Op pad

Ik ben met papa opgestaan en met mama gaan slapen. Einde dag!
Geintje… ik heb van alles beleeft vandaag, want ik was thuis met mama. Een van de belangrijkste belevenissen van de dag was het bezoek aan de bibliotheek. Want wat heb je in de bibliotheek? Boeken! En wat zit er tussen die boeken? Nijntje! En toen mama die gevonden had en ik ze zag werd ik helemaal ongelooflijk blij! Ik herken die op grote afstand en vind dat ze eigenlijk ter plekke voorgelezen moeten worden. Dat is niet gebeurt. Helaas. Maar thuis dan weer wel! Heerlijk, wat een goeie literatuur is dat zeg.

Nijntje, Nijntje in de speeltuin en Nijntje gaat logeren.

Mama ontkwam er natuurlijk niet aan. Ze MOEST voorlezen, anders zou ik voor de rest van de chagrijnig geweest en dat is nooit grappig. En mama kan heel goed voorlezen. Echt super goed (ik hoop dat ze dit leest ;-))

We zijn ook nog bij de viskraam geweest en het leek er op dat iedereen op ons zat te wachten. Iedereen wilde wat zeggen, naar me kijken of aan me zitten. Vooral aan m’n wangetjes en als ik ergens een hekel aan heb is dat menen knijpen in m’n wangetjes! Dat is toch maar een rare gewoonte waar ik helemaal niets van begrijp. Over de ‘bol’ aaien nog tot daar aan toe, waarbij ik protesteer tegen het woord ‘bol’ want ik vind dat een beetje simpel woord voor zon’n complex gegeven.

Maar goed, mama heeft een lekkere haring gegeten en dat is niet alleen goed voor haar, maar ook voor m’n grote, kleine broer. Mama zegt dat hij al aan het bewegen is. ik denk dat hij aan het oefenen is. Voor straks als buitenbuikse baby. Ik weet precies wat dat is!

’s Middags zijn we naar Ies geweest, op bezoek bij Kensi, want die is net geboren. Dat moet gevoerd worden met veel geaai natuurlijk. Zo gaan die dingen. Het was wel gezellig want Tygo was er ook. Maar die is al ouder en kan al praten en lopen en zo. Ik vind dat leuk, op bezoek gaan, dat wil ik vaker doen!

’s Middags heb ik televisie gekeken. Wow dat is ook gaaf zeg, dan ben ik helemaal gebiologeerd  en merk niets van wat er om me heen gebeurt. Al die kleuren en mooie geluiden. Papa was er niet. Die is Siebe en Zelda op aan het halen en komt heel laat thuis. Maar dat is niet heel erg, want morgen is hij er weer! En niet alleen dus.

Gezellig en vrijdag gaan we naar Beppe en daar zijn Nynthe en Senn ook. Man, man, wat een mooie tijden voor e boeg. Ik kan niet wachten! Maar eest nog gezellig met mama eten en dan naar bed. Goed uitslapen is de boodschap.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Dzjezofreen

Soms heb ik het gevoel dat er 2 Dzjezzen of Dzjez’s zijn.

Eén die zonder na te denken dingen doet en dan lukt het ook nog en de andere die hard begint te denken en omvalt. Zoals vanochtend dus. Op zich begint de dag zoals andere dagen. Ik heb lekker lang geslapen, maar was op tijd genoeg wakker om op tijd klaar te zijn. Ik had niet echt honger en elke poging me te verrassen is niet gelukt. Geen melk en zelfs geen fruithapje (alhoewel ik vermoed dat dat gemaakt is omdat de banaan te bruin was om zo te eten. Trouwens ik houd niet van bananen, in tegenstelling tot papa. Mama heeft daar dan weer geen moeite mee, maar ik merk dat ik aan het afdwalen ben tussen de haakjes, waardoor het eigenlijk bijna een alinea op zich wordt…. OK, ik stop). Soms heb je dat.

