STOEREMANNEN

P1200268

Op een zondagochtend moet er ondernemend gespeeld worden.
Dat is dus wat we doen. Eerst was Jay op en omdat ik dat hoorde wilde ik ook opstaan. Zo gaan die dingen (wel gek eigenlijk dat Jay eerder wakker is dan ik) en dan roep ik en dan komt papa en dan staat Jay beneden een beetje te huilen en dan is het piepje van de magnetron al geweest, dus ga ik in de slaapzak naar beneden en dan kan ik weer gaan piepen omdat het niet snel genoeg gaat.

In plaats van Pieter Konijn gaan we autootjes kijken op de televisie. Dat is ontspannend op de achtergrond dus kunnen we brood eten en boekjes lezen met papa, terwijl we allemaal met een half oog kijken naar de rondjes op het circuit van Maleisië. Een duidelijke stoeremannen activiteit.

Ik heb veel nieuw Bumba boekjes met papa gelezen en ondanks het feit dat ik eigenlijk alle woorden ken en aan kan wijzen, is de connectie naar mijn mond die uiteindelijk dat woord moet uitspreken, nog niet helemaal van glasvezel als het ware, maar eerder volgens het dat oude koperdraad principe van sommige van de internetaanbieders…. Het kan ook een soort luiheid zijn hoor, want als papa dan aandringt ga ik gapen. Over (g)apen gesproken, die kon ik wel per ongeluk nadoen: “OEOEOEOEHAHAHAAA!”
Komt tijd, komt praat.

P1200265

Dat ik met een gele doek om mijn hoofd zit is mijn idee en onderdeel van een spel waarvan ik zelf nog niet weet hoe het gespeeld gaat worden of dat het überhaupt bestaat. Maar dat is niet erg, het is de echo van de toekomst (ja dat kan ook) die mij omgekeerde inspiratie geeft (plus het staat me ook wel goed).

Daarna hebben we een spectaculaire treinbaan gebouwd, met lussen viaducten en wissels. Ik heb zelf ook meegebouwd en vind het een leuke bezigheid. Ik weet niet precies wanneer ik jarig ben, maar misschien moet ik extra spoorbanen vragen, zodat ik een door-de-hele-kamer-treinbaan kan maken! Dat is pas spectaculair.
Een echte STOEREMANNENDAAD.

P1200269

Ik heb nog verstoppertje gespeeld met mijn verstoppernijntje. Samen met Dzjez en dat is spannend hoor! Zo’n konijn in nood die zichzelf verstopt heeft en die wij dan moeten zoeken en redden. Ik krijg het er warm van en kan hem door de stress niet vinden. Gelukkig is Dzjez er ook bij, dat is als het ware de beste Nijntje-vinder van het hele kabouterbos!
Een echte STOEREMANNENDAAD.

Ja, want als jij naar bed bent (want je moest ineens heel hard gapen) heb ik heel netjes gevraagd: “Mag ik verstoppertje spelen met Nijntjuuuuuuh???” en dan mag dat en heeft papa hem heel goed verstopt en soms vind ik haar bijna niet Bijna, maar uiteindelijk vind ik haar gelukkig wel. Wat ook gevonden wordt is op regelmatige basis een nate plek in mijn pyjamabroek, onderbroek en gewone broek. Ineens is die daar en krijg ik geen sticker, of wordt er op brute wijze een sticker afgenomen… en dat is NIET grappig (hij zat op mijn wang).
NIET EEN STOEREMANNENDAAD.

P1200270

Mooi lichtpuntje was Zelda die me nog even feliciteerde via Skype. En terwijl wij aan het bellen waren krakte papa door het tafeltje omdat hij een foto-van-boven wilde nemen van de treinbaan. Gelukkig heeft hij hem ook weer gelijmd.
Een echte STOEREMANNENDAAD.

