Bron van Bouwen

img_3984

Misschien niet helemaal scherp, maar wel een gezellige foto van ons.

De mooie jasjes weer aan, speciaal voor kerst. Siebe en Zelda in stemmig zwart. Het gourmetstel stond al klaar en Opa en Oma waren er bij (en hadden hun befaamde sausen meegenomen) en mama was er klaar voor. Alle ingrediënten voor een gezellige avond, en weer lagen er kadootjes onder de kerstboom.

En dit was natuurlijk de grappige foto…. De echte van de sfeer was deze:

img_3985

Deze keer met kerst kreeg ik het allergrootste kado!

img_3989

Ik kon er bijna zelf in! Zo groot was het pak en de kerstman, in dit geval, had amper een groot genoeg stuk papier om het in te pakken. Dat moet wat zijn geweest in de inpakkamer! Maar pakpapier is natuurlijk maar pakpapier zolang het op de rol zit of om het kado heen, daarna is het gewoon een prop.

Een laagje ondoorzichtbaarheid. Dat doet me er aan denken dat we die ondoorzichtbaarheid misschien eens wat meer moeten uitpakken. Die onuitgesproken woorden en gedachtes zijn een verloren bron van inspiratie. En zonder inspiratie is er niet veel vooruitgang.

Ik denk dat inspiratie een van de mooiste woorden in de wereld is. Het woord inspiratie komt namelijk uit de samenstelling van twee Latijnse woorden In en Spiritus. Letterlijk vertaald betekent dit Inblazing en In de geest. Mooi hè

img_3990

Een brandweerwagen van Paw Patrol was het dus, met allemaal gadgets! Mooi, groot en luidruchtig, helemaal goed! Lekker spelen dus.

Mijn Bron van Bouwinspiratie kwam uit (uiteindelijk) twee gele basisdozen Lego. raampjes, wieltjes, blokjes, plankjes, oogjes, haakjes, oogjes, blokjes, hoekjes, rondjes, pieltjes en palletjes en bovendien in alle kleuren van de regenboog, een vat vol vermaak, en ik ben direct aan het bouwen geslagen. Ik moet zeggen dat het een kleine verslaving is! Heerlijk met het puntje van de tong uit m’n mond en de handen uit de mouwen!

img_4030

De tweede doos heb ik van mama gekregen toen we gisteren op het Maxis terrein waren. 50% korting! En Jay een vlieg/duik/vaar/rijtuig van Paw Patrol! Je kunt beter kerst vieren begin januari! Kun je twee keer zo veel krijgen…. voor hetzelfde geld!

img_3993

Tweede kerstdag zijn we bij Tessa op bezoek geweest en daar waren de nichtjes. Senn en Nynthe waren naar hun vader in Drachten, maar die hadden we gelukkig vlak voor kerst al even gezien.

Het was heel gezellig en we hebben lekker gespeeld en soep gegeten! ‘Ze’ hebben ook nog een spelletje gespeeld, waarbij je van een woord heel veel nieuwe woorden moest maken. Niets voor mij!

Siebe ging op ‘derde’ kerstdag weer naar huis, want die moest studeren en wilde natuurlijk even zijn vriendin zien. Maar op tweede kerstdag hebben we nog gevoetbald bij de speeltuin bij Tessa. Siebe kan best goed voetballen en ik kan best goed tegen mijn verlies…. Met papa ging hij Volley-pongen… Dat is voor later en met een volley ball en een pingpongtafel. Ze zijn de besten van de wereld (ook dat ze de enigen zijn die het spelen natuurlijk).

Zelda bleef gezellig nog een paar dagen langer en we zijn nog naar Pake in Drachten geweest en naar Beppe. Het zijn mooie dagen om dat soort dingen te doen. Ben nog wel een beetje misselijk en witjes geweest een aantal dagen. Gelukkig is de zure lucht nu weer uit onze kamer getrokken en kan ik alles weer eten!

