Ook niet eng!?

P1160105

Hooguit een beetje eng. Al die kadootjes, en jute zakken en dan nog Nynthe en Senn en Beppe en Zelda, en je weet maar nooit of Piet z’n hoofd echt om de hoek gaat steken…. Dat is niet gebeurt en dus duurde het maar kort voor ik op temperatuur kwam en het feest kon beginnen.

P1160121 IMG_7535 IMG_7532 P1160135 P1160136

We gingen kadootjes uitpakken en ik vind dat het leukste van de hele wereld. Papier er af scheuren en ongeacht wat het is keihard OOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOH! roepen. Als ik een kadootje zou zijn zou ik dat ook fijn vinden. Ik bedoel maar, dan ben je ingepakt en al en als je uitgepakt wordt en er wordt niet blij gereageerd, dan ben je niks anders meer dan een prop papier. Ik bedoel maar.

Ik heb ook kadootjes gekregen, maar de super-kado-uitpakker heeft dat voor mij gedaan. Dzjez dus. Ik heb leuke kleine boekjes gekregen en drijvende Bumba blikjes (OOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOH! Bumba!)

Zo goed kan ik het écht niet hoor!

IMG_7539 IMG_7526

Ik heb ook met Senn gespeeld. Of hij eigenlijk met mij, want daar ben ik baby voor. Ik heb wel een connectie met hem en vind het daarom extra leuk!

Verder was het letterlijk een drukte van belang en lag ik er middenin. Daar hou ik eigenlijk wel van, totdat ik te moe word en dan ga ik gewoon slapen!

Ik had last van het springvirus (of vijfus of zessus, want ik tel voor ik spring). Dan klim ik op het met riet gevlochten, 18 jara oude krukje van Beppe en … spring er af, vijftienduizentweehonderddrieëndertig keer of zo. Samen met Nynthe, want die snapt de leukheid van het spel.

P1160123 IMG_7532

Zij heeft een bed voor haar babybjorn gekregen en nadat papa die in elkaar heeft gezet, hebben we daar mee gespeeld. Een bed geeft een nieuwe dimensie, want dat geeft aan dat je naast de poppenwagen dat dus ook kunt doen met een pop. Ik bedoel maar.

P1160153

Verder zijn er veel gedichten voorgelezen en is er hard gelachen en moeilijk gekeken van blijdschap en rake emotie. Dat hoort zo bij gedichten. Met een extra compliment voor Zelda. Dat mag, omdat het kan en omdat het moet. Kan niet wachten tot volgend jaar.

Dan is Piebe er ook bij! Gelukkig vieren wij kerst!

We waren ook nog even gaan boodschappen, papa en ik. En op een onbewaakt moment heb ik het wagentje volgeladen met appels. Ik dacht dat we die nodig hadden…. Papa dacht van niet dus nadat hij een foto heeft gemaakt, laadde hij ze uit en ik vond dat NIET LEUK en ging brullen. Totdat papa me op m’n rug op de wagen legde in ik stokstijf omhoog keek… Dat was het. Appels vergeten en de hardnekkige gedachte in mijn hoofd: Hoe kom ik hier af.

IMG_7524

Het is goed afgelopen.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Goed gemutst

P1160002

Het was een grote verrassing vandaag!

Zelda was er vandaag ineens! Maar Siebe niet! Waar is Siebe nou? En papa was er ook! Wat is er aan de hand? Nou papa is de laatste dagen veel weg geweest. Hij moest op reis én heeft krokodil en zebra en kangoeroe gegeten! In Londonm dus voor de rest niks exotisch hoor, maar toch! Die zie je toch alleen in een boek? Of op TV, maar niet op je bord?

Zelda was er omdat papa toch in België was en elk excuus is goed genoeg. In dit geval kwam daar ook nog sinterklaasvieren bij Beppe en Tessa bij. Siebe moet heeeel veel studeren (dat is een echte bolleboos, maar hij is niet boos, dus dat maakt hem automatisch een bolleblij) en daarvan zorgt hij alleen maar slimmer! Nu snap ik het ook. Ik vond al dat hij erg lang verstoppertje speelde….

Dus.

P1160037

Ik was ook super-de-puperblij om Zelda te zien! Ik wilde aan haar haar zitten en knuffelen en….. zij is de enige die me kan laten zitten en lopen. Dat is genetisch zo bepaalt!

Ondertussen ben ik een anderhalve Jay ten opzichte van de vorige keer dat ik Zelda zag. Dat, of mijn kleren zijn verschrikkelijk gekrompen. Ik ben een echte Mega-Jay aan het worden. misschien moet ik sparen voor een cape-je?

Afgelopen week had trouwens nog een HOOGTEpunt. Sinterklaas op de crèche! En de Pieten waren er ook en ik werd ook een Piet, een erePiet met een echte Pietenmuts, die ik vervolgens de hele dag niet meer afgedaan heb, Mijn muts!

foto

Olma was er ook. Wat een ervaring. De eerste keer dat ik bewust Sineterklaas meemaak en ik was helemaal NIET bang.

Thuis heb samen met Olpa belangrijke dingen gedaan in de keuken. Dat moet, gewoon omdat het kan.