P1200271

Als mama terugkomt van het kijken naar de presentatie van de buurvrouw is Jay al weer op en bijna tijd om heel erg niet te eten. En dat hebben we dan ook met smaak gedaan. Mama heeft morgen een makkelijke avond: Het eten van vandaag opwarmen in de magnetron! Dat scheelt.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Post Scriptum:
Siebe belde ook nog met FaceTime en dat is feest. Zeker als papa de iPad weer op het stoeltje op ons-hoogte zet, want dan kunnen we gemakkelijk communiceren. Heel veel lol eb blijdschap, want Siebe is wel onze grote broer hè! En als je Zelda gesproken hebt, moet je ook met Siebe praten.

Advertenties

2 Jaar en de open deur

P1200212

Ik had geluk.
Dat heb ik eigenlijk altijd, maar deze keer was het GELUK.
De reden is dat ik op vrijdag jarig ben, maar op die dag niet naar de creche ga. Als dreumes betekent dat maar 1 ding, namelijk dat je op de dag dat je wel naar de creche gaat, trakteert en feest viert. En dan heb je dus GELUK, want dat betekent een voorfeest. Mama had allemaal leuke cadeautjes gefabriceerd voor iedereen en ik mocht dat uitdelen, maar niet zonder de bijzonder feestelijke feestmuts met slingers en mijn getal: TWEE. Zo oud ben ik geworden.

Jaja, die Jay wordt al een hele kerel, maar ik beschouw hem nog steeds als mijn broertje, alhoewel hij deze week wel getroost wilde worden door Renske (die daar overdreven blij mee was) en niet door mij. Dat kwam deels door het feit dat ik tijdelijk in een andere groep zat en Jay de tijd niet had om mij toe te lopen…. Ik zorg voor Jay en geef hem ook een knuffel en een kusje als we gaan slapen en dan zeg ik “Slaap maar lekker lieverd” (echt waar ik ben een product van imitatie en dat is goed, want ik onthoud alles) en dan pas kan hij er met een gerust hart in.

Maar onze hoofden zijn even groot, dat dan weer wel.
En het was een hele mooie dag , die wat ongeorganiseerd afliep door een nieuwe leidster die een duidelijk ik-er-nog-wat-aan-moet-wennen-syndroom had. Zo veel kleine kinderen die alleen vanwege hun lengte al, op elkaar lijken. Arm kind….

Gelukkig straalde ik voldoende voor mama om geen ‘debrief’ van de dag te vragen. We lezen het wel in het ouderportaal en vragen het Renske.

Maar dus, vrijdag was het weer feest! Eerst hard de ik-ben-jarig-liedjes zingen zongen met Dzjez in de lead en daarna cadeautjes uitpakken in de stoel. Keurig de papiertjes op de tafel leggend ben ik met elk cadeautje blij! Ik kreeg een verstopNijntje. Een heel mooi spel, waarbij ik Nijntje kan vinden aan de hand van slimme kaartjes en Nijntje die roept. Maar gewoon met haar rondlopen is ook al GAAF! Ik heb ook een super Bumba boek gekregen met flapjes en een mooi verhaal! Het heeft dikke pagina’s dus die kan ik handig omslaan.

 

P1200217 P1200218

En,…. ik ben ook jarig! Een beetje, want ik vier de verjaardag van Jay (en ben pas drie) en als verrassing en beloning kreeg ik Playdoh (dat moet je niet in je mond stoppen, want het is superZOUT!), en daar kun je geweldige dingen mee maken. Ik heb er al veel platte dingen meegemaakt en bollen. Ik bedoel maar, en dat is maar het begin, want ik heb al veel joetjoep-filmpjes gezien waarin de meest geweldige dingen worden gemaakt met Playdoh (ook een beetje gek, want het zijn volwassen mensen die met een raar muziekje op de achtergrond, treintjes aan het maken zijn. Maar op 1 of andere manier is dat zo fascinerend. Een beetje zoals TellSell of kijken naar een dobber in het water (als je van vinden houd, of gewoon een goed excuus zoekt om naar het water te kijken)).

