Holy Draaimoly

foto 1-3

Vandaag begin ik, de broer van Dzjez. Holy Draaimoly zeg! Gisteren was misschien een zeer korte actie van de gynaecoloog, maar ik heb de hele nacht en de hele ochtend nagetold. Natollen is een nieuw woord, speciaal uitgevonden voor baby’s zoals ik.

Ik ben blij hoor, dat ik gedraaid ben, geeft een nieuw perspectief op de binnenbuikse wereld, maar het was tegelijkertijd de meest ingrijpende gebeurtenis in mijn leven. En dan moet ik nog geboren worden, waarvan mensen zeggen dat het de allertraumaischte ervaring in een mensenleven is. Zo zie je maar weer, nog niet geboren en al vol avonturen.

Gek genoeg betekent het voor mama dat ze niet meer kan liggen zoals ze altijd lag, half op haar buik. Er is dus meer veranderd dan we dachten. Ik kan er niks over zeggen, want had nog niet veel besef van boven of onder. Ik was vooral ondersteboven, maar blij en zin in.

foto 2-3Jaja broer! Zo is het. Ik had er ook zin in vandaag! Een echte Duracel Dzjez was ik. Onstopbaar! Een bijzonder dag ook. We hebben papa afgezet op z’n werk, want zijn batterijtje was leeg. Van de auto dan… en daarna door naar Dronten. Naar m’n geboortestreek. Om afscheid te nemen van ons oude huis.

Voor mij was het een grenzeloze speelzaal en mocht dan ook voor de verandering eens o v e r a l  aanzitten en naartoe! Er was ook een mevrouw die zei dat we gaten in de muren moeten stoppen. Daar kon geen lachje van af en als je niet lacht tegen en met mij is er iets fundamenteel mis met je. Simpel. Kijk wat vaker in de spiegel en vraag jezelf af waarom. Komt vanzelf goed.

foto 4-2

Terug naar huis hebben we samen een broodje gegeten en gingen we naar bed, ik 10 minuten en … mama dus ook. Boordevol energie en aandachtbehoeftig. Dat is een enge afwijking en kan hooguit gesust worden met veel knuffels en aandacht. Hooguit….

Ik heb gedanst met K3, gedrumd op de vuilnisbak en geklommen op de troon. En we hebben papa weer op gehaald. Dat was grappig! We stonden te wachten op een onbekende plek en ineens was daar een bekend gezicht. Mooi contrast.

Thuis heb ik gegeten en gedronken en gelopen en gelachen, maar eerst ben ik met papa naar de kledingbak gegaan. Lopend… en het is zo, als je me de ruimte geeft, ben ik weg. Gewoon weglopen en kijken. En als ik iemand tegenkom zeg ik: Hai!

Morgen ga ik verder met m’n ridderopleiding in de Vesting!

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s