Dokter Dzjez en de Dikke Duim

P1070332

Een bewogen dagje. Voor sommigen van ons.
Voor anderen dan weer niet. Want laat ik met de deur in huis vallen: M’n broer ligt goed. Met z’n hoofd naar beneden, zoals ik op bovenstaande foto voordoe met Heinemann. Dat is dus de houding die je aan moet nemen als je geboren wilt worden. Z’n kleertjes liggen al klaar…

P1070334

Maar laat ik bij het begin beginnen, we wat af bewogen.
We zijn begonnen in Dronten bij het consultatiebureau. Alles was meer dan goed, een dikke duim zelfs, iets waar timmermannen minder blij van worden, want vaak is dat een teken van een hamer die de spijker heeft gemist.

In mijn geval was dat de dokter die vond dat ik het heel goed doe.
De grap was dat mama bij de vraag “Loopt hij rond de tafel terwijl hij zich vasthoud?” Nee had geantwoord. Kortstondig was daar een kleine zorg rimpel boven de ogen van de dokter, totdat ze me op blote voetjes, in de luier van de ene kant naar de ander kant van haar kamer zag rennen.

Dan heb je niet veel nodig om indruk te maken.

Verder ben ik niet te zwaar, maar langer dan gemiddeld. Minder zwaar voor al dat geloop, lekker lang omdat ik Dzjez ben. Daarna zijn we naar de Ankerstraat gegaan en was daar de nieuwe huurster. Ze heet Lammegien en die was heel blij en wij ook. Zij kan eindelijk in een echt wonen en wij kunnen met een gerust hart onze huisje overdragen. We hebben het geladen met goed geluk!

Daarna zijn we naar huis gegaan, hebben wat gegeten met papa en toen naar het ziekenhuis om naar m’n broer te kijken dus. En ik, ik lach en ben vrolijk en heb even geslapen in de auto. Oh ja, wel op de heenweg. Terug niet.

In het ziekenhuis heb ik me goed gedragen en m’n broer ook. Die heeft laten zien dat’ie stil kan zitten als het nodig is.

Op de terugweg ben ik in de auto in slaap gevallen en heeft mama terwijl ik sliep ene flesje gemaakt, me het gegeven en in bed gelegd. Ik heb nog ‘DAG’ gezegd en ben toen gaan slapen. Een half uur, want toen was ik weer wakker! Klaar voor nieuwe avonturen.

Mama had liever gehad dat ik 3 uur was blijven slapen, maar ik zit in zo’n fase….

foto 1-4

Ik heb zelf spinazie gegeten en dat was lekker kliederen. En yoghurt… en toen was ik klaar! Totdat mama ging eten. Ik heb haar vlijtig geholpen met haar halve bord leeg te eten. Kip met gember saus en pasta. Echt iets voor voor een 15 maandige.

foto 3-4foto 4-3Toen zei mama ineens: Daar komen Papa, Siebe en Zelda en ik loop en wijs naar de tussendeur en lach! Het duurde nog even en daar waren ze echt. Ik herken ze nu echt en weet wie ze zijn. Als papa zegt Siebe, kijk ik naar Siebe en als hij zegt Zelda, dan kijkt hij naar Zelda. Zo ben ik.

En lachen! En rennen! En gek doen! Al m’n moeheid is dan weg. Gezelligheid en avonturen, daar ga ik voor.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

P1070334 P1070332 P1070338 P1070335 P1070343 P1070340 P1070347 P1070344 foto 5 foto 4-3 foto 3-4 foto 2-4 foto 1-4

 

Philine, Lauren en de lopende zaken

Als je iets nieuws hebt, wil je er de hele dag mee spelen; als je iets nieuws kunt, wil je het de hele tijd proberen. Zo gaan die dingen, hè! En ik, ik ben een baby die leert lopen, dus daar ben ik de hele dag mee bezig. Het is een beetje dubbel, want aan de ene kant ben ik me er van bewust, maar aan de andere kant, ben ik er onbewust mee bezig en gebruik ik het om andere dingen te kunnen. Het is een soort gereedschap en nu is het gereed om te gebruiken.

Als je staat kun je dingen vast houden, zie je dingen in een ander perspectief en kun je soms van het één naar het ander ‘lopen’. Dat doe ik nog wel bewust, want dat is best eng! Een soort koorddansgevoel, en dat kan ik al helemaal niet! Maar wat ik wel merk is dat ‘waar een wil is is een weg’ en ‘oefening baart kunst’ en dan besef je maar weer eens dat uitdrukkingen en gezegden goed van pas komen.

