D-day

P1060924

Nou…
Eigenlijk was het niet een echte Dzjez-Day. Ik had een pittige nacht achter de rug en vandaag had ik een ronde ring rond m’n ogen. Gelukkig voelde ik me eigenlijk best goed. Gelukkig maar, want thuis blijven was geen optie.

Papa ging namelijk het stokje van mama en Olpa en Olma overnemen. Die hebben gisteren opgeruimd en ingepakt en papa gaat ging dat vandaag doen. Alles van de zolder, alles in dozen, alles uit elkaar schroeven, want morgen is het zo ver. We gaan verhuizen.

Eigenlijk is het D-nacht, want het is de laatste nacht in het huis in Dronten. Dat klinkt dramatisch en dat is het ook. Ik ben hier geboren! Ik heb hier m’n hele leven gewoond! En nu is het de allerlaatste nacht dat ik hier slaap. Zal proberen veel wakker te worden, want dan kan ik het nog wat intenser beleven.

Thuiskomen was dan ook een beetje raar. De honden waren er niet, overal stonden dozen en de achtergordijnen waren al weg, de gordijnrails de stereo, de speakers. ‘T is wat! Maar ach, m’n geheugen is nog niet zo goed, dus ik denk dat ik het volgende week al weer vergeten ben…. Gelukkig heb ik m’n blog.

Ik kreeg nog een berichtje van Desiree en Erwin dat ze het jammer vinden dat we weg gaan… Wij hun ook, maar ze zijn altijd welkom in Naarden en… ik blijf schrijven, dan kunnen ze ook op afstand meebeleven, wat ik doe. Dus tot binnenkort!

Naarden. Olpa en Olma en Ronnie en Gerard (de timmerman) zijn er druk bezig geweest. Olma heeft alles schoongemaakt en Olpa de apparaten geïnstalleerd. Prachtig! Ik ben hun heel erg dankbaar, want dan hebben papa en mama meer aandacht en tijd voor mij. Ze hoeven niet meer af te wassen bijvoorbeeld en dan kan ik eindelijk eens uit ECHT schone potjes eten 😉

Eigenlijk heb ik niet veel te vertellen. Het was een mooie dag, maar na vandaag is alles anders. Dat heeft impact, maar biedt tegelijkertijd mogelijkheden en nieuwe avonturen.

Oh, er is nog een D-day moment. Papa is morgen jarig en hij hoorde dat er al een cadeautje in de koelkast staat. Van Ronnie en Gerard…. We zijn benieuwd!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties

De la(ats)te uurtjes…

P1060917

..en de vroege.
Sorry papa en mama ik kon er niets aan doen. Te warm, tandenpoepluiers, snotneus, hoesten, allemaal ingrediënten die er toe bijdragen dat ik onrustig slaap en vaak wakker word. En als ik wakker word, dan worden papa en mama ook wakker.

Soms laten ze me liggen en val ik vanzelf weer in slaap en dat is goed, maar hoe later op de avond (of vroeger in de ochtend) hoe lastiger ik terug in slaap val.

Met een flesje melk om half 1, een knuffel en een schone luier, een zetpil en beetje melk om half 2, knuffel en een beetje melk om 20 over 5 en uiteindelijk bij papa en mam in bed om 10 voor 6. Uiteindelijk ben ik in slaap gevallen en heb geslapen tot 10 voor 9!

Ikke blij, mama blij en pap weg. Die was gaan werken.

Toen we aangekleed waren ging de bel. OLPA en OLMA stonden voor de deur! Klaar om te helpen met inpakken. Want dat is het thema van de dag. Inpakken. Alles in dozen of in de vuilnisbak of papierbak of in de wasmachine. Dan gaat het later in een doos of zak. Allemaal klaar voor Naarden.

P1060900

Ik heb eigenlijk niets gedaan, behalve rondlopen, in de box gezeten en gebabbeld en gezongen en gepiept. Want helamaal lekker voelen doe ik me niet.

Ik ben ook met Olpa gaan winkelen. Samen. Ik in de kinderwagen, hij er achter aan. Luid zingend en babbelend. Ik vind Olpa cool en heb een natuurlijke band met hem natuurlijk. Mooi is dat. Veel bekijks in het centrum. Olpa is ook mooi om naar te kijken.

