Kadohoop

img_6437

Eindelijk was het dan zo ver.
Die grote hoop ging er aan! Wat er ook gebeurd. OK, eerst nog wachten op SIEBE en ZELDA!!! Maar als die er zijn heb ik in rap tempo alle kados uitgepakt. Nou ja, dat was het plan. Uiteindelijk mochten de anderen er ook een paar uitpakken.

img_6409

img_6416

img_6412

img_6408

We hadden zelfs kado’s uit verre landen. Mama had van Truus een pakket mooie tijdschriften en wij hadden PLAYMOBIL! van Stephanie gekregen. Het waren motors, met mannen met een helm en echt haar. Zo lang onderweg, helemaal speciaal voor ons! Wij zijn daar enorm blij mee! 

Het kan niet op, maar uiteindelijk waren ze allemaal uitgepakt en konden we luieren op onze lauweren.

img_6428
Van Truus..
img_6430
…en van Truus

Siebe kon niet rusten, want die moest onze nieuwe Hotwheels baan in elkaar zetten. Die had een gebruiksaanwijzing met drie mogelijkheden, dus dan moet je eerst die keuze maken. Gelukkig weet Siebe hoe het moet, want die had zelf ook Hotwheels. Hij heeft zelfs een paar hele mooie autootjes meegenenomen.

Toen we klaar waren, was het ook bijna half twaalf en moesten we mooi gemaakt worden voor onze kerstbrunch in het Intercontinetal hotel. Daar waren we vorig weekend ook geweest, dus we kenden de weg.

img_6441

En het zwembad, want daar waren we ook.
Eerst moet er natuurlijk heel veel gegeten worden en eten kan ik altijd. Zeker als er zo veel keuze is dan moet je echt alles proberen en dat heb ik gedaan. Voorgerechtjes, hoofgerechtjes, vleeswaren, frietjes, kipnuggets, chocoladetoetjes, fruit en appelsap.

Een echt Walhalla en voor mama ook, want die weet ook niet waar ze moet kijken of wat ze moet kiezen. Van oesters (in alle maten) tot pasta, tot vis, tot Pork station, tot Indisch, alles passeert haar bord en smaakpapillen. Maar goed dat de sportschool om de hoek is en bootcamp twee keer per week. Dan mag dat.

Tussendoor is er een koor en een kerstman, maar die is denk ik niet echt, of hij heeft te lang op het strand gelegen. Hij is bruiner dan een Piet! Bovendien hangt zijn baard er ook wat losjes bij. Niet dat dat erg is hoor, zolang je maar snoep en zo krijgt, dan geloof ik in alles!

img_6495img_6513

Ik was onder de indruk van het koor, dus toen zij weg waren en wij de kans kregen de microfoons te pakken, lieten we dat niet onbenut. Fijn hebben we mooiste kerstliederen gezongen. Uit volle borst en met volle overtuiging!

Wel grappig dat op het moment dat we willen gaan zwemmen (ik heb niet superveel gegeten, maar precies genoeg voor wat ik nodig heb (’s avonds ga ik gewoon nog een paar boterhammen eten ;-))), barst er een regenbui-van-heb-ik-jou-daar los! Met bakken. Maar voor ons is dat geen probleem. Jammer genoeg waren er een paar zenuwachtige mannetjes-van-het-hotel-met-een-stoere-polo-aan die het eng vonden, dus moesten we weg….

Niet te lang gelukkig, want toen de regen minderde, was papa er ook bij en dan durven ze er ineens niets meer van te zeggen! Puh!

img_6526

We hebben lekker gek gedaan en gespeeld. Mooie afwisseling na het eten en drinken. Zo wordt het een mooie voldane dag, waarbij ik op een gegeven moment hele zware oogleden krijg. Maar op de schoot van mama en Zelda is dat helemaal niet erg!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Kadotijd

img_6348

Het een na het andere kado komt binnengewaaid, waardoor er een berg kado’s ontstaat die onaangeroerd moet blijven liggen tot eerste kerstdag. Dat laatste is natuurlijk het zwaarste. Hoe kun je dat in vredesnaam weerstaan. Een kerstboom met een piek die ik er op heb gezet, vol met ballen en wadend in een zee van kado’s.

img_6405

Ik heb daar duidelijk minder moeite mee. Ik leef meer in het nu en zie alleen maar een berg papier. Er komt vanzelf een tijd waar ik het uit kan en mag pakken. Tot die tijd geniet ik al zingend en babbelend van het leven (vraag me net af in welke mate babbelen te maken heeft met Babylon (één van de mooiste plaatsnamen uit de oudheid). Ik ben misschien niet een geboren babyloniër, maar ik kan er vandaag de dag best voor doorgaan. Ik heb namelijk een praatspurt doorgemaakt sinds er op school en thuis meer aandacht aan wordt besteed, en mijn brein het nu wel tijd vond).

Dus qua kado’s wacht ik dus geduldig af.

 Twee andere kados kwam letterlijk binnen vliegen. We zagen zelfs hun vliegtuig toen we er naar toe reden en dat is geen grap. Kijk maar goed naar de foto, dan kun je zien dat het een blauw toestel is met KLM op de staart. Wij konden het zien!