Maar goed, daarna moeten papa en mama zich klaarmaken en ga ik in de box en dat is iets wat ik meer en meer niet leuk vind. Ik voel me dan beperkt. Als papa en mama dan klaar zijn en ik er uit mag, ben ik blij. Vooral as papa met me gaat lopen. Dan houd ik z’n hand goed vast en loop lekker in het rond.

Papa helpt me in m’n jas, terwijl ik sta en ineens besef ik me dat ik al zeker 10 seconden geen hand meer vast heb, of ergens tegen aan leun. Ik sta gewoon al 10 seconden los en op het moment dat ik dat besef, verliest de ene Dzjez z’n evenwicht en valt de andere om. En dat is een duidelijk geval van Dzjezofrenie.

Papa juichte van vreugde en ik keek hem verwonderd aan. Toen mama kwam keek ik haar dan ook nog even verwonderd aan. Dus papa probeert het weer en dat lukt niet. Totdat ik al achterover leunend tegen z’n benen een z’n hand voor m’n neus ik het gevoel had even te kunnen ontspannen. Ik zie mama haar ogen vochtig worden en hoor papa weer lachen. Ik wil omkijken en besef me weer dat ik helemaal los sta en val om…

Ik laat me er niet gek door maken. Het moet niet, het mag, zeg ik. En dan ga ik naar de crèche. Papa probeert het daar nog een keer, maar die ene Dzjez is even weg. Niet dat dat er toe doet hoor! Ik heb een heerlijke dag op de crèche die eindigt met mama die me komt halen. Wat wil je nog meer.

Ook ’s avonds heb ik geen zin in de box en dan trek dus een gezicht zoals dit. Een deel er van is echt en een ander deel is, laten we zeggen, een staaltje goed toneelspel. Uiteindelijk werkt het en leest papa me voor. Mooie gewoonte zeg ik!

Dat was na het eten, wat ik vandaag goed gedaan heb. En de yoghurt, maar hoe dan ook, het was een lange dag, zeker als je Dzjezofreen bent! Met een flesje melk ben ik zo in dromenland en daar kan ik al rennen!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Maybe Baby

;

Het is interessant om je af te vragen wanneer een baby geen baby meer is en wat je dan bent.
Ik kan je zeggen, de overgang is niet echt duidelijk, maar wat ik wordt na de overgang wel: Een dreumes.

Een dreumes ben je van 1 tot 2 jaar. Wat een woord eigenlijk DREUMES en dan heb ik het nog niet eens over de oorsprong er van. Die is helemaal onverklaard- en zelfs onbegrijpbaar. Nee, als het aan mij ligt sla ik de fase van het dreumes zijn gewoon over. Maar goed, dat gaat niet.

Ik zie mezelf al lang niet meer als een baby eigenlijk, je zou kunnen zeggen dat ik daardoor een identiteitscrisis heb, maar het omgekeerde is waar. Overigens wordt het woord crisis vaak verkeerd gebruikt, want het betekent eigenlijk omslagpunt. In het Chinees is het zelfs nog interessanter. Ik heb het even opgezocht:

Het Chinese woord voor wat wij ‘crisis’ noemen: 危机 bestaat uit twee karakters, “” (wēi) en “” (jī). “” betekent gevaar en “” betekent kans. Niet uitsluitend negatief dus, zoals bij ons. De filosofische gedacht hierachter is: het is gevaarlijk maar het biedt ook kansen. Typisch Chinees in de zin dat iets niet snel ‘zwart’ of ‘wit’ is. Het is eerder ‘grijs’: je vindt wel een oplossing.

Ik bedoel maar.

Maar daar wilde ik het eigenlijk helemaal niet over hebben. Het was een mooie dag op de crèche vandaag. Er zijn daar een aantal dingen die ik gaaf vind. Bijvoorbeeld als de deur tussen de ene zaal en de andere open staat. Er ontstaat dan een sprintbaan van heb ik jou daar en dat is dan ook wat ik doe. Lekker van de ene naar de andere muur stoffelen met een wiebelende bips.