P1200231

Dus Play-Doh maakt me reuzeblij.

Ik ben reuzeblij met mijn Nijntje. Ook als ze geen lawaai maakt is het fijn mee rond te lopen en dat heb ik gedaan totdat daar ineens Opa en Oma voor de deur stonden met ook al zo’n mooi cadeau. Namelijk zichzelf! En dat heeft niet eens een strikje nodig, alleen maar een dikke knuffel. Papa was er ook en die werkt dan soepel beneden en dan is het gewoon gezellig om bij elkaar te zijn. Meer is er niet nodig.

P1200254

Behalve taartjes! En die dienen niet alleen om in de mond te stoppen, maar kunnen ook heel goed over het hele gezicht gesmeerd worden. En waarom ook niet. Waarom zou alleen mijn mond mogen genieten van een heerlijke chocolade-slagroom bol. Mijn wangen zijn ook vrienden van mijn gezicht, en m’n oren….

Ik heb echt een taalvaardigheid, want als je twee keer met je ogen knippert, is mijn taart weg en sta ik alweer klaar met mijn bordje voor een volgende. Die krijg ik dan helaas niet. OK, ok, 1 taartje is ook heel lekker. En ik had een cadeautje. Wat ik ook weet is dat het feest nog niet voorbij is en dat morgen (zaterdag dus) iedereen, van Beppe tot en met Nynthe komen. Ja ik heb iets met dagen en een olifantengeheugen….. Haast groter dan de omvang van mijn hoofd.

Ik sta zaterdag anders op.

Groter, volwassener (en ik ga in bad) en praat al voordat ik op ben. Dat doe ik anders nooit. Het is alsof er een deur open is gegaan. De deur die nu wagenwijd open staat naar de rest van mijn leven. Hey, ik ben twee! En merk dat ook! Eens kijken of ik zelf al uit mijn bed kan klimmen……
Nee, dus, dat is voor later.

Eerst komt Rick en Rick is My personal trainer. Hij is cool en praat heel stoer en hij is mijn vriend. Ik doe alles wat ik zeg, en hij vind dat ik dat goed doe (en papa, mama en Dzjez ook). Torens bouwen, dingen pakken met links, dingen pakken rechts, het gaat maar door! Het lijkt wel een dansje en dan zijn we weer klaar en doe ByeBye  en wacht gezellig op onze volgende afspraak. Dan gaan we even wachten en nog even spelen in de speeltuin en als we terugkomen, zijn Opa en Oma er ook al weer!

P1200241

En even later Evelyn en Philine en een grote verrassing in de hun auto…. Een glijbaan! en die mag, omdat het feest is, binnen staan zodat we daar met zijn allen HARD op kunnen spelen. Supergaaf en superbedankt! Daar gaan we nog veel plezier aan beleven, Reken maar. En toen waren Beppe, Tessa, Senn en Nynthe er ook, dus kan het feest met taarten en spelen en gezelligheid. Mama had een appeltaart gemaakt en papa een stoofperenkwarktaart.

P1200243P1200244

Ik heb zonder blikken of blozen, met volle overgave een hele appeltaart opgegeten. Hap-slik-weg. Zo simpel is dat. En als ik niet nog een stuk krijg, dan struin ik gewoon later de bordjes af en pik hier en daar een stukje vanaf. Ook een manier. Goeie nieuws is dat we uiteindelijk nog een keer naar de speeltuin zijn geweest met mama, Menno en Beppe en dat dat we ondanks de regen, nog lekker hebben kunnen spelen.

En zoals aan alle feestjes, komt ook aan dit feest een eind. Veel genoten, veel gespeelt, veel gegeten, veel gepraat en veel geknoeid, dus moet iemand aan het eind alles weer schoon maken.

P1200259

Ja, en ik ben blij dat jij dat doet, broer! Wat een driedaags feest voor mijn eerste stappen in mijn derde levensjaar. Veel te doen, veel te beleven en veel te bewegen, Moest er maar eens aan beginnen. En een goed gesprek voeren ook. Maar goed dat ik wel 2 extra Bumba Boekjes heb gekregen, dan kan ik veel oefenen!