Toen we thuis kwamen, was het er de woeste gewesten en dat mag! 2 dagen voor de verhuizing moet dat zelfs. Net een jaar en nu weet ik dat al. 2 jaar geleden bestond dit niet. Geen haar op geen hoofd, waar ook ter wereld had hier aan gedacht. Aan mij, Olpa, Olma, papa en mama die hier in Dronten zijn en gaan verhuizen naar Naarden. Zo zie je maar.

Alles kan en alles verandert altijd.

P1060901

Olpa heeft soep gemaakt voor morgen. Dan hoeven we niet te kopen en dat spaart tijd en kunnen we morgen lekker eten!

Toen papa thuis kwam had hij Chinees mee. Geen Chinees hoor, maar eten dat ze daar maken en dat was maar goed ook. Want eerst zouden we er gaan eten, maar omdat ik me niet zo goed voelde gingen we niet. En wat denk je? Chinees was dicht? Aan het verbouwen, dus dat kwam goed uit.

Ik had geen trek hoor. Ik zat er gezellig bij. Grappen maken met Olpa en papa. Dat kan ik goed. Morgen ga ik naar de crèche. Begin de dagen te tellen (als ik kon tellen, maar dat kan ik niet. Later, als ik groot ben weet ik daar niets meer van, maar lees ik achteraf na wat er allemaal is gebeurt!).

Daarna ga ik naar een nieuwe crèche in ‘De Vesting’ zoals mama dat noemt en dan kan het niet anders of ik wordt een ridder. Ridder Dzjez en m’n broer ook!

Over broers gesproken, ik -DE BROER- ben er natuurlijk ook telkens bij, alleen beleef ik het op m’n eigen binnenbuikse manier. Ik hobbel en klots gezellig mee met mama die heel druk bezig is. Dat voel ik. Ik voel me goed en ben er klaar voor. Ik zit als een soort kogel in de loop, klaar om afgevuurd te worden.

Mama was vandaag bij de verloskundige en die heeft na veel gedoe vastgesteld dat m’n hoofd naar beneden is en ik er goed bij lig. Ze hebben ook de papieren meegegeven aan mama, zodat ik mooi geboren kan worden in Naarden. Nog niet geboren en al verhuisd.

Ik ben benieuwd wanneer ik geboren word. De 18de of eerder, of later. Als ik voor de 20ste geboren word, dan ben ik VISSEN. Als ik na de 20ste geboren word een RAM. En als ik op de 21ste geboren wordt, ben ik ook nog een lente-baby en als ik de 22ste geboren word, dan is het op dezelfde dag als Tante Evelyn. Dus..

Doei BROER!
Leuk hè, breekt’ie even in. Dat mag altijd.

In ieder geval, ik ga naar bed als Olpa en Olma weg gaan na een dikke knuffel.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Mooi rood is niet lelijk

P1060894

Laten we zeggen dat het niet mijn dag was en dat het resultaat op m’n wangen een stoplicht jaloers zou maken. Of de rode muts van een kabouter, of een brandweerwagen, of de rode paprika die papa vandaag had gekocht voor de Babi Ketjap.

Het begon gisteravond al. Ik ben een aantal keren wakker geweest en weer in slaap gevallen. Om half 1 moest ik echt huilen en zelfs troosten door mama hielp niet. Dus kreeg ik een flesje en toen voel ik in slaap, maar toen ik om half 2 weer wakker werd en papa kwam had ik een beetje overgegeven. Hij heeft het schoongemaakt en ben ik weer in slaap gevallen. Gelukkig.

Al dat gedoe heeft me wel een bad opgeleverd. Op de manier waarop ik wakker werd, was niet de manier waarop ik naar de crèche kon gaan. Van bed naar bad, dat is nieuw. Ik had niet veel honger of dorst. Gek hè!

Het was ook een bijzondere dag, want papa heeft voor het laatst Ellen gezien. Niet voor het aller-allerlaatst, maar wel de laatste keer als hij me naar de crèche brengt. Want…. vanaf volgende week wonen we in Naarden. En dat is iets waarvan je weet dat het komt en toch niet aan ziet komen.