Ik was ook reuzebabyblij toen ik ze zag. Als er een aanleiding is om te knuffelen, dan moet die genomen worden. Dat is één van de belangrijke regels van het leven. Knuffelen is energie overdracht, en energie is essentiëel. Wat er ook gebeurt!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Mutsop

P1130726

Het was mijn verjaardag, maar ik weet nog niet wat dat is.
Het enige wat ik kan, is “lang zal ze leven” zingen en HOERAH roepen en de armpjes van Jay in de lucht doen. Maar dat het iets te maken heeft met geboren worden in je persoonlijke jaar ‘nul’ en vervolgens elk jaar vieren dat je in dat bewuste jaar ‘nul’ bebloed en brullend de wereld in werd gelanceerd.

Dat weet ik allemaal niet. Volgend jaar pas, maar ik heb gehoord dat papa en mama m’n half jaar willen vieren op 2 juni… We zullen zien.

Maar er was nog iets raars. Beppe was er en die is er anders nooit op maandag, en toen mama beneden kwam, was het eerste dat me opviel “Mooie schoenen”. Ik vind mooie schoenen belangrijk. Dat is aangeboren denk ik, maar dat is niet alles, Mama ziet er helemaal mooi uit. En papa ook. Die vieren denk ik mijn verjaardag. Beetje over-dressed, maar dat vind ik niet erg.

P1130713

Papapapa brengt ons naar de crèche en zeg ik “Uit?” Uit de auto? Eerst Jay, zegt papa dan en ik zeg ook eerst Jay. Iedereen was er al want wij waren laat en iedereen was blij en riep Dzjez en Jay en ik ben jarig.

Ik vind dat heel fijn aankomen op de crèche en iedereen weer zien. Ik ben een sociale baby en hou van gezelligheid en mensen om me heen. En vandaag is dat extra leuk want we gaan zingen voor Dzjez en hij gaat kleine Danoontjes uitdelen en die zijn lekker!

P1130710

Denk ik. Ik heb het niet geproefd.

Dzjez heeft ook getekend en gekleurd en er zijn foto’s gemaakt en had ik al gezegd dat we gezongen hebben? Nou Dzjez is gewoon blijven zingen. Ook nadat de rest van de kinderen hun jonge stembandjes schor hebben gezongen.

Wat bijzonder is, is dat papa en mama ons samen komen halen. Niet dat ik het erg vind, maar ze zien er ook zo mooi uit! Ik heb het gevoel dat ze mijn verjaardag wel heel erg belangrijk vinden! Fijn is dat en als we thuis komen zijn Olpa en Olma er ook nog! Nou ja, wat een mooie verjaardag is dit toch!

P1130725

P1130734

Ik ga toch nog eens kijken wat ik precies getekend heb….

foto 2

O ja, deze zijn nog van gisteren:

It wie we in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

nepiurk

IMG_7463

Ineens was ik weg.
En dat is raar.
Babies zijn niet weg.
Die zijn er gewoon.
De ene keer nadrukkelijker dandandere.
Maar ze zijn er.
Maar ik was weg. Mama kwam in de kamer en kon me niet vinden en pas na lang zoeken vond ze me stralend onder de tafel. Ik kan namelijk heel goed nepiurk. Dat is een heel moeilijk woord voor achteruitkruipen.

P1130597

Verder was papa er vandaag al weer niet! Hij was wel thuis zei Dzjez, want die heeft hem heel eventjes gezien, maar daarna is hij weer in de auto gestapt. Nou, ik vind dat ik hem ook wel mag zien!

Komt in orde hoor, want…..
Hij haalt SIEBE EN ZELDA YEAH!
Maar dat wist ik pas achteraf hoor, want eerst heb ik heel rustig in bed gelegen met mama. Ik heb zelfs nog een beetje geslapen! Ik bedoel maar, de wonderen zijn de wereld nog niet uit.

P1130577

Nadat ik gezellig en samen met mama ben opgestaan, waren ze er ineens om kwart voor 12! GEZELLIG! Het was zo gezellig dat er geen foto’s gemaakt zijn. Knuffelen met Zelda en knuffelen met Siebe, dat is duidelijk een familieGEN. De knuffelgen.

IMG_7480

Daarna zijn Siebe en papa en later ook Zelda ‘de poort’ gaan maken. Het letterlijke sluitstuk van het hek en de verruiming van mijn legale speelterrein. Nu en in de zomer.

IMG_7466

Ik doe graag grappig. Als ik een doekje zie dan leg ik het op m’n hoofd en zeg ik FOTO:

P1130574

Nadat ik vandaag in bed ging heb ik eerst even hard gehuild, tot op het dramatische en hysterische af. Het is allemaal een groot toneelspel hoor, maar afgelopen woensdag toen Wim er was, lukte het ook en mocht ik tot 2 keer toe beneden zitten. Gister en eergisteren deed ik het ook, maar zonder succes.

Zondagochtend

Ik ben de grote broer en heb Jay voor het eerst zelf eten gegeven. Vindt’ie leuk en ik ook!

IMG_7477 IMG_7473

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.