It wie wer in moaie tiid.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Watertrappen, Wandelen en Weerom

IMG_9419

Deel twee van de vakantie was net zo leuk als deel een.

Waar we dan weer geen foto’s van hebben, maar wel goede herinneringen, is het zwembad van ons vakantiehuisje. Daar moeten we eerst even naar toelopen, maar dan kun je er heerlijk van genieten. 35 centimeter puur waterplezier, dat had ik al gezegd, maar toen we de tweede keer gingen, ben ik zelf ook in het diepe geweest. Met een trillende onderlip, maar op eigen initiatief ging ik met papa mee en die waaide met mijn benen en ik had het gevoel alsof ik meedeed aan een nieuwe Olympische discipline. ‘Speuk’ dus, spannend en leuk. plus ik moest wel want Jay ging ook en ik ben grote broer. Dat schept verwachtingen en tot op een bepaalde hoogte ook verplichtingen dus.

IMG_9450

We hebben ook, na een lange rit met veel omwegen en onverwachte wegafzettingen, een wandeling gemaakt naar Kasteel Eltz om er vervolgens achter te komen dat het pas open is vanaf 1 april. Nu ja! En op zich was dat geen probleem, alleen de weg terug was bergopwaarts. Dat is andere koffie en zeker andere koek! Vooral voor mama, want wij zaten in de buggy en papa had zijn zevenmijlslaarzen aan. Gelukkig was de weg terug gevoed met de positieve energie van het plezier van steentjes gooien in het water en lekker croissants bij een uitzicht op een goed kasteel. Dan wordt elke wandeling mild en helling een eitje.

P1200094 P1200122

Maar eh, we zijn ook nog naar een kasteel geweest dat wel open was hoor! In Cocham, ook langs de Moezel, alleen was dat een echt nepkasteel. Eerst was er niets, toen hebben ze er in het jaar duizend wat stenen neergelegd, toen hebben ze daar een groot kasteel van gemaakt, dat vervolgens weer is afgebroken door de Fransen (onaardig!), maar toen was er een andere Fransman, die zich schuldig voelde en het in 1860 weer terug heeft opgebouwd. Net echt dus, maar erg mooi!

IMG_9449

En ik heb er dikke bovenbenen en stevige kuiten van gekregen, want dat soort kastelen ligt altijd op een hoge berg. En in dit  geval met trappen, dus verlies je snel het voorrecht van de buggy als je een kleinere broer hebt…. Een gebaar dat ik graag maak! Mijn buggy stond daar maar te wachten tot ik terugkwam…. Ik heb ondertussen een half mike-de-ridder-avontuur meegemaakt, want heb echte harnassen gezien. OK, ik geef toe dat ik n m’m peuter-puber-fase zit, waar bij het omgekeerde altijd mijn waarheid is. Ja is nee, blij is onblij, en ga=eens-naast-het-harnas-staan-voor-een-leuke-foto is ook niet wat ik ga doen (vandaar het onbillijk gezicht). Later als ik groot ben kan ik papa en mama dan weer kwalijk nemen batik nooit op een foto sta… De contradicties van het leven.

Ik was ook in een recalcitrante bui (en kon er ook niet mee stoppen) en maakte meer lawaai dan anders, wilde niet stilzitten, liep telkens weg of vooruit en wilde overal aan zitten waar ik niet aan mag zitten, zoals 16de eeuwse tafelkleedjes of 17de eeuwse schilderijtjes…. Gelukkig kregen we aan het eind allemaal een gouden munt met chocola er in!