Een beetje wanneer je voor het rode stoplicht staat en je weet dat hij groen wordt, maar je bent wat aan het dromen en ineens hoor je iemand toeteren achter je en besef je dat het licht al lang op groen staat. Dat is wat ik denk hè! Ik heb het zelf nog nooit meegemaakt.

In ieder geval, papa doet er heel nuchter over hoor. Geen drama, gewoon tot de volgende keer! En waarom niet. Je kunt je zorgen maken over wat je niet meer hebt, maar je kunt wat je hebt gehad ook gebruiken als bron van energie en inspiratie.

Maar goed, mooi rood waren m’n wangen toen mama me op kwam halen. Ik was huilerig en moe. Ik denk dat ik de laatste in de rij ben op de crèche om een beetje ziek te zijn. Ik was blij dat mama me kwam halen.

Thuis heb ik Sesamstraat gekeken en Teletubbies en niet echt gegeten. Nee, ik was blij dat ik in bed lag. Morgen weer in nieuwe dag! Olpa en Olma komen! We gaan inpakken en mama gaat naar de verloskundige. Voor m’n broer. Kijken of hij goed ligt en zo. Ik hoop van wel!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Tuh…..

P1060869

Eigenlijk was de titel “Tuguzellug II” maar aan het eind van de dag was ik te moe omdat allemaal te zeggen.

Dreumes zijn is best een zware baan. Niet zo zeer omdat het moeilijk is, maar vooral omdat het intens is. zo veel indrukken en belevenissen en guzellughied, moeten die hersens van me dan ook maar allemaal verwerken.

Opstaan was op tijd, maar niet te vroeg en niet te laat. Goed dus, met papa en dan gaan we eerst even guzellug op de bank zitten en Sesamstraat kijken en Buurman en Buurman (die zijn grappug) en dan is Zelda er. Nu was het minder verrassend en konden we gewoon gezellig doen. Zelda speelt veel met me en dat vind ik leuk. Dan komt Siebe en dat is ook leuk. We hebben samen Nijntje gekeken op joetjoep. Dansen op de schoot.

Nadat ik geslapen heb, zijn we naar Naarden gereden. Met 2 auto’s en allemaal spullen er in. Eerst naar het nieuwe huis (wat over een jaar gewoon ons huis is en dan ben ik de herinneringen aan het ‘oude’ huis al volledig vergeten. Ik denk dat ik, als ik later groot ben, de  herinnering alleen uit m’n blog kan halen. Wat dan op zich ook al weer bijzonder is. Ik bedoel maar…)

P1060873

Het nieuwe huis was mooi (en stoffig, dat is wat mama zag tussen de mooie dingen door. Een goed thema om ’s nachts eens goed ‘ontspannen’ over na te denken, denk ik). Veel veranderd, dat is een mooie plek om op te groeien, samen met m’n broer. Kijk eens naar die buik! Tjeemig, wat een knoepert! Ik denk dat het tijd is dat we na denken over het geboortekaartje. Papa en mam hebben het te druk, dus denk ik dat ik er maar eens over na moet denken.

Daarna gingen we naar Evelyn, want Lauren was jarig. Het was fijn om hen weer te zien. Wat worden die a groot zeg! Maar ik ook, ik kan al lopen en dat was de vorige keer nog maar net. Nu kan ik het al 2 maanden heb ik gezien. Nog minstens 80 jaar te gaan.

P1060887

Ik heb kersentaart gegeten en ik wet niet zeker of ik daar wel klaar voor was. Het was dat of misschien toch een vierusje of vijfusje (of misschien zesusje.., in ieder geval brak me dat ’s avonds op.

Eerst heb ik gespeeld en heeft papa me voorgelezen. Slapen doe ik dan zo weinig mogelijk. Dat was deze ochtend ook niet echt gelukt, want papa en Siebe gingen het stapelbed al uit elkaar halen. Met schroefboormachines en vallende ringsleutels… Dat is niet goed voor slaap. Maar dat ter zijde.

ook het feit dat ik in de auto niet ha slapen natuurlijk. Enfin, papa en Siebe en Zelda gaan naar België en ik naar Dronten. Eén van de laatste keren…. We zijn heerlijk uitgezwaaid door de moeder van Menno en hartelijk dag gezegd door Evelyn, Menno en de kinderen. Fijn, daar wonen we straks vlak bij.

