Als ik naar deze foto kijk, word ik heel gelukkig en moet ik denken aan een boek dat ik ooit gelezen heb. Het gaat over de eigenschappen die we als kind hebben, maar die we in de loop van ons leven vergeten of verliezen, door opvoeding, omgeving, school, de drang om te presteren of te conformeren en zo zijn er nog wel een paar op te noemen. Genoeg om je uit het veld te laten slaan en ‘volwassen’ te worden!

Het zijn er zeven, lees maar mee:

Verwondering: In de ogen van het natuurlijke kind is alles interessant en opwindend. Alles is op voorhand leuk en interessant. Geen vooroordelen of ‘ja maar’s’.
Optimisme: De natuurlijke levensvonk van een kind. Alle ontdekkingsactiviteiten vanuit een optimistische instelling ondernemen. Geen angst, blij zijn.
Naïviteit: De naïviteit van kinderen is één van de redenen waarom wij ze charmant en aantrekkelijk vinden en is de kern van hun onschuld. Kinderen leven in het nu en zijn genotsgericht.
Afhankelijkheid: Kinderen zijn van nature en niet uit vrije wil afhankelijk en vol behoeften en dat is goed. Zo hoort het.
Emoties: Lachen en huilen, lekker hard LACHEN en als het nodig is hard huilen. Niet ophouden, lekker laten gaan.
Veerkracht: Dat is het vermogen na emotionele belasting vanuit de omgeving weer overeind te springen en opnieuw met een positieve en optimistische houding verder te willen gaan.
Vrij spelen: Kinderen beschikken over een natuurlijk gevoel van vrijheid en wanneer ze zich veilig voelen bewegen ze zich met grote spontaniteit. Je kunt dat zien en het is aanstekelijk.
Uniek zijn: Ofschoon een kind nog onvolgroeid is, heeft hij toch een organiek gevoel van heel-zijn, van het IK BEN. Met andere woorden: hij voelt zich van binnen een geïntegreerd geheel. Daar zit de essentie en niet omgekeerd.
Liefde: Kinderen zijn van nature ingesteld op liefde en affectie. Ze staan er voor open als sponzen. Het wordt daarom gemakkelijk het te geven.

Lees het maar eens goed, als je straks kunt lezen en je begrijpt vast wel wat ik bedoel. Anders lees ik het wel voor.

Ik prijs me gelukkig dat ik nog heel veel kind in me heb en ik ga jou helpen het kind in jou te bewaren als je groter wordt. Groter dan ik waarschijnlijk. Ik ga jou helpen het te koesteren, er van te genieten en het sterk en krachtig te maken en het altijd te omarmen.
En mama gaat me er bij helpen.

Wij denken dat het de essentie is van gelukkig zijn,
want dat zijn we. Heel erg gelukkig.
Mama & Papa

Deze slideshow vereist JavaScript.

Gek, ik sta er niet bij stil, maar elke dag is elke keer weer de eerste keer dat we die samen meemaken.

Jasja, Dzjez en ik. Een gewone doordeweekse dag is dan al snel bijzonder maar je staat er minder bij stil dan wanneer het een kerstavond is. De allereerste kerstavond die we samen vieren en kunnen vieren ooit. Wat een fantastisch gevoel van geluk. Dan is er ineens heel weinig voor nodig om een heerlijke avond te hebben. Gewoon bij elkaar zijn.

We hebben wel gekookt. Een rollade van m’n vader, krielaardappeltjes, worteltjes en Cranberry saus. Lekker samen in de keuken met een glas wijn en Dzjez…. aan het slapen…
Trouwens, donderdag was trouwens de allereerste keer dat Dzjez en Jasja er echt uit waren. Na 3 weken moeizaam bewegen en pijn is dat een heel avontuur en het ging goed en ik ben trots op beide!

En Dzjez is ook een hele gemakkelijke. Knuffelen, eten, slapen en dan weer drinken en knuffelen. Dat zit echt in z’n genen gebakken en dat is maar goed ook. Want wij hebben dat ook. Sinds Dzjez geboren is, is het ons niet echt gelukt om vroeg in bed te liggen. Niet omdat we het druk hebben of met Dzjez bezig moeten zijn, nee, de tijd glijdt gewoon gezellig voorbij en dan is het 12 uur of 1 uur en dan gaan we naar boven nog wat voeding even en lekker tegen elkaar aanliggen.

Ik heb het gevoel dat Jasja er wel gelukkig mee is, want volgens mij kun je anders nooit zo op de foto staan zoals hierboven.

Soms is het zwaar een baby en een moeder te zijn.
(dit troffen Siebe en ik aan toen we terugkwamen van het uitlaten van de honden…)