Van Oor Tot Oor

Of het verhaal van de progressie.

foto-1403525910890

Het is zo ver.
Het is ingezet.
De reis naar echt lopen.
Op de crèche hebben ze een looprek voor dreumesen en ik word daar extreem blij van! Dit is progressie, ik weet zeker dat ik binnen afzienbare tijd echt kan lopen en dan is er geen houwen meer aan. Dan ben ik echt weg en ga met Dzjez tikkertjes spelen en winnen.

Ik heb er nu al zin in! Tikkertje, rennertje, lopertje, hé-ga-jij-eens-eenflesje-melk-halertje en van die dingen. dat kan alleen maar heel erg mooi worden.

IMG_3048

Jay is echt mijn vriend. Vanochtend toen we naar de crèche gingen heb ik mijn arm om hem heen geslagen. Dan weet ik wel dat papa achterop een snik in zijn keel krijgt, maar zo voel ik dat gewoon. Mijn broertje Jay. Alles wordt telkens leuker, dat denk ik! Op de crèche begonnen we direct samen te spelen met de trein. Dat is mijn ritueel.

IMG_3049

En ik speel eerst nog even mee en dan ga ik weer verder oefenenen met lopen en zo.

We zijn trouwens zondag ook nog even naar het Naarderbos gegaan (ik weet ik heb het er over gehad), maar we hebben nog een paar foto’s. Foto’s van verstopt-onder-de-deken gedaan. HARD lachen is dat. Sowieso is de glijbaan gaaf, daar kan ik vaak op en neer gaan en daarna heen en weer rennen met papa. Heerlijk is het zoiets zo dicht bij te hebben. Gaan we nog vaak naar toe, denk ik.

IMG_3033 IMG_3035

Jaja, it wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Fotoverhaal

P1180295

Omdat er de laatste tijd zo veel gebeurt is en zo weinig geschreven, hebben we (ik en Jay) besloten om in ieder geval de foto’s te laten zien.

Ik wil er wel even aan toevoegen dat ik inmiddels al heel goed kan staan (en net doe alsof ik al jaren weet hoe dat moet, want ik doe allemaal dingen terwijl ik nonchalant bij de tafel sta) en voorzichtig zelf, echte stapjes zet. Het begin is er.

Voor papa en mama wordt dat echt een feest, want nu kun je me op anderhalve vierkante meter laten in het Naardse bos en ik ga niet verder dan dat is anders dan Dzjez. Toen hij anderhalf jaar was, liep hij de hele wereld af en keek niet op of om, alleen maar wat er achter de volgende boom, hoek of muur zit.

Maar ik ga je wel helpen hoor, als je gaat lopen en ik zorg er ook voor dat je niet verdwaalt. Ik ken de weg namelijk. Altijd en overal, want zo ben ik.

Ik lees ook de krant tegenwoordig, want papa en mama doen dat ook.

It wie wer in moaie tiid.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Slaapkopperige vader op vaderdag

Dzjez Jay Nol

Nee niet wij!
Papa, wij staan er beeldig op en deze foto heeft een verhaal (los van het feit dat de post pas een week later online staat).

P1180294

De bloezen die we dragen zijn onderdeel van dat verhaal, want de eerste keer dat papa en mama (en toen waren het nog gewoon Gerard en Jasja) elkaar opnieuw tegenkwamen, had mama die bloes aan. Maar,… papa zei dat hij een zelfde bloes een dag er voor had aangehad toen hij een meeting had. Mama geloofde dat niet echt natuurlijk, want het was de eerste date en dan doen mensen wel vaker een beetje raar, maar de volgende dag heeft papa een foto gestuurd, met inderdaad dezelfde bloes op een hangertje. Snoezig hè!

En nu staan wij dus in precies diezelfde zelfde bloezen op de foto die mama voor vaderdag heeft laten maken. Ik bedoel maar, hou uniek kan het zijn. 2 mensen die elkaar tegenkomen op een bepaald moment in die enorme oceaan van tijd en mensen en dan gewoon exact dezelfde, niet echt in-massa–geproduceerde-bloes aan hebben.

