Tureluus.

Je hebt zo van die dagen waarop je wakker wordt en voelt: Dit is een andere dag dan anders. De vogels fluiten ietsje zachter, de zon schijnt ietsje minder hard, de auto’s rijden wat langzamer en het lijkt ook alsof de iPad iets minder snel reageert dan anders.

P1200217

Van die dagen waarop het lijkt dat er een soort waas overheen hangt, zoals het gevoel dat je hebt wanneer je met de auto ineens in de zon rijdt en ziet hoe vies het raam eigenlijk is en je sproeit en je de ruitenwissers aanzet maar beseft dat je daardoor eigenlijk in eerste instantie slechter ziet.

Van die dagen waarop bekertjes met water uit handen vallen en je eigenlijk jam in plaats speculaaspasta op je boterham wilt. Maar vandaag is niet zo’n dag.

Vandaag is een dag vol spektakel (en dat woord komt overigens niet van ‘het takelen van spek’, maar komt van het Latijnse woord ‘spectāculum’ wat ‘voorstelling, schouwspel betekent; dat weet Siebe ook) en heugelijkheid, want Truus heeft vandaag haar laatste werkdag om te genieten en begint vanaf nu te werken aan haar genietdagen.

P1200265

“Dat is andere koek” zeg ik!

Niet dat ik Truus echt ken hoor, maar ik moest van mama een stukje schrijven over haar. Ik ken haar wel nep, want mama praat wel vaak over haar. Over dat ze onze blog leest en wanneer we eens een dagje missen haar dag er ineens een beetje anderser uitziet.

Nou, ik heb afgesproken met mijn broer, dat we dat gewoon blijven doen. Misschien niet altijd heel vaak of elke dag, want we worden ouder en krijgen het natuurlijk heel druk met drukke dingen en zo, maar vaak genoeg om een duidelijk beeld te geven van onze dag vol reilen en zeilen.

En de deal is simpel: Dan moet jij dat ook doen.

Jaja, zo gaan die dingen.

Voor wat hoort wat, wie goed doet die goed ontmoet, elke actie heeft een tegenreactie, zodanig dat de energieresultante 0 is en zo van die dingen (dat betekent dat we ook heel veel goede dingen moeten doen!) en dat betekent Truus, dat jij veel goede dingen moet doen met de vrije tijd die je elke dag maar weer moet besteden aan ‘niet druk maken’ en ‘rustig ademhalen’ en ‘geen stress’ en niet aan een ‘occasionele ergernis’.

IMG_9419 P1200289

Dat is even wennen, dat weten we, maar wij, ik en Jay en Papa Gerard en Mama Jasja, hebben daar het allergrootste vertrouwen in de hele wereld in! Maar je moet er wel een beetje je best voor doen. En dat is zoals alle nieuwe dingen, even een beetje moeilijk in het begin, maar je zult zien dat als je dertig dagen hebt geoefend, het daarna allemaal vanzelf gaat.

En ik kan het weten, want ik kan al PIZZA zeggen!

Heel veel plezier met de rest van je mooie leven.

Kiep

In

Tutsj.

It wie we in moaie dei

P1200188En dat fijne Siebe en Zelda ek!

P1200334

P1200357

En ik kan ook al BYE BYE zeggen.

Zijne zonnige nattigheid

P1200497

Het was Koningsdag en ondanks de sombere berichten in de krant was het een stralende dag. Niet alleen omdat ik wakker werd,maar ook om dag de zon scheen! Maar voordat we met drukke dingen beginnen moet ik eerst een flesje melk en een boterham met chocopasta papa! En die maakt hij dan ook als ik de zin begin met “Papa, mag ik….” Dan krijg ik het wel en als ik zeg “Ik wil” niet. Ik ben daar goed in getraind.

IMG_9555

Toen Jay wakker werd zag ik direct dat hij beterder was want zijn ogen straalden al weer meer dan gisteren. En de stralende ogen van Jay deden deze ochtend de zon verbleken en dat zegt wel iets!

