Pedalen en bommen

Vandaag is een bijzondere dag, waarbij ik papa en mama tot tranen heb geroerd (mezelf ook, want op een gegeven moment ging het mis en viel ik, waarbij ik m’n ego pijn deed. Maar dat zijn korte pijntjes, zonder bloed, dus met een klop op de schouder en een knuffel, kun je dan snel weer verder).

Waarom was het bijzonder?
Het was bijzonder omdat ik de afgelopen weken, elke dag geoefend heb met papa, om letterlijk iets onder de knie te krijgen. Het zijn niet letters en woorden, want daar oefen ik mee met mama, nee het is iets anders. Iets wat ik oorspronkelijk min of meer kon, maar door een lelijke val een aversie voor heb gekregen en daardoor moest ik eerst door een persoonlijke blokkade heen voordat ik mezelf terug in het zadel had.

Letterlijk weer, maar dat kun je dan weer beter met je eigen ogen bekijken, en daarom is hier het filmpje van de laatste twee dagen voor het mirakel van Naarden.

Zo, nu weet je het en begrijp je ook wat ik bedoel.

Voor mij is het ook een belangrijke dag, ondanks het feit dat ik het lastig vind te laten zien en horen dat ik het al lang en beter kan, want vanaf nu heb ik aan Jay een fietsmaatje. Dat betekent concreet dat we de horizon kunnen verwijden en de uithoeken van de fietsbandwereld kunnen ontdekken.

IMG_5113 (1)

Als we lang genoeg oefenenen, kunnen we samen naar Senn en Nynthe fietsen om op bezoek te gaan en te spelen. De wereld van leuke dingen ligt aan onze voeten!

Maar deze Blog gaat meer over mij dan over jou Dzjez, want ik ben de held in dit verhaal. Niet dat ik niet blij ben met jou aan mijn zijde, maar ik rijd voorop! Ik heb zelf bedacht om via de kleine speeltuin, achter de huizen langs, een groot blokje te fietsen. Wel grappig dat papa achter me aan rent om te kijken of alles wel goed gaat…… Dah! Tuurlijk gaat het goed. Als ik eenmaal besloten heb dat ik kan fietsen, dan fiets ik de stukken er van af!

Wel interessant is dat ik onderweg een dode vogel langs de weg zag liggen. Een goed moment om even bij stil te staan en naar te kijken. Even beseffen dat een volgel, in alles wat het kan zijn, ook gewoon als een zielig hoopje op een tegel kan liggen. Het kijken naar een dode vogel is een beetje zoals met poezen. Als je ze ziet, moet je er altijd even bij stilstaan en als het kan even aaien. Het voelt goed en haalt je even uit de sleur van het alledaagse leven.

IMG_5119 (1)

Daarover gesproken,…. oh nee, dat mag ik niet zeggen. Dat is voor later.

Voor nu is het belangrijk, dat ik volgens de omstanders, een nieuwere versie van mezelf ben geworden. Op één of andere manier kan ik dat ook wel begrijpen, want elke keer als je iets nieuws bijleert, kun je niet meer dezelfde zijn als daarvoor.

Aan de ene kant omdat je jezelf dan aan het verloochenen bent (en dat is weer zo’n woord dat je zo nu en dan graag eens leest) omdat je de verandering niet erkent, en anderzijds dat je niet bezig bent met je nieuwe ‘skills’ (ja, laten we maar even AngloSaxisch denken en dan de andere kant bedenken dat het woord ‘vaardigheden’ meer klinkt als een beoordeling die je krijgt op school), die je vooral nieuwe mogelijkheden geven van zijn, doen en denken….
Denk daar maar eens over na (commentaren en reacties, kun je onderaan delen).

Vanaf vandaag ben ik Jay 7.0.
(Small step for Jay, but giant leap for Jay-kind)

WE ZIJN DUS OOK NOG NAAR HET VESTINGMUSEUM GEWEEST!
Ik maak m’n stem its luider want die Jay vraagt wel heel veel aandacht!
<interne stem: En als ik het zo bekijk, belees en beluister, gaat dat de komende jaren iets zijn waar je aan moet wennen>
En het dat was gaaf. Een mooie afleiding van mijn iPadAttraction. We zijn er natuurlijk wel eerder geweest, maar elke keer als we de kanonnen horen afgaan, is de belevenis uniek.

Deze keer zijn we ook met de rondleiding op de boot meegegaan, maar dat grote-mensen-gepraat wordt naar verloop van tijd saaaaaaaaaai, en gelukkig was Jay er en een ander jongetjes, zodat we ongewenste herrie konden maken.

IMG_5130 (1)IMG_5131 (1)

Lang verhaal kort, het was een leerzaam en straks gaan we nog even voetballen in de speeltuin en dan iPad!

En ik ga nog even fietsen (ook al ben ik heel erg moe….) en voor morgen heb ik nu al weer zin in om nog meer te fietsen!