Eigenlijk symboliseren die bloezen dus gewoon dat wij hele unieke en bijzondere kinderen zijn. Dus.

Van ons heeft hij ook nog een glazen potje met onze foto op de deksel gekregen vol met nootjes! Op de pot staat “I am nuts about you!” cool hè. En papa houdt ook heel erg van pindanootjes (of apenootjes zoals de bepe van papa ze altijd noemde. Wat ze daar nou mee bedoelde….)

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Voor eens en voor altijd

P1180255

Een dromedaris is ook een kameel, alleen heeft hij 1 bult en staat altijd te dromen.
P1180249Dat is het verschil.

Een kameel is geen dromer, die is daar veel te rationeel voor (logisch, want die is de hele dag bezig met 2 bulten in plaats van 1 en dat is een hele opgave, zeker die kamelen die wij hebben gezien in Naarden. Dan hebben 2 bulten niet zo veel zin, want om de 3 dagen kun je met je bek in de lucht staan om de regen op te vangen en dan heb je nooit dorst….)

Een Dromedaris dus wel. Die kan de hele dag voor zich uit staren en denken over palmbomen en pootjebaden en zo van die dingen. En als hij of zij kon, zou die verhalen schrijven, maar al snel komt een gemiddelde dromedaris er achter dat zijn poten niet geschikt zijn om mee te schrijven, dus droomt de dromedaris dat hij wel zou kunnen schrijven en zo voort….

Lief hè, die kleine kameel!

Wij waren aan het fietsen naar Muiderberg. Ik achterop bij papa en Jay bij mama.

Ja, en ik ben dan veel aan het windhappen en daar zit soms een vliegje tussen. Dat is niet erg, want die zitten vol proteïnen en daar wordt je sterk van.

We zijn langs het strandje in Muiderberg gefietst en dat ziet er goed uit en is niet ver. Kan dus best zijn dat we daar eens naar toe gaan als het warm weer is, zoals vandaag.

Ik heb dus weer veel gekropen en dat is iets wat ik al goed kan. En snel ook. In een mum van tijd ben ik ergens anders en ziet niemand me meer.

Staan is nog wat lastiger, maar als ik de benen van papa in de buurt heb kan ik het al heel goed! Uiteindelijk gaat het me lukken en dan ben ik echt weg voor je het weet!

P1180252

 

Ik was in de speeltuin met papa. Er was een voetbalwedstrijd aan de gang en ik ben daarna op de evenwichtsbalk gegaan. Papa heeft het gefilmd, maar net niet die keer dat ik de hele balk heb gedaan! Dus zie je nu niet het stuk dat ik nonchalant maar vastberaden WEL heb gedaan.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Groot worden doe je zo

 

P1180242

Dus, eigenlijk hoef je er niet zo veel voor te doen. De meeste dingen gaan vanzelf, maar een sticker op je hand helpt goed mee. Vooral als je die ’s nachts op mag houden.

We hebben ook een nieuw ritueel, namelijk dat ik eerst eet (en ik doe dan heel lang over een hap, die blijft dan heel lang in mijn mond, voordat ik het dan uiteindelijk doorslik, want eigenlijk heb ik er geen zin in, maar als ik niet eet mag ik geen iPad eten en dat is pure chantage!), daarna speel ik met Jay, dan gaan we beneden voorlezen en een flesje drinken, dan gaan we naar boven tandenpoetsen en dan naar bed. Zonder flesje dus. Ik kan dat hoor, want ik ben groot.

Ik word ook vanzelf groter en dat uit ik door hard te piepen als iets niet lukt.

Maw ik weet in mijn hoofd wat ik wil, maar mijn lichaam is nog niet in staat dat te doen en dat is frustrerend! Wat ook frustrerend is, is het als ik dan een draad kan pakken die boven mijn hoofd zit en ik vervolgens de stekkerverdeeldoos op mijn hoofd krijg! Auw! Dat doet pijn.
Mijn hoofd en mijn ego.