Poe hey, ik was er ook wel aan toe om weer wat beterder te zijn, want dat gedoe met buikpijn, overgeven en diarree is nooit grappig. Ik heb zelfs 2 kleine stukjes brood gegeten na mijn melk en toen zat ik vol. Maar ik was er klaar voor toen Tessa, Nynthe en Senn om stipt half 11 voor kwamen rijden. Klaar om naar de Vesting te gaan voor het grote feest (dat ik vooral vanuit mijn buggy wil meemaken).

IMG_9557

Het mooie was dat Nynthe naast mij in de bakfiets ging zitten. Gezellug! Dat is weer eens wat anders dan Dzjez. En de zon scheen op onze bolletjes en de wind waaide door onze haren! We hadden de wind in de rug, anders zouden we de muziek al wel gehoord hebben.

IMG_9558

IMG_9563

Ik wilde niet  in het kleine stoomtreintje, van de mannen met de serieuze blikken en smeer op hun gezicht dat er elk jaar weer is en net toe ik zei dat ik Wouter en Julia wilde zien, waren ze daar bij het treintje, dus ben ik er toch maar op gegaan. Een heel rondje lang, met mijn tong uit mijn mond (dan vind ik het leuk!). Ik hoorde de verte hoorde ik al de drumband, dus hoefde ik mijn tong niet in mijn mond te doen. Dat was dus de volgende halte, maar niet zonder dat mama een echte step voor me had gekocht voor wel 300!

300 cent wel te verstaan.

Oh ja, ik heb Cato gezien en dat is een naam die ik heel goed uit kan spreken. Dan aai ik haar een keer over haar haar en lag en val bijna om… Ik vind Cato best leuk. Ze is mijn vriend!

Op de eerste terugweg, hebben we eerst nog bij de shanty band staan luisteren, wat alweer een reden was om mijn tong uit mijn mond te steken! Thuis heb ik 3 druppels tomatensoep met een kruimel gehaktballetjetje, want toen moest ik weer spelen en Jay ging een dutje doen.

Ja en ik moest echt even acclimatiseren toen ik wakker werd. Poe hey, ik lag diep te slapen, maar een tweede bezoek aan de vesting met veel muziek en mooi weer in het verschiet! Weer naast Nynthe en weer met zon en wind, heerlijke tocht. Op het pleintje was een band en heel veel mensen en… Cato was er ook! Reuzegezellig stonden we samen met papa te kletsen bij het vijvertje met de fontijn, toen ineens Tessa aan kwam lopen en riep dat Dzjez in het water was gevallen!

IMG_9570IMG_9569

Papa loopt er op het gemak naar toe (want mama was er al) en inderdaad! Die Dzjez, die wilde niet eens iets pakken (zegt hij) en ging pardoes op z’n kop d’r in! Senn is zich een hele hartverzakking geschrokken en keek er witjes van en was ook een beetje boos op papa omdat hij hard aan het lachen was, maar ik denk dan maar weer dat niet lachen ook geen zin heeft en de situatie dar al helemaal niet beter van wordt!

IMG_9572 IMG_9571

Bibberend en blauw zijn we als de wiedeweerga (papa niet, want doe stond nog even te kletsen) terug naar de fiets gegaan! Dzjez ingepakt in de buggy en ik bij papa op de arm. Snel snel, want ohoh, Dzjez moet het niet te koud krijgen! Gelukkig heeft Tesse nog een oranje deken met een kroon er op gesnitched en kon Dzjez lekker goed ingepakt achterop de fiets bij papa. Ik zag nog net de rookwolken toen ze de hoek oom gingen…

Ik had het best koud hoor en ben dus ook van blauw bloed! Dat moet wel, want mijn lippen werden helemaal blauw, ik bedoel maar. Toen we thuis waren en ik binnen was, kreeg ik mijn praatjes gelukkig al weer terug. Het was geen vijver maar de zee, legde ik papa uit, want hij was een beetje in de war.

Toen ik in bad zat, had ik al mijn praatjes al weer helemaal terug en was ik het avontuur al bijna weer vergeten. Dat was maar goed ook want Siebe belde nog even! ZO hadden we nog een gezellig onderonsje met zijn allen. Ik in bad, Siebe op de iPad en Senn, Nynthe en Jay in de badkamer!

Ik vond het ook een mooie dag en wilde die dag voor al zijn leuke dingen en positieve inspanningen om er iets moois van te maken, eren met een sonate in C op gitaar.

