WANTED

IMG_0356

Het lijkt erger dan het is.

Ook al was ik niet de hele dag in mijn beste humeur. Het punt is ook een beetje dat ik eigenlijk heel goed weet wat goed is, en hoe het moet, zo slim ben ik wel, maar ik ben dan weer zo slim dat ik ook weet hoe ik het omgekeerde moet doen om te zorgen dat om het bloed onder de nagels van bepaalde papa’s en mama’s moet halen…. precies: gelukkig zijn zij nog slimmerder en gaan er niet op in.

En dat is goed, want ik word dan ook niet gezocht door de politie, of de padvinders, of de boswachters of de brandweer, of opstandige boeren die meer geld voor hun melk en groenten willen (en dat snap ik wel).

En ik word ook niet gezocht door de knuffelbrigade, of de vereniging van huilende-zigeunerkindjes-op-een-schilderij, of de stichting die zich zorgen maakt over het feit dat er over 1000 jaar geen blonde mensen meer zijn (wat overigens echt onderzocht is), nee, de foto’s zijn bedoelt voor onze paspoorten.

Ja, een paspoort is een soort toegangskaartje voor een land, en in ons geval: Indonesië!

Op bezoek bij Noa en Quyn. Dat is pas een avontuur. Wij hebben goed ons best gedaan om precies goed op de foto te komen, waarbij het bij mij veel langer duurde dan bij Jay. Dat is echt zo’n posterboy. Die kijkt één keer in de lens en de lens smelt en de foto is klaar (en de fotografe wil hem mee naar huis nemen!).

IMG_0348

Maar dat was deze middag. Deze ochtend gingen we natuurlijk eerst naar de markt en dat betekent voor ons een Tour-du-wallen, Vestingwallen welteverstaan. Waar ik in het begin van mijn loopcarrière niet de grootste fan van deze wandeling was (en papa het juist een goede oefening vond), ben ik vandaag de dag een aspirant Nijmeegse vierdaagse deelnemer.
Geloof je me niet?

Zie je wel, ik zei het toch!

Oh ja, het was klusdag vandaag en papa een regelrechte Bob de Bouwer, of Sieb de Sloper, want het eerste wat hij deed deze ochtend was het raam uit mijn kamer uit de sponningen halen! Nou ja, om te verven zegt’ie. Het is in ieder geval niet gelukt om het er op tijd terug in te krijgen, want ik slaap vanavond bij Jay…

Maar dat was niet alles. Waar vroeger de ingebouwde koelkast was, en waar ik dan ook regelmatig in neusde, heeft papa nu een kast gemaakt! Met planken en bakjes. Nu kan ik er niet meer in zitten. Alles voor opbergruimte dan maar? Ik zoek wel een andere plek!

Oh ja, dan was er nog het zwembad.
En de zon.
En mama.
In een bikini.
Nou, dat betekende samen in het zwembad met gezellige speelgoedjes. Dat zijn kansen die je niet moet laten schieten. Heerlijk, wij-tijd, mama en ik. Ik zit in een fase waarin ik alle aandacht fijn vind, maar dit is het helemaal.

IMG_0362

En toen was er na het heerlijke eten van mama (pastaschelpjes met kazen en tomaten, wat overigens een beetje een dieselefectje had: in het begin is het schrikken en onbekend, maar na 3 hapjes beseffen we dat het eigenlijk best wel heel lekker is, maar geven dit met tegenzin toe, en dan eten we alles in één keer op!

En dan is er de verrassing van de dag: Dzjez slaapt bij mij op de kamer! Op een matras op de grond. Een slaapfeestjuh! Leuk. Samen voorlezen, samen Namasté (mama kwam ook nog even) en dan …. Slapen. Als twee blokjes in slaap vallen, precies tussen de gedachte en het uitgesproken woord in.

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Plofpoep

IMG_0342

Het hangt al een tijdje in de lucht, of moet ik zeggen tussen mijn billen. Want ik weet wanneer ik moet poepen. Dan zeg ik “poepuh” en wijs naar mijn billen, maar daarvoor heb ik vaak al lang en breed in mijn luier gepoept en stink ik dat het een lieve lust is. Ik ben overigens een goeie poeper hè, want ik kan het met gemak 3 keer op een dag, tot groot plezier van mama of papa of iemand van de crèche.

Deze ochtend was het anders.

Papa verschoonde mijn luier en zag hem zitten! De poep, op weg naar buiten. Dus papa zet mij op de wc, maar daar schrok de poep zo van dat hij zich spontaan terugtrok om daarna nog één keer om het hoekje te kijken en weg was’ie.