Heinemann vind trouwens dat ik goed bezig ben! Op sommige dingen loop ik voor (haha) en andere dingen loop in de pas. En sommige dingen vind ik nog niet interessant. Zo gaan die dingen. In ieder geval vind ik het goed gaan en dat is in mijn ogen de beste maatstaf.

Wat ook kunst baart is goed poepen! Want daardoor mag je in….. BAD! En d’r is iets met m’n haar. Dat is een soort tovertruc, want als het nat wordt, springt de krul er in! Hopla, zo maar en als het dan weer opdroogt wordt het een slag. Een beetje zoals in de woestijn. Als het daar een keer regent veranderd de woestijn op magische wijze in een grote kleurige bloemenoase, totdat de grond weer droog is en alle bloemen terug in het zand gaan. Mooi hè!

Wat we ook gingen doen is naar Evelyn, Lauren en Philine gaan, maar eerst gingen we naar een hele grote winkel die allemaal spullen heeft waar je huizen mee kunt bouwen en inrichten. Slim gezien zeg ik, die oude spullen zijn mooi en ze nog een keer gebruiken scheelt nieuwe maken. Ik heb van m’n leven nog nooit zo veel deuren bij elkaar gezien. En wastafels en deurkrukken, en hout en stenen.

Daarna zijn we naar ons nieuwe huis gegaan en hebben in de buurt rond gereden. Dat is leuk. Het is een gezellig buurtje en lijkt een beetje op een dorp. Er is een voetbalveld om de hoek. Eén met een goot veld en grote goals en een klein veldje met kleine goals. Leuk voor Siebe en straks leuk voor mij! En m’n broer, maar die moet eerst nog leren zitten en kruipen en dan pas leren lopen. Maar ik heb geduld…. plus dan kan ik oefenen. Haha! We kunnen niet wachten er naar toe te gaan!

Daarna gingen we naar Evelyn. Dat was een warm onthaal door de meisjes! Die hadden al de hele tijd zitten wachten én ze hadden mij al een lange tijd niet gezien (en ik hun natuurlijk!). Dat gaat straks wel veranderen, want dan wonen we lekker in de buurt!

Ik heb heerlijk met ze gespeeld, dat is het voordeel van ouder worden én de crèche. Dan kun je dingen en is er interaksie en dat is mooi! Ik heb met een bus gespeeld, die geluid maakt en heel veel boekjes gekregen. Van Nijntje en Boemba. Nog meer voorlezen!

En ik heb veel kunnen lopen en kruipen als een brandweer en dan vooral naar de plekken waar ik niet naartoe mag. De kastjes in de keuken. Daar zit een grote Dzjezmagneet op, want ik word daar telkens naar toe getrokken. Gek hè!?

Ik heb ook nog even kort geslapen, maar dat is onder deze gezellige omstandigheden natuurlijk geheel overbodig! Slapen is voor later!

Toen we naar huis reden, ben ik nog lang wakker gebleven. De laatste 10 minuten heb ik geslapen. En toen ik thuis kwam was ik vrolijk en het was al half 8, maar omdat ik vrolijk was, mocht ik nog even opblijven en heb ik nog een laatste training gedaan. Een looptraining. Ging best goed. Morgen weer een dag!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

;

Walking Dinner

We hebben vandaag een rondreis gemaakt. We zijn naar Harderwijk geweest en hebben naar hele mooi tafels en kasten gekeken. En het rook daar lekker! Naar echt hout! Dat ruikt echt. Moeilijk te omschrijven, maar je voelt het. In ieder geval zagen ze er stoer en mooi uit. Ik ben benieuwd wat dat gaat worden…

Daarna hebben we vis gegeten tegenover een molen. Een joekel en die heet Molen De Hoop, je zou haast zeggen een Molshoop, maar dat is niet zo natuurlijk. En omdat het lekker weer was zaten we buiten en kon je de wieken van de molen horen ‘woohsjen’. Mooi geluid. De vis was ook best lekker!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We hebben daar lekker zitten smullen. Papa en mama zijn gek op vis (en gek op elkaar!) en dan is in de zon er bij zitten heerlijk! Trouwens vis is gezond voor m’n broertje of zusje, daar groeit hij/zij van! Zeker nu, want ze zwemt in vruchtwater heb ik gehoord en dan is het handig een beetje vis te zijn….