Met Tessa zijn we dan ook nog gaan lunchen (mijn haar!). Toen papa Zelda daarna wegbracht, kwam hij een leuk en merkwaardig bord tegen…. Nou ja! Wie verzint dat?? Was op Schiphol bij de treinen. Vast voor toeristen…

img_4015

Over eten (en nieuwe woorden) gesproken, ik ben gek op een boterham met tomaat en basilicum. Ik denk dat dat de smaak van mijn oude (Italiaanse?) ziel is, die opspeelt en mij ingeeft dat ik dat moet eten.

img_4029

Het woord basilicum was best moeilijk, maar met ezelsbruggetjes en goed oefenen lukte het toch! Het inspireerde mij tot een stoelgang en een eerste zin, die papa vervolgens als inspiratie gebruikt heeft om mijn liedje te schrijven over het onderwerp (wat overigens in die context (wat overigens ook weer in dit kader), een leuke woordspeling is).

Poepliedje (van Jay)

Ik heb gepoept, ik heb gepoept.
Dikker drollen zijn er zomaar uitgefloept.
Ik moest alweer, ik moest alweer
Lekker poepen doe ik keer op keer.

Ik ben weer klaar, ik ben weer klaar.
De mooiste drollen zijn nu openbaar
Ja uitgezwaaid, ja uitgezwaaid.
De kunst van poepen is mooi gedraaid.

Het heeft ook een leuk melodietje.

Oh ja, mijn favoriete film tijdens kerst nog even. Er is er dus een die ik al 6 keer of zo heb gezien, en eigenlijk nog wel vaker wil zien: Christmas Chronicles.

img_3980

It wie wer in moaie tiid.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Yogja: Prambanan oftewel Legodoos

img_7228

De manier om Prambanan te onthouden is simpel: Je denkt gewoon aan banaan en dan zet je er pram voor. Het klinkt dan ook een beetje als Apple-Penn”I got an banan, I got a pram, uh! Prambanan. Je krijgt het idee.

prambanan_panorama

Weer deden we de truc met studentenkaart en KITA’s en weer kregen we korting. Bovendien kregen we deze keer een welkoms drink, we werden dus als echte gasten behandeld en dat was fijn!

Papa had al een gids geregeld, en die kwam letterlijk met een stoet in groen gestoken trainees. Jonge heren die graag ‘het vak’ willen leren. Het groen is natuurlijk om niet op te vallen tegen een groen grasveld, tegelijkertijd konden ze op een of andere manier hun ogen niet van Zelda afhouden….

img_7130

img_7124

Ik was moe dus wilde vooral gedragen worden of niet lopen, met als extra, niet in de zon. Al dat geloop is niet goed voor kleine beentjes.

Siebe daarentegen was helemaal geobsedeerd door de tempels en heeft ze allemaal aan alle vier de kanten van binnen bekeken. Gelukkig gingen we daarna met de trein de andere tempels bekijken en dat betekent niet-lopen.

img_7244

Ik werd ruw uit mijn verrukkelijke overpeinzingen opgeschrikt toen bleek dat papa en mama er bij de eerste halte uitstapten en besloten de terugweg te voet (Jalan Kaki) te doen, nou! Gelukkig was dit een nog grotere legodoos en moesten er nog heel wat blokjes gestapeld worden. Wat een werk, maar ook wat ongelooflijk knap dat ze dat bedacht en gemaakt hebben vroeger.

Ik vond het ook mooi, maar was ook vooral blij toen we uiteindelijk iets gingen drinken. Het was namelijk heel erg warm! En dan zweet je veel; en we hadden het water gerantsoeneerd. We hadden eigenlijk niet voorzien 5 uur weg te zijn in tegenstelling tot de gebruikelijke 2-2-en-een-half uur. Maar wij nemen de tijd graag, en hebben korte beentjes (vooral Jay!).

img_7278

Toen we uiteindelijk thuis waren had ik vooral honger en was blij dat papa en mama weg gingen en ik/wij met Zelda en Siebe zelf mochten gaan eten. Dzjez en ik hebben ons uit de naat gegeten van de kip en de frieten. Wandelen maakt hongerig.

