10 Dzjezziemeters

;

Ik heb er heel wat kilometers op zitten vandaag. Eerst opstaan natuurlijk en best laat. Half 8 en dat kwam goed uit, want mama hoefde niet te werken en dan vindt ze het helemaal niet erg om lang in bed te liggen. Papa moest wel werken, dus die heeft me opgehaald. We hebben gezellig geknuffeld en melk gedronken. Daarna heb ik gespeeld in de box en heb ik m’n broek VOL gepoept en dat was mooi op tijd. Het was 8 uur en dus moest papa bijna weg en nu had hij een excuus naar boven te gaan, m’n luier te verschonen en me te dumpen bij mama. Zo is hij šŸ˜‰

Toen papa weg was hebben mama en ik gewoon rustig aangedaan. Na m’n fruithapje ben ik om half 10 naar bed gegaan en om 11 uur weer op en toen ineens gingen we WEG! Onderweg in de auto en op zich was ik het daar niet mee eens. Ik was het ook niet eens met de zon, die scheen namelijk in m’n gezicht. Dat is niet grappig. Uiteindelijk zag ik waar we uitkwamen; in Nederhorst Den Berg.

Olma dus, Olpa was de hort op met z’n vrienden naar het Louwman Museum en daar wil ik zeker nog een keer naar toe. Met Olpa en Papa en als mama en Olma meewillen, mag dat ook. In ieder geval, ik heb eerst anderhalve boterham gegeten en daarna was ik OK. OK, voor grote zaken, zoals Mama en Olma in Ć©Ć©n klap samen aan het huilen te krijgen. Hoe doe je dat? Gewoon m’n Dzjez gezicht opzetten en 10 Dzjezziemeters lopen van de glazen tafel naar mama aan de andere kant van de tafel.

Zo simpel is dat dus. Daarna viel ik zelf ook om van verbazing hoor, maar toch. Papa had het voorspeld; voor het einde van de week loopt’ie. Ik heb nog 2 dagen.

Daarna zijn we naar Naarden gereden, naar ons nieuwe huis. We zijn zo vaak rondjes gereden dat de nieuwe buurvrouw bijna de politie heeft gebeld. Maar dat was pas na de tiende keer dat we er voorlangs reden. Gelukkig hebben Olma en Mama vriendelijk gelachen en heeft ze het toch niet gedaan. En ik, ik lag de hele tijd te slapen. We hebben ook nog even in Naarden Vesting rondgereden en hebben even boodschappen gedaan. Nee, de conclusie is duidelijk en eensluidend: Prima, Prima Plek. Een PPP-tje dus. Ik kan niet wachten te verhuizen.

En m’n broer ook. Die begint zich al goed te manifesteren, kijk maar eens naar de buik van mama. Iets anders kun je haast niet doen! Zo groot is’ie al. Nog 20 weken of zo en dan komt’ie er uit. Er zijn een aantal dingen die ik nu al weet, die ik dan kan: 1. Lopen: 2. Beetje praten; 3. Heel verbaasd kijken. Ik ben er klaar voor!

Toen we terug thuis bij Olma kwamen, was Olpa er ook snel. We hebben samen met ons hoofd op de grond gelegen. ‘Bonding’ heet dat, fijn om hem weer te zien. Ik heb ook nog even laten zien dat ik kan lopen en dat vind hij zo stoer en dan krijgt hij zomaar een vuiltje in z’n oog. Zo lijkt het.

Daarna was er ook nog een verrassing, want papa stond daar ineens. Nou ja! Wat een gezelligheid. Ik ben nog een minuut of 10 gezellig geweest, maar daarna was ik klaar. Klaar omdat ik echt honger had en klaar omdat ik moe werd. Was een lange dag en ik heb niet veel geslapen.

Maar goed, om een lang verhaal kort te maken, ik heb aardappelpuree gegeten, wat melk gedronken en toen naar huis. Met papa. Die kneep op het ritme van de muziek in m’n vinger en dan val ik dus in slaap. Thuis nog snel een fles met mama en dan BOEM hard in slaap!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s