Brulboei en lachebek

P1120195 IMG_6823

Olpa en Olma kwamen vandaag onverwacht en dat is altijd  gezellig!

Ineens waren ze daar en dat is het leuke. Dan is een verrassing en dat is leuk. We hebben gekletst en gepraat en ik heb gedanst en geknuffeld en toen ging ik naar bed.

Ik zwaai dan naar iedereen, dagdag en geef een kus als daar om wordt gevraagd en dan ga ik lekker naar bed.

Deze keer heb ik ZEER HARD geslapen en dat is goed en slecht. Goed omdat ik dan uitgeslapen ben, slecht omdat ik dan niet echt gelukkig wakker wordt. Zeg maar gerust ongelukkig. Het gevolg is dat ik hard en langdurig brul en niets houdt me daar van af. En met niets, bedoel ik niets!

Lieve woordjes, mooie beloftes, kleuren, drinken, koekje, knuffel…. NIETS helpt! Na een minuut of 10 en een halve stemband later pakt Olpa me op en zet me in zijn auto. Dat was de remedie, de mondhoeken die op m’n schouders hingen, proberen nu m’n wenkbrauwen weg te duwen. Ik mag achter het stuur en dat is gaaf.

P1120197

Uiteindelijk is het gewoon een kwestie van lang wakker worden. Ik denk dat ik als ik afscheid neem van oude gedachtes. Gek hè!

Toen Olpa en Olma weg waren zijn wij gaan fietsen/lopen. Mooi weer, een mooie toch, goed gezelschap en een zwetende gids voor ons uit. Wat wil je nog meer.

Voor de zwetende gids was het een zware tocht denk ik. Hij viel thuis op de tuinstoel in slaap! En ik speelde gezellig om hem heen, maar dat maakte niets uit. Hij bleef lekker liggen totdat mama zei: We moeten gaan.

Boodschappen doen. Ik op de troon, Jay liggend in de bak…. Liggend? Nee, hoor! Jay ZIT!

Jay was het liggen en kijken naar de lichtbakken en plafondhangers zat. Hij wilde de winkel zien; en de mensen; en de schappen. Logisch, die zijn veel leuker. Het is dat hij nog niet kan zwaaien anders had hij naar de mensen gezwaaid.

Maar het blijft niet bij zwaaien…. Bij de DA was het letterlijk schaterlachen! De mensen die daar werken stonden zich te verdringen rond Jay en gaven alle spullen met korting! Zo blij waren ze.

Papa en ik waren de spullen naar de auto aan het brengen, dus kunnen het niet echt verifiëren. Mama zegt een filmpje te hebben gemaakt, maar dat hebben wij nog niet gezien.

Ach ja, als je de wereld zittend kunt bekijken, wordt alles een stuk interessanter!

Dat is letterlijk wat je noemt een ander perspectief. Mensen recht in de ogen kijken in plaats van hangende gezichten boven de bak. Dat is sowieso een raar gezicht en dat koediekoedie is ook al gek!foto 2

Ik vond het ook fijn dat Olpa en Olma er waren en ben er spontaan van in bad gegaan! Met mama en Olma. Olma maakte foto’s en mama deed me in bad. Volgende keer omgekeerd!

ik ben ook meer en meer een draaikont aan het worden. Rug, buik, rug, buik. Dat kan ik al heel goed! Is ook perspectief.

Thuis hebben we nog met Piebe en Lala geskyped (Siebe en Zelda, maar ik heb eindelijk een manier gevonden om haar naam uit te spreken).

Siebe heeft elastiekjes tussen zijn tanden. Dat is fase 1 van z’n gebitsoptimalisatie. Kan’ie beter kauwen. En Zelda heeft morgen musicalles en zondag een optreden. Ze hoopt dat ze mag zingen en ik ook.

Uiteindelijk met een goeie hap eten, yoghurt naar bed.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

re-united

P1120192

Vandaag gingen we samen naar de crèche en we hadden de zelfde oranje t-shirtjes aan (nou ja, bijna).

Eerst had Jay een andere aan, die met Love, Love, Love er op. Die had ik vroeger aan en was één van m’n lievelingsshirts, maar het paste niet bij z’n broek. En dat klopt. Leuk geprobeerd papa, maar gelukkig hebben mama en ik smaak.

De foto is daarom van de avond.

P1120178

Daarna zijn we samen naar de crèche gegaan dus en het was best wel weer eens leuk om samen te gaan. Het was best koud! Papa had gelukkig een jasje aangedaan. Brrr, je merkt wel dat het herfst wordt. Ik klaag niet hoor, want overdag is het lekker!