Ondertussen ben ik verslaafd aan UNO en speel overal en te pas en te onpas, met iedereen die het maar wil. En weet je wat? Ik win vaker en vaker….

Mama en papa gingen eten bij de broer van de sultan. Die heeft een restaurant: Gadri Resto, maar daarvoor moet je het filmpje maar gaan bekijken!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Yokja: Borobadur en Merapi

Merapi!

img_7103

Je zou haast zeggen dat het over een soort Api gaat, maar dat is niet zo. Het gaat eigenlijk over één van de meest actieve vulkanen ter wereld, Gunung Merapi. Als je een ding zeker weet, is dat hij elke vier jaar uitbarst en soms tussendoor ook!

Laatste keer zelfs met een lavastroom van 20 kilometer! Dat is veel lava.

Maar ja, als lava op Java wil je ook wel eens wat om je heen kijken en je blik verrijken.
Bovendien, het klinkt raar, maar lava is erg vruchtbaar, het is daar groen niet te doen!
Het is wel gek om te beseffen dat onder de grond, huisjes staan waar mensen hebben gewoond. Dan leef je liever lavaloos.

title_mount_merapi(hier waren we niet bij hoor)

Maar eerst zijn we met regen opgestaan en na het ontbijt naar de Borobudur gereden met Imam, een ijverige, Engelssprekende toerismedeskundige en chauffeur van Ruma Mertua wat ‘Huis van mijn schoonouders’ betekent…

img_6889

Met handige Zelda werd een studentenkaart in elkaar geflanst op de iPhone (want ze hadden de echte niet mee en zo zie je maar dat een Selena Gomez pagina bijhouden een mooie afgeleide oplevert: Photoshoppen dat het een lieve lust is), dat scheel samen met onze KITAS een hele slok op een borrel, of gewoon water, want de zon was al gaan schijnen.

Gebouwd in 700 om vervolgens vrij snel onder de lava van bovenstaande vriend bedekt te worden. Jammer denk je dan, maar eigenlijk is dat super, want daardoor konden ze het ergens in 1700 weer terug ontdekken, en met een heel stevig fundament, beetje bij beetje terug opbouwen.

De rode draad door de dag is op foto’s gezet worden en photo bombing doen (ongevraagd achter mensen opduiken als er een foto genomen wordt!). En we hebben er zelfs geld mee verdiend. Papa zei ‘berbayar 20.000 Rupiah!’ (maw: als ze mensen een foto van ons wilden maken moesten ze 20.000 betalen) En sommigen deden dat! Wel 100.000 verdiend op het einde van de dag, maar we gingen het niet aan iedereen vragen, want dat is zielig. Hoe dan ook, we zijn bijna wereldberoemd in heel Indonesia.

Het was een lange, volle, indrukwekkende, gevarieerde, verrassende dag, dus toen we ’s avonds gingen eten hadden ik en Jay spontaan geen trek en wilden heel graag naar bed. Echt waar!

img_6975

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Yokja: Sultan Palace and Nasi Gudeg

 

img_6766

Ochtentstond heeft goud in de mond.

En dat betekent om 6 uur in het vliegtuig naar Yokjakarta, maar nog veel vroeger op! Het mooie is dat we om 7 uur landen en om 8 uur al in het hotel zijn. In de ochtend dus, dus een hele dag voor de boeg!

Dat verhaal zie je in de film hieronder (we zijn naar Kraton, paleis van de sultan en het waterpaleis geweest), maar er zijn natuurlijk ook foto’s.

img_6812

Bovendien kun je dan ook zien dat we lekkere Nasi Gudeg hebben gegeten en daar zat krechec bij en dat is eigenlijk gemaakt van hetzelfde spul als waar ze schoenen van maken…. alleen uren gekookt. Hier kun je een Nasi Gudeg uitleg vinden.