We waren heel blij dat we ze zagen, ook al duurde dat behoorlijk lang omdat de meneer en mevrouw van de KLM papa niet konden vinden en hun telefoon beltegoed op was…. Daar gaan ze dan net even de mist in met het woord “Reliable”.

We waren misschien ook wel een beetje uitgeëxiteerd, want we waren er al dagen mee bezig. Elke avond werd afgeteld.

Maar goed, een lang verhaal kort, we zijn weer bij elkaar en dat betekent de hele dag lekker in het zwembad, waarbij Siebe en ik elkaar aftroeven met wie er het beste salto’s kan doen (ik dus).  Voor de rest is een dag nooit lang genoeg voor Siebe als het woord zwembad in de dag zit. Die kan tot aan het eind der tijden in het water dobberen, totdat zijn vel er uit ziet als de rimpels van een 213 jaar oude man, na een pedicure behandeling.

img_6368

img_6343

img_6383

img_6384

Ik kan met gemak net zo lang in het zwembad zijn, of moet ik zeggen “Ik kan net zo lang in het zwembad zen” want water maakt me rustig. Ook al kan ik niet echt zwemmen, ga ik al weken zonder bandjes het water in. Berekenend en vertrouwd, weet ik precies hoever ik van de kant ben en hoe lang het duurt voordat ik er onder water moet komen. OK, ik kan ook best even de neus boven het wateroppervlak uit pieken voor een teugje adem, maar alleen als het echt nodig is.

img_6392

We hadden ook nog een geweldig ballenbakmomentje. Siebe ging papa halen om naar de grote verrassing te komen kijken. Hij kon ons niet vinden!

BOE! Hahaha, we hadden ons verstopt onder de ballen! Supergrappig, want papa was echt in grote paniek! Dat kon je wel zien.

Siebe en Zelda mochten aan het eind van de dag op papa zijn brommer rijden. Dat is dan weer één van hun grote kado’s. Als je 14 slash 17 bent, is op iets rijden waarbij je niet zelf hoeft te trappen of af te zetten, magisch. Papa had dat met de rode Gülner trekker uit 1932 van Pake Geert (zei hij). Met 14-en-en-halve kilometer per uur door het weiland, ik bedoel maar, tijden veranderen….

img_6402

1528

Maar goed, aan het eind van de dag staat er nog steeds die kerstboom met kados er onder. Morgen is het zo ver…. Nog een nachtje slapen en dan mogen we ze, als Siebe en Zelda op zijn (al die randvoorwaarden) openmaken.

img_6346

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Het gevoel van Sentul

img_6208

Dat was gisteren 12 december.
Eindelijk weer eens even frisse lucht en een frisse bries. Wandelen in Sentul. 55 minuten rijden en je zit in de bergen vol met natuur! Je kunt er zelfs Sereh (citroengras) plukken en mee naar huis nemen om op te eten. Dat hebben we dan ook laten doen.

Ik heb echt heel ver zelf gewandeld en zonder (hoorbaar) protest. Op mijn sandaaltjes met de tenen door de modder. Veel verder dan de vorige keer. Uiteindelijk mocht ik wel op de ruggen van de meneren, dat scheelt.

img_6220

Eigenlijk verteld het filmpje wel alles, behalve dat één van die meneren wist dat er wel 40 soorten bananen zijn en hij ze allemaal kende. In Bahasa Indonesia, daar verstaan wij dus maar mondjes maat iets van. In ieder geval, we hebben gezocht en er zijn er wel duizend. Hier vind je er een paar.

img_6242

Dit is een beginnende bananentros. In werkelijkheid is een bananenplant of bananenboom een kruid, en wel ’s werelds grootste kruid (kruidachtige). Volgens de tuinbouwkundige definitie wordt de banaan echter tot de groenten gerekend. Volgens de culinaire definitie is het echter een vrucht, omdat de banaan als nagerecht dan wel als tussendoortje wordt gegeten. Kijk dat zijn de weetjes waar je op uit bent.

img_6245


Lekker lang filmpje met (iets te) harde muziek.

It wie wer in moaie dei!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

Even wachten…..

PIZZAH!

img_6181

We zijn pizza gaan eten en mochten dat zelf maken!

Ik heb ook mijn eigen pizza gemaakt. Met tomaat, peperoni en kaas! Eerst moesten we het deeg kneden en plat maken met de vingers en een deegroller (daar kun je ook mooi Dzjez mee slaan).

Neeeej, dat mag niet! (zo gaan we soms gezellig met elkaar om), en ik had eerst een andere saus en zou toen kip krijgen, maar wilde dan uiteindelijk ook peperoni. Dat was dus een bijzondere pizza, die ik niet helmaal opgegeten heb.

Ik wel. Ik eet ongeveer alles op, alhoewel ik hier een aanloopje voor nodig had. Eerst wilde ik namelijk niet, maar toen ik de smaak te pakken had (slaat helemaal op mij), toen at ik hem met grote happen op! Blije pizza, daar leeft hij voor hè!

img_6192 img_6194

Ik heb gekleurd, want dat kreeg je er bij en ik hou heel erg van binnen de lijntjes kleuren.  Het toetje was dan weer ook superlekker. Broodbolletjes (dezelfde als van de pizza), heet uit de oven met een potje…. NUTELLAH!
Lekkerrr

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.