Toen papa mama op de hoogte had gesteld van dit heugelijke nieuws, was zij degene die de moed niet opgaf en terecht. Als er één drol over de dam is, volgen er meer (of keutel, of dreutel), wat wat voor schapen geldt, geldt hoogstwaarschijnlijk ook voor die bruine jongens.

Poepen op de wc? Dat is toch helemaal niet dapper! Ik doe dat al jaren en vind dat helemaal niet bijzonder.
“Nee, joh” zei de muis, “Als je 2 bent en je nog een luier om hebt, is dat bijzonder en heel dapper!”
OK, als jij dat zegt. “Goed bezig Jay, en heel dapper”

IMG_0343

Ik moet zeggen dat wanneer je op een kleineWCbril in groteWCbril op maat van mijn billen moet gaan zitten, is dat ook wel even schrikken en voor de drol weer een reden om zich terug te trekken (hij houdt blijkbaar niet zo van aandacht), maar de tweede keer was het raak.

Onverwacht bijna, zonder druk, maar met een plofferdeplof en plonserdeplons, viel er een aanzienlijke hoeveelheid afgewerkte energie in de wc. Ik blij, m’n billen blij, wc blij en mama blij. Mijn eerste keer poepen op de wc is een feit. Een hoogtepunt dat zijn weerga niet kent.

“Bravo, bravo” zeg ik, ik vind het heel bijzonder en heel dapper dat je deze last hebt kunnen dumpen in de wc. Uiteindelijk is elke drol een beetje afscheid nemen van jezelf……”
“Als ik met zeggen wie er hier het dapperst is” zei de muis, “dan kan ik niet anders zeggen dan dat Jay is. Jay, Jay is er hier het dapperst” 

It wie wer in bysûndere dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

 

 

The day after the day after

IMG_0322

Gezellige weekendjes is wat!

Zeker als je dan ook nog eens superlaat naar bed gaat en geserveerd wordt met een onrustige nacht. Gelukkig slapen we alletwee goed van zondag op maandag en kabbelt de dag voorbij op de crèche zonder dat we er erg in hebben. Als mama ons ophaalt is alles mooi en fijn en gaan we naar de buurvrouw.

Wanneer papa thuiskomt hebben we alletwee best goed gegeten en eten braaf yoghurt als nagerecht, maar dan beginnen de haarscheurtjes van de moeheid zichtbaar te worden en vertalen zich in een extreem dessert van peuterpubertijd, waarbij ik het ongeveer met alles oneens ben en van ‘ja’ naar ‘nee’ switch en weer terug als een op hol geslagen metronoom! Papa had een aftelkalender gemaakt voor Bali, maar ik wilde die niet tekenen en daar ging ik: wel tandenpoetsen, niet tandenpoetsen, papa-tandenpoetsen, papa-niet-tandenpoetsen en alles is stom en dom! Ja, peuterpubertijd is een dessert zonder slagroom of kers.

Ik heb daar dan weer niet al te veel last van en kijk met lede ogen toe hoe Dzjez zichzelf in de weg zit als schizofrene wegversperring. Ik doe gewoon mijn ding, lees Nijntje, geef nog een dikke knuffel aan Dzjez (die dat eigenlijk met tegenzin doet, maar het ook niet wil missen (gewoontedier)), en dan legt papa me in bed en zegt Namasté, en ik zeg dat terug.

Op de achtergrond hoor ik Dzjez nog brullen (want dat kan hij als een grote leeuw), maar op één of andere krijgt papa het toch  voor elkaar om hem terug de gewone Dzjez te maken en ik hoor ze naar beneden gaan om een kruis te zetten op de kalender. Dat is nodig, anders blijft Dzjez elke ochtend denken dat we op vakantie gaan naar Noa en Quyn en dat is niet zo. Dat duurt nog heel wat kruisjes lang.

Ja, dat kruisje zetten voelde als een soort verlichting en ik moest een diepe zucht laten. Ik was klaar voor een boekje lezen, een dikke knuffel, een nog dikkere zoen en een Namasté.

Vandaag, dinsdag, waren we weer naar de crèche en waren we goed gehumeurd! Het verschil ten opzichte van een ‘normale’ dag is dat de batterijtjes sneller leeglopen. Bij Jay was het niet alleen zijn batterijtje, maar ook de inhoud zijn maag ging er achteraan. Ondanks het feit dat z’n broek en schoenen een extra laagje hadden gekregen is hij daarna in een diepe slaap gevallen. Dat hielp, want het was vooral de herinnering aan het overgeefsel die maakte dat hij zich  zielig voelde. Toen papa ons haalde riep hij eerst heel blij “hoera” om vervolgens in een dramatische knieval te piepen. Een knuffel van papa is dan alles wat nodig is om hem er weer bovenop te helpen.