Ze waren blij dat ik er weer was. Ze stonden nog niet in de rij, want niet iedereen was er, mar Manja kondigde het wal al aan. Ik ben een knuffelbaby.

Voor mama moet het wel gek zijn en niet alleen voor mama! Ik was er al heel vaak geweest en dan ineens niet meer. Dat laat een leegte achter en vul die maar eens op, op zo’n korte tijd. Niet eenvoudig.

Ik was daarom ook blij dat mama ons kwam halen! Dan is ze niet meer zonder mij.

Ik heb een mooie dag gehad op de crèche. Alleen al Jay die babbelt en lacht op de achtergrond is al leuk. Daarnaast is Dauwe er en de anderen, dus voldoende speelplezier!

Maar ook ik was blij dat mama er was? Gezellig naar huis.

Na het eten en de aardbeien en de 2 bakjes yoghurt, was ik helemaal klaar.
Klaar om te spelen, want het was een kwestie van hernieuwde energie en ik ben lekker gaan spelen. Met de autootjes, de puzzels en kleuren!

P1120181 P1120189

Niet alleen de kleurplaten, want ik kwam er achter dat ik ook nog veel niet ingekleurde plekken had. Nou ja, met een stift in de hand is dat snel geregeld. Mama en papa waren niet superblij. Gelukkig was het afwasbaar.

D’r was ook nog een leuke verrassing uit Bali. Een T-shirt voor de kleine broertjes Hoff. Eerst mag ik hem dragen en dan Jay. Supercool. Super bedankt Irene, Noa en Quyn!

foto 3 foto 4

Uiteindelijk 8 uur in m’n bed.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ping!

P1120161

Ik doe alle geluidjes na die ik hoor. Ping, ting, tok, piep en dat is nog maar het begin. Ik zit in een soort woordenrollercoaster. Ik zeg heel veel woorden na en maak ook al zinnetjes. Noenen aandoen, bijvoorbeeld. Ik ga ze bijhouden en meedelen. Leuk voor later als ik echt eloquent ben.

Deze ochtend waren we gezellig thuis met mama, papa was op zolder aan het werk. Ik heb lekker gespeeld en rondgelopen en dan kijk ik regelmatig naar Jay om te kijken of het goed met hem gaat.

Het gaat vandaag wel goed met me. Gisteravond daarentegen niet. Toen had ik een soort hick-up. Met andere woorden, ik voelde me niet goed en moest huilen. Dat doe ik anders nooit dus des te raarder is het dan.

Mama is met me naar beneden geweest en daar heb ik een harde BOER gelaten en daarna duurde het nog een minuut of 5. En toen was het goed. Gelukkig maar, want zelfs ik ben er niet aan gewend.

P1120153

Ik draai ook meer en meer en daar wordt ik draaierig van en raak ik van in de war. Ik bedoel, vroeger kon ik het niet en nu wel en probeer het onder controle te krijgen. Wat een avontuur!

Ik had dat ook! Ik had hard en diep geslapen en toen ik wakker werd moest ik huilen; Heel lang en ontroostbaar. Ik wilde gewoon bij mama zitten en HARD huilen. Hey! Mag dat ook eens?

Toen had papa een idee. Kleuren. En ineens was ik blij en heb ik veel gekleurd! Voor je informatie: Dat mag NIET op de kast!!!!! Dan weet je dat ook.

P1120165

ik heb mama ook nog even geholpen aan het aanrecht. Ik schuif er dan zelf de stoel naar toe en klim er op. Ik wil niks missen. Misschien moet ik een soort eigen opstapje hebben?

’s Middags zijn we met z’n allen gaan fietsen naar Bussum en hebben gewinkeld. Ik vind dat gezellig zolang ik maar regelmatig een koekje en water krijg. M’n goede gedrag werd beloont! Ik kreeg een ijsje bij De Engel (zo heet’ie) Lekker! Aardbei! Mmmm!

Papa heeft een belletje op ‘auto’ gezet. Die zegt ook ‘PING’ leuk!

Daarna hebben we nog met Siebe gefacetimed. Ik heb ‘Oh behave’ gedaan van Austin Powers en Siebe ook. Dat is cool. Siebe heeft nog enen paar dagen vakantie en dan moet hij weer naar school! Maar eerst ging hij trainen vanavond.

Dat ga ik ook doen later…

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Schaterdag

Of eigenlijk avond, of nog eigenlijker gisteravond. Je zou kunnen zeggen dat ik lachend in slaap val. En als dat zo is, zal ik ook wel lachen in m’n slaap of in mijn dromen. Dat is goed. Dan wordt je ook weer vrolijk wakker.