OK, om een lang verhaal kort te maken (want ik ben een beetje moe…): Ik heb niet geslapen in de auto, niet geslapen toen ik thuiskwam en uiteindelijk, toen mama me had aangekleed in verse luier en pyjama,….. moest ik… POEPEN. Sorry.

Maar goed, uiteindelijk in bed met een flesje en wat denk je. Ik moest overgeven. En alles stond ongeveer goed om geraakt te worden door een harde straal. Nog eens sorry. Arme mama. Gelukkig was papa onderweg.

P1060890

Nog even over vandaag… Hoera en het paarse rompertje.
Vandaag heb ik ook 2 keer gepoept, ik was er vol van! Maar toen ik thuis kwam heb ik veel gegeten, en verschrikkelijk gelachen bij het aankleden met papa!

It wie wer in moaie dei!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Tuguzellug

P1060835

P1060838

Ze waren daar. Eerst Zelda en een uurtje later Siebe!

Ik was vergeten dat ze kwamen en werd gewoon op m’n normale tijd wakker. Een afleidingsflesje van papa hielp daar niet aan mee. Ik was om 7 uur klaar om op te staan. Eerst samen even op de bank, lekker zitten en iets met beren en het Zandkasteel kijken en daarna mocht ik rondlopen en spelen. Dat doe ik liever dan in de box en ineens was daar dus Zelda.

Ik herkende haar wel denk ik, maar wist het niet zeker, dus ging ik weglopen en Zelda achter me aan en dan is het goed hè! Papa heeft een boterham gemaakt en die ging er in als zoete koek! Zo op.

En ineens zie ik papa ‘snifsnif’ doen en ging me pakken. Je raadt het al zeker… Inderdaad en weer zo één die niet gewoon in de luier kan blijven zitten, maar te nieuwsgierig is en om het hoekje moet kijken. Tsja, dan moet je alles nieuw aan en in bad. Met Nijntje. Blijft leuk!

En toen we klaar en aangekleed waren heb ik eerst met Zelda geknuffeld. En toen was Siebe er, dus opnieuw knuffelen. En wat spelen en om half 10 was ik moe en ging ik terug naar bed met een flesje thee. Niet te lang, maar net lang genoeg. Mama was ook op dus heb ik haar halve broodje opgegeten!

Daarna gingen Siebe en Zelda en Papa op pad. Een schroefboormachine kopen, zodat Siebe de oude kan krijgen van Papa. Daar kan hij dan fijn mee schroeven en boren in z’n hut. Dat en de planken van het stapelbed wordt gaaf in z’n kamp in de tuin in Gent.

Zelda heeft een oude stereo van mama gekregen en die is daar dan weer heel blij mee. Zelda heeft echt iets met muziek! Die kan er niet genoeg van krijgen. Dus die is ook blij. Zo zie je maar weer, een verhuizing is altijd goed voor iets.

Trouwens ik ben ook gek op muziek. Ik hoef het maar te horen en ik begin te dansen. En met m’n vingertjes te wijzen. Dat hoort zo, want dat doet mama ook.

Maar goed, die gingen shoppen. Gamma, AH, kadootje voor Lauren, stekkertje voor Zelda en een visje eten. Met z’n drieën, allemaal vis. Dat is gezond hè! En papa had een haring meegenomen voor mama. Vind m’n broer ook lekker.

P1060847

Ik daarentegen wilde niet slapen.

Ik was wel moe en ging naar bed, maar wilde niet slapen. Misschien omdat het te leuk is

1ba5377c37740e4fb411c771dc2206bcmet Siebe en Zelda. Of zo, of iets anders. In ieder geval, toen ze thuiskwamen en de schroefboormachine uit de doos en ik er in. Deze keer was ik er niet blij mee! Siebe en papa gingen wel lachen. Nou!

Uiteindelijk heb ik wel geslapen nadat P en S en Z sneeuwballen hadden gegooid en met rode wangen terug binnen kwamen. Toen was ik er wel even aan toe. Toen ik opstond heb ik macaroni gegeten. Dat was net klaar. En yoghurt en nog wat gespeeld, maar ik was eigenlijk wel moe. Dus…

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Meneertje Mannetje of de Belhamel

P1060799

Om te beginnen is belhamel een raar woord. Om de koe maar bij de hoorns te vatten, het is een gecastreerde Ram met een bel die de kudde leidt. Geen ballen maar bellen. Dat had ik ook niet verwacht, maar goed. Het is dan ook niet de context die ik er mee voor ogen heb. Die gaat over bellen.