En een knuffel en een flesje melk van mama. De pizza was niet een heel groot feest. Eigenlijk hebben we er gewoon niet van gegeten. Bed is de betere optie, dus dat hebben we maar gedaan. Met een grote lach en een dikke knuffel.

IMG_0329 IMG_0330

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Tentamen

IMG_0296

Ik begin maar want Dzjez is nog steeds bezig met de wereld en omstreken stom, stommer en dom te noemen (dat is een fase waar’ie nou eenmaal doorheen moet, en papa en mama pareren nu door te zeggen dat hij gelijk heeft, wat hem in lichtelijke verwarring laat zitten. Ik ga dat natuurlijk nooit hebben want ik ben Jay, en Jay doet daar niet aan mee…). De reden dat Dzjez in een soort overspringende LP zit (dat is hipper dan een mp3) is omdat hij een veel te leuk weekend heeft gehad, met veel te weinig slaap in…. een TENT!
Een TENTamen dus.

“Een tent?” zul je zeggen, “Ja een tent” zeg ik dan, “met een echte haan die om half 4 ’s ochtends (kan ook 2 uur later zijn) begint te KUKELEKUËN!” Dat geeft ineens een heel andere dimensie aan mijn Nijntjeboeken zeg. Sodeju, wat een herrie. Het was sowieso niet de beste nacht in mijn leven, want het was bovenstebuitengewoon gezellig geweest! En dat was nog maar de eerste dag.

Maar goed, ik ga van de tak op de hak, dus even rewind.

Wij zijn zaterdag in alle vroegte vertrokken naar Wachtebeke in België om op bezoek te gaan bij de grote vriend van papa: Geert. Daar heeft hij vroeger mee in een band gezeten en sindsdien hebben ze een band, ondanks het feit dat ze niet meer samen muziek maken. Ik kende hem wel natuurlijk want hij was vorig jaar bij ons geweest en dat kan ik me glashelder herinneren. Ik was immers al een jaar en 2 maanden, dus.

Ik ben uitgedommeld en uitgestommeld, dus kan weer even meepraten! De rit ging heel snel en toen we aankwamen en de tuin inliepen kwamen we in een waar speelparadijs. Hopen Lego, autootjes, en een waterbaan! (ik doe net of ik precies weet wat dat is, maar dat is niet zo, ik zie water en denk “Dat is een goeie manier om nat te worden) en iemand had de zon aangezet, dus het was er ook prima weer voor. Bovendien hadden we de best denkbare partners-in-crime Floris en Jatske….

IMG_0289

Papa en mama en Geert en Evelien (zijn vrouw) waren erg druk bezig met elkaar en aperitieven en blij zijn en zo, dus wij konden ongestoord onze gang gaan, waardoor het leek alsof ik in mijn broek had geplast…. Maar laten we daar even heel duidelijk over zijn: “Ik heb 2 dagen lang niet in mijn broek geplast en heb daarmee droogleuk twee (!) sticker mee verdiend.

Het is gek om zo vreemd erg te komen en direct het gevoel te hebben dat je geen tijd nodig hebt om elkaar te leren kennen. Het is alsof je ergens verder gaat waar je nooit bent geëindigd. Mooi gevoel (dat betekende overigens ook dat ik ook al vrij snel te pas en te onpas “stom” ging roepen, maar dat werd me vergeven).Het eindigde overigens niet bij de waterbaan, nee die was pas het begin.

IMG_0267

Moet je je voorstellen, een terrein met hevels, zand, kanalen en water uit alle richtingen waar je mee kunt spelen dat het een lieve lust is. Alles mag vies, alles mag nat en iedereen lacht! Een regelrecht utopia voor waterratten. Spuiten met een waterspuit, draaien aan wieltjes en water veroorzaken, lekker heen en weer rennen, ik had soms zelfs niet in de gaten dat ik in het water stond…

Ik ook niet, ik zat in water, zand en stroompjes. Oprecht en helemaal blij. Ik zag mama al rekenen, het is twee uur rijden, dus als het mooi weer is en ik vroeg vertrek…. “Good times ahead” denk ik dan.