Bovendien kun je dan ook die aap zien waar ik me een hoedje van in de rondte ben geschrokken! Die was daar ineens, heel zielig aan een ketting. Voor op de foto. Nou niet met mij! Ik stond al aan de andere kant van de straat!

img_6869

Bovendien kun je niet zien hoe lekker we gegeten hebben in de avond (papa en mama een originele rijsttafel (ook in die benaming op de kaart) en Siebe die lekker pittige sateh met rijst. Wij hadden nasi, maar dat werd meer een beetje neeni, want we hadden geen honger.

img_6875

Bovendien regende het hartstochtelijk toen we in de middag eindelijk weer bij Rumah Mertua kwamen. Dat was superleuk om met paraplus rond te lopen (en die lagen bij bosjes klaar voor het hotel) en zwemmen (want nat ben je toch al).

Bovendien zie je mij dan ook niet niet zwemmen, want ik had geen zin. En daar heb ik speciaal een ‘geenzingezicht’ voor. Dat begint met een hoofdknikje naar beneden

img_6881

Dat verhaal laat ook niet zien dat we heel veel UNO gespeeld hebben en dat IK altijd wil winnen en als ik niet win dan word ik HEEL BOOS! Andere mensen mogen namelijk nooit winnen, want dat is niet de deal. En zo is het!

OK, veel plezier met de fillum!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

 

Kadohoop

img_6437

Eindelijk was het dan zo ver.
Die grote hoop ging er aan! Wat er ook gebeurd. OK, eerst nog wachten op SIEBE en ZELDA!!! Maar als die er zijn heb ik in rap tempo alle kados uitgepakt. Nou ja, dat was het plan. Uiteindelijk mochten de anderen er ook een paar uitpakken.

img_6409

img_6416

img_6412

img_6408

We hadden zelfs kado’s uit verre landen. Mama had van Truus een pakket mooie tijdschriften en wij hadden PLAYMOBIL! van Stephanie gekregen. Het waren motors, met mannen met een helm en echt haar. Zo lang onderweg, helemaal speciaal voor ons! Wij zijn daar enorm blij mee! 

Het kan niet op, maar uiteindelijk waren ze allemaal uitgepakt en konden we luieren op onze lauweren.

img_6428
Van Truus..
img_6430
…en van Truus

Siebe kon niet rusten, want die moest onze nieuwe Hotwheels baan in elkaar zetten. Die had een gebruiksaanwijzing met drie mogelijkheden, dus dan moet je eerst die keuze maken. Gelukkig weet Siebe hoe het moet, want die had zelf ook Hotwheels. Hij heeft zelfs een paar hele mooie autootjes meegenenomen.

Toen we klaar waren, was het ook bijna half twaalf en moesten we mooi gemaakt worden voor onze kerstbrunch in het Intercontinetal hotel. Daar waren we vorig weekend ook geweest, dus we kenden de weg.

img_6441

En het zwembad, want daar waren we ook.
Eerst moet er natuurlijk heel veel gegeten worden en eten kan ik altijd. Zeker als er zo veel keuze is dan moet je echt alles proberen en dat heb ik gedaan. Voorgerechtjes, hoofgerechtjes, vleeswaren, frietjes, kipnuggets, chocoladetoetjes, fruit en appelsap.

Een echt Walhalla en voor mama ook, want die weet ook niet waar ze moet kijken of wat ze moet kiezen. Van oesters (in alle maten) tot pasta, tot vis, tot Pork station, tot Indisch, alles passeert haar bord en smaakpapillen. Maar goed dat de sportschool om de hoek is en bootcamp twee keer per week. Dan mag dat.

Tussendoor is er een koor en een kerstman, maar die is denk ik niet echt, of hij heeft te lang op het strand gelegen. Hij is bruiner dan een Piet! Bovendien hangt zijn baard er ook wat losjes bij. Niet dat dat erg is hoor, zolang je maar snoep en zo krijgt, dan geloof ik in alles!

img_6495img_6513

Ik was onder de indruk van het koor, dus toen zij weg waren en wij de kans kregen de microfoons te pakken, lieten we dat niet onbenut. Fijn hebben we mooiste kerstliederen gezongen. Uit volle borst en met volle overtuiging!

