Lawaai

Het was druk de afgelopen dagen. Of eigenlijk begon het eerst rustig. Papa was weg denk ik. In ieder geval hoorde ik z’n stem niet meer. Mama was wel blij, en ik denk dat ze met hem praatte. Zo voelde het tenminste.

Ineens was er meer lawaai. Veel stemmen. Dat waren mijn opa en oma. Ik heb ze nog nooit gezien, maar ik herken hun stemmen en vind ze nu al leuk. Het was gezellig,… denk ik. Zo voelde het.

En toen was er nog meer lawaai. Ik hoorde papa, hij was terug, en nog twee stemmen. Dat zijn mijn broer en zus, Siebe en Zelda. Ik kan niet wachten ze te zien. Ze klinken zo leuk en vrolijk. Ik voel hun handen op de buik van mama en dat voelt goed.

Ik zit hier heel lekker, maar denk dat ik binnenkort toch maar tevoorschijn kom.

Ik heb het gevoel dat er veel te beleven is en te zien.

Tot snel!

Een gedachte over “Lawaai

  1. Hoi Dzjez

    Wanneer kom je nu? Het is lekker weer buiten. Het zonnetje schijnt.
    Ik heb maar alvast een nieuw fotolijstje op de kast gezet. Misschien helpt het.Pappa kan mooie foto’s maken.Dus wat belet je?
    Alvast een dikke kus van je oma. Tot gauw.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s