Lachdag

Ik heb veel gelachen vandaag en papa en mama lachten mee. En dan is het goed. Dat is de theorie immers: Van lachen wordt je vrolijk. Ik had het dus ook een ‘Vrolijke dag’ kunnen noemen, maar dan was ik op het gevolg in gegaan en niet op de oorzaak. Dat is is altijd beter.

Deze ochtend zijn we groen gestart. Lekker wandelen in het bos, ‘piggyback riding’ met papa. Dat is fijn alleen zit z’n hoofd in de weg als ik iets wil zien. Niet mis mee hoor, die krullen rond de slaapkruin, die heb ik ook, alleen heb ik meer haar! Haha!
Maar, dus moet ik altijd een beetje opzij hangen om het te kunnen zien. Vandaar. Farouche en Iara hebben zich dan weer helemaal suf vermaakt. Lekker rennen in de frisse dauwnatte lucht!

We hebben ook de paddestoel van Kabouter Plop gezien, maar hij was niet thuis. Die zit al in z’n paddestoel op Mallorca, die is al helemaal binnen natuurlijk en ontvlucht de winter. Natuurlijk heb je als een kabouter ook niet veel nodig, een luciferdoosje als bed, en paar dotten wol, 2 korrels maïs, een paar druppels melk, … Tsja klein zijn heeft soms z’n voordelen!

Thuis heb ik een lekker flesje gehad en ben gaan slapen. Uurtje, maar dat is genoeg. Toen ik wakker werd heeft papa me gehaald en heb ik eerst druiven gegeten en toen een Ligakoek. Dat laatste wist mama niet, dus toen papa ging skaten heb ik er nog 2 (!) opgegeten. En dat heb ik met bijzonder veel smaak gaan! Dat vonden m’n wangen en m’n haar en m’n oren ook. Ik kwam de kruimels aan het eind van de dag nog steeds tegen…

Eigenlijk ben ik daarna vrij snel weer gaan slapen. Buitenlucht maakt slaperig.

Toen ik wakker werd was papa weer thuis en mocht ik lekker op de grond spelen en staan en kruipen. Ik heb met de bal gespeeld met mama en ik heb nu ook een piano! Cool, beide, maar met de bal met mama is zo grappig! Ik weet zelf niet waarom, maar het IS zo!

Ik heb trouwens het truitje aan van m’n nieuwe broer of zusje dat hij of zijn van Olpa en Olma heeft gekregen. Ik draag het in voor hem/haar, zodat het later beter zit. Zo ben ik, een echte indrager en ik moet zeggen, ik vind dat het me goed staat. Alhoewel, kraagjes staan beter. Ik heb een kraaghoofd…

En ik ben er door, ik eet lekker! Ik heb weer Kip op z’n Surinaams gehad en gerookte makreel van mama. Heerlijk vind ik dat! En zo liep ik van mama naar papa. Een echte Walking Dinner weer dus. En voldoende gegeten voor een goeie nacht. Zeker na die 210 ml!

Ja, it wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Walking Dinner

We hebben vandaag een rondreis gemaakt. We zijn naar Harderwijk geweest en hebben naar hele mooi tafels en kasten gekeken. En het rook daar lekker! Naar echt hout! Dat ruikt echt. Moeilijk te omschrijven, maar je voelt het. In ieder geval zagen ze er stoer en mooi uit. Ik ben benieuwd wat dat gaat worden…

Daarna hebben we vis gegeten tegenover een molen. Een joekel en die heet Molen De Hoop, je zou haast zeggen een Molshoop, maar dat is niet zo natuurlijk. En omdat het lekker weer was zaten we buiten en kon je de wieken van de molen horen ‘woohsjen’. Mooi geluid. De vis was ook best lekker!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We hebben daar lekker zitten smullen. Papa en mama zijn gek op vis (en gek op elkaar!) en dan is in de zon er bij zitten heerlijk! Trouwens vis is gezond voor m’n broertje of zusje, daar groeit hij/zij van! Zeker nu, want ze zwemt in vruchtwater heb ik gehoord en dan is het handig een beetje vis te zijn….