Al met al een goed avontuur, waar ik nu al bijna niets meer van afweet, maar waar ik later als ik 18 ben gelukkig alles over te weten kan komen als ik mijn eigen blog maar lees. Dat geeft ook een gevoel van macht, terwijl ik er bij stil sta, want alles wat ik vandaag schrijf, is waar als ik het dan lees…. Dus als ik zeg dat ik door het toverelixer dat gebrouwen werd in de replica van de middeleeuwse keuken, waar ik via een geheime deur terecht kwam en ik als gevolg daarvan sterker dan de sterkste ridder werd en dus alleen naar beneden kon lopen met Dzjez, mama, papa en de buggy op mijn rug, terwijl ik met mijn vrije hand een boekje van Nijntje lees, dan is dat waar.

P1200089

 

Echt waar.
(zo dat is een sterk stukje toekomstmanipulatie)

<> Fantast, die Jayminee.

Wat we ondertussen nog niet gezegd hebben, maar wel is gebeurt, is dat we ook nog naar een hele-hele oude kerk zijn geweest, ook weer op een rots gebouwd, ook weer bij een kasteel dat dicht was. En naast die kerk was een café en daar heb ik een appelsap gedronken en goudvissen gekeken met Jay. We hebben er samen lang naar staan kijken en ook besloten dat je er maar beter niet aan kan zitten. Ze zijn groter dan een mug en dan weet je het maar nooit. Zeker niet als je oranje-rood bent, want dan kan er van alles gebeuren.

P1200164 IMG_9431

Papa is nog gaan fietsen ook. Die dacht “Al dat wandelen is niet genoeg, dus laat ik over een berg heen gaan fietsen” Hij liever dan ik, want als je goed kijkt eindigt hij op de zelfde hoogt als hij begonnen is, Wat is dan het nut? “Langzaam omhoog fietsen, hard naar beneden fietsen” Zegt hij dan.
Er zal op één of andere manier wel een levenswijsheid inzitten….

IMG_9445

OK, ik zie dat er al veel geschreven is en dat er nog veel foto’s en filmpjes bij moeten, dus ik sluit af met de befaamde woorden “It wie werk un moaie tiid” en deze keer vanuit het vakantiehuisje (en daar gingen we naar toe, maar eerst moesten we naar de markt en toen naar Amsterdam en het museum en toen pas naar de vakantie! Zo heb ik het buurvrouw Greet ook uitgelegd, want het is belangrijk dat te weten en dat kon alleen maar toen we weer thuis waren en dat is dus ook zo).

Ik heb nog een slotnoot en dat is Mi.
Want ik ben bijna jarig en ik voel me ook zo. Ik denk ook dat de vakantie mijn Jaylastieke benen ook goed heeft gedaan, want ik loop veel beter tussen mijn tuimelingen door (mijn benen moeten er een beetje aan wennen, denk ik). Ik heb dan ook veel gelopen.

P1200207 P1200205

In ieder geval, ik wordt bijna twee en ga zaterdag een feestje vieren en ik heb er nu al zin in!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De helden van Kröv en Trier

IMG_9406

Dat zijn nou eens woorden die je niet dagelijks gebruikt of in eerste instantie herkent, maar als je ze intikt in goegel dan kom je er al snel achter dat het Duitse plaatsnamen zijn en wij zijn in Kröv. We zijn daar naar vakantie. Eerst zijn we naar de markt geweest, toen naar Amsterrrrdam en toen naar het museum, en na al die culturele uitstapjes en zo, was het dan eindelijk zo ver dat we in de auto gingen zitten naar de vakantie.

Ik zeg dit soort dingen niet met zoveel woorden, maar ben het er in grote lijnen mee eens. Kröv klinkt als Tof als je de umlaut wegdenkt. Bovendien klinkt het als Hoff. En alles wat rijmt op Hoff is TOF.

De eerste nacht was dat ook, want Dzjez en ik sliepen op 1 kamer en hebben daar eigenlijk niets van gemerkt. Dat kwam voornamelijk omdat we na 1,67 seconden in een ongelooflijke diepe dromenland waren verzonken. Na zo’n reis, de indrukken, maar vooral een spannend verhaal van Plop, kun je gewoon je ogen niet meer open van de moeite!

