Soms moet ik m’n moeder eens indringend aankijken.
Van baby tot moeder, van mens tot mens. Gewoon even diep in elkaars ogen kijken. Recht in de ziel en dan dat bijzondere licht zien wat je soms ziet in de ogen van mensen. Als je goed kijkt, als je goed kunt en wilt kijken. Die twinkel die je ziet in een verse regendruppel met precies het juiste zonnetje. Dat doen wij zo nu en dan en laten dat diep tot ons doordringen. Dat voelt goed.
Ik heb een lieve mama.
Dat is Fries voor “Naakt en bloot voor de dokter” wat de titel van een boek is van Hylke Speerstra. Hier kun je een kijkje nemen.
Terwijl Zelda ging paardrijden moest ik naar de dokter. De babydokter en die werkt op het consultatiebureau. Mama was mee en haar mama ook en ik noem haar oma. In de kinderwagen, in de regen en dat was leuk. Ik hoorde regen op het dak tikken! Wat een gezellig geluid, daar val ik van in slaap…. en wordt weer wakker…. en weer in slaap. Vermoeiend zeg!
OK, babydokter. Ik moest helemaal bloot en dat is raar hoor, zo in die felle lichten in een vreemde omgeving en hoewel ik zo nu en dan een brok in m’n keel had, ben ik niet gaan huilen. Dat doe ik niet!
Ze hebben alles gemeten, hoofd, reflexen, gewicht, lengte, in m’n mond gekeken, in m’n oogjes, hartslag. Eigenlijk alles.
En een goeie score. Lengte 57 centimeter. Omvang hoofd 38 centimeter. Gewicht 4780 gram. Ik ben goed bezig!
PS: De foto’s zijn gemaakt door Oma met de aaiPhone van mama.
Zelda is gaan paardrijden!
(ik vertel dit verhaal zoals ik het gehoord heb van Papa en Zelda, want ik mocht niet mee, want ik was naar het consultatiebureau, maar daarover in een ander blog meer. Want als ik mee was, dan was ik natuurlijk ook een blokje gaan rijden….)
Door de spoelende regen is ze er met Papa naar toegelopen (of moet ik zeggen gegaloppeerd, want papa had er de sloffen in zei Zelda) en drijfnat kwamen ze aan. Maar dat was snel vergeten toen Zelda Syb zag, een levensgrote pony, een meisjes pony voor de duidelijkheid.
Samen met de paardenmeisjes, die daar de hele dag rondhangen omdat ze helemaal gek van paarden zijn, heeft ze haar gezadeld en getuigd en hup de ring in en paardrijden. Zonder problemen, in Nederland, op een pony en daar ging ze.
Grappig om te horen is dat ze met een perfect Nederlands accent met die meisjes en de lerares aan het praten is! Volgende keer gaat papa het filmen, dan kan ik het ook horen.
Ze hebben rondjes gereden en figuren gedaan en zelfs gegaloppeerd.
Knap hè!, mijn half-zus is niet half, maar heel!
Heel goed.
Oftwel oud & nieuw 2012
OK, ik geef toe, ik ben nog niet zo veel gewend en voor het grootste deel van de tijd slaap ik of drink ik melk bij m’n moeder, maar dit was wel een heel druk en superieur weekend. Voor mij is alles nieuw, dat scheelt als je pas net geboren bent, dus ik kijk m’n ogen uit! Het was al heel gezellig met Siebe en Zelda, maar vandaag, oudjaar, gaan we naar Pake. Die is jarig en wordt 75.
In het huis waar hij woont, heeft papa ook gewoond, dus dat maakt het extra bijzonder. Het is een boerderij! Pake was ook bijzonder blij, dat kun je goed zien op alle foto’s. Hij kijkt soms zo blij dat hij kramp in zijn kaken krijgt. Ik denk ook dat hij daarom soms wat traantjes in z’n ogen heeft. Heb ik ook! Van darmkrampjes.
Er waren veel mensen, Murat (Pake’s Turkse vriend, hij heeft een beetje moeite met het uitspreken van m’n naam ;-)) en Alara en Hanife, Heerko (neef van Pake en z’n vrouw), Onne Achtie en z’n vrouw en nog meer, maar vooral Tessa, Johann, Robyn, Kevin en bovendien Senn en Nynthe. Die heb ik best al vaak gezien en die ga ik zeker vaker zien! Papa is nog gaan sjoelen met Siebe en Pake en Kevin en hij heeft gewonnen! (nee hoor, Siebe heeft gewonnen, maar papa wil dat liever niet toegeven!). Ondertussen heb ik gezien dat iedereen lekker gegeten heeft en gedronken, maar geen melk!
En ik ga van arm naar arm, ik denk wel 13! en daar heb ik geen probleem mee. De ene arm ligt nog lekkerder dan de andere. Ik word een echte armenexpert en kan me altijd wel in de perfecte positie draaien. En zo zie ik ook nog eens wat, want ze lopen vaak zo wat rondjes en zo. Leuk dus. Wat ik ook heel bijzonder vond is het interieur van Pake. Kijk maar eens goed en je ziet hele mooie stoelen en versierselen. Heel gezellig en echt iets voor Pake!
Daarna zijn we naar Beppe gegaan, want die had heel erg veel last van haar rug en kon dus niet naar het feest van Pake. Zielig dus. En daar moet op geknuffeld worden. Ze was heel blij me weer te zien en vond dat ik al weer gegroeid was. Goed om te horen, want daar doe je het voor hè! Papa heeft koffie gezet voor Beppe en op de achtergrond klonk het vuurwerk. Siebe en Zelda waren buiten bij Jurre (de achterbuurjongen van Beppe en vriend van Siebe). Die stak het af.We hebben ook nog een groepsfoto gemaakt met de zelfontspanner. Lekker ontspannend!
En toen naar huis, een beetje drinken…… en daarna naar Isabelle en daar waren allemaal vrienden van Mama. OK, we hebben wel een beetje omgereden, maar papa zei dat we aan het site seeing waren (mama wist waar we naar toe moesten). Ook goed denk ik dan…
Zo’n mooi huis en zo veel lekkere hapjes! Jammer dat ik alleen melk drink, maar mijn tijd komt nog! Siebe en Zelda keken tv en later gingen ze kijken naar dat geweldige vuurwerk! Dat heb ik alleen van achter het raam gezien hoor! Veel te koud en te veel herrie!
(Zelda kreeg iets op haar lip! Ze stond heel ver af, en toch gebeurde het! Wow!! Errug! Ze kwam binnen gerend met een bloedende lip. Gelukkig is Zelda heel stoer en na ijs en een pijnstiller ging het al beter. Was ook wel een beet je grappig, want ze kon niet zo goed praten en noemde me Dzwwwwjezww, haha!).
Ik heb me al die tijd heel goed gedragen vind ik. Niet gehuild en niet te veel gedronken.
Om 3 uur waren we thuis! Lang daggie hoor!
Oh ja, voor iedereen een super 2012!
Ik ga dat zeker doen.
En nog meer armenachtbaan!
Dzjez & Jay 