen. Als lach moet dat een drama zijn. Ik denk dat het huilen je dan echt nader staat dan het lachen. Dus, daarom lach ik ze wel!

We zijn vanochtend naar het bos gegaan om te wandelen. Met ons zelf en de honden. Het was heerlijk weer. Een frisse zon en vogeltjes die er zin in hadden. En het rook ook errug lekker. En papa heeft een nieuwe camera gekocht, dus die moet getest worden. Vandaar dat er best veel foto’s zijn. Meer om te zien zeg ik dan! ik ben natuurlijk weer in slaap gesukkeld. Het zit ook zo lekker tegen papa aan…. De honden hebben gezwommen en dat was nodig ook. Farouche die heeft zichzelf in no-time omgetoverd tot een zwarte Bordeaux Dog, doordat ze haast kopje onder ging in een grote modderplas. Leuk dat ze dat vindt! Misschien moet ik dat ook eens proberen…. Gelukkig gingen we de omgekeerde weg en kwamen we nog langs het vijvertje.

’s Middags is papa gaan fietsen. Ik denk dat de frisse lucht hem geïnspireerd heeft. Dan heeft hij altijd zin om te fietsen. Uiteindelijk heeft is hij ook langs ‘ons’ wandelpad gefietst. Hij heeft ook een fotootje gestuurd om mama te laten weten dat alles goed gaat. Deze keer heeft hij, raar maar waar, een bloemetje in z’n haar. Grappenmaker! Maar ik lag lekker te slapen en mama ook, dus we hebben hem pas later gezien.Toen hij thuis kwam was ik net wakker en heb ik lekker met hem geknuffeld. En de kleuren van onze kleren passen bij elkaar, kijk maar.

Ik heb iets nieuws. Elke keer als ik op de grond mag liggen dan ga ik op reis. Ik ga dan kruipen en blijf nooit op de zelfde plaats liggen. Ik ga op zoek naar ‘dingen’ en draai van buik naar rug en omgekeerd. Heerlijk die vrijheid! ik ben benieuwd wanneer ik echt kan kruipen en hou je op de hoogte.

Ik ben ook in bad geweest en dan kun je goed zien hoe groot ik al ben. Had ik vroeger bij wijze van spreken agorafobie kunnen krijgen over de verhouding bad/Dzjez, vandaag zou je eerder geneigd zijn te spreken over claustrofobie. Wat dat betreft wordt het tijd dat ik kan zitten. Voordeel is wel, dat ik m’n hoofd niet meer onder water kan krijgen. Ik lig dus relaxed.

ik heb ook leuke aankleedkussenfoto’s. Voor op de schoorsteenmanteltjes. Of, moderner, de desktops.

Oant moarn!

Deze diashow vereist JavaScript.

Bellen met België

Papa was in België dus bij mij broer en zus, Siebe en Zelda, want Siebe moet studeren en dat kun je wel zien. Kromgebogen over z’n boeken, worstelt hij zich een uur lang door moeilijke woorden en getallen, om dan een kwartiertje pauze te hebben. En in die pauze voetbalt hij met papa. En Siebe wint altijd!

Als ze dan klaar zijn, speelt papa met Zelda. Op de trampoline en handstandoverslag (wow lang woord!) en maken ze grapjes, luisteren muziek en Zelda doet dansjes. Dat is wat papa allemaal vertelt natuurlijk. Want ik ben er niet bij! Zelda en papa zijn naar de bakker geweest en onderweg kwamen ze een piepklein, lief konijntje tegen met, zo leek het, één oor. In het echt is dat niet zo, maar één oor lag gewoon plat. Te slapen of zo. Dat had nu even geen zin om te luisteren. Dat heb je soms met oren.

We hebben we gefacetimed en allemaal fotootjes gestuurd, maar vandaag heb ik ook lekker veel geslapen. Dus dan sturen we geen fotootjes, behalve de foto dat ik slaap. Met de rode wangen, dat is een teken dat ik lekker slaap. Hoe roder de wangen, hoe gezonder de man, zeg ik altijd. Papa heeft ook van die rode wangen en mama ook! Zit in de familie.