Ik begrijp namelijk donders goed wat een telefoon is en wat je er mee moet doen. Bellen dus. Eerst m’n eigen, maar later die van mama en die ging AF! ik schrok me letterlijk stijf! Ik kon niet bewegen en stond dan ook roerloos voor me uit te kijken, hard nadenkend hoe ik moet reageren. Uiteindelijk werd ik gered door papa die gewoon opnam. Crisis voorbij zou je zeggen, maar ineens hoor ik mama 2 keer. Leuk, maar raar, dus begin ik maar te babbelen….

Dat was nadat ik al geslapen had en m’n broek goed volgepompt. Voor papa was dat het startschot voor een badje. Ook dat woord ken ik, want als papa dat zegt, begin ik spontaan met m’n benen te trappelen. Bad is leuk en met Nijntje en Eendje. Het woordt PaPa spreek ik nu goed uit en ik denk dat ik weet wie het is, maar het kan ook mama zijn.

Daarna zijn we naar de kapper geweest. Alleen m’n pony en ik vond het minder leuk als de vorige keer. Er zat gel in m’n haar (maar dat kan ook jam zijn geweest). Papa en mama ook. Als ik niet geknipt wordt ben ik een hele vent! Dan loop ik lekker rond en onderzoek werkelijk alles. Zonder angst, met veel aandacht van de kappers, de kapsters en het aanwezige publiek!

Dan ben ik een echt Meneertje Mannetje.

P1060816Daarna zijn we naar huis gereden en is papa Siebe en Zelda gaan halen. Ik ging naar bed. Was al weer wat moe en heb anderhalf uur geslapen! ’s Middags was het gezellig met mama, alhoewel ik me er bewust van ben dat ik best druk ben. Maar dat is m’n jeugdige enthousiasme.

Ik heb ook lekker Sesamstraat en Teletubbies gekeken op m’n kussen. Lekker ontspannen. Dat moet ook, zou mama zeggen, ontspannen is goed. Ik heb het niet gered voor Siebe en Zelda. Was te moe, maar morgen ga ik ze zien.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Goed nieuws en slecht nieuws…

P1060789

…dat was de vraag die papa als eerste stelde aan de leidsters in de crèche. Wat willen jullie eerst horen, vroeg hij daarna. Je zag de schrik in z’n ogen. Eh, het goeie nieuws zei Zlata aarzelend, OK zie papa, Dzjez is er, dat is het goeie nieuws!

Ze schrokken zich te pletter en toen zei papa: Het slechte nieuws is dat hij net in z’n broek heeft gepoept en het stinkt heel erg en het is doorgelekt. Dat werkt wel want ze waren opgelucht dat er niks ‘ergs’ aan de hand was en gingen dringen om me te verschonen!

Kijk, dat is de kracht van woorden in de juiste volgorde zetten. Ik ga dat ook doen, nu klinkt voornamelijk nog als gebrabbel, maar dat is een begin. En zonder begin… precies!

Het was een mooie drukke dag op de crèche. Veel gedaan maar weinig geslapen. Eén keer en dat is te weinig voor een actieveling als ik. Het gevolg is dat ik aan het eind van de dag moe ben. En mama kwam ook nog redelijk laat en dan staat er een hele rij (sm)(w)achtende ouders en als je dan zo klein bent als ik, is het moeilijk je eigen mama te vinden. Dat is nooit grappig. Normaal niet, maar als je moe bent zeker niet!

Gelukkig vonden wij elkaar uiteindelijk en konden we knuffelen en aaien en blij zijn en vooral naar huis gaan. Thuis was ik al bijna klaar voor bed, maar mama en papa wilden eerst dat ik gin eten. Ik heb een theorie: Hoe moeër je bent hoe vloeibaarder het voedsel moet zijn. Boerenkool = nee, yoghurt is ja en flesje = ook ja.

P1060797

Papa heeft me al grappenmakend met zo weinig mogelijk gepiep en naar verhouding best veel gelach omgekleed, maar toen mama boven kwam met het flesje had ik vooral aandacht voor haar!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.