De eerste dag zijn we eerst naar Kröv geweest en hebben vooral naar zwanen gekeken en mooie weggetjes bewandeld, wat ik dan te vermoeiend vond! Oh ja we zijn ook in een coole kerk geweest en ik heb op een Duitse tractor gezeten, maar daar noemen ze hem Bulldog. Het was een klassieker en die man die dat vertelde ook, 132 jaar oud, maar dat zie je niet omdat hij zoveel gezonde wijn drinkt! Daar blijf je jong en jeugdig van.

IMG_9399 IMG_9397 IMG_9393

Papa is daarna over een berg of 3 gefietst en kwam met een rood hoofd thuis om vervolgens met ons in het ongelooflijk diepe zwembad van 35 centimeter te gaan zwemmen. Heerlijk met emmertjes en papa’s die natgemaakt moeten worden, Ik was bijna overmoedig en dat heb ik laten zien door onder de douche te gaan staan. Zomaar.

Ik ben ondertussen in het diepe geweest met papa en zwembandjes. Mooi hoor! Douchen vind ik dan weer helemaal niks! Dat nat worden, daar wordt niemand beter van.

Trouwens na wederom een avond samen in bed, waarbij ik zeker nog een half uur tegen een slapende Dzjez heb aan zitten praten hebben we weer en hele goeie nacht gehad! Klaar voor weer een avontuur en deze keer was het Dzjez en Jay en de Romeinen, want we gingen naar Trier.

IMG_9409

 

Eerst hebben we de Porte Nigra gezien en het idee dat dat gebouw al 2000 jaar oud is, is niet te bevatten. Het is dan ook behoorlijk vies van al die jaren. Dat krijg je dan.

Maar eerst zijn we naar het stadsmuseum geweest om zeker te weten wat de g e s c h i e d e n i s is. Je moet wel weten waar je het over hebt…. Ondanks het feit dat ik vooral de boel vanuit de kinderwagen heb bekeken, moet ik zeggen dat Trier een mooie stad is. Ook met de ogen dicht, want we hebben beide HARD geslapen (en dat allemaal in het kader van ‘ik ben niet moe!’, zo zie je maar dat zelfs de grootsten onder ons soms wat extra rust nodig hebben. Papa zou zeggen, de mooiste ideeën vind je in de stiltes van het dagelijks geraas. En hij zal het wel weten).

We hebben het echt de hele dag volgehouden en hebben zelfs nog het tweede museum bekeken: het Landes Museum. 

Ja, nou, al die oude stenen! Goed bedoelt hoor, maar geef mij maar een goed schilderij, en het liefst nog 1 gemaakt door Dzjez (grapje hoor, want ik besef me natuurlijk als geen ander, hoe belangrijk de culturele en sociale invloeden zijn geweest van de Romeinen. Het geloof, de gebouwen, de geschiedenis, de wijncultivatie, sauna’s (maar die noemen ze Termen) en Rommel. De Romeinen zijn gestopt bij Valkenburg, want daar werd het te drassig. Daar zijn wij Nederlanders dan weer goed in. Jaja, ik ken mijn klassiekers. Later als ik groot ben word ik Slimmerik. Net als Opa!)

Uiteindelijk zijn we dan weer ‘thuis’, wat het thuis is van de vakantie. Dat is nu ons huis en daar is ook een speeltuin. Onder dat excuus gaan we braaf naar huis, want daar is niet alleen een kasteelachtige glijbaanconstructie met hangbruggen en wooooTubes, er is ook een trampoline waar je niet van af kunt vallen.

IMG_9378 IMG_9384 IMG_9377

It wie wer in moaie dei.
Ander foto’s volgen… En nieuwe verhalen ook!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De Hermitage Run

FullSizeRender_2

Dat was het voor mij althans.