Ut wie wer in moaie dei!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Aviodroom

IMG_5073

Vakantie is leuk.
Zeker als je een museumkaart hebt en die hebben we, dus op maandag besloten we om dinsdag naar het Aviodrome te gaan (Aviodroom is leuker). Een hangar vol met vliegtuigen en historie (of omgekeerd, of ondersteboven, want met vliegtuigen weet je het nooit!). Hoe dan ook: Papa is enthousiast en heeft waarschijnlijk zelfs een beetje onrustig geslapen.

Het was een beetje miezerig weer, maar dat deert niet. We hadden thuis geluncht (en eten is belangrijk), dus een broekzak van papa met Winegums is genoeg om de dag door te komen (de appels eten we wel op de terugweg).

Het begint al goed. De vliegtuigen lachen je letterlijk tegemoet. Het is alsof je in de film “PLANES” stapt, het vliegtuigbroertje van CARS, voor degenen die het genre ‘Animatiefilms voor kinderen’ een beetje volgen. Papa zegt dat dat de enige goeie reden is om kinderen te krijgen, dan kun je gelegitimeerd en ongegeneerd meekijken naar de nieuwste animatie film.

IMG_5074

Daar over gesproken, we zijn ook samen met papa naar Toystory 4 geweest! Opnieuw een zak vol snoepjes, een fles limonade een 3D bril en gaan. Wat een leuke film was dat zeg! Ik ben compleet vergeten dat ik het lastig vind om langer dan een uur stil te zitten! Maar dat terzijde.

IMG_5076

Ik was behoorlijk stil voor mijn doen, want ik was onder de indruk. Mooi om te zien en te beseffen, dat iets wat altijd een grote droom is geweest van de mensheid, maar een door de eeuwen heen een onmogelijke opgave was, dan uiteindelijk toch gelukt is.

En dan is er niemand die mij moet zeggen dat vogels dom zijn. Die zijn juist superslim. Hun hele evolutie heeft er toe geleid dat ze met alle gemak van de wereld kunnen vliegen. Geen enkele inspanning, gewoon ‘hup’ de lucht in en gaan. Het lijkt zo simpel eigenlijk, maar als je er bij stilstaat en beseft dat hun botjes hol zijn en de vleugels een hele speciale vorm hebben, zou je toch elke dag in volle bewondering naar ze gaan kijken! Precies.

Precies, en dat is wat we gedaan hebben. Door de tijd heen van de vliegtuigen, kijken naar de ruimtevaart, in een ongelooflijk grote Boeing 747, en die is echt niet te doen zo groot, met een tweede verdieping! Je beseft het pas goed als je in de achterkant bent, waar de stoelen en het plafond uitgehaald zijn. Een HAL zo groot, en dan zit het laadruim er nog onder.

IMG_5087

En omdat het regende moesten we schuilen onder de vleugels, waar je normaal niet komt, en dan besef je je pas, hoe groot die wielen zijn en eigenlijk klein in verhouding tot wat ze moeten dragen! En die garageboxen onder de vleugels waar ze in moeten is mega-gigantisch! 

En toen zijn we in een simulator gegaan, waarbij je bijna misselijk werd van het open en neer en heen en weer gaan. Geen idee waar het over ging, maar toen we er uitkwamen moeten we rennen naar de volgende hangar, want het regende.

Nog meer vliegtuigen, en toen naar het eerste Schipholgebouw uit 1910. Mooi nagebouwd hebben ze dat, en knap dat ze er ooit zo mee begonnen zijn. Schiphol was eigenlijk een Fort en waarschijnlijk onderdeel van de waterlinie (maar dat is een ander verhaal) en is eigenlijk heel klein beginnen.

Ja, en een van de eerste intercontinentale vliegroutes was naar Indonesië. Ik denk dat je het voor sommigen een intercontinentie route kunt noemen, want dat waren zware tijden voor je blaas!

52243511-C46D-4BD0-97A8-26028CB9818B

Toen alles achter de rug was qua kijkgebeuren, konden we eindelijk op de kinderspeeltuigen en gelukkig was het opgedroogd. Na verloop van tijd (Jay was al in grote paniek geweest omdat hij dacht dat papa met de auto al weer terug naar huis was gegaan, zonder ons mee te neme, wat natuurlijk ronduit een belachelijk idee is, want hij was helemaal niet weg), zijn we ook nog even binnen gaan glijden van de glijbaan en toen kregen we nog een ijsje ook, dat we samen, buiten op het terras, hebben opgegeten.

Lekker! En toen gingen we naar huis en konden we na de verplichten stukjes appel, nog een paar lekker winegums eten. Trouwens, het #Aviodrome is goedgekeurd en omdat we gezien hebben dat er nog allemaal nieuwe dingen bijkomen, gaan we binnenkort nog een keer!

It wie we in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.