Ik praat nog niet, maar denk des te harder na over dingen. Dan heb ik mijn speciale denkonderlip.

P1180241

En ik speel ook graag met Dzjez. En Dzjez speelt dan weer graag met de dingen waar ik mee aan het spelen ben. Het is altijd dat waar ik mee bezig ben, waar hij al de hele tijd naar op zoek is. Dus.

Ik ben weer beter ook en slaap de hele nacht door, alhoewel ik wat meer moeite heb met in slaap vallen. Na het flesje denk ik dat er nog van alles te beleven is en dat doe je niet in bed!

Uiteindelijk val ik dan wel in slaap, en droom ik mooie dromen, maar toch.

In ieder geval, samen groeien we stevig door en worden we groter en groter en wijzer en wijzer. Het is nog maar een kwestie van tijd en Jay zit achter op mijn fiets en trekken we de wijde wereld in!

P1180239

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Doerakkerij en weer doorgaan

P1180223

We weten het, het is al weer een tijd geleden, maar als je ouder wordt hebt je minder tijd. Zo gaan die dingen.

Het wordt dus een samenvatting van de afgelopen dagen en die beginnen bij mij die aan het eind van de dag en een flesje (kan ook midden op de dag zijn en ik gewoon moe). in ieder geval zit ik bij een bezwete en roodhoofdige vader op schoot. We zijn deze keer niet samen gaan hardlopen/fietsen en het was warm en er staat wat te gebeuren.

P1180196

 

Ik heb trouwens ontdekt dat je het hekje van de mevrouw-die-naast-ons-woont open kan en dat ik daar dan naar toe kan! Dat doe ik dan ook en klets haar de oren van het hoofd, want zo ben ik dan wel.

Papa heeft gezegd dat ze me weg mag sturen als het te lang duurt en ze me zat is. Ze heeft me nog niet weggestuurd.

Siebe en Zelda komen! En het is een XXL weekend, dus ze komen donderdag-einde-dag al en ik mag mee om ze op te halen in Rotterdam! Daar is ook een station, vandaar. Gezellig met papa in de auto er naar toe en in de enorme stationshal zag ik ze ineens! SIEBUH! ZELDAH! roep ik en iedereen keek en dat is goed!

Samen in de auto terug is gezellig. Thuis zijn Jay en mama en die zijn ook blij! We dansen en zo en dan gaan wij naar bed. Siebe en Zelda mogen opblijven.

Vrijdag zijn ze er nog steeds en hebben gespeeld en gek gedaan. Daar ben ik goed in en Jay en Siebe ook.

IMG_2860 IMG_2871

Op zaterdag moesten we vroeg op! Niet dat ik dat moeilijk vind hoor, ik ben standaard tussen 6 en half 7 wakker en dat laat ik dan weten ook…. In ieder geval was het een druk programma.

Eerst naar de markt om inkopen te doen en 2 gratis bloemen voor in het kleine vaasje te krijgen. Daarvoor hoef ik alleen maar te kijken zoals mezelf en dan krijg ik die. En Zelda ook 1. Verder fruit, noten en groenten en dan naar huis.

Thuis was er geen tijd te verliezen, want we gingen naar Beppe! BEPPUH!
En het was mooi weer en Senn en Nynthe kwamen ook e-heeen…. Ik heb gefietst op een echte fiets en dat ging al bijna helemaal goed.

IMG_2850

Gelukkig mag ik hem mee naar huis nemen en kan ik daar veel gaan oefenend tot het moment dat ik straks zonder zijwieltjes kan fietsen! (maar dat duurt nog we even denk ik).

Wat ook leuk was is de foto die ik vond op de slaapkamer van Siebe en Noa op de slaapkamer van Beppe. Zo lief. Siebe was toen ongeveer zo oud als ik denk ik.

IMG_2851

Zondag zijn we naar de Vestingdag gegaan. Gelukkig was dat pas om half 2 en had Jay al geslapen. Ikke niet, want ik ben wakker. Gelukkig hebben ze me over het kantelmomentje heengesleept en was ik weer volledig goedgehumeurd toen ik achter op de fiets van papa zat. Op weg en in de zon en Siebe en Zelda in de buurt!