Wat ik ook fijn vind zijn de ik-momenten. Dan ben ik gezellig in mezelf aan het spelen en aan het praten. Dat staat in schril contrast met het heen en weer stoffelen en dus zijn ze me dan even kwijt. Wat ze ook vinden is dat ik een lage stem heb. Dat komt natuurlijk omdat ik nog niet zo groot ben en laag bij de grond zit denk ik. Als ik later groter word, wordt m’n stem vanzelf hoger.

En naast spelletjes, voorlezen, wandelen, torens bouwen, staan en vallen en nog wat van die dingen vind ik het heerlijk om mama weer te zien. Dan breek ik elke keer weer een record “stoffelen” om zo snel mogelijk bij haar te zijn en te knuffelen totdat we een ons wegen. En zo zie je maar weer, elke dag is weer een mooie belevenis!

En dat is voordat ik papa zie. Ik ‘handle’ dat uurtje terug in de tijd goed hoor, maar tegen half 7 ben ik echt best wel moe. Dat is dan kort maar krachtig. Gelukkig begint het morgen allemaal opnieuw.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Bijslaapdag

In tegenstelling tot wat je zou denken, heb ik heerlijk uitgeslapen. Het was een beetje een twee-traps-raket, want ik was eerst wekker om 5u53 oude tijd. Papa kwam toen een flesje geven. Daar heb ik lekker van gedronken en om 6u02 lag ik er weer in om te slapen. Om iets voor zevenen was ik weer wakker en heb ik de rest opgedronken en ik zie papa op z’n tenen weggaan en… het volgende moment is het 12 na 9, oude tijd en wordt ik vrolijk wakker en staat papa ineens in m’n kamer. Ik mocht gezellig in het bed van papa en mama. Altijd leuk en het allerleukste is dat het eigenlijk nog maar 12 na 8 is.

Het is lekker weer, het zonnetjes schijnt en het is 2 graden, dus we gaan wandelen met de honden in het bos. Ik achterop met het beste uitzicht de honden voorop, al rennend en ravottend! Lekker fris en als ik het even niet goed kan zien, hang ik helemaal naar links en dan zie ik alles weer!

Ik had m’n nieuwe broek aan, maar we komen er achter dat er eigenlijk en riem om moet. Al lopend, zakt’ie tot op m’n enkels en dat is niet handig! Wel mooi, al zeg ik het zelf. Ik moet opletten dat ik nergens tegenaan loop, want ik zit telkens naar die leuke motiefjes te kijken.

Maar toen ik thuiskwam was ik er helemaal klaar mee. Die frisse lucht put uit, dus het duurde niet lang of ik ga met een lekker flesje m’n bed in. Half 12 was het toen. Lekker geslapen tot kwart over 1. Mama kwam me halen, want papa was in de kou aan het fietsen. Typisch papa.

Ik heb toen een lekker mandarijn gegeten en lekker thee gedronken. Toen papa thuiskwam en gedoucht had, zijn we boekje gaan lezen. En dan kan ik zeker 8 minuten geconcentreerd zijn. Daarna wil ik weg en eigenlijk ben ik al weer moe…. echt waar! Dan slaap je een keer uit en wordt je moe van het slapen.

Maar goed, met een lekker flesje in bed dan maar weer is geen straf. Uiteindelijk weer anderhalf uur geslapen of zo. Ik bedoel maar. Ik heb gezellig met mama naar filmpjes van mezelf zitten kijken op joetjoeb. Fascinerend is dat, jezelf zien. En ik zie er soms zo jong uit! En ik zit zo lekker bij mama op schoot!