Daarna zijn we naar een babywinkel geweest die zo groot was dat je als baby bijna aan GPS mee moet nemen! Tussen al die spulletjes hebben we een nieuwe drinkbeker en 2 spenen nummer 4 gekocht voor mijn grote dorst. Uit die drinkbeker kan ik zelf dringen. Thee bijvoorbeeld. Moet het dan goed vasthouden en met m’n bovenlip het klepje indrukken.

Pure magie, maar dan komt er drinken uit!

En toen zijn we naar huis gegaan. Daar zijn mama en papa gaan koken met hele lekker geuren terwijl ik niet in bed lag. Want ik was in de auto in slaap gevallen, maar als ik dan eenmaal wakker ben wil ik niet meer slapen. Zo gaan die dingen!

Toen hebben we boodschappen gedaan en moest ik ongelooflijk lachen, want papa deed weer eens gek! Hij duwde me in de kar weg en dan ging hij heel hard zwaaien en vervolgens kwam hij dan naar me toeterend! Lachuh!

Thuis hebben we gespeeld en dan draait papa me telkens om en gooit’ie me door de lucht en dat vind ik zo grappig! Daar word ik helemaal vrolijk van en ook een beetje moe. Maar dat heb ik er graag voor over!

Toen was het etenstijd en het oude liedje: Ik brul, strek me hard uit en heb geen zin om te eten. En dan krijg ik een fles, want ik moet wel eten natuurlijk! Maar dan gebeurt het…

Ik ben klaar met de melk en loop wat rond en papa probeurt me nog een hapje Kip-op-Surinaamse-wijze te geven en dat gaat er in als zoete koek. Heerlijk. Ik eet het hele bakje leeg en daarna nog een halve. We hebben het gevonden! Ik ben meer het walking-dinner-type! Dat klinkt misschien niet helemaal verantwoord, maar volgens Heinemann, maakt dit niet uit. Uiteindelijk, als ik 18 ben, heb ik het wel afgeleerd. Trouwens het was een 12 maanden + maaltijd. Dat scheelt ook.

Oh ja, ik heb ook nog mais gegeten. Zo van de kolf. Als een volleerde maiseter! Ook al zo lekker.

Toen hebben we nog verder gespeeld, want ik was nog lang niet moe en had hele verhalen te vertellen. En in de box ontdek ik dat ik het speelbord interessanter en interessanter begin te vinden. En daar moet over gepraat worden natuurlijk!

Uiteindelijk brengt mama me naar bed en pas als ik 210 milliliter melk op heb is het klaar. Dan val ik heerlijk in slaap en slaap de hele nacht door.

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Van harte gefeliciteerd José!

Vandaag is mijn nichtje José jarig en dus is het tijd voor extra vrolijkheid!

Mama heeft een ongelooflijk ingewikkelde appelcake gebakken en die gaan wij opeten. Ter ere van José!

En José, ik ga aan je denken en ik denk voor jou een hele mooie dag bij elkaar. Met veel kadootjes en gezelligheid!

HARTELIJK GEFELICITEERD

Ik weet dat Olpa en Olma komen en dat is ook al een kadootje plus deze 2 foto’s van mij!

En een liedje en omdat ik zelf nog niet zo goed kan zingen heeft Tinkerbel dat voor me gedaan:

Doordedagse belevenissen

Elke dag is een ontdekking eigenlijk. Steeds weer nieuwe dingen of nieuwe ervaringen of nieuwe combinaties. En dat is maar goed ook anders wordt het al snel saai.

Saai is niet goed, maar ik denk ook dat het afhangt van hoe je er mee omgaat. Bijvoorbeeld: He kunt een la zien als een plek waar je speelgoed bewaart, maar je kunt het ook zien als de bek van een monster waaruit je heel snel het speelgoed moet redden, anders is het voor altijd verloren!

Grappig eigenlijk als je in dat licht het woord belevenissen bekijkt. Belevenissen. Dat gaat dus over wat er is in het leven en wat je er uithaalt. Laat ik dat dan maar doen wat er is veel te beleven en te genieten, waarbij het woord genieten dan weer vraagtekens oproept. Genieten? Niet of wel, dat is de vraag. Misschien is dit zo’n woord dat je om moet draaien oftewel als het niet leuk is niet en als het wel leuk is juist wel. Woorden, je krijgt er wat van!

in ieder geval worden woorden nog leuker met muziek. Dan hoef je ze niet eens te begrijpen, alleen maar voelen. Dan kun je er een beetje op dansen. Niet op alle muziek trouwens, er moet wel een beetje tempo inzitten. Papa had muziek opgezet toen ik mango aan het eten was.