IMG_2874 IMG_2875

Er waren allemaal spelletjes en veel mensen en muziek. Siebe en Zelda hebben alle spelletjes gedaan! Ik stond er bij en ik keek er naar en dat was leuk! Uiteindelijk werd ik onhandelbaar moe en was volledig in de ja/nee modus. Met andere woorden ik wil niet wat ik wel wil en wel wat ik niet wil en dat wisselt zodra het alternatief wordt aangeboden. Kortom: Dwars dus.

IMG_2872 IMG_2870

Thuis mocht ik bijna in bed, maar was weer half gerecupereerd en heb soep gegeten en knakworst (ze zeggen ‘KNAK’ als je ze te ver doorbuigt). Siebe en Zelda hebben daar wonderbaarlijk van gesmuld en terecht. Het was eerlijke versgemaakte soep, zonder toevoegingen! Beter, zeg ik.

Daarna gingen ze naar hun andere huis en hebben we innig afscheid genomen tot de volgende keer dat we elkaar weer zien. Tijd speelt geen rol. Dat is ook een soort tijdreizen.

En dan is het ineens weer maandag en gaan we met papa op de bakfiets naar de crèche naar al onze vrienden!

En ik kreeg het halverwege de dag behoorlijk warm. Niet omdat er 1 of ander leuk meisje was, of er iets gebeurde waar ik me schaamde of iets anders, nee gewoon warm en een ongemakkelijk gevoel rechtsonder op mijn kaak.

Een nieuwbakken tandje dat zo nodig zijn kop op moet steken om te kijken wat er aan de andere kant van de kaak is te beleven. Ik bedoel maar.

En een verhoogde temperatuur betekent een enkele reis naar huis! Dus kwam papa ons ophalen in de auto. Wel gezellig! Thuis ben ik eerst gaan slapen!

Na een redelijk goede nacht en een zetpil of twee, was ik er de volgende dag weer helemaal klaar voor totdat ik in de loop van de dinsdag ineens weer een warmte aanval kreeg. En weer kwam papa ons ophalen (ik doe dat soort planning goed, want hij was net klaar met mieten).

Deze keer allen ik en Dzjez bleef met het meest beteuterde gezicht dat ik ooit heb gezien achter in de crèche…..

Dat duurt dan ook maar 15 seconden en dan is hij het al weer vergeten en is weer minstens zo blij als mama hem komt halen.

JA, en dat zei ik ook tegen mama! Jay, Jay, naar Jay, want dan mis ik hem wel, dus gingen we snel naar Jay en konden we hem niet vergeten…

Thuis was Jay wakker en blij en gezellig! Dus hebben we gespeeld op de auto. Want ‘tsja!’ als je niet kunt lopen dan moet je rijden! Ik heb hem geholpen en het ging best goed. Jay keek redelijk relaxed, dus dat is een goed teken.

P1180230

Nou, ik doe wel mijn best hoor! Om te leren lopen, maar dat valt niet mee. Gelukkig helpen papa en mama en Siebe en Zelda en de anderen me wel met staan en dat gaat, mits ondersteund, steeds beterder!

En autorijden is leuk! Mag vaker zeg ik.

Nou en dan is het ineens al weer woensdag zwemdag! Gezellig met zijn allen in het water en Opa en oma zijn er ook! Reuzegezellig! En… ik heb de hele les ZONDER piepen meegedaan en ben zelfs op de kant geklommen en er vanaf gesprongen (zij het met de nodige voorzichtigheid, want owee er kan zo veel mis gaan!)

Ik daarentegen ben een reguliere waterrat en vind alles leuk en fijn en moet dan ook overal om lachen! Zo ben ik. Ondanks de onrustige nacht (sorry daarvoor) voel ik me vandaag opperbest en compleet zwemwaardig en -vaardig!

Thuis we weer moe genoeg en dus lekker een dutje doen!

IMG_2868

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

FILMPJES!