Wat een vrijheid die lange gangen en weinig obstakel om tegen aan te vallen of over te struikelen. Behalve dan al die mensen die daar ronddwalen. Ik heb nog nooit zo lekker kunnen rennen en traplopen. Nee, ik ben een echte museumgast. Wel gek hoor, al die mannen aan de muur, die naar je kijken (of niet) en niet bewegen. En dat doen sommige al 400 jaar! Ik bedoel maar, dan moet je geen kriebelende billen hebben.

Schermafbeelding 2015-03-15 om 16.50.16

Het viel mij op dat er eigenlijk alleen maar mannen op de schilderijen staan. En zoveel en zo echt! In het begin was ik er een beetje bang van. Toch even wennen hoor, als die schilderijenmensen. Later zagen we ook nog vrouwen uit de de 16de eeuw op de schilderijen, want die zorgden voor de arme mensen en de kinderen. Ik vind dat heel goed, want zonder hun was er nu ook geen creche geweest. En dat is kort door de bocht, maar het kan.

Jay en ik hebben ook hard gespeeld. Het is officieel, Jay is mijn beste vriend en ik ben de beste vriend van Jay en dat is heel handig, want dan hoef je nooit ver te zoeken naar een goeie vriend. Die slaapt gewoon een deurtje verderop.

Ik vind dat nou ook hè! Met Dzjez er bij voel ik me altijd een beetje groter. We hebben trouwens allebei een bal gekregen, Ik een gele en Dzjez een rode en het gekke is dat Dzjez vaak de gele mooier vind dan de rooie en ik de rooie mooier dan de gele. Vooral als Dzjez de rooie vast heeft. Dan kunnen we gezellig een beetje harrewarren en dat is goed. Want je kunt beter harrewarren met je broer dan met iemand anders.

Nee wij zijn her er wel over eens: Het is goed broer te zijn en het is leuk om naar Amsterdam en het museum te gaan. Dat is het begin van een goeie traditie. Met de musejumjaarkaart van papa en mama en wij allebei nog onder de 5, kun je gemakkelijk een keer binnen wippen. En buitenwippen als het niet leuk is. Zo gemakkelijk is dat!

IMG_4542

Soms is een museum ook wel eng. Vooral als papa je in een oude kookpot in de keuken van 300 jaar oud! Gelukkig stond’e niet aan en liet ik me even weer helemaal gaan, gebaseerd op gebaseerde rampspoed. Daar ben ik goed in. Er lag ook SUN zeep op het ‘aanrecht’, dat waren nog eens tijden! Het begin van Unilever (klein feitje, maar toch).

IMG_4541

Oh ja, was ik vorige keer vergeten (en we gaan daar ook nog eens een bijzondere blog aan wijden) een ode aan Siebe en Zelda. Onze broer en zus, die er gewoon zijn en van ons houden, zoals wij ook van hen houden. Het was jammer dat ze er niet bij waren, maar dat is dan voor de volgende keer, met hun eigen MJK-en. In ieder geval, ik wilde jullie deze foto uit de oude doos niet onthouden.

IMG_4492

Oh ja, ik had gisteren mij fysiotherapeutvriend op bezoek die een aantal testen met me heeft gedaan om te kijken hoe hypermobile ik ben. Ik was blij hem weer te zien en mijn fijne motoriek is goed, de grove is wat elastischer, maar als ik kijk naar die honderden meter peutersprint die ik vandaag gehad heb. Ik weet het zeker: “Of turnen of atletiek” Dat is wat ik ga doen.

IMG_4507

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

 

Jaylastic Fantastic

IMG_4482

Ik mag beginnen vandaag, want ik heb iets.
Iets heel bijzonders, wat niet veel mensen hebben en kunnen.
Ik bedoel niet mijn schaterende lach of mijn enorme gevoel voor humor. Ook niet het feit dat ik alle woorden wel ken, maar het interessanter vind om het uit te leggen met gebarentaal en geheime geluidjes, zelfs niet het feit dat ik samen met Siebe, Zelda en Dzjez de grootste knuffelaar in de hele wereld ben, nee dat is het allemaal niet! Wat ik heb is dat ik superelastisch ben en dat heet hypermobiel (het goeie nieuws is dat we er achter kwamen dankzij de oplettendheid van Manja en Renske van de crèche. Weer een voordeel van de crèche!).