P1200505

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

De jarige mama en de niet-okay-Jay

P1200469

Vandaag gingen papa en ik vroeg op want we hadden een missie!
Ik weet eigenlijk niet wat een missie is, maar het klinkt wel spannend en naar beneden gaan betekent ook dat ik een boterham en een flesje melk krijg en dat is sowieso al een missie. Maar papa had daarnaast nog iets anders in gedachten en dat begreep ik wel. Mama is dus na al die nachtjes slapen eindelijk JARIG! En dan krijg je cadeautjes en creatief als papa is, moest hij ze eerst maken.

Dat was dus ook de reden dat hij de schoendoos had bewaard en eerst op de computer dingen moest doen en uitprinten op de printer die hij natuurlijk voor deze reden had gekocht! Zo valt alles op zijn plek! Toen gingen we koffie zetten en samen naar boven oom mama te verrassen. Maar eerst even Jay halen natuurlijk….

Maar toen we op zijn kamer kwamen trok het er h e l e m a a l  niet lekker en Jay voelde zich ook verre van goed!

Heb ik weer, is mama jarig en in plaats van gezellig dansend en zingend op het bed te staan, moet ik eerst in bad en ik voelde me helemaal niet goed! Gek hè, de dag er voor was ik helemaal in mijn hum en dansen en zingen en een kwartier daarna ging het mis en nu ben ik ziek op de verjaardag van mama en imiteer met veel gevoel een stinkbom (ja het mag en moet gezegd worden).

In ieder geval heeft mama wel hele mooie cadeaus gekregen en kan straks nog beter hardlopen. Dat is des te leuker nu het lente is en straks zomer wordt! Zij is ook op een missie en wil 5 kilometer lopen met Siebe. Ik bedoel maar!

P1200471

Ik ben met papa naar de Bob de Bouwer winkel geweest, want we gaan een tafel voor mij en Jay maken. Op die manier kunnen we nog betere tekeningen maken en die tafel is zelfs zo graat dat we er ook aan kunnen eten als het moet! Yeah.

Ik was eerder al met mama naar de markt geweest en had toe ook al mijn pet op en die pet doet iets met mensen. Zeker als je dat vergezeld met veel gezelligheid, zoals heel hard KRENTENBOLLEN roepen bij de bakker. Gegarandeerd dat je dan een koek of zo krijgt en veel lachende mensengezichten die naar me kijken. De wereld zit in dat opzicht vrij simpel in elkaar. Wie vrolijk doet, die goed ontmoet!

P1200476

Ik ben ondanks het feit dat ik ziek ben ook vrolijk. Zo nu en dan breekt er een hele grote glimlach door. Die zitten er heel veel in mij en die kun je niet opsluiten omdat het omhulsel van al die glimlachen een beetje ziek is! Of wel soms. Nee hoor, vrolijkheid zit er nou eenmaal diep in, maar nu ook een beetje koorts en een rommelende buik.

P1200491

Het heeft dan wel weer een positieve invloed op mijn spraak, want ik zeg ineens “speeltuin” en “met mama mee”! En duidelijk gearticuleerd hè! Ik weet niet waar ik het vandaan heb, maar het is een goed teken. Overigens praat ik wel hoor. Heel veel in mijn hoofd. Dat zijn de mooiste verhalen, alleen vind ik het nog niet nodig om ze uit te spreken. Komt nog wel. Einstein had dat ook….

Dus in de Bob de Bouwer winkel, kwamen we Yannick van het Karwei tegen en die maakt meubels en die verdient daar zijn geld mee! Dat is nog eens een leuke baan. Geld verdienen met timmeren. Dat zou iedereen toch graag willen? Ik ben benieuwd wat papa van de tafel bakt (of timmert in dit geval). We kopen planken en balken en Yannick zaagt die op maat, en schroeven en verf en kwasten. De hele reutemeteut!

En als we thuis komen is opa er ook! Want ja, mama is jarig hè, maar oma is aan het bridgen in Fryslân. Bij beppe! Gelukkig heeft ze wel even gebeld en heeft mama wel 100 Facebook berichtjes gehad! Maar het belangrijkste is de cake. Die gaan we namelijk eten, en dat is reuzenlekker.

