Friese staander

Vandaag heb ik veel gestaan. Elke gelegenheid die ik had, heb ik genomen. Benen stijf onder m’n lijf houden, dat is de manier, dan kunnen ze je niet laten zitten en kan ik lekker staan. Dat geeft een ander perspectief op de wereld om me heen. Ik bedoel, ik kan in een tafelstoel zitten, of op de bank, maar zelf staan is anders. Het is hoger dan op de grond zitten en de wereld beweegt met me mee. En dat is gaaf.

Ik had ook m’n Friese vlag slabje om. Papa heeft het ritueel omgedaan, want het is een belangrijk moment. Het is een beetje als gedoopt worden denk ik. In ieder geval is eten daarna nooit meer hetzelfde! Dat is eigenlijk elke dag zo. Elke dag leer ik nieuwe smaken en elke dag gaat het gemakkelijker.

Ik ben vandaag ook in het zwembad geweest en daar ben ik ook weer lekker rechtop gaan staan, afgewisseld met kirrende geluiden, zodanig dat het hele zwembad het heeft gehoord. Een mens mag toch laten weten wanneer hij het naar z’n zin heeft!? Het is wel een beetje raar en wel een beetje koud, maar als je er eenmaal aan gewend bent is het cool. Volgende keer ga ik zitten. Dat heb ik deze avond wel in bad gedaan en lekker gelegen. Heerlijk met m’n eendjes! en lekker fris naar bed, want al dat chloor…

Ik heb ook nog met Siebe gestaan deze middag, en met papa en met mama, voor het geval je dacht dat ik niet genoeg gestaan had.

Mei de tonge ût e mule!

Oefening baart kunst, zeg ik, de kunst van het staan en de kunst van het verstaan. papa moest de hele dag Frysk praten met Siebe. Vindt Siebe leuk en mama ook, dan leren zij het een beetje en ik ook! (Een lekker kopke koffje!)

Ze hebben ook gevoetbald en dan kijk ik met oeverloze bewondering. Vooral naar Siebe, die heeft de kunst van het balletje trappen wel begrepen. Zelda heeft dan weer een fietsvoorstelling met haar nieuwe vriendinnetje Iris gegeven. Ik heb het niet gezien, maar kon de oh’s en de ah’s binnen horen!

Verder nog gek gedaan, daar zijn we goed in met z’n allen. We kregen trouwens ook nog een fotootje van Olpa en Olma. Die komen niet, want de auto is en beetje stuk. Het is een Landrover, maar nu even niet…. Even in de garage voor een opknapbeurt. Maar ze hebben wel een lekker paling gegeten en daar wordt mama dan weer jaloers van.

Ik was trouwens vergeten te vertellen dat Siebe nog even is gaan hardlopen. 40 minuten en dat is stoer. Zeker in het moaie Fryske lânskip. Kijk maar eens naar de mooie koeien op de achtergrond van de foto in de slide show. Dan kun je ook zien dat het hard waait!

Nog even dit: Je mag best luisteren naar de weerberichten, maar met een korreltje zout. Het was weer prachtig weer en geen regen op 14 druppels na en dat was een ongelukje. Die druppels waren al onderweg en konden niet meer terug, maar anders. Droog!

It wie we in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Frysk bloed tsjoch op!

Het was een bijzonder dagje vandaag. Ik stond op en mama was al weg en dat is heel raar, want die zie ik elke morgen. Ter kompensaatsie waren Siebe en Zelda er en er was een verrassing. Farouce en Iara gingen mee naar de crèche. Niet mee naar binnen hoor, want dan zou iedereen zich een vierkant hoedje schrikken en dat is nooit grappig.

Gelukkig kwam mama me weer halen en was alles goed, dan grijns ik van oor tot oor en soms er achter! Fijn om mama te zien. De hele dag had ik trouwens een wat vreemd gevoel, dat wel, en nu weet ik waarom. Papa en Siebe en Zelda waren in Fryslân en op één of andere manier voelde ik. De energie die zijn daar ervaren, voel ik hier. Sterke band noemen ze dat!

En dat deed me dan weer denken aan het Fryske Folksliet en wat dat nu eigenlijk betekende. Voor degenen die het nog nooit gehoord hebben, bij deze:

De Oude Friezen (vertaling)

Fries bloed kom in beweging
Bruis, kook, en bons door onze aderen!
Kom op! Wij bezingen het beste land van de aarde,
Het Friese land vol eer en roem

Refrein:
Klink dan en daver ver in het rond
Jouw oude eer, o Friese grond!
Klink dan en daver ver in het rond
Jouw oude eer, o Friese grond!

Hoe ook door overmacht, nood en zee bedreigd,
Oeroude lieve Friese grond,
Nooit werd die vaste, taaie band verbroken,
Die Friezen aan hun land verbond.

Refrein

Buigen was hen vreemd, zo hield het oude volk in ere
Zijn naam en taal, zijn vrijheidszin;
Zijn woord was wet, rechtdoorzee en trouw zijn leer,
En dwang, van wie dan ook, stond het tegen.

Refrein

Doorluchtig volk van deze oude naam,
Wees altijd trots op die ouderdom!
Blijf eeuwig van die grijze, hoge stam,
Een groene, een krachtige bloeiende loot!

Tsja als je dat leest, krijg je wel de kriebels. Ik wel in ieder geval en ik ben half Fries en mama heeft ook de juiste genen, dus voel ik meer dan de helft Fries. Dat wel bijzonder.

En dan zie ik de foto’s van Papa en Siebe en Zelda in een boot op het water en dan begint mijn bloed harder te stromen en word ik heel vrolijk. Hij heeft een boot gehuurd, met een zeil er op! Een zeilboor dus en in dit geval een Valk. Eigenlijk een boot met een mooi verhaal, want hij is bedacht voor Bruynzeel in 1939 om te kijken of een speciaal soort hechthout werkte. Nou dat is gelukt, want ze varen nog steeds!

Morgen ga ik ook naar de boot en papa heeft een piepklein zwemvestje voor me meegenomen. Niet dat ik in het water val hoor, maar voor het geval dat. Kan ik lekker drijven! Ik ga in ieder geval lekker zeilen. Heeft mama ook zin in en dan beginnen haar ogen te glinsteren. Dat vind ik mooi.

Ik heb trouwens nog even televisie gekeken. Ben ik ineens stil. Leuk hoor. Heb ik bij voorlezen ook of als papa zingt. Had wel een beetje moeite om in slaap te komen, maar het werkte! Het was mooi weer toch? Dat is het huilen dat compenseert voor de zon overdag. Helpt dus. Rest van de week ook. Let maar op. Het gaat mooi weer worden en ik Dzjezzie-bruin.

Jaja, we hebben er zin in!

It wie wer in moaie dei

Deze slideshow vereist JavaScript.