Dat komt omdat mijn spieren wat losser en langer zijn dan normaal en het grote voordeel daarvan is dat ik gemakkelijk dubbel kan vouwen en een natuurlijke aanleg heb voor rock-‘n-roll dansen.

Gisteren ging ik naar de fysiotherapeut en die deed allemaal leuke dingen met me. Ik mocht met een bal spelen en mocht allemaal dingetjes van de grond oprapen en rondlopen en die aardige mijnheer de fysiotherapeut keek hoe ik dat deed. Het was goed, want hij moest lachen dus lachte ik HARDER terug. Ik ben hier de lachbaas, dat dat duidelijk is!

IMG_4488 IMG_4491

Die Jay hè! Mijn broer. Ik wist al lang dat hij een bijzondere broer was, want hij is ook mijn grootste vriend en als er iets is op de crèche, dan komt hij naar mij om getroost te worden en dan sta ik al met mijn armen wijd om hem vast te pakken. Maar nu is hij nog bijzonderder, want hij is van Jaylastiek. En dat is heel bijzonder spul, echt superheldenspul en ik vermoed dat hij binnenkort in een lycrapakje en een cape met een J er op voor me staat, klaar om de wereld te redden van chagrijnigheid en onblijheid.

P1190980

Ik ben ook een soort held, want ik ben samen met mama op bezoek gegaan in het hoge noorden (dat is eigenlijk niet hoger dan normaal hoor, maar is in dit geval nog verderder dan Beppe en dan lijkt het hoog, of zo, denk ik) bij Tante Ina. Dat was de eerste keer dat ik haar zag en ook de eerste keer dat zij mij in het echt zag. We hebben gezellig gekletst en ik zat op de stoel. Het was best lang rijden, maar toen we terug thuiskwamen waren Opa en Oma er en dan ben je de lange reis snel vergeten!

Wie er  dan weer niet was is papa, die heb ik ’s ochtends nog wel gezien en ’s middags, maar toen ging hij weg en hebben we hard gezwaaid! En we hebben ook heel hard Bye Bye geroepen. Hij ging naar het land van Dracula in Transylvanie…. Rara in welk land is dat? Hint: In de hoofdstad houden ze van boeken lezen.

P1190992

Ik was ook wel weer blij dat mama en Dzjez thuis waren, want dan kan ik weer met ze spelen. We hebben daarna heerlijk met z’n allen gegeten. Wij normaal en mama, opa en oma kleine vogeltjes. Nouja!

P1190978 P1190976

Trouwens, ik heb Fristi gedronken! De eerste keer was met papa in de Hema en deze keer was het mama en Jay. Ik herkende ineens mijn Fristi-moment, dus was het onvermijdelijk: Ik moest Fristi drinken en dat kreeg ik dan ook. Samen met een Appelbol-of-zo en die was ook superlekker. Jaja, de boys met mama op stap in Bussum. Dat kunnen we goed en dan hebben we superveel plezier. Je, we hebben het goed voor elkaar.

IMG_4484

We gaan dan ook vaak het opgespaarde brood aan de eendjes geven. Weer of geen weer, en nu was het er tussenin. We hadden een beetje een regenbui over ons heen gehad, en het gras was drassig, maar hé, de eendjes moeten ook gevoerd worden hè, dus doen we dat gewoon. Het gevolg was volle buikjes van de eendjes en vieze voetjes voor de Dzjez.

IMG_4447 IMG_4449 IMG_4439 IMG_4443

Er is natuurlijk al met al en bovendien best wel veel gebeurd, maar dat laat zich het best samenvatten als je in het Spaans tot 10 gaat tellen. Je begint met Uno en je eindigt met DZJEZ!

to be continued….

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.