Vandaag opende ook het nieuwe zwembad aan de overkant bij Siebe en Zelda, dus zijn ze met z’n drieën gaan zwemmen! Volgende keer wil ik ook! In het pierenbadje (raar woord eigenlijk, er zitten helemaal geen pieren in!, alleen maar kleine kindertjes. Mmm, eens goegullen). Ik denk dat ze zich wel vermaakt hebben, want er waren 4 grote glijbanen, zei papa. Nou, dan zal dat wel zo zijn!

Ik heb vandaag een lekker mamadagje. Lekker tutten met mama. Daarom stuur ik papa zo nu en dan weg, dan heb ik haar helemaal voor mij alleen…… Grapjuh! Maar het is wel gezellig zo met z’n tweeën. Gelukkig komt papa vanavond weer thuis. Gezellig. Hoop dat het morgen mooi weer is, dan kunnen we gaan wandelen en zo en een terrasje pakken.

Siebe moest nu eerst weer even studeren en dan gaan ze nog even voetballen en dan komt papa naar huis. Over voetballen gesproken, dat lijkt mij ook wel leuk. Ga dat eens aan de binnenkant van m’n ogen bekijken en eerst nog even leren lopen, maar dan. Dan doe ik mee!

Zelda ging naar een feestje en speciaal voor mij heeft ze geposeerd in een extreem mooie Spaanse dansjurk. Zo mooi ziet ze er uit met knalrode lippen. Al die meiden gaan verkleed zei Zelda. Zal wel een bonte boel worden!

OK, ik denk dat ik er vroeg in ga, ben ik morgen lekker fris!

Oant moarn

Deze diashow vereist JavaScript.

Guy de la Courgette II

Deze keer zijn het niet alleen woorden, deze keer zijn het beeld om te laten zien hoe gek ik ben op courgette.

Maar niet alleen courgette. Ik ben gek op eten. Eerst was ik gek op hele kleine beetjes melk, uit een heel klein dopje, toen leerde ik melk drinken bij mama en dat vind ik nog steeds superlekker, maar nu word ik telkens weer bij het eten van fruit en groenten en rijstwafels geconfronteerd met dansende smaakpapillen, omhoogkrullende mondhoeken en onbedwingbare arm- en beenbewegingen.

En dat is heel mooi.

Geloof het of niet, ik vind kookprogramma’s ook mooi (of zijn dat gewoon de bewegende beelden die ik mooi vind). Ik ga in ieder geval nog eens met papa Sesamstraat kijken. Heb ik nu al zin! (en papa ook!).

Papa was er vandaag niet. Die is bij Siebe en Zelda in België en dat komt omdat Siebe moet studeren voor zijn examens. Siebe is een echte bolleboos en haalt superhoge cijfers. Die examens beginnen volgende week en daarvoor moet hij het weekend al beginnen. Logisch.

Ik mis hem wel een beetje hoor, maar begrijp dat. De volgende keer als ik Siebe en Zelda zie gaan we op vakantie naar Earnewâld. Dat ligt natuurlijk in Fryslân. Ik mis ze wel, dus denk dat ik ze maar weer eens ga FaceTimen. Heb ik zin in. Kan ik papa ook even zien!

Wat’ie dan wel gedaan heeft is bloemen gekocht, als we daar naar kijken kunnen we aan hem denken. Plus, het zijn ook gewoon mooie bloemen. Pioenrozen heten ze geloof ik. Pioen, klinkt goed!

Hij heeft wel foto’s gemaakt en opgestuurd, kan ik er een beetje van meegenieten!

OK, laterrrrr!

Deze diashow vereist JavaScript.

gadrednod

Ik was al vroeg op vandaag. Kwart over 6 al. Ik kon er niks aan doen, ik was wakker. En goed gehumeurd, dat wel. Op het aankleedkussen was ik al druk aan het lachen en aan het babbelen. Ik denk dat papa wat in de war was, want doordat ik eerst wakker ben is zijn ritme in de war. Hij moet z’n volgorde omdraaien en dan kijkt hij altijd wat vreemd. Vandaar gadrednod, het omgekeerde van donderdag! Gelukkig heb ik de zaakjes goed onder controle en komt alles goed.

Wat dan wel weer grappig is, is dat mama aan het kolven is voor de crèche en ik daar normaal pas m’n eerste flesje neem, maar vandaag is ook dat in de war. Het gevolg: Papa geeft me een flesje. Blijft vreemd. Met m’n ene oog zie ik mama, daar waar ik normaal drink en met m’n andere oog zie ik papa, voel het flesje en heb ik honger. Ik laat het dan maar. Het is al verwarrend genoeg.

