Pedaalridder

Ik kan er niets aan doen, maar dit moet even gemeld worden.
Niet om op te scheppen, of op te vallen (eerder omvallen), maar gewoon omdat het een heugelijk feit is dat ik het vandaag voor het eerst heb gedaan. Ja, ik weet het, ik ben er vroeg bij en als je niet kunt wachten op wat het is, moet je snel naar het eind scrollen.

Anders heb je nog even de tijd om te lezen dat we vandaag bij Jay op de foto zijn geweest met de broeren en de zus. Siebe en Zelda waren er ook, dus dat kwam goed uit. Niet alleen was er de foto, voor het gemak hebben we ook Jay zijn verjaardag nog even gevierd op de crèche. Mama heeft samen met Zelda in allerijl lekkernijen en snoeperijen bij elkaar getoverd, waar iedereen (inclusief Rinske) heel erg blij mee waren.

Ik niet!
Ik wilde alles voor mezelf houden, want het zag er lekker uit en was ook lekker. Ik had eigenlijk geen zin im het te delen. Dan ben ik een heel ander kind dan de meesten mij in hun actieve geheugen hebben…. Nee, dan kan ik behoorlijk kabaal maken. Gelukkig was Zelda er om me te kalmeren. Die kan dat als geen ander. Mijn lieve zus!

En nog even wil ik het over mijn loopfietsje hebben, want die neem ik vaak mee. Ik blijf vallen en opstaan en dat doe ik wonderbaarlijk in een even aantal (dus even vaak omvallen als opstaan), maar ik blijf doorgaan, totdat ik fiets als een kievit (die kan fietsen dan wel hè).

Jay!
Nu heb je het verklapt!

Zijwieltjes er af.
Ik er op.
En zonder aarzelen wegfietsen!
Geen grap.

It wie wer in moaie dei.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s