Uiteindelijk kwal het er op neer dat ik geen zin had in warm eten en zelfs geen zin in yoghurt! Tsja een gatenkaasdag door dat gewonnen uurtje. Gelukkig mocht ik nog even in bad. En m’n haar ook, want dat was nodig, want daar zat een deel van het eten in wat ik niet opgegeten heb. Lekker spetteren en spateren, dat is het beste slaapmutsje ter wereld. Op mama na, die me een heerlijk flesje geeft.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Blijdehandje

Ik heb vandaag gewoon plezier gemaakt. Zaterdagen zijn daar echt voor gemaakt. Ik ben wel in de luren gelegd, want papa heeft me om 10 voor 6 een flesje op m’n kamer gegeven en me daarna pardoes terug in bed gelegd. En vanwege deze routine, dachten m’n hersenen dat het gewoon avond was en dus ben ik weer in slaap gevallen.

Om 23 over 7 werd ik weer wakker. Een beetje chagrijnig…. dat wel, maar dat was snel voorbij, want papa ging mee naar beneden en toen mocht ik lekker bij hem op schoot zitten en hebben we Samson en Gert gekeken op de televisie. Ik vond er niks aan, maar zat lekker bij papa op schoot, dus ik heb niks laten merken. Zo ben ik.

Daarna heb ik in de box gespeeld. Elke keer lijken de speelgoedjes nieuw en valt er iets nieuws te ontdekken en dat houdt me wel zoet! Op een gegeven moment had ik honger en aangezien ik nog niet echt kan praten, piep ik. Dat werkt net zo goed! Ik heb in totaal anderhalve boterham gegeten. Niks mis mee met de complimenten van m’n maag.

Om half 10 was mama daar. Met beide armpjes strek ik dan naar haar uit en dat werkt altijd. Dan komt ze naar me toe en gaat lekker knuffelen. Om 10 lag ik in bed met een stevige fles melk in m’n mik. Goeie routine zeg ik! Wordt ik blij en slaperig van. Tot half 12. Heerlijk. Dat heb ik er weer helemaal zin in!

Papa ook, die legde me in de wasmand! Niet dat ik dat eng vind, maar ik moet dan echt even m’n best doen om er weer uit te raken!

Ik heb trouwens 2 nieuwe woorden.
De eerste is AaiT en dat zeg ik als ik papa over z’n gezicht aai.
Het andere woord is Hey! dat zeg ik als papa Hey! zegt. En daarna lach ik.

We zijn naar de kringloopwinkel geweest en daar heb ik een hele coole zeventien broek gekregen. Die ga ik morgen aan doen, want hij is niet de allergrootste en kan ik hem al vast in dragen voor … oeps, daar had ik bijna z’n naam gezegd! Broer dus bedoel ik. Hij kan hem dan langer dragen dan ik, maar dat is niet erg. Dan kan ik er mooi naar kijken.

Papa heeft ook een voorleesboek met 365 kabouterverhaaltjes. Daar kan hij en kunnen Siebe en Zelda mooi uit voorlezen! En een boekje over Job De Bever, maar daar moet ik nog wat aan wennen…. Nee m’n lievelingsboek allertijden (en dat is al bijna 11 maanden!) is De Koning van Dick Bruna met Roosmarij en de witte auto met echte wielen.

Maar goed, daarna zijn we naar Bataviastad geweest. Daar hebben we uiteindelijk alleen mar rondgelopen en koffie gedronken met Appeltaart gegeten en vooral gezellig gedaan. Ik ben nog lekker door de Mooi!-e babywinkel gekropen. Het gekke was dat daar geen andere babies rondkropen. Die zaten allemaal vastgeketend in hun kinderwagen. Ikke niet hoor, toen ik me wat ongemakkelijk begon te voelen, mocht ik rechtop staan in de wagen. Dat is pas gaaf! Ik heb dan een prachtig uitzicht en kan springen! Yieehaa!

Ik kan trouwens ook al staan alhoewel ik dat zelf nog niet altijd in de gaten heb…. Ik sta bijvoorbeeld in de box en ben druk aan het bewegen en ineens sta ik dan een paar seconden met losse handen en vaste benen. De eerste stapjes naar meer, zeg ik!