IMG_0269 IMG_0270

IMG_0288 IMG_0283 P1200900

P1200910 IMG_0278

Toen we weer thuis waren en de BBQ aan stond ging Evelien spelen op een apparaat dat ik van mijn leven nog nooit heb gezien. Een accordeon. Ik denk dat dit één van de meest ingenieuze instrumenten is dat ooit is bedacht. Het klinkt als een compleet instrument en ik zie toch echt maar 1 persoon zitten. Niet te lang bij nadenken, DANSEN.

Het mooie is dat ik de avond gewoon beleef en vooral niet zeg dat het donker wordt, of zelfs zo donker dat we met zaklampen gaan schijnen om de autootjes die Floris heeft verstopt. Ik hobbel er lekker achteraan, lachend en gek doend, want laten we eerlijk zijn, als niemand iets zegt, zal het wel goed zijn… 😉

Helemaal mee eens, waarom zouden we. Bovendien verdenk ik papa en mama er van dat ze gewoon zorgen dat we doodmoe zijn voordat we naar bed gaan. Op die manier hebben we maar een paar microseconden de tijd om stil te staan bij het idee dat de omgeving bij lange na niet lijkt op ons eigen bed, en bijgevolg, vlak voordat we in de vorm van een groot concert van protest los kunnen barsten, in slaap vielen. Slim gezien, maar werkte niet helemaal volgens plan….

Ik heb Jay nog gehoord. Die was de dag zo intens aan het herbeleven, dat hij compleet gedesoriënteerd wakker werd. Ik zou Dzjez niet zijn om dan ook even van me te laten horen, maar een afdoende SHJJJJSHJJJJ en een aai over mijn bol van papa heeft me opnieuw in een diep dromenland gebracht, en nu zijn we weer bij het begin van het stuk!

IMG_0298

Na een turbodag als gisteren, volgt er altijd een dag van ‘obret’, oftewel een omgekeerde turbo, waarin je als het ware meedeint op het plezier van de dag ervoor en op een ‘flow’ manier herbeleeft met nieuwe ervaring. Daarom zijn we ook nog even naar Puijenbroek gegaan, maar deze keer niet naar de waterspeeltuin, maar gewoon de grote speeltuin.

Nou ja, gewoon? Ik heb nog nooit zo’n grote speeltuin gezien! Zo veel klimrekken en glijbanen en klautertouwen en dat voor 7 jaar en ouder. Mooie uitdaging voor mij.OK, ik geef toe, ik heb dus ook mijn grenzen, want ik kan niet op elke glijbaan. OK, een reden om terug te komen!

IMG_0262

Als ik zo achterom kijk zie ik dat we al een behoorlijk type-parcours aan letters, woorden en zinnen hebben afgelegd, dus ik moet afronden. Ik heb geen hap spaghetti gekeken, ben fervent fan van Cars (ja papa, nu kunnen we er samen naar kijken) en was behoorlijk naar de filistijnen toen ik eindelijk in de auto zat…. We waren amper de bocht om of ik lag te slapen.

Ik niet want ik had er een diepe dut opzitten en was (na wat opstartprobleempjes) klaar voor een mooie rit naar huis en wat kun je dan beter doen dan zingen. Precies, dat heb ik dan ook gedaan. Mama heeft dat verticaal gefilmd omdat het kan. Bovendien zie je me dan meer van top tot knie.

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Meer Naardermeer

IMG_0223

Oh oh oh oh oh oh oh oh, het is wat.

Als je in een tijd met kabeltelevisie, iPod en de crèche leeft, heb je amper de tijd om de herinneringen die je hebt te vertalen naar heruiteringen. En in dit geval bedoel ik dat letterlijk, want we zijn gaan wandelen bij het Naardermeer.

Naardermeer zul je dan zeggen? Daar ben ik nog nooit met mijn boot geweest! Dat klopt, je kunt er ook helemaal niet met je boot komen. Haha! Nee het Naardermeer is een moerasachtig natuurgebied dat in het begin van de vorige eeuw (zonder iPad) van de Amsterdammers is gered die er een vuilstortplaats van wilden maken.
Nou ja!

2015-07-26 11.50.37

Hoe halen ze dat nou in hun hoofd! Gelukkig is dat niet doorgegaan omdat er een aantal groengeoriënteerde burgers (het type geitenwollensokken met ambitie) in opstand kwamen en spontaan een nieuwe club hadden bedacht. Natuurmonumenten (ik denk dat ze eigenlijk Natuurmomenten bedoelden maar dat de spelcheck van hun typemachine het ongemerkt gecorrigeerd heeft…. Maar ik dwaal af.