Wel grappig dat op het moment dat we willen gaan zwemmen (ik heb niet superveel gegeten, maar precies genoeg voor wat ik nodig heb (’s avonds ga ik gewoon nog een paar boterhammen eten ;-))), barst er een regenbui-van-heb-ik-jou-daar los! Met bakken. Maar voor ons is dat geen probleem. Jammer genoeg waren er een paar zenuwachtige mannetjes-van-het-hotel-met-een-stoere-polo-aan die het eng vonden, dus moesten we weg….

Niet te lang gelukkig, want toen de regen minderde, was papa er ook bij en dan durven ze er ineens niets meer van te zeggen! Puh!

img_6526

We hebben lekker gek gedaan en gespeeld. Mooie afwisseling na het eten en drinken. Zo wordt het een mooie voldane dag, waarbij ik op een gegeven moment hele zware oogleden krijg. Maar op de schoot van mama en Zelda is dat helemaal niet erg!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Kadotijd

img_6348

Het een na het andere kado komt binnengewaaid, waardoor er een berg kado’s ontstaat die onaangeroerd moet blijven liggen tot eerste kerstdag. Dat laatste is natuurlijk het zwaarste. Hoe kun je dat in vredesnaam weerstaan. Een kerstboom met een piek die ik er op heb gezet, vol met ballen en wadend in een zee van kado’s.

img_6405

Ik heb daar duidelijk minder moeite mee. Ik leef meer in het nu en zie alleen maar een berg papier. Er komt vanzelf een tijd waar ik het uit kan en mag pakken. Tot die tijd geniet ik al zingend en babbelend van het leven (vraag me net af in welke mate babbelen te maken heeft met Babylon (één van de mooiste plaatsnamen uit de oudheid). Ik ben misschien niet een geboren babyloniër, maar ik kan er vandaag de dag best voor doorgaan. Ik heb namelijk een praatspurt doorgemaakt sinds er op school en thuis meer aandacht aan wordt besteed, en mijn brein het nu wel tijd vond).

Dus qua kado’s wacht ik dus geduldig af.

 Twee andere kados kwam letterlijk binnen vliegen. We zagen zelfs hun vliegtuig toen we er naar toe reden en dat is geen grap. Kijk maar goed naar de foto, dan kun je zien dat het een blauw toestel is met KLM op de staart. Wij konden het zien!

We waren heel blij dat we ze zagen, ook al duurde dat behoorlijk lang omdat de meneer en mevrouw van de KLM papa niet konden vinden en hun telefoon beltegoed op was…. Daar gaan ze dan net even de mist in met het woord “Reliable”.

We waren misschien ook wel een beetje uitgeëxiteerd, want we waren er al dagen mee bezig. Elke avond werd afgeteld.

Maar goed, een lang verhaal kort, we zijn weer bij elkaar en dat betekent de hele dag lekker in het zwembad, waarbij Siebe en ik elkaar aftroeven met wie er het beste salto’s kan doen (ik dus).  Voor de rest is een dag nooit lang genoeg voor Siebe als het woord zwembad in de dag zit. Die kan tot aan het eind der tijden in het water dobberen, totdat zijn vel er uit ziet als de rimpels van een 213 jaar oude man, na een pedicure behandeling.

img_6368

img_6343

img_6383

img_6384

Ik kan met gemak net zo lang in het zwembad zijn, of moet ik zeggen “Ik kan net zo lang in het zwembad zen” want water maakt me rustig. Ook al kan ik niet echt zwemmen, ga ik al weken zonder bandjes het water in. Berekenend en vertrouwd, weet ik precies hoever ik van de kant ben en hoe lang het duurt voordat ik er onder water moet komen. OK, ik kan ook best even de neus boven het wateroppervlak uit pieken voor een teugje adem, maar alleen als het echt nodig is.

img_6392

We hadden ook nog een geweldig ballenbakmomentje. Siebe ging papa halen om naar de grote verrassing te komen kijken. Hij kon ons niet vinden!