Wat ik ook gegeten heb is papier en dat kan ik afraden. Het is leuk om te scheuren, dat wel. Daar kan ik intensief mee bezig zijn. Dat voelt goed en klinkt leuk. Weer een voorbeeld van niet-saai.

Ik heb trouwens iets ontdekt. Ik vind maiskorrels lekker. Maar omdat ze zo klein zijn is het van belang dat je er veel van in je mond stopt. Veel is in dit geval beter, en aangezien ik nog geen kiezen heb om echt te kauwen is dit wel leuk voedsel. En zo zie je maar weer dat de oog-hand-coordinatie met sprongen vooruitgaat. Zeker als het aankomt op eten.

Ja, it wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

 

Te laat!

Gisteren was ik moe en ben ik eigenlijk  vergeten de blog te schrijven en schaam me dood.
Nou niet echt hoor, soms heb je van die dagen waarin je de boel de boel moet laten en gisteren was dus zo’n dag. Ik heb ook heerlijk geslapen. De hele nacht door, één keer wakker geweest en toen kwam mama en heb ik alleen maar heerlijk geknuffeld en dan is het goed. En slaap ik weer heerlijk verder.

Ik heb trouwens nieuwe sloffen en nu heb ik er twee. Kan ik lekker afwisselen, want anders krijg je van die zweetkakkies zegt mama. En dat is nooit grappig. Waren die andere stoer, deze zijn nog stoerderer, want hier zitten tijgers op! Dan kun je extra hard lopen en hoef je voor niks of niemand bang te zijn. Niet dat ik dat ben (nou ja soms, als ik iets groots zie wat ik nog nooit heb gezien en het beweegt en praat, ben ik even een heel klein beetje bang en dat hoeft nu dus ook niet meer), maar het is dus handig.

Ik heb nog steeds niet echt zin in warm eten, maar vandaag waren het al 5 hapjes. Nee, ik zit echt even in een melk en boterham periode. Nou ja, niks mis mee! Zo lang ik groei, is het goei!

En morgen is het weekend! Want dan ga ik niet naar de crèche en zijn papa en mama thuis! Gezellig.

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Voldaan, gedaan.

Lekker dagje thuis met mama en ik kan me nog herinneren dat ik zo’n dag liggend en om me heen kijkend doormaakte. Waar blijft de tijd, hè! Vandaag lig ik alleen als het echt noodzakelijk is en voor de rest ben ik heel druk bezig.

Kruipen, kijken, schoonmaken, proberen, testen, voelen, Columbus dus, zoals mama dat noemt en dat klopt. Ik zit echt in die fase en dat is tweeledig. Aan de ene kant ontdek ik meer en meer en raakt m’n hoofd voller en voller en maken m’n hersenen meer en meer verbindingen en aan de andere kant heb ik echt behoefte aan knuffelen. Ik denk om het één met het ander in balans te brengen. Ik vraag me af of Columbus ook graag met z’n moeder knuffelde.

Over Columbus gesproken, even de achtergrond van het ei van Columbus.

Christoffel Columbus werd na zijn terugkeer uit Amerika (waarvan men toen nog aannam dat het Indië was) bij een diner bij kardinaal Mendoza in 1493 door Spaanse edellieden voorgehouden dat het niet zo moeilijk was geweest om Indië te ontdekken, andere kundige mensen hadden dat ook wel gekund. Columbus antwoordde niet direct, maar vroeg om een ei en wedde met de aanwezigen dat het hen niet zou lukken het ei zonder enige hulp rechtop te laten staan. Ze probeerde het allemaal zonder succes. Columbus pakte toen het ei en maakte één kant plat door het op tafel te tikken. Het ei bleef nu rechtop staan. De aanwezigen begrepen wat Columbus bedoelde: als iemand eenmaal heeft laten zien hoe iets gedaan moet worden, weet iedereen hoe het moet.

Het kan ook zijn dat iemand anders dat zei hoor! Maar vooral de laatste zin vind ik cool.

Ik ben ook nog samen met mama gaan winkelen en mama was een beetje jaloers omdat ik met andere mensen flirte. Aan de andere kant is ze ook trots op me hoor! Dat kun je zien aan haar gezicht. Zo mooi!