Daarna zijn we naar een babywinkel geweest die zo groot was dat je als baby bijna aan GPS mee moet nemen! Tussen al die spulletjes hebben we een nieuwe drinkbeker en 2 spenen nummer 4 gekocht voor mijn grote dorst. Uit die drinkbeker kan ik zelf dringen. Thee bijvoorbeeld. Moet het dan goed vasthouden en met m’n bovenlip het klepje indrukken.

Pure magie, maar dan komt er drinken uit!

En toen zijn we naar huis gegaan. Daar zijn mama en papa gaan koken met hele lekker geuren terwijl ik niet in bed lag. Want ik was in de auto in slaap gevallen, maar als ik dan eenmaal wakker ben wil ik niet meer slapen. Zo gaan die dingen!

Toen hebben we boodschappen gedaan en moest ik ongelooflijk lachen, want papa deed weer eens gek! Hij duwde me in de kar weg en dan ging hij heel hard zwaaien en vervolgens kwam hij dan naar me toeterend! Lachuh!

Thuis hebben we gespeeld en dan draait papa me telkens om en gooit’ie me door de lucht en dat vind ik zo grappig! Daar word ik helemaal vrolijk van en ook een beetje moe. Maar dat heb ik er graag voor over!

Toen was het etenstijd en het oude liedje: Ik brul, strek me hard uit en heb geen zin om te eten. En dan krijg ik een fles, want ik moet wel eten natuurlijk! Maar dan gebeurt het…

Ik ben klaar met de melk en loop wat rond en papa probeurt me nog een hapje Kip-op-Surinaamse-wijze te geven en dat gaat er in als zoete koek. Heerlijk. Ik eet het hele bakje leeg en daarna nog een halve. We hebben het gevonden! Ik ben meer het walking-dinner-type! Dat klinkt misschien niet helemaal verantwoord, maar volgens Heinemann, maakt dit niet uit. Uiteindelijk, als ik 18 ben, heb ik het wel afgeleerd. Trouwens het was een 12 maanden + maaltijd. Dat scheelt ook.

Oh ja, ik heb ook nog mais gegeten. Zo van de kolf. Als een volleerde maiseter! Ook al zo lekker.

Toen hebben we nog verder gespeeld, want ik was nog lang niet moe en had hele verhalen te vertellen. En in de box ontdek ik dat ik het speelbord interessanter en interessanter begin te vinden. En daar moet over gepraat worden natuurlijk!

Uiteindelijk brengt mama me naar bed en pas als ik 210 milliliter melk op heb is het klaar. Dan val ik heerlijk in slaap en slaap de hele nacht door.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Koplopertje

Het was een rustige nacht. Geen stemmen gehoord, alleen die van mezelf en papa heeft die ook gehoord…. om 2 uur vannacht. Soms heb je dat hè, dat je ineens wakker wordt. Een nachtmerrie of een enge droom of een nachthengst. Dat is pas helemaal eng! Maar goed, troosten heeft dan geen zin als die troost zich niet bevindt in een plastic flesje met een speen… Daarna slaap ik gewoon weer verder hoor!

Tot 20 over 6. Ik denk toch dat die stemmetjes me wakker houden. Maar goed, mijn geluk was dat ik met mama kon en mocht douchen. Dat scheelt een badje en vooral tijd. Alhoewel we ook deze ochtend weer aan de late kant waren. Flesje, brood, ik blijf hongerig. En groei me suf!

Heinemann Intermezzo hier

Het is me opgevallen dat Dzjez goed op schema is. Uit mijn jarenlange ervaring kan ik zelfs vaststellen dat Dzjez nogal voorloopt op een aantal zaken. Zoals het zelfstandig gaan zitten, tot staan optrekken, terug gaan zitten op gedempte wijze en kruipen als een brandweer. Het enige wat er ontbreekt is een zwaailicht!

Grappige vaststelling is ook het woordje ‘Oh’ of de woordjes ‘Oh oh!’ en die woorden worden vooral geslaakt als er iets niet helemaal gaat zoals het moet. Voorbeelden hiervan zijn: Z’n kop stoten, eten door de lucht zwieren en stapels tijdschriften die op de grond vallen (haha).

