Grappen, Grollen en Bostrollen

IMG_9097

We zijn gisteren gaan wandelen in het bos en de zon had er zin in!

Wij ook trouwens want wandelen in het bos is altijd verfrissend avontuurlijk. Zeker vandaag. We waren nog maar net vertrokken en we zagen een paddestoel met het getal 3. Ik herkende dat ogenblikkelijk en vond dat mysterieus. Jay ook, die kon zomaar eens de nieuwe Sherlock Holmes worden! Wat die al kan zeggen zonder woorden is buitengewoon fenomenaal. Hij is duidelijk van het type die zou kunnen zeggen “Als je het onmogelijke hebt geëlimineerd, hetgeen dat overblijft, hoe onwaarschijnlijk ook, is de waarheid”. En in dit geval is het meest onwaarschijnlijke, dat we na herhaaldelijk kloppen, tot de conclusie moeten komen dat er geen kabouter thuis was.

Ik ben het nog eens van dichtbij gaan bekijken, en het is dus echt waar: de leegstand onder paddestoelen is schrikbarend hoog. Je kunt je afvragen hoe dat komt… Zijn er te veel paddestoelen? Zijn er te weinig kabouters? Bestaan er geen kabouters? En je ziet al gauw dat de conclusie zich zacht maar indringend opdringt: De kabouters zijn op vakantie naar een warm land. Dat zijn ook wel weer geruststellende gedachtes. Kabouters zijn eigenlijk net als wij, alleen hebben ze veel kleinere vliegtuigjes.

IMG_9102

Ja, het was een fijne wandeling, waar ik mijn zolen weer eens duidelijk heb gemaakt dat er met mij niet te spotten valt! Ik ben een echte doorloper (als ik niet gehinderd word door een stijle heuvel, een boomtak of een opwaaiend boomblaadje). En schoenzolen, dit is nog maar het begin! 13 kilo, lean en mean runningmachine met wapperende krullen (ook als er geen wind is).

Uiteindelijk zit ik ook graag in de buggy, omdat je dan loom naar de wolken kunt staren en nadenken over de de ziel van zolen.

’s Middag zijn we nog gaan fietsen ook! Ik was net uit bed en de rode slaapwangen werden zonder onderbreking rode-frisse-lucht-wangen! Ik word zo vrolijk van de buitenlucht!

Jaja, het was al weer lang geleden dat papa was gaan hardlopen en wij er achteraan gingen, maar nu hij niet kan fietsen, zoekt hij alternatieven.  Lopen met gips kan dus. Hij liep heel rustig en wij fietsten op dezelfde manier met een stevige wind tegen, op de grootste delen van de tocht (dat is toch een raar fenomeen, want theoretisch kun je maar de helft van de tijd de wind tegen hebben, en vaak lijkt dat meer. Een goeie vraag voor een slimme mens).

IMG_9066 IMG_9052 IMG_9055 IMG_9059

We zijn op 1 januari trouwens ook nog naar Iris en Andy geweest en daar heb ik met de grote jongens mee gedaan. Ik ben in de boomhut geweest, heb vingers in mijn oren gestoken voor de knallen, mét een vuurwerkbril op en heb gerend en geravot! Irene was er ook en dat was gezellig! Het ene moment zien we ze nooit en het andere moment achter elkaar. Nu is ze weer in Indonesië.

Ik heb ook hard gespeeld met Benthe. Lekker gek doen. Soms is dat zo bevrijdend? Bovendien vergeet ik dan dat ik niet echt heel goed kan lopen en op routine kom ik dan een heel eind, heel snel!

Op de terugweg zijn we niet in slaap gevallen, maar werden we haast verwelkomd door Opa en Oma voor een heel goed nieuwjaarsdineetje, waar ik pertinent niets van heb gegeten. Zo ben ik. Ik zit weer in zo’n fase.

Ik eet dan weer als een uitgehongerde leeuw! Als het eten er niet op tijd is, raak ik uit m’n hum. Alhoewel dat vandaag niet zo was. Ik had al gezellig boekjes gelezen met Opa. Bumbaaah? Ik zeg dingen met de stelligheid van een vraagteken. Oh ja, elke dag bewijs ik weer dat ik al heel wat woorden ken en begrijp. Er is alleen nog kleine kortsluiting tussen mijn woordenschat en mond. Komt vanzelf!

P1190784

Ik ben trouwens een nieuwe hype op het spoor. Knuffelsokken!

Daar kun je twee dingen mee combineren:

  1. Je kunt er luchtig mee lopen
  2. Als je moe bent van dat vele lopen, kun je er mee knuffelen!

Multipurpus!

IMG_9113

Ik ben vandaag ontgroend en heb voor het eerst in de speelgoedauto bij de Albert Heijn gezeten! Yeah! Dat is een echte mijlpaal (of kilometerpaal als je in Nederland woont), want dan hoor je er echt bij! Dzjez gleed van de motorkap af (stuntman) en ik stuurde. Daarna werd ik weer gereden in de winkelkar van mama… Ook spannend, zeker als ik de jas van Dzjez weer op de grond kan gooien!

IMG_9093

We hadden ook nog een akkefietje. Toen we thuiskwamen en de auto leeg hadden gemaakt, kwamen ‘we’ er achter dat ‘we’ geen sleutel bij ons hadden! Alsof ik ooit een eigen sleutel in mijn handen heb gehad. Maar in ieder geval was dat aanleiding voor een bliksembezoek aan Opa en Oma! Haai – Baai. Dat was het, maar ik zeg altijd maar zo: “Beter een keer te veel dan een keer te minder-blinder!”. Daarna gingen we naar huis en heb ik heel erg niet geslapen. Ik ben al drie.

It wie wer in moaie tiid.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s