Nou, morgen is het Koningsdag en dan gaan we feest vieren en is de tafel misschien al af en is Jay misschien al beter. Dikke knuffel Jay!

P1200487

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Soepeleheupen

P1200465

Aan de ene kant kunnen we het natuurlijk hebben over de voordelen van hyper-mobiliteit, maar aan de andere kant kunnen we het ook hebben over de voordelen…. want tot nu toe gaat het alleen maar goed en beter. Het goeie nieuws is dan weer dat er niet constant foto’s gemaakt worden want anders zou je gezien hebben dat ik duidelijk een clown met hoofdletter N ben.

Als ik 1 keer de opdracht krijg om te springen en er wordt 1 keer gelachen, dan spring ik vanaf dat moment de hele tijd en val op mijn bolle billen en ga heel hard lachen! Want papa en mama lachen ook. Ik vind grapjes maken belangrijk en het verhaal is simpel. Op een dag gezien lach je minder dan dat je wel lacht, en zoals met alle schaarste is het goed daar iets aan te doen.

Jaja, ik word een slimme.

Maar het belangrijkste is dat ik van dansen houd. Als ik muziek hoor begin ik automatisch te dansen en met mijn handen te zwaaien. Zeker als Dzjez de muziek maakt. Samen worden we een leuke band en hoef ik alleen nog maar te leren zingen.

Ik daarentegen ben al slim. Soms te slim voor mijn leeftijd, want dan zeg ik dingen waar ik geen verstand van heb. Bijvoorbeeld als mama zegt dat ik te veel lawaai maak, dan zeg ik tegen haar “Mama, stop je vingers maar in je oren dan hoor je me niet”. Zo ban die dingen. Ik zelf ben me daar natuurlijk niet van bewust, want ik ben Dzjez en zo ben ik geboren.

P1200462

Waar ik de laatste tijd wel behoefte aan heb is tellen tot 10 in het Latijn. Ik heb dat nu een paar keer gedaan met Siebe, maar beheers het nog niet goed genoeg om het zelfstandig te doen. En papa kent het nog niet, dus zet ik het even in mijn blog, dan kan hij oefenen en het mij leren. Kan ik Siebe weer verrassen!

Schermafbeelding 2015-04-24 om 19.41.35

Eh, ik lig al vroeg in mijn bedje vandaag. Soms heb je van die dagen die na een grote inspanning als een warme deken over je heen dalen. Daar kun je je wel tegen verzetten, maar dat heeft geen zin. “Resistence is futile” is dan het credo, wat weer een handig bruggetje is van Star Trek naar Star Wars.

Want ondanks het feit dat ik het niet ken en nog nooit heb gezien, denk ik dat ik het heel gaaf ga vinden. En dat treft. In december komt deel 7 van de oorspronkelijke trilogie. Dat is er nu één in 7 delen dus. En hoe toepasselijk, de titel is The force awakens en ik ga net slapen:

Nou, en ik ben nu al heel wat nachtjes aan het tellen en weet het zeker: Morgen is mama jarig.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Ondermeer het Muiderslot

P1200401

Het was weer een week die is voorbijgevlogen als een zeemeeuw op steroïden.
Te snel, met veel lawaai en zo nu en dan een ‘Flatsjjj’ op de kop van een mol. Dat wil niet zeggen dat het een tijd zonder indrukken was. Integendeel, we zijn naar het Muiderslot geweest op zondag. Het was mooi weer, we hebben een museumjaarkaart, dus met een goede voorraad geschilde appels, gesmeerde boterhammen, krentenbollen en flesjes water, gingen we er met de bakfiets naar toe. Dat is best ver en de tegenwind hielp niet mee om het korter te maken. Gelukkig eten wij in de bakfiets en was papa deze keer de trapslaaf van dienst en mocht mama op haar eigen fiets.

We konden de torens van verre al zien het op het eerste zicht zat de belofte van een bezoek een mooi kasteel er al direct in! Wow, dat wij dat ook hebben in Nederland en dan nog wel bijna in onze achtertuin is echt wel een grote zegen. Dat heeft Graaf Floris 800 jaar geleden goed gezien. Nog bedankt daarvoor!

P1200412

Eindelijk konden we weer riddertje spelen! Torens, vlagen, kasteelgrachten, wat een feest!