Vannacht een uurtje langer vanwege de wintertijd. Ik mocht daardoor eXtra laat naar bed. Ben benieuwd hoe lang ik slaap!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Tafeltango & Torens

Ik had het ook ‘Slopen 2′ kunnen noemen, maar dat is saai. Het doen daarentegen niet. Dat is leuk. Torens omgooien. Dat vind ik leuk. M’n dagje daarentegen was een beetje zozo. Ik wilde niet alleen gelaten worden en had veel aandacht nodig. Ik weet niet goed waarom. Misschien gewoon daarom. Soms is dat de beste reden in de wereld.

En als ik dan aandacht kreeg dan was ik ook blij en gezellig. Dat is dan de beloning. Eén van de leuke dingen was vandaag het omgooien van de toren. Deze keer met papa. En die maakt er weer grapjes van natuurlijk. En ik ook. Hij zet me dan tegen de muur en zet de toren op zo snel hij kan en ik kruip er dan als een haas naar toe, kijk eens goed en tik hem dan om. Gaaf! Kan ik uren doen.

Papa gaat dan weer grapjes doen natuurlijk. En dat heeft mama dan weer gefilmd natuurlijk!

En dan heb ik iets wat ik de tafeltango noem oftewel, Dansen rond de tafel. Want alles wat op de tafel ligt moet ik pakken en dus moet ik er naar toe lopen. En als papa het dan verplaatst, dan moet ik er achteraan. Ik rust pas als ik het te pakken heb!

Ik had nog wel een akkefietje toen ik naar bed ging…. Per ongeluk zat de papspeen er op en die werkt als een turbo als er gewone melk in zit en aangezien ik nog niet kan praten, best honger heb en stevig kan slikken, kwam papa er pas op 3 kwart achter…. M’n maag kwam er 3 minuten later achter. BWUUHAAA zei ik, en nog eens en dus was het flesje er weer uit en ik ongelukkig. En papa ook, die heeft de vloer opgeruimd.

Gelukkig was mama er ook en heb ik nog een paar slokjes gedronken. Want slapen op een lege maag is nooit grappig!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Slopertje

Hier zie ik er nog vredelievend uit, maar dat is schijn.
Ik ben een sloper en ik ben er trots op! Niet alleen sloper, maar alles moet weg!
Dus als er iets op de tafel ligt: Het moet weg!
Als er iets op de leuning van de bank ligt: Het moet weg!
Als er iets op de hoge tafel ligt en ik kan er bij op m’n teentjes: Het moet weg!
Als er iets in de la ligt: Het moet weg.
En als mama een toren bouwt dan moet’ie OMMERDEPOM!
En zo snel mogelijk. Ik weet niet of het een fase is, maar wat mij betreft blijft’ie nog wel even duren. Ik vind het leuk. Het woord ‘nee’ of de woorden ‘niet doen’ ken ik nog niet (of daar ben ik Oost-Indisch doof voor) en als papa of mama me dan wegzet of neerzet, dan lach ik hard, want ik denk dat het een grap is.

Maar de toren vind ik het allerleukst! Al die mooie kleuren die ik met één mactige klap tegen de vlakte kan slaan en daaropvolgend het grote wonder. Het kan niet stuk, want in no-time heeft mama hem weer opgebouwd. Miraculeus, maar zeker niet minder leuk, want BOEM, daar gaat hij weer!

Verder heb ik een fijne dag gehad en alles was goed. M’n eetlust is weer helemaal terug, terwijl mijn lust om te drinken en m’n lust om te slapen nog steeds lustig aanwezig zijn. Prima-de-pima dus.

Maar papa was er niet. Die had een kriejeetivvitie wurksjop in Mechelen en dat ligt in België. Die was dus laat thuis. Gelukkig had ik mama helemaal voor mezelf. Ook wel eens fijn. Ik denk dat ik hem thuis heb horen komen. Dan kan ik eindelijk op 2 oren slapen.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.