Daarnaast is het duidelijk dat Dzjez duidelijk, tot een bepaalde hoogte, het verschil weet tussen wat wel en niet mag. Nee, als ik Dzjez zo van een afstand bekijk of uit de la beluister, is het een duidelijk bijdehandte baby. Dat maakt een Babyloog als mijzelve erg blij.

En geniet me suf ook. Het was weer een mooie dag op de crèche. Heerlijk gespeeld, fijn gegeten en goed geslapen. En natuurlijk gelachen en gek gedaan. Daar ben ik goed in. En toen was mama daar weer.

Ik merk toch dat ik een wat onstuimige nacht achter de rug heb, want toen ik thuis was, werd ik toch wel een beetje moe. Warm eten gaat er dan niet zo goed in. En yoghurt ook niet. BrwaaHH doe ik dan en dan spettert de yoghurt in het rond. “Oh!” zeg ik dan en gelukkig kan papa z’n lach dan niet echt inhouden…

Enfin, uiteindelijk op tijd in bed en het rare is dat ik dan na een uurtje of zo altijd nog even wakker word. Dan heb ik ineens weer dorst. Daarna val ik dan vredig in slaap.

PS: Ik denk dat mama misschien wat minder moet gaan eten, ze krijgt een dikke buik! Ik zal haar daar morgen eens even naar vragen. Dan kan ik het gelijk even over dat kleine stemmetje hebben.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Hij Heinemann, ik Dzjez

Kies maar:

Ik kon moeilijk kiezen, dus zet ik ze gewoon onder elkaar. Dan staan ze er maar in en hoef ik niet te kiezen!

Mama heeft vandaag slaap ingehaald, want ze was moe. Slaap inhalen, dat moet wel iets bijzonders zijn. Schaap inhalen, dat snap ik, auto inhalen ook, lijn van je hengel inhalen heb ik nog nooit gedaan, maar dat kan ik me inbeelden, maar slaap inhalen? Hoe doe je dat? En hoe komt het dat die slaap voorop ligt. Slaap loopt dus snel, of blijft lopen. OK, het was niet de bedoeling hier lang over uit te wijden, maar dat is dan nu toch gebeurd.

In ieder geval, mama heeft haar slaap ingehaald en kwam laat, fris en fruitig beneden, maar dat was al laat. Dus ik had een lange dag met papa en Heinemann dus. Ineens was hij daar weer. Heidi-groen en vol energie. Ik herken nu dat hij een mensachtige is en ik heb z’n muts afgetrokken en opgezet, aan z’n neus geprutst en aan z’n armen gedraaid. Op een gegeven moment ging hij aan mijn oren trekken! Nou ja!

Heinemann hier.
Was fijn weer om weer eens uit de kast te komen. Ik moet eerlijk toegeven dat ik in een kleine zomerslaap was gesukkeld. Dat krijg je op mijn leeftijd. Genoeg over mij, Dzjez wordt al een hele kerel. Je kunt hem niet meer zo maar laten gaan, zonder op te ruimen, want alles wat hij kan pakken, pakt hij. Kruipen kan hij als de beste en snel ook. In ‘no-time’ is hij weg. Wel mooi om te zien hoe hij elke dag iets nieuws leert. Ik voorspel dat hij al snel verstaanbare woordjes uit gaat spreken. En hij begint ook te begrijpen wanneer hij iets goed doet,…. of niet. Hij vindt het dan ook niet leuk als je hem iets afneemt, want wat hij vast heeft is van hem. Eten van stukjes, brood, van de lepel, fruit, koekjes, het gaat van een leien dakje en binnenkort wil hij een brommer…

GhaGha! Dat was een grapje natuurlijk! Het is belangrijk veel met hem te praten. Wat mij betreft niet, ik ga straks terug in m’n la.

Zo’n dag met papa kabbelt voorbij, lijkt het wel. We kletsen, spelen, lezen, we stappen en voordat je het weet is het later. En oh ja, ik ben in bad geweest! Dat was wel weer leuk met m’n eendjes. Moeilijk kiezen las je er twee hebt. Kiezen is wel belangrijk, denk ik. Als je het niet doet, blijf je altijd in gedachten bij het andere eendje en geeft niet 100% aan het eendje waar je mee speelt… Beter 100% en afwisselen half met beide. Ik vind in bad trouwens leuker dan wanneer we uit bad gaan. Dat is koud en niet leuk, totdat ik weer droog ben en een rompertje aan heb.