Toen we thuis kwamen waren we beide best wel moe. Voor mama is dat best logisch want die is al met z’n tweeën en dan ik er ook nog bij. Dat is een hele klus! Ik ben dus ook heel trots op haar en ik ben ook zo benieuwd naar m’n broertje of zusje. Ik ben al druk bezig met nadenken over een naam, maar weet het nog lang niet!

Ik ben ook nog even in bad geweest! Verrassing van papa. Ik vind bad leuk. Lekker spetteren en met m’n eendje spelen. En wat ik ook doe is met m’n hoofd naar voren in het schuim. Dan is het net of ik sinterklaas ben!

Mama heeft boerenkool gemaakt, maar ik heb geen boer gezien. Een beetje een kool-zoekt-boer déjà-vu, denk ik. Ik heb het geproefd, maar was meer voor de worst, maar uiteindelijk nog meer voor de melk. Ook zo’n houvast en daar heb ik  nu behoefte aan. Dat en lekker slapen.

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Meneertje Mannetje doet de was

Kijk eens goed naar m’n kleren. Ze zeggen wel eens dat kleren de man maken, nou dat geldt zeker voor de Baby en in dit geval ben ik dat. Ik denk dat ik vaker lichtbruine broeken ga dragen. Met een blauwe polo en gympies. En lekker knuffelen met mama. Goed begin van een goeie dag!

Ik had lekker geslapen. De hele nacht lang en dat maakt me blij. Ik heb wel het gevoel dat ik in een veranderingsfase zit. Ik eet wat minder, kan wat meer, ben me erg bewust van alles wat er gebeurt. Als je komt zie ik het, als je weg gaat zie ik het, grapjes begrijp ik en flauw eten vind ik niet lekker en ik weet heel goed hoe je dat moet laten weten. Knap hè!

Op de crèche was het gezellig. Daar hebben ze ook door dat ik minder eet, ook daar begrijpen ze dat. Aan de andere kant ben ik groot, sterk, alert en stevig, dus no worries! Toen mama kwam heb ik de 15 meter sprintkruipen met hindernissen voor babies verbeterd. Ze zeggen dat de rookwolken achter me opstoven. Ik wet het niet, ik had natuurlijk geen tijd om dat te zien.

Toen ik thuis kwam heb ik de was gedaan. Op de Dzjez manier. Dat wil zeggen op een gestructureerde manier dingen op een willekeurige manier op elkaar stapelen. En daar ben ik goed in. Is ook goed voor m’n oog-hand-cooördinatie. Oh ja, ik train ook m’n spieren, vooral als ik dat grote rode ding van papa uit de mand probeer te trekken.

Na die Work-out was ik wel klaar voor bed. Ik had al wat melk gedronken en een paar hapjes pittige kippasta met peultjes, wat ik afblus met slokjes koude thee. Dat vind ik lekker. Lekkerder dan wat uit een potje komt!

Lekker slapen, de hele nacht door. Dat is het plan.

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Mon day not my day

Met het beetje Frans wat ik van Siebe heb geleerd weet ik dat ‘Mon’ mijn betekent en dus betekent het Engelse Mon-Day dus mijn dag en deze maandag was niet mijn maandag. Voor zo ver de buitenlandse vocabulaire les.

De dag begon lekker hoor, want ik had de hele nacht geslapen en dat doet goed. Zeker na zo’n leuk weekend met familie en Siebe en Zelda. Veel indrukken en die verwerk je het best ’s nachts. Als je dat overdag doet kijken mensen je raar aan omdat je dan de hele dag glazig voor je uit zit te kijken en dat is nooit grappig.

Ik heb eerst een lekker flesje gedronken en toen de kleren aan en toen een boterhammetje. Maar ik had niet echt super honger.

Op de crèche heb ik m’n boos/blij gezicht gedaan bij Daphne. Altijd succes! En de dag was gezellig en ok. Niet te veel gedronken, niet te veel gegeten, niet te veel geslapen en toen mama me kwam halen was ik blij. We zijn nog even naar de bakker geweest voor mijn brood en we hebben kaas gehaald, maar toen ik thuis kwam was ik klaar en gaar. Dan heb ik niet echt veel zin om te eten of wat dan ook. OK, één boekje lezen, maar de tweede was te veel.