Toen we aankwamen waren we net op tijd om 1 van de eersten te zijn. Dat was maar goed ook, want we waren nog maar net binnen of de grote meute kwam er aan. Die dachten ook dat ze ridder konden zijn. Fout ridder ben je, dat zit in je hart en je nieren.

Eerst gingen we in de kerker en dat heeft niets met een kerk te maken! Je kon daar fijn vastgebonden en gemarteld worden, maar dat was alleen voor de slechteriken en wij, wij zijnde goeierikken! Ik snap nu ook waarom ridders van die dikke bovenbenen hadden. Dat komt door al die trappen die ze moeten lopen de hele dag! En dan heb ik het nog niet over de harnassen, want die wegen een ton.

P1200391

Ja, die eerste trap had 83 treden en dat zijn er zoveel dat je er zelfs nog niet bent als je in het Nederlands, Spaans, Engels, Frans en in het Fries tot tien hebt geteld…. Dus toen ben ik maar gestopt.

We werden wel beloont voor onze inspanning want er waren zwaarden en helmen en maliënkolders (papa deed er 1 aan en dat ging heel goed, hup zo over zijn hoofd, maar toen hij hem weer uit wilde doen lukt het niet. Even dachten we dat hij er ook mee naar huis moest, maar gelukkig floepte hij toen toch nog uit!). Ik heb nog met papa en Jay gezwaardvecht en dat ging supergoed.

P1200399

Iedereen heeft het overleefd.

P1200425

Daarna hebben we nog een lange mooie weg terug naar huis gefietst en dan kom je er achter hoe mooi we eigenlijk wonen. Door de weilanden en langs het water van het IJsselmeer wat vroeger de Zuiderzee was en dan zie je in de verte Pampus liggen. En we hadden de zon ook nog mee, want die scheen heerlijk hoog in de hemel en warmde het ondans de kouwe lucht, toch nog lekker op!

P1200430

Ik ben gefascineerd door het water. Ik kan echt aan het randje staan kijken naar de golfjes en de steentjes. Dat loopt trouwens ook wel lekker die steentjes. Bovendien geeft dat een mooi geluid als ik loop! En Dzjez heeft een toverstaf gevonden en die zwaait daar listig mee in het rond, totdat 1 van zijn spreuken ineens werkt en papa niet meer kan bewegen!!

P1200436

Doodstil staat hij daar.
De blik van Dzjez is een mengeling van paniek en ongeloof. Hij staat te kijken en papa staat maar stil, totdat mama zegt “Tover hem maar weer terug in beweging” Even dacht ik nog “Hij is die toverspreuk vergeten of heeft hem zelfs nooit gekend en zit ik straks met een versteende papa” maar nee, Dzjez mompelt een spannende toverspreuk en gelukkig! Papa beweegt weer. Ik zeg altijd maar zo: “Met toverstokjes kun je niet voorzichtig genoeg zijn!”
En hij kan ook in je oog komen…

Ja, toverstokjes, je weet nooit wanneer je er eentje vindt, dus als je dan ineens een echte hebt, gebeuren er soms zaken die je niet voorziet. Gelukkig heb ik nu weer een bewegende vader en kunnen we uiteindelijk toch nog naar huis fietsen.

P1200447 P1200443

Later op de dag, of in de week, blijkt dat we (ik en Jay) toch nog wel een beetje angsthazerij zijn en we alle twee niet echt van het hoog in de lucht vliegen zijn. Want als papa ons op zijn grote voeten neemt, verstijven we van angst en denken dat we elk moment neer gaan storten. En papa zegt “waarom zijn jullie bang, ik heb jullie toch nog nooit laten vallen?” wat waar is, maar er kan zo maar eens een eerste keer zijn en ik zie hem ook nog niet zo snel op mijn voeten zweven, want dat gaat hij ook eng vinden en zo bedoel ik maar, zijn dingen nooit vanzelfsprekend of vierkant.

It wie wer in moaie tiid.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De avonturen van Diklip en de rest

P1200287

Zo kwam ik thuis van de creche.
Met een dikke lip, want ik was gevallen en als ik val doe ik het goed (simpel vallen is onderdeel van mijn motoriek en een vorm van voortbewegen). Deze keer heb ik de val opgevangen met mijn lip en dat betekent dat die ook niet zomaar weg is. Nee, die zit er nog wel even. Ik aan de andere kant heb er geen last van. Hoort bij het leven. Dus.

