De dunne draad, de taart en blijdschap

P1080391

Papa had het weer lastig vanochtend.

Met mij. Aan de hand van de grommende huil had hij al geanalyseerd dat er iets moest gebeuren. Afleiding. Bad, dat was het idee, maar totdat we op bladzijde 3 van Nijntje kwamen, was ik OK. Ik weet het niet. Misschien droom ik slecht of ben ik aan het veranderen van klein naar groter.

Daarna ging het goed hoor en hebben we weer luid zingend op de fiets gezeten. Op de crèche was ik niet de eerste. Cloe was er ook en die was jarig, dus kreeg een hoed (blij dat zij jarig is en niet ik, anders had ik ook een hoed op moeten hebben en daar ben ik geen fan van). Maar goed, de toon was gezet! En ik ging met de blokken spelen en hard dag tegen papa zeggen.

Mijn dag begon veel rustiger dan de nacht…. Ik ben van 2 tot 4 met mama bezig… Of zij met mij. Ik moest drinken en dat doet mama en om 5 uur was ik er al weer. Gelukkig ben ik de rest van de dag rustig geweest.

P1080399

Er kwam ook iemand van het consultatiebureau. Die stelde allemaal vragen en heeft me gewogen. Ik ben 3700 gram, dus moet op dieet. Ik dus. Ik moet meer eten. Voor zo’n langerd dat ik ben. Niks aan de hand hoor.

P1080397

We hebben ook een heerlijke taart gekregen van een superlieve collega van mama, MANON! Ik stond er op! Zo mooi gemaakt en mijn naam. Had ze zelf gedaan. Ze is een kunstenaar. Een taartkunstenaar. Haar zoon Jorrit was speciaal uitgestapt op het station en mama was er speciaal naar toe gereden.

Heel speciaal dus! En … er is ook een kadoo bij voor Dzjez, maar dat heeft hij nog niet uitgepakt. Hij was er niet echt aan toe. Morgen maar.

Voor de rest ben ik heerlijk Jay geweest. Ik rek me al uit en maak allemaal leuke gezellige geluidjes. Ik ben er al behoorlijk aan gewend en morgen word ik 2! 2 weken. Ik ga goed opletten hoe dat voelt.

Grutte groet

Nadat papa me opgehaald heeft, zijn we eerst naar de winkel gegaan. Papa was ineens zoek! Die stond met iemand te praten en ik ging gewoon doorlopen natuurlijk, met de winkelmandopwielen aan de hand. Ineens was hij weg. Ik moet ook altijd op hem letten hè! OK, het was één van de buren, maar toch!

P1080401

Thuis heb ik heerlijk mamapasta gegeten. Lekkerr, samen met kroepoek. Goeie combinatie. Ik mocht nog even televisie kijken en heb ik nog even op m’n tenen gelopen, maar de zwaartekracht won het van mijn tenen, mijn hoofd en  m’n oogleden. Die vielen bijna dicht en m’n hoofd was zwaar.  Bedtijd dus.

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s