Ik heb nog wel even m’n best gedaan voor de foto, want m’n haar zat behoorlijk krullerig. Ik weet niet of dat de vochtige lucht is of de gel van de crèche…. Dan hebben ze zeker hoog bezoek gehad en moesten ze indruk maken met een paar babies 😉

Maar daarna bedtijd!
Wat niet wil zeggen dat ik snel in slaap val…. Want eigenlijk wil ik nog even bij papa en mama zijn, alleen zeggen m’n ogen iets anders. Die zeggen: “Luikjes dicht”.

Uiteindelijk winnen m’n ogen OOOoooo…….

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Hoofdenbloem

Na een dag zoals gisteren is een dag van ontspanning en vermaak hoogst noodzakelijk.
En dat hebben we dan ook gedaan. Ondanks het feit dat ik niet helemaal ‘mee’ was op deze foto, neemt dat niet weg dat ik het leuk vond. Ik was alleen druk op zoek naar het vogeltje. En klaarblijkelijk heb ik het niet gevonden.

Wat ik wel gevonden heb is een nieuw lievelingsgerecht, maar dat was aan het eind van de dag. Nasi.

De laatste dagen was ik niet meer heel erg gek op eten uit potjes. Ik vind dat daar niet echt smaak aan zit en dan eet ik het liever niet. Ik denk dat ik in dat opzicht op mama lijk, die eet ook alleen maar de dingen die ze lekker vindt. Er moet SMAAK aan zitten. En laten we eerlijk zijn, ze hebben me binnenbuiks ook wel verpest. Toen aten ze ook gewoon pittig, pikant en smaakvol en wat verwacht je dan!

Maar goed, Papa had nasi gemaakt en dat hebben ze om 3 uur gegeten en dat is niet mijn tijd.

En daarvoor ook niet. Dan eet ik fruit/mango, een koekje en een flesje, deze keer gegeven door Zelda. Die overigens ook goed in de gaten had wanneer ik moe was, want op een gegeven moment zei ze dat tegen papa en inderdaad. Goed gezien! Zelda heeft me naar boven gebracht en m’n luier verschoond en toen in bed. Lekker in slaap gevallen, maar…

….niet leuk wakker worden. Ik was naar boven gegaan in een gezellige drukte en toen ik terug beneden kwam was iedereen weg? Nou ja, papa, Siebe, en Zelda. Gelukkig had ik mama. En nasi…

Trouwens, ik zag dat papa ook een website voor Zelda gemaakt heeft. Daar gaat ze nu gedichtjes en verhaaltjes op zetten. Er staan al een paar op, lees maar. Ben benieuwd wanneer ze een nieuwe schrijft…

Oh ja, Nasi.

Mama had al in de gaten dat ik graag wat echter eten eet en dus ging ze dat proberen. En wat denk je? Lekker! De rijst, de kip, de groenten, de kruiden,… maar het ei niet. Is een beetje raar in de mond. Ik heb het ook lekker op z’n Indonesisch gegeten. Met de handen en zo nu en dan een lepeltje. Dan proef je het beterder. OK, later wel met een lepel, maar eerst even wennen aan de nieuwe smaken. Op naar de volgende.

Maar goed, Siebe en Zelda zijn goed en wel weer thuis en papa ook! Gelukkig maar.

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Dag in 2 delen

Deel 1: Hoffjes Thuis
Deel 2: Hoffjes in Bloemendaal

Deel 1: Hoffjes Thuis

De deur gaat open, ik hoor geluiden, wat is er aan de hand! En wat schetst mijn verbazing? Siebe en Zelda. Pontificaal op de bank en 4 blije ogen die naar mij kijken. Helaas heb ik er maar 2 om mee terug te kijken, maar dat neemt niet weg dat ze stralen.

Dat is een mooie verrassing. Na een nacht goed slapen is het altijd goed wakker worden, maar dit is goeder en beter bovendien. Lekker knuffelen en spelen, dat zijn mooie verrassingen. En m’n brood is gegeven door Zelda. Ja, ik hou van gezelligheid, dat staat als een paal boven water.

Ik ben ook eindelijk vastgelegd met m’n boos/blij impressie gezicht. Dat is een grapje wat papa en mama ook altijd doen en ik heb dat feilloos gekopieerd. En ik mag dat, want ik ben Dzjez.