Voor mij was het de vrijdag nadat ik uiteindelijk 2 nachtjes geslapen heb en dan betekent dat SIEBE EN ZELDA KOMEN! Dat is al dagen wat ik als eerste zeg als ik wakker word en probeer, door te smokkelen met de tijd, dat ze eerder komen. Dan zeg ik: “Een paar uurtjes hè? Ik heb nu een paar uurtjes geslapen, dus nu komen ze!” maar dat helpt niet. Het blijft 2 nachtjes en dan 1 nachtje en nu is het dus zo ver.

P1200289

En dan denk je nadat papa weggaat in de ochtend in z’n chice outfit dat ze er zo zijn, maar dan heb je het mis! Nee, ook nadat we in bad zijn geweest en hebben gespeeld zijn ze er nog steeds niet. En als papa dan eindelijk een foto stuurt, en zij enthousiast foto’s terugsturen en wij voor het raam gaan staan wachten, is het nog steeds niet zo ver…. Maar dan, ja dan, na een lange dag wachten, uiteindelijk: “Ja, daar zijn ze!” roept mama en ik barst bijna uit elkaar van blijdschap!

P1200296 P1200295 P1200302

Eerst ZELDA die we heerlijk kunnen knuffelen. Dzjez is dan al door om om de hoek te kijken waar Siebe blijft, en dan SIEBE! Nog meer knuffelen! En dan lopen we als kippen zonder kop door het huis en zijn heel erg blij en ik ga dan telkens bij Siebe en Zelda op de bank zitten. Dicht bij ze, dat is fijn. En Dzjez die loopt met rode wangetjes rondjes en praat dan een octaaf hoger. Mooi is dat!

Nou dat mag! Want het is leuk! Zaterdag hebben we een gezellig dagje gehad en zijn naar de markt geweest en naar de bibliotheek. Het was ook heerlijk weer. 9 graden en een strakke zon. Echte lentedag. En wie dat ook vonden waren opa en oma, want die kwamen ineens op hun elektrische fietsen de hoek omgezeild! Helemaal uit Nederhorst den Berg! Papa deed het omgekeerde, die ging net weg op zijn fiets zonder batterijen. Zijn eigen batterijtjes opladen.

P1200317 P1200316

ZONDAG EERSTE PAASDAG

Het meest heugelijke op deze dag is wat mij betreft dat ik voor het eerst “Zelda” heb gezegd! Echt waar! Het was er uit voor ik er erg in had en Zelda maakte een sprongetje in de lucht van blijdschap. Ik deed dat ook, maar kan nog niet zo goed springen, dus viel daarna om, maar dat neemt niets van de heugelijkheid weg! Later zei ik nog per ongeluk “Siebe” ook, alhoewel dat een beetje gek klonk. Over nieuwe woorden gesproken, ik kan sinds gisteren ook “Dikkiedik” zeggen en dat zeg ik dan heel snel achter elkaar!

P1200326 P1200321 P1200334 P1200341 P1200339

Op dit soort dagen ga je wandelen en zeker als de zon hard schijnt. We waren niet de enigen in het bos van Staatsbosbeheer, maar gelukkig is dat vrij groot en kun je lekker je gang gaan. Maar wat schetst onze verbazing? We komen weer opa en oma tegen! Gezelligheid dus en voor hun een verlenging van de al lange wandeling die ze achter de rug hadden. Siebe doet dan verstoppertje en ik moet hem dan vinden en hij duikt dan op de meest onwaarschijnlijke plaatsen op. In bomen, in struiken, tussen het gras! Altijd grappig.

Het is trouwens heel warm en dan heeft papa zijn jas al uit! Hij bindt die dan om zijn middel, dus moet ik dat ook. Dan ben ik een meisje met een jurkje aan, maar dan heb ik het zeker niet te warm!

Als afsluiter nog even naar de nieuwe speeltuin met heel veel kinderen! En buizen en schommels-waar-ik-niet op ga.