Al met al was ik vroeg klaar en al zappend kwam mama op Sesamstraat! Leuk zeg, al die kleurige beesten en die mensen met leuke stemmen. Ik ben nu al fan! En ik hoop dat ik er nog meer naar mag kijken (en papa ook, want die vindt dat stiekem ook leuk en dan kan die meezingen).

En weet je wat grappig en bovendien bijzonder was? Plurk was op de crèche! Het heeft me een tijdje gekost om er achter te komen wie dat het roze beest is, maar nu weet ik het dus: PLURK! Papa heeft er een foto van gemaakt. Samen met Zedla en dan heb ik amper oog voor hem. Nou ja, amper, want als hij echt weg gaat krijgt hij wel een hele grote lach van me. Hoe dan ook, het gaat een mooie dag worden.

Ik vond het leuk dat mama me weer op kwam halen en het was mooi weer. Mooie combinatie en voor vandaag betekende dat de buitenbox. Lekker nog even in het zonnetje. Ik heb vandaag ook weer courgette gegeten. Deze keer 5 schijfjes. Mmm lekker!

Ja, het was weer een mooie dag, waarop ik veeleer gelachen heb. Dat doet me goed. Veel lachen. Veel lachen geeft energie.

Oant moarn!

Deze diashow vereist JavaScript.

Guy de la Courgette

Dus, vandaag moest ik naar het consultatiebureau. Niet dat het heel belangrijk is, maar toch. Persoonlijk was ik me er natuurlijk niet van bewust. Wel wat onrustig geslapen, maar dat had niets te maken met het consultatiebureau. Weet niet precies wat. Misschien m’n maag wat aan het wennen van al dat nieuwe eten? In ieder geval had ik een volle poepluier. Niet voordat ik aangekleed ben natuurlijk! Nee, nadat ik aangekleed ben en net beneden in de box lig. Hahah, nee hoor, ik kan daar niks aan doen, maar het was broek uit en snel terug naar boven om de billen schoon te maken. En de billen schoon te maken. En de billen schoon te maken. En de billen schoon te maken…. Ik was namelijk nog niet klaar. Vandaar.

OK, ik in de wagen, mama er achter en gaan. Wat dan wel weer gek is, is dat er onderweg gefloten wordt. Dat komt waarschijnlijk omdat ik zo’n stoere broek aan heb.

In ieder geval, alles was heel goed bij de babydokter. Ik ben 72 cm en dat is al weer 4 centimeter meer dan 18 april en ik weeg 8,770 kilo. Dat is plus 870 gram. Dat lijkt niet veel, maar is wel 11% hoor! En geen prikjes en daar wordt een mens vrolijk van en een baby helemaal!

Thuis heb ik een banaan gegeten. Moest er even aan wennen en dat kun je ook zien! Uiteindelijk besef ik me dat het lekker is.

En ik heb heerlijk geslapen. En lang ook, meer dan 2 uur! Ik had het nodig denk ik, gezellig met mama. Dat is altijd heerlijk wakker worden en daarna hebben we direct een fotootje gestuurd naar papa. Vindt’ie leuk.

Vandaag heb ik voor het eerst Courgette gegeten en daar had ik niet veel tijd voor nodig. Lekker-Hap-Slik-Weg! Zo heb ik wel 3 stukken opgegeten binnen 10 minuten. Van die smaak hou ik dus ook en zo groeit mijn paletje van smaakervaringen. Want ik heb ook nog brood gegeten met roomboter, ook al zo lekker. Nee, ik vind dat het heel goed gaat. Ik denk dat het nu ruim 2 weken is en eigenlijk gaat het als brandweer, bergaf en voor de wind. Ik ben benieuwd! En hou jullie op de hoogte.

Morgen gezellig naar de crèche, maar dat is niet voor de voetbalwedstrijd die ik niet ga zien. Ik ben er ook niet echt mee bezig, maar ik zie onderweg regelmatig huizen die compleet oranje zijn. Het zou wat zijn hè… morgen weten we het dus.

Oant moarn!

Deze diashow vereist JavaScript.

;