Explosief expressief

Laten we zeggen dat het een heen en weer dagje was. Ik ben overal heen geweest en weer ook. Over weer gesproken, dat was best goed, een beetje onstuimig, maar met zon. Ik ben niet superveel buiten geweest alleen. Ik heb even in de buitenbox gezeten, maar ik was daar vandaag niet zo voor. Ik was voor binnen.

Daar ben ik overal wezen kijken en waar ik in of aan kon, dat was mijn prooi. Dat pak ik dan. En dat is het. Ik bedoel ik doe er niet echt iets mee, behalve dan soms in mijn stoppen. Ik blijf het evenwel supervervelend vinden dat ik niet direct kan staan en omgekeerd, juist onverwacht kan vallen. Niet diep hoor, want ik ben pas 72.8 cm, dus dan is de grond altijd dicht bij. De zwaartekracht heeft dan nog niet zo veel impact.

Maar staan, staan, staan, dat is wat ik wil. Ik trek me overal aan op, wil stappen, leun nonchalant tegen de benen van papa en probeer los te staan en als ik bij de tafel sta, doe ik dat met losse handen. Daar sla ik dan mee op de tafel, klap losjes in m’n handen, babbel, kijk om me heen, slijp m’n tandjes op het hout en van soms onverwacht weer op de grond en dan kan alles weer opnieuw beginnen.

Maar ik had wel behoefte aan liefde en aandacht vandaag. Als je zo aan het groeien en aan het ontwikkelen bent als ik, verbrand je veel energie zijn de batterijtjes aan het eind van de dag leeg. Knuffelen laadt die batterijtjes dan weer een beetje op. De beste oplaadmanier is natuurlijk slapen en daarom lag ik er vandaag al vroeg met volle buik en tevreden in. Ik heb papa niet eens weg zien gaan!

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s