P1200363 P1200366

En dan gaan we naar huis waar we gaan paasbrunchen en paaseieren zoeken. En Siebe en Zelda gaan nog steeds niet naar huis!

P1200377

It wie wer in moaie tiid.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Treinbaan

P1200278

Een treinbaan is ook een baan
en als ik thuis kom uit de crèche en ik wil de treinbaan bouwen en mama zegt ‘Niet straks’, dan zeg ik “Nee!” Mama zegt dan “Nee, je mag later met de treinbaan spelen” en dan zeg ik “Nee mama, niet Morgen, niet Gisteren, niet Straks, maar Nu!” en laat mama verbaasd met open ogen en mond zitten…. Niet dat het me helpt hoor, want ik mocht alsnog niet met de treinbaan spelen, maar toch, ik heb het geprobeerd. Volgende keer beter.

Ik sta daar stil naar te kijken en denk zachtop: “Wat kan ik hier van leren?” Je weet nooit waar het later van pas kan komen, zeker als ik dat praten iets beter onder de knie krijg. Dat wordt zo langzamerhand toch wel wat vervelend, want ik heb zoveel te zeggen soms en dan zitten mijn lippen me als het ware in de weg. Gelukkig groeit mijn vocabulaire langzaamaan en kan ik nu bijvoorbeeld al “DikkieDikkie” zeggen en de eerste keer dat ik dat deed schrok ik er zelf van!

P1200283

Even door de koudwatervrees heen en dan komt het vanzelf goed.

Over koudwatervrees gesproken, we zijn vandaag naar de kapper geweest en ik heb niet alleen een nieuwe coupe, maar ook een nieuwe look! Ik stond naar dat mannetje in de spiegel te kijken en ik vroeg me af wie dat was en toen ik zag dat hij synchroom bewoog met mij, besefte ik dat ik het was. Met een nieuwe look dus. Nou ja, kijk zelf maar zou ik zeggen en vertel me wat jij er van vindt._1050607

Ik ben ook geknipt, maar kan je zeggen dat ik, ondanks de eerste keer waarin ik emotieloos mijn haren op de grond zag vallen, deze keer niet blij was met het afscheid van mijn haren. Ondanks mijn lieve uiterlijk met schattige krulletjes en vriendelijke glimlach kan ik dan BRULLEN dat het een lieve lust is. Uiteindelijk ben ik, gekneld tussen de benen van mama en een bemoedigend knikje van opa en oma, toch geknipt…

_1050610_2

Achteraf denk ik dat ik misschien een beetje overdreven heb gereageerd, want ik zag er goed uit, het deed geen pijn en de zon scheen buiten nog steeds. Ik kijk nu al uit naar mijn volgende knipbeurt. Dan ben ik alles vergeten en begint de hele ervaring opnieuw. Tot dan!

Ja, dat was de rode, en vooral gezellige, draad van de dag. Opa en Oma. Die kwamen vanochtend even voor een kopje koffie en gingen om 4 uur in de middag weer weg. #Grotegezelligheid is het thema en ik en Jay en mama doen daar goed aan mee. Bovendien had opa een kledingexpert nodig, want hij ging een nieuwe bloes kopen in Bussum. Om niet de verkeerde keuze te maken heb je dan een goed geütiliseerde wijsneus nodig en dat bén ik.

Eerst in de Opa-auto naar Bussum en naar de winkel en de man in de winkel was ook een opa (maar zag er heel anders uit) en die zet een grote bak speelgoed voor mijn neus en ik mocht hem omgooien om hard te spelen. Gelukkig heeft opa desondanks een mooie bloes uitgezocht en hij ziet er weer piekfijn uit!

Oh ja, er zijn ook nog wat verdwaalde verjaardagsfoto’s opgedoken die we in de fotocollage hebben gestoken. Foto’s zijn toch elke keer weer een leuk kijkje in het verleden, zeker als ze vergezeld gaan van een paar goed uitgekozen woorden. Vandaar deze blog.

_1050582 _1050570 _1050578

Als je dit dan over bijvoorbeeld 25 jaar leest, dan kun je je verbazen, verblijden, verliezen, verheugen en verdiepen in wie we waren en wie we zijn. Ik bedoel maar,

It wie wer in moaie tiid.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.