We zijn nog gaan winkelen voor de boodschappen en papa had dat goed gepland, want het ging regenen. Dat is leuk, want hij moest rennen om onder de afdaken te komen. M’n broekspijpen waren al wat nat. Wel een gezellig geluid, die regendruppels op het doorzichtige dak van m’n kinderwagen. Groot verschil zeg, met vorig weekend. Donkere wolken en regen.

Toen we thuis kwamen ben ik nog even gaan slapen nadat ik 180 ml melk opgedronken heb. Niet zo lang hoor, half uurtje, toen was ik klaar. Je kunt zo’n dag maar een bepaalde tijd zonder mama vind ik en die bepaalde tijd was nu wel voorbij! Gelukkig was mama daar ook. Fris en fruitig, zoals gezegd. Het leven is mooi!

Ik heb Picolo Pasta met kip en kruidige tomatensaus gegeten en dat is lekker! Veel smaak, daar hou ik van. Toen was ik al bijna klaar en bijna helemaal moet. Eerst nog yoghurt en melk en dan, slapen maar!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

The Blues

Grappig hè, als je ‘The Blues’ ziet staan denk je direct dat er ‘Trouble’ is, maar dat is niet zo hoor.

Ik (of beter gezegd papa) vindt dat mooie muziek en hij zou het fijn vinden als ik het ook leuk ga vinden…. nou dat ga ik wel, ooit, als ik oud ben, maar nu ben ik meer geïnteresseerd in Nijntje en ‘toevallig’ heeft papa er één gedownload op de aaipad! Nijntje gaat vliegen met een vliegmeneer en dat is supergaaf! Zo hoog in de lucht kun je veel dingen zien. Maar ook veel dingen niet. De details zie je niet en zo worden de grassprietjes groen en de stenen grijs. Soms is het wel handig dat je niet de details ziet, of er te veel op let. Soms is het gewoonweg beter de details te missen en te genieten van het leven! Dat doe ik dus, samen met Nijntje.

En mama vind dat ook fijn. Dat is een echte genieterd. Ik denk dat ik dat van haar heb.

Vandaag was een beterder dag dan gisteren. M’n tandje is er nog steeds, maar ik voel het minder. Ik heb het wel rustig aan gedaan. Samen met mama. Daar was het echt een dag voor. En we hebben lekker buiten gezeten, of beter gezegd, gekropen. Ik heb daar de neiging om vooral niet op de mat te blijven, maar daarbuiten. En natuurlijk alles in m’n mond steken. IK heb daar nu ook een nieuw woord voor geleerd: BAH! Dat is niet ja of nee, maar een signaal dat iets niet lekker is. Maar hoe weet ik dat als ik het niet geproefd hebt?! Dus…

Papa is gaan fietsen. Dat doet hij al wij rusten. Zo compenseren we elkaar. Hij spant zich in, wij ontspannen en zo is alles in balans. Hij komt dan zo lekker vrolijk thuis, met een rooie kop! Hij is ook wat bruinvies met moddervlekken en het gekke is, dat dat bruine er niet af gewassen is. Raar…. Maar goed.

Het rook weer heerlijk in het huis. Papa en mama waren spareribs aan het maken en ik mag er ook van eten! JAmmer alleen dat ik na het brood met smeerkaas en appelstroop en de overheerlijke, niet versmaden yoghurt, was ik moe! En moest ik naar bad, maarrrr, morgen mag ik het proeven!

It wie wer in moaie dei

Ho, wacht nog even, Heineman hier!

Het was een bijzonder dag voor onze kleine grote man. Hij is nu 8 maanden wat betekent dat hij in z’n 9de maand zit en dat is een heugelijke maand. Aan het eind van deze maand is er het 9-maanden-kantel-moment. Dat houdt in dat Dzjez dan even lang buiten de buik bestaat als hij er in heeft bestaan. We staan er niet zo bij stil, maar er is veel gebeurt in die 18 maanden. Details zal ik je nu besparen; daar kom ik onherroepelijk later op terug.

Ik ga me richten op het heden. Ik heb vandaag onze spruit nauwkeurig geanalyseerd en gevolgd en moet zeggen dat hij zich uitermate goed ontwikkeld. Niet alleen is het een stevige, lange jongen, zijn motoriek functioneert bovengemiddeld. Het gene wat mij bovenal amuseert is z’n gevoel voor ritme en humor. Dat maakt ook dat hij één van mijn leukste pupillen is.