Het was mijn derde werkdag alweer, want de nieuwe pomp was er nog steeds niet. Arme Dzjez, dan moet hij alleen naar de crèche. Niet dat ik denk dat hij het erg vindt hoor. Het is een echte gangmaker en daar heeft hij mij niet voor nodig.

Haha, zo is het! Ik was gelukkig wel op tijd wakker. Voordat papa de kans had het te doen. Niet dat ik dat erg vind hoor, maar dan zie ik mama ook nog even. En dan kan ik Jay nog even uitzwaaien.

IMG_6795

Het was trouwens behoorlijk fris vanochtend en we gingen in de bakfiets. Niet dat het één met het ander te maken heeft, maar in dit geval was het een voorbode van een warme dag. Lekker nazomeren.

Op de crèche betekent dat nog steeds factor 100, want dat moet volgens de reglementen en dat heeft twee gevolgen:

Ik ben en blijf de kleur die ik heb

Ik ruik naar typische zonnebrand. Ik bedoel maar.

Ik niet. Ik ben aan het werk 😉 en heb veel bezoek waar ik interessante schatergesprekken mee moet hebben. Beneden bij de lunch of als er weer van die vrolijke gezichten boven de wieg komen kijken.

IMG_6791 IMG_6792 IMG_6793

Ik ben wel de enige die mag slapen overdag en dat is maar goed ook. Want zo’n werkdag is best vermoeiend kan ik je zeggen.

In had ieder geval was het weer een mooie dag en heb ik me GOED vermaakt. Dat is wat ze tegen papa zeiden toen hij me op kwam halen. Yiehaa, zeg ik dan en Papah. Lekker op de fiets weer op weg naar huis.

IMG_6790

Papa ging koken en ik ging met mijn rug tegen zijn benen aan staan. Zo gezellig samen en toen wilde ik Beer kijken en eten. En dat heb ik gedaan. Mama was ook al thuis met Jay inmiddels, maar ze moest achter parkeren want er stond weer zo’n stomme bus voor de deur!

Daar wordt mama niet vrolijk van. Dat gedoe! Maar dan is ze gezellig weer thuis en Jay ook.

Die Jay, die maakt wat mee op een dag zeg.

En dat is nog  niet alles, want als ik thuis ben moet ik weer werken van papa. Deze keer op mijn buik op de tafel. Goed voor mijn nek, zegt’ie. Het grappige is dat ik al behoefte heb om te kruipen en ik vind alles best. Dan maak ik weer iets mee en daar gaat het om!

P1120150

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Verdraaid – diaardreV

P1120137

Ik zal het direct maar zeggen: Ik ben vandaag gedraaid.

Van m’n rug op m’n buik en terug en volgens mama was ik daarin sneller dan Dzjez. Ik vind dat niet belangrijk. Het gaat er om dat je het kunt en om eerlijk te zijn heb ik geen idee hoe ik het doe. Het gebeurt gewoon terwijl ik bezig ben ben iets en vervolgens draai ik terug terwijl ik bezig ben met iets anders.

Probeer dat maar eens te structureren.

Uiteindelijk kan ik zelfs lopen en praten en zitten en die dingen. Dat lijkt nog ver weg….

Ik was vandaag weer mee met mama. Gedoe met borstpompen en voedingen en zo. Bottomline is dat het er niet is en ik aangewezen ben op de natuurlijke bron van de natuur: Mama.

P1120142

Ik vind dat wel gezellig. En mama ook. En Truus en mama haar andere collega’s ook. Ik ben tijdelijk de jongste medewerker van Gaus en dat is iets om trots op te zijn!

En ik ben trots op jou! ik ga je helpen ook, als ik het kan, en dan zorg ik er voor dat je snel kunt zitten en staan en lopen. Ik zeg dat niet uit eigenbelang hoor, gewoon vanuit gezelligheidsbelang.

IMG_6779

Wat overigens wel weer van interessante aard is, is het feit dat papa me vanochtend wakker moest maken. Gek hè! In het weekend ben ik vroeg en is ik vroeg moet, word ik niet wakker. Ik bedoel maar.

Dit was het moment waarna Jay de befaamde draai maakte. We hebben de draai niet kunnen filmen maar het was een verdraaid mooie draai. Heen en terug. Een behoorlijke ‘stap’ voor een baby. Baby Jay.

P1120147

Ik hou het kort, het is al laat en ik mag morgen niet uitslapen.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Dubbele Dosis

IMG_6747fotoB

Niet dat ik lekker laat op was of zo hoor….