Het was dus zondag en de regen was verjaagd door de zon en na het ontbijt hebben wij onze stevige schoenen aangetrokken en zijn op de fiets naar Stadzigt gereden. Dat is bij ons om de hoek, maar er is geen stad te zien, dus wie die naam nou weer bedacht heeft…

Ik riep met een joviaal gebaar buggy, buggy en dat is tegen de zin van papa, want die vindt dat ik ook wel kan lopen. Dat vind ik ook, maar de buggy is een heel stuk relaxter, dus na wat over-en-weer-gebakkelei zit ik in de buggy en zijn we klaar voor de tocht. Wat mij al vrij snel opvalt is dat er heel veel vlinders zijn. Witte, een Dagpauwoog en een Koninginnepage, wat een mooie wonderen van de natuur zijn dat. Daar hoef je niet voor naar een museum, daarvoor hoef je alleen maar naar de struiken te kijken.

De_koninginnenpage_is_een_van_de_soorten_die_kunnen_profiteren_van_tijdelijke_natuur_Kars_Veling inachis Schermafbeelding 2015-08-01 om 08.34.40

Een vlinder, dat is toch wel één van de wonderlijkste beestjes in de natuur. Eerst ben je een rups en eet je je helemaal suf! Met heel veel pootjes en haartjes en bijzonder kleurtjes en dan bouw je je eigen huisje, gaat daar een week of twee in zitten en hopla, je bent een vlinder. Ik ga dat ook eens proberen. Twee weken onder de dekens liggen, want eten doe ik al als een brandweer! Als Dzjez zijn bordje niet opheeft en niet meer wil, eet ik gewoon de rest op.

En zo wandelen we door naar de mierenbult, dat is een heuvel en dan kun je ‘het meer’ goed zien. En Aalscholvers, en zwanen, en kleine volgels en eendjes en de plastic bakjes van mama met appel en brood! Een mooi combinatie zeg ik, want na al dat wandelen heb je wel zijn in iets. Het is net alsof je buik dan een tandje bij steekt. De natuur maakt hongerig klopt dus wel.

2015-07-26 11.57.22 2015-07-26 12.02.34

Toen we terugvaren zijn we nog even gaan kijken bij het paviljoen (dat klinkt erg mooi vind ik en is zo’n woord dat een belofte in zich heeft. Bijna sprookjesachtig), samen met Jay. Op avontuur noemen we dat. Dan gaan we welhaast hand in had de wijde wereld in en kijken om ons heen met grote nieuwe-indrukken-absorberende-ogen (wist je dat je ogen niks anders dan een verlengstuk zijn van je nieuwsgierige brein? Voor je brein is het een beetje als om een hoekje kijken ;-)). Dat doen we totdat er geen grote obstakels zoals kleine hondjes zijn.

IMG_0231 IMG_0230

En ik werd op mijn wenken bediend, want er waren levensechte foto’s van vissen, dus kon ik mijn liedje weer zingen en ze een dikke zoen geven. Kusjes geven is mijn laatste nieuwe ding. Heel veel en heel vaak. Mijn manier van mijn expressie van mijn liefde voor de mensen om mij heen en de wereld in het algemeen. Zo veel te beleven.

In ieder geval, daarna zijn we naar huis gegaan met een kop vol energie en een lijfje dat nodig even moest slapen.

2015-07-26 12.15.53

DIVERSEN:

We moeten natuurlijk nog wel even vertellen dat ik stickers aan het verzamelen ben met mijn piemel. Dat klinkt wat raar, maar komt er op neer dat wanneer ik niet in mijn broek plas, ik een sticker krijg. Oorzaak gevolg, gevolg oorzaak. En die plak ik dan eerst op mijn hand en daarna op de deur of op de muur in mijn kamer.

IMG_0239

Verder ben ik iets aan het oefenen. Tellen in een nieuwe taal: Satu, dua, tiga, empat, lima, enam… wat zou dat zijn? Ik kan het al en werk nu toe naar 10.

Oh ja, soms gaat het niet helemaal goed en dan plas ik wel tiga keer in mijn broek en is de crèche genoodzaakt mij in de allerlaatste droge kleren te hijsen (het moment waarop woorden overbodig zijn)

IMG_0215

Ik lees veel en doe dat op de Jaymanier. Dat is slim, creatief en praktisch. In dit geval had ik geen stoel, dus kon mooi in de deur van de koelkast zitten de we niet gebruiken. Gezellig bij mama in de keuken die aan het koken is (mama dus, niet de keuken).

2015-07-19 17.42.29

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.