Ik heb één en ander even opgezocht en mijn vermoedens zijn bevestigd. Voor iemand van 9 maanden is er helemaal niks mis met onze Dzjez!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De Wereld van Heineman

Ik ga gaarne in op het verzoek van Dzjez om de wereld eens van mijn kant te laten zien. Het is ook zo’n alleraardigst knulletje hè, die Dzjez. Nee wij kunnen samen wel door één deur!

Eigenlijk zit ik met een issue, niet zo veel als een identiteitscrisis hoor! Dat heb ik onder controle, maar het is m’n uiterlijk. Eigenlijk ben ik geen baby, ook al doen mijn gezichtskarakteristieken anders vermoeden. Nee, in werkelijkheid ben ik al 50 jaar plus of min een paar jaren, alleen ben ik een pop en dan zie je dat niet zo goed. 50 jaren levenservaring en -wijsheden. Die zijn zeker aan mij besteed. Ik ben namelijk dokterandus.

Dokterandus in de babylogie, en peuterologie en een klein beetje kleuterologie voor de langhoudertjes.. Daarnaast ook in de dozogie en zolderologie, want daar heb ik ook heel wat tijd door gebracht en daar wordt een pop wijzer van hè! Dat geeft tijd tot denken en dat doet een mens/pop alleen maar goed. En natuurlijk al die verschillende kleertjes die ik gedragen heb door de jaren heen. Elke keer moderner…. alhoewel, mijn laatste reïncarnatie is niet m’n favoriet. OK, OK, ik klaag niet hoor, maar ik ben nooit zo’n fan geweest van Edelweiss, eerder wat hipper en urbaner. Maar goed, je moet alles eens meegemaakt hebben niet?

Het grote voordeel van een pop van 50 te zijn is dat ik veel verschillende baby’s en peuters heb meegemaakt als, eh, pop. Op die manier zie je de wereld veranderen, hè! Daar kan ik dan ook goed over meepraten. Dingen die vandaag anders gaan dan vroeger. Zoals de Rapley-methode. Dat is een vrij nieuwe manier om baby’s te leren eten ‘on demand’ en borduurt voort op borstvoeding en zorgt er voor dat een kind snel nieuwe smaken ontdekt en zelfstandig leert eten. Plu,s het is een mirakels gezicht! Dzjez is er goed in! Ach uiteindelijk, zolang ze vrolijk zijn, voorlopen op het groeischema en plezier hebben is het goed. Als me nieuwe dingen opvallen, meld ik me!

Enfin, mijn wereld dus. Wel, als ik met Dzjez ben dan verblijd ik hem door er te zijn en mijn ledematen aan te bieden als kauwattributen, maar knuffelen kunnen we ook. Later als hij groter is, komt Dzjez er achter dat m’n oogjes automatisch open en dicht gaan en kan hij me laten slapen. We zullen vast nog vele avonturen meemaken en ik zal Dzjez nog heel erg zien veranderen tot een grote en zelfstandige, gezellige, grappige en leuke jongen. Ik weet ook dat er ooit een moment gaat komen, waarop ik niet meer interessant ben….
Ik kan dat hebben hoor, ik kom daar overheen. Dat is me altijd gelukt en gaat me nu ook wel lukken. Ik ben niet voor niets een doctorandus!

Het was wel een beetje een lastig begin van de dag, want ik lag in de la. En als je klein en een pop bent, kost dat een enorme krachtsinspanning om de la te openen en er uit te klimmen. Gelukkig hoef ik er niet meer in. Ik heb gemerkt dat de menschen het niet in de gaten hebben, dus blijf ik lekker buiten.

Als Dzjez er niet is doe ik echt dingen voor mezelf, zoals lezen, muziek luisteren, wat schrijven, een hapje eten, zoals vandaag en soms een dutje, want ik ben al 50 eerbare jaren hè! En zo kom ik m’n dag wel door. En wachten op Dzjez natuurlijk. Oh ja, voor het geval je het je afvroeg, onder de muts ben ik kaal. Ik heb het geaccepteerd, dus hoef geen medelijden. Ik vind het mezelf eigenlijk goed staan.OK, ik moet gaan! 5 uur, dat is zo het moment waarop ik de boel moet opruimen om niet te veel op te vallen.

Tsjuss!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.