BOE! Hahaha, we hadden ons verstopt onder de ballen! Supergrappig, want papa was echt in grote paniek! Dat kon je wel zien.

Siebe en Zelda mochten aan het eind van de dag op papa zijn brommer rijden. Dat is dan weer één van hun grote kado’s. Als je 14 slash 17 bent, is op iets rijden waarbij je niet zelf hoeft te trappen of af te zetten, magisch. Papa had dat met de rode Gülner trekker uit 1932 van Pake Geert (zei hij). Met 14-en-en-halve kilometer per uur door het weiland, ik bedoel maar, tijden veranderen….

img_6402

1528

Maar goed, aan het eind van de dag staat er nog steeds die kerstboom met kados er onder. Morgen is het zo ver…. Nog een nachtje slapen en dan mogen we ze, als Siebe en Zelda op zijn (al die randvoorwaarden) openmaken.

img_6346

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Uniform

IMG_5109

Het is maar goed dat we onze eigen hoofden hebben, want anders lijken we allemaal op elkaar!

We moesten namelijk allemaal in uniform komen. Voor de foto en/of video, om te laten zien hoe leuk de NIS is. Mij hoeven ze dat niet te vertellen want ik weet het al lang. Elke dag is superleuk en het is al bijna voordat ik wakker word dat ik aan het nadenken ben, waar ik in de ochtend mee ga beginnen.

IMG_5116

’s Avonds voordat ik ga slapen herhaal ik voor mama en papa wat de hele dag heb gedaan. Mijn lievelings twee woorden zijn “en toen”. Die gebruik ik in de opsomming aan de lopende band.

Ik beleef de dag op geheel eigen wijze. Klei blijft een favoriet, naast muziek, dansen en …. zwemmen. Ik mocht de eerste keer zwemmen en direct zonder bandjes. Dat vinden ze beter, want als je het vanaf het begin leert, hoef je het ook niet af te leren.
Simpel.

Dat doet me denken aan iets anders. Het regent namelijk best veel de laatste tijd en het is niet eens het regenseizoen! De regen is dus behoorlijk in de war en valt vaak aan het eind van de dag als een zee uit de hemel.

Ik vraag me dan weer af waar de regen vandaan komt. Een douche begrijp ik nog wel, maar hoe die wolken dat doen is een ander verhaal. Op één of andere manier denk ik dat water door de maan of zo omhoog gezogen wordt via een bijzondere slang, want die heeft het warm en dan gaat het via de wolken in regendruppels terug. Zoiets denk ik. Nou, daar ga ik nog eens diep over nadenken.

In ieder geval, laatst gingen we een keer met Siebe en Zelda zwemmen en toen ging het ook zo HARD regenen, en als ik zeg HARD, dan bedoel ik ook HARD!

Ik zwem dan liever niet in het water, maar ga op een ontspannen manier onder de parasol zitten, die in 1 ommezwaai een paraplu wordt en dan zit ik lekker naar de regendruppels te kijken.

IMG_5058

Siebe, Zelda en Dzjez niet. Die gaan in de regen zwemmen! Dan worden ze toch helemaal nat! Nou dat vinden ze niet erg. Het lijkt er zelfs op dat ze extra plezier hebben. Zeker Siebe, die gaat zelfs onder een waterstroom die van het dak komt staan.

IMG_5042

Uiteindelijk werd het mij ook te veel, dus ging ik ook onder de parasolplu zitten, terwijl Siebe en Zelda nog even nog even doorgaan. Die hebben een onuitputtelijk uithoudingsvermogen.
Jammer dat ze weer naar huis zijn.

IMG_5056IMG_5055IMG_5044