Dat zou je misschien wel denken na een dag vol ‘cabaret’ en laat naar bed, maar nee. Om kwart voor 7 hadden m’n ogen al zin om de eerste blik op de dag te werpen en wierp ik alle beesten op de grond plus de deken. Dat doe ik de laatste tijd. Weet eigenlijk niet waarom. In ieder geval hielp het flesje water van papa ook niet om me nog meer dan 11 minuten in toom te houden.

Maar gezellig was het ook hoor.

knuffelen op de bank met een flesje. Papa dacht nog even dat ik in slaap ging vallen, maar nee! Vandaag staat in het teken van Drachten. Eerst naar Pake en dan naar Nynthe en daar is Beppe ook.

Maar eerst een lange rit in de auto en die zat vol. Jay moest vlak naast me zitten en dat was gezellig. Ik heb naar de koeien gekeken en de schapen en hier en daar een paard en ondertussen heb ik met Jay geklets. En gezongen, want een autorit zonder zingen is geen autorit. M’n repertoire was wel een beetje beperkt vandaag. Lang zal die leven…. Wel toepasselijk. Voor Nynthe.

IMG_6751

Maar eerst kwamen we bij Pake en die was niet alleen. Martsje was bij hem en dat is z’n nieuwe vriendin en ik vind haar OK. Ik kreeg een banaan van haar en dan heb je het wel begrepen. Een hongerig kind is het laatste wat je wilt en ik ben ineens over m’n bananenfobie heen, die ik lang geleden in Dronten opliep.

Leve de banaan. Papa zal blij zijn, want die is gek op bananen. Het liefst richt hij een bananenrepubliek op me alleen maar bananengerechten zoals bananen-jam, bananenkoekjes, bananenpannenkoeken en bananensap. Maar dat is niet zo.

Ik zag Pake pas voor de tweede keer, maar het voelde goed. Dat vond hij ook bij mij. Ik ben z’n laatste kleinkind (voorlopig, maar denk eigenlijk wel dat het zo blijft eigenlijk).

IMG_6745

En ik heb bij Martsje op schoot gezeten. ik heb even mijn voel-goed-sensoren aangezet en het voelt goed. Zo zie je maar, er is altijd tijd voor een goed gevoel.

Ik heb me wel even georiënteerd:

Daarna was het naar Nynthe en die was blij met de Hello Kitten lego en ik heb me zeer vermaakt met de trampoline (ik ben niet bang voor de poes) en de glijbaan. Daar kan ik wel 48 keer vanaf zonder moe te worden.

IMG_6767

IMG_6758 IMG_6757 IMG_6765

En Beppe was er ook en daar was ik heel blij om, want haar naam had ik tegen de tijd dat we er waren zeker 112 keer uitgesproken. We hebben fijn geknuffeld. En ik heb gespeeld met Robyn. Die is lief en heeft altijd even tijd voor me en toen was Pake er ook nog.

Ik heb op m’n buik in de tuin op de grond gelegen. Op zich ben ik geen grote fan van buikliggen, maar goed, ik zla het toch moeten leren. Wat ik al wel kan is van m’n buik op m’n rug draaien. Kijk, stap één in het ontwikkelen van een eigen wil.

Tegen de tijd dat we weggingen was er soep. Die heb ik eerst nog gegeten. Met brood. Lekker, weer iets nieuws waar ik van dooreet totdat ik vol zit.

En toen gingen we weg
En toen gingen we weer terug.
Papa was z’n telefoon vergeten….
Ik bedoel maar, al die drukte.

in de auto heb ik Papa, Mama, Jay, Dzjez herhaald als truc om niet in slaap te vallen. Dat is me gelukt tot en met de brug bij het Gooimeer. Toen ben ik in slaap gevallen en 3 minuten later waren we thuis.

Even wakker.
Flesje met mama.
Slapen maar.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Cabaret

 

P1120102

Het leven is een soort cabaret, de vraag is of je een acteur bent of een toeschouwer.

Dat is wat ik denk tenminste, wat niet wil zeggen dat je alleen het één of het ander bent. Het best is dat je je moment kiest en afhankelijk van de situatie al of niet de acteur bent. Ik ben vaak een acteur, dus. Maar als acteur wil het niet zeggen dat je niet bent wat je bent. Je overdrijft het gewoon een beetje, en dat is cabaret. De leuke dingen benadrukken. Zo zie ik het.

