Walk the Walk

P1050694

Wat een dag! Alles was wit! Buiten dan hè, daar lag overal sneeuw en wij gingen al vroeg op pad (nadat ik m’n tanden had gepoetst). Want we gingen de sleutel halen van het nieuwe huis. Dat is best bijzonder en doe je niet elke dag. Op de weg er naar toe heb ik goed om me heen gekeken. Want al die sneeuwvlokken en witte weilanden zie je ook niet elke dag. Oh ja, ik heb ook een beetje geslapen. een minuut of 10, want toen waren we er.

Ik was er al eens geweest, maar toen was het één van de warmste dagen van het jaar. Vandaag was het dus één van de koudste dagen. Wij houden van extremen!

Het was er kleiner dan ik dacht, maar dat kan ook zijn omdat ik in de tussentijd gegroeid ben. Dan bekijk je dingen van een ander niveau natuurlijk…. Zo gaan die dingen. Ik kon er wel lekker lopen. We gingen door het hele huis om te kijken of alles vast zat en zo van die dingen. Alles was goed en toen gingen we naar de notaris.

De notaris leest hele grappige dingen voor en dan moet je handtekeningen zetten en ondertussen krijgen de groten koffie en een After Eight (en ik krijg ook een stukje) en dan geeft de makelaar bloemen! Klaar. Mooie baan! Op weg terug naar ONS nieuwe huis. Toch wel een beetje spannend. En ik, ik viel weer even in slaap..

In ONS nieuwe huis wilde ik niet slapen. Dat vond ik eng en raar plus er is veel te veel te beleven. Bijvoorbeeld Olpa en Olma die kwamen. Die stonden ook ineens voor de deur en die keken ook heel blij. Die hadden zelfs drank bij zich. Sjampanje. Niet voor mij hoor. Voor hun is ons nieuwe huis om de hoek en hun huis is dan weer om de hoek bij ons.

Nou niet echt om de hoek, want daar zit de snackbar! En de Plus, de bakker, de slager, de visboer en de pizzeria, de speeltuin en de volkstuintjes, een voetbalveld en de weilanden, maar daarachter wonen Olpa en Olma. Als ik later groot ben ga ik er op de fiets naar toe. En aan de andere kant wonen Evelyn en Menno en Philine en Lauren. Ook op fietsafstand. Het leven is mooi!

12120707 Nieuwe huis Naarden

Het was maar goed dat Olpa er was, die heeft daardoor een foto kunnen maken van het sleutelmoment. Een echt sleutelmoment, want papa gaf een setje sleutels aan mama. Dan kan ze ook alleen naar binnen. Dat is wel zo handig en zij keken heel blij!

P1050720En ik, ik loop lekker door de kamer, laat me op tillen en knuffelen, ja, ik heb het wel naar m’n zin en ik weet zeker dat het alleen maar leukerder wordt. Uiteindelijk heb ik niet echt geslapen vandaag. In de auto terug nog 10 minuten, dus thuis mocht ik slapen met een flesje. Het was half 5 of zo. Gelukkig mocht ik er om half 7 nog even uit. En in bad, en gezellig, en nog eten. Leuke afsluiter van een fijne en bijzondere dag!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Doordedagse belevenissen

Elke dag is een ontdekking eigenlijk. Steeds weer nieuwe dingen of nieuwe ervaringen of nieuwe combinaties. En dat is maar goed ook anders wordt het al snel saai.

Saai is niet goed, maar ik denk ook dat het afhangt van hoe je er mee omgaat. Bijvoorbeeld: He kunt een la zien als een plek waar je speelgoed bewaart, maar je kunt het ook zien als de bek van een monster waaruit je heel snel het speelgoed moet redden, anders is het voor altijd verloren!

Grappig eigenlijk als je in dat licht het woord belevenissen bekijkt. Belevenissen. Dat gaat dus over wat er is in het leven en wat je er uithaalt. Laat ik dat dan maar doen wat er is veel te beleven en te genieten, waarbij het woord genieten dan weer vraagtekens oproept. Genieten? Niet of wel, dat is de vraag. Misschien is dit zo’n woord dat je om moet draaien oftewel als het niet leuk is niet en als het wel leuk is juist wel. Woorden, je krijgt er wat van!

in ieder geval worden woorden nog leuker met muziek. Dan hoef je ze niet eens te begrijpen, alleen maar voelen. Dan kun je er een beetje op dansen. Niet op alle muziek trouwens, er moet wel een beetje tempo inzitten. Papa had muziek opgezet toen ik mango aan het eten was.

Wat ik ook gegeten heb is papier en dat kan ik afraden. Het is leuk om te scheuren, dat wel. Daar kan ik intensief mee bezig zijn. Dat voelt goed en klinkt leuk. Weer een voorbeeld van niet-saai.

Ik heb trouwens iets ontdekt. Ik vind maiskorrels lekker. Maar omdat ze zo klein zijn is het van belang dat je er veel van in je mond stopt. Veel is in dit geval beter, en aangezien ik nog geen kiezen heb om echt te kauwen is dit wel leuk voedsel. En zo zie je maar weer dat de oog-hand-coordinatie met sprongen vooruitgaat. Zeker als het aankomt op eten.

Ja, it wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.