Iets in me zei trouwens dat er nog een lange dag voor boeg is en dan geeft m’n hoofd een signaal aan m’n ogen en wordt ik moe. IK heb van 11 tot half 1 geslapen en toen moesten we weg….

Deel 2: Hoffjes in Bloemendaal.

Daar gingen we naar toe, maar niet voordat ik eerst nog even het interieur van de auto met m’n persoonlijke luchtverfrisser had bewerkt.

Tijd om even te stoppen dus en m’n luier te verschonen. Ja, ik sta altijd open voor nieuwe ervaringen, en dit is er weer één.

Toen we aankwamen had ik het vrij snel in de gaten. Hier was een baby om mee te spelen en niet zomaar een baby, De Baby Camden. Die is bija tegelijk met mij geboren, alleen aan de andere kant aan de wereld. Dus als het daar donker is, is het hier licht. Hij is de zoon van Jalda en Bertrand en Jalda is de nicht van Papa en dat maakt mij de achterneef van Camden en aangezien dat een raar woord is noem ik hem vanaf nu Vriend. Vriend Camden.

We hebben fijn gespeeld want Gaby had een hele tas met babyspeelgoed meegenomen. Grappige is dan weer het spreekwoord wat hierop van toepassing is: Hoe groter de kamer, hoe kleiner de berg speelgoed lijkt” waardoor ik weer m’n Columbusbloed voel stromen en op ontdekkingstocht ga.

En als je denk dat het met Camden voorbij was, vergeet het maar. Valentijn en Alissa waren er en dat zijn weer de kinderen van de neef van papa en wie er ook nog kwamen waren Philine en Lauren. En daarnaast nog een allemaal kinderen die ‘even’ langskwamen en zelfs een circus voorstelling hebben gegeven.

Siebe en Zelda hebben zich enorm vermaakt. In het bos, in de tuin, met alle kinderen. Die hadden moeite om uiteindelijk weg te gaan. Zo leuk was het! Siebe heeft zelfs nog gebiljart met Oom Siebe. Dat is een grappige combinatie van 2 Siebes. Oom Siebe zegt dat Siebe talent heeft! Cool.

Ze hebben trouwens nog een passie gemeen. Sport. En Valentijn ook. Samen hebben ze gezien dat Marianne Timmer wereldkampioen racefietsen werd!

De vriendin van Siebe heet Jaqueline en die staat heel mooi met mama op de foto. Hij heeft er trouwens zelf ook één gemaakt met Jacqueline.

Mama heeft zich ook vermaakt met al die nieuwe mensen die ze ontmoet heeft (niet dat ze nieuw waren hoor, ze waren allemaal oud genoeg om te kunnen lopen en praten, dus geen baby’s zoals ik en Camden. Straks kunnen wij dat ook en zijn wij ook mensen) en dat was maar goed ook, want papa was weer van hot naar her aan het lopen of aan het praten of aan het BBQ-en. Logisch, want hij had veel mensen al lang of zelfs nog nooit gezien. Camden dan met name. En er moest ook gegeten worden. Dus.

Trouwens wat lopen betreft, dat gaat telkens beterder. Camden kan dat trouwens ook al goed. Die staat soms zelfs al een seconde los! Ik kan dan weer handkusjes geven. Dat is ook best knap.

Zelda heeft nog een heel mooi glazen ei van Oom Siebe gekregen. Een waar en magisch kunstwerk is het glas van buiten en keihard en een prachtig kunstwerk van binnen. Hoe ze dat voor elkaar gekregen hebben…. Het is een wonder.

Eigenlijk zijn dit van die dagen waar eigenlijk te veel gebeurt om op te noemen. Zoals ik, die knuffelt met Bertrand (ik heb en klik met hem), ik die knuffelt met Jalda (ook al zo leuk), lachen naar Oom Siebe en Tante Jaqueline, Siebe en Zelda, Philine en Lauren, Valentijn en Alissa, BBQ-en en nog veel meer…..
Ik heb dan ook een wijs besluit genomen. 2 eigenlijk:

1. Veel foto’s, die zeggen meer dan woorden.
2. Terugkomen dan kunnen we het stap-voor-stap nog eens over doen.

It wie wer in moaie dei

Deze diashow vereist JavaScript.