IMG_6737

Vrijdag zijn we naar Laren geweest en voor mama was dat verder dan voor papa en mij. Niet in kilometers, maar in uithoudingsvermogen. Zij was op de bakfiets met Jay en mijn buggy en tussen ons huis en Laren ligt een deel van de Utrechtse heuvelrug. Daar moesten we overheen. ik kan je zeggen, ik ben trots op haar.

In Laren waren heel veel eettentjes en muziek, maar Jay moest poepen en dus moesten we terug naar de bakfiets om z’n luier te verwisselen. Daarna gingen we poffertjes eten, maar werd ik onrustig, dus gingen we eigenlijk vroeger naar huis dan gepland. Ik had vlak voor we vertrokken nog een belangrijke taak, ik moest de paal vasthouden, terwijl papa Jay en de buggy in de bakfiets deed. De paal is blijven staan en niet weggelopen.

P1120120

Gisteren was het zo ver. Ik heb er lang op gewacht en veel over gesproken, maar eerst zijn we gaan hardlopen. Lekker door de vesting, Jay in de bak, lach op m’n gezicht. En op dat van mama ook. Niet op dat van Jay. Jay had honger, dus zijn we voor het eerst onderweg gestopt om te voeden.

Ja, dat heb ik de laatste tijd wel vaker, meer honger. Mijn buik is dan een beetje in de war en roept naar m’n hoofd dat er iets in moet en mijn mond zegt dat dan. Aangezien ik nog niet kan praten, klinkt dat als huilen. Dus.

Zo langzamerhand begin ik een eigen willetje te krijgen. Zoals bijvoorbeeld een voorkeurs borst. Ik heb liever de rechter dan de linker. Dat komt omdat ik liever op mijn linkerzij lig.

P1120106

Daar slaap ik ook op tegenwoordig. Ik ben voorlopig een zijslaper en niet een buikslaper zoals Dzjez. De laatste tijd lig ik zo in de box en dat bevalt me goed!

Jaja, ik ben al 5 maanden, binnenkort ga ik misschien proberen draaien en zitten en zo, maar voorlopig neem ik m’n tijd. En waarom niet. Tijd zat.

Ondertussen oefen ik in lachen en en praten, want ik heb gemerkt dat mensen dat leuk vinden. Ik beschouw mijn box dus als een podium….

Volgens mij breekt het grote moment bijna aan. Ik voel het aan m’n water (en ik besta er voor 80% uit, dus dat is heel goed mogelijk). Dat borrelt wat en het is niet in m’n luier, maar eerst gaan we nog met de bakfiets naar Bussum. We moeten de boeken terug naar de bibliotheek brengen en naar de Handyman, die niet zo Handy was en …. een kado kopen voor Nynthe! Die is jarig en geft een feestje en wij gaan ernaar toe.

IMG_6744 IMG_6742

In de speelgoedwinkel werd ik aangenaam verrast door een reuzenNIJNTJE! Groter dan ik, maar ik was sterker. Wat een joekelNIJNTJE zeg, die kon ik amper in m’n eentje terug op de plank krijgen. Behave! Zeg ik.

We hebben een mooi kado gekocht en kregen een bonnetje voor een gratis ijsje. Ik kan je zeggen, ik hou van StroohBerrieTsjeesCeek-ijs. Lekker hoor! Ook papa heeft er nog een hapje van gehad.

in de bakfiets terug werd mijn hoofd ineens te zwaar voor m’n nekspieren en de zwaartekracht sterker dan mijn oogleden, kortom, papa ondersteunde m’n hoofd en ik werd uiteindelijk zwetend en bezweet wakker in mijn eigen bed. Indrukwekkende dag, maar daar hield het niet op!

Olpa en olma waren er en ik moest snel schakelen om uit mijn slaapmodus te komen. Dat ging gelukkig snel!

P1120111 P1120112

Olpa heeft met een wonderlijk elastiekje gespeeld, die vloog als een vogel van z’n duim en ik ging hem dan zoeken en terugbrengen. Coole bezigheid.

En mij hadden ze al een derde van mijn leven niet gezien, dus dat was een grote verrassing. Ik heb me van mijn beste kant laten zien (en ik heb er gelukkig maar één, dus dat is moeiteloos) en veel gelachen.

P1120124

Dat werd met grote en mooie lachen beantwoord door Olpa en Olma. Die zijn zelfs bruiner dan ik! Dat krijg je na 7 weken in het zonnige Frankrijk. “Le soleil et la mer offrent un esprit frais et gai” zeg ik altijd maar.
Ik had ook nog een akkefietje met een blokkendoos of zo. Iets waar ik liever niet over praat.
It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.