Net genoeg

P1050757

Bekaf. Dat heb je wel eens aan het eind van de dag en ik had het vandaag. Eerst ging het nog wel even goed, maar dan hoeft er maar iets te gebeuren en dan is het klaar. Dan moet ik naar bed. Het was ook een druk en emotioneel weekend en ik heb nog maar een klein hoofd om al die dingen te verwerken en dat dan ook nog eens woordeloos, want die ken ik nog niet.

Ik heb lekker lang geslapen vanochtend en werd pas wakker om 7 uur. Ik heb melk gehad en een paar stukjes brood, maar de fruitpap smaakte me beter. Lekker fris en smaakvol en een goeie bodem voor de crèche. Ik denk wel at ik er een rustige dag van maak.

Die begint met bedenkelijk kijken naar Daphne en lachen naar die ene jongen die altijd zo naar papa kijkt en vandaag vertrouwen genoeg had om naar hem te lachen. Dat heeft’ie goed gezien. Naar papa lachen is goed!

Dan geeft papa me aan Daphne en ik kijk hem aan maar zwaai niet en lach een beetje. Niet te veel en ook niet te weinig. Net genoeg. Dat is een beetje het thema van de dag: Net genoeg. Soms moet je dagen zo inrichten en dat is en kunst.

Net genoeg spelen, eten, slapen, bezig zijn, kruipen, lopen, staan, omvallen, huilen, lachen, kirren, geluiden maken, wijzen, beebiesj praten, nadenken en bijgevolg, bedenkelijk kijken (nadenkelijk is geen woord en zou in dit verband een goed woord zijn en iedereen weet wat het betekent. Eigenlijk bestaat het woord dan wel, het wordt alleen nog niet gebruikt, behalve door mij dan).

in ieder geval zo’n dag. En dan is mama en dan kruip ik er als een raket naartoe. Mama zien is dan weer zo fijn. En samen naar huis rijden en thuiskomen. Papa moest nog even naar het nieuwe huis. Die gingen er matrassen brengen, waar ik deze ochtend bijna onder bedolven werd in de auto. Plus mijn nieuwe reisbedje met extra dikke matras voor bij Olpa en Olma. Dan staat’ie er al vast, zei’die.

Toen papa thuiskwam had ik gegeten en gedronken. Letterlijk en figuurlijk. Nog een paar restjes energie om te knuffelen, maar bij het minste geringste, deze keer was ik het die een keukenkastje open wilde doen en papa wilde dat niet, en dan is het klaar.

Met een flesje en veel liefde word ik stil en sereen en bijna klaar voor bed. Dat is een mooi moment. Deze keer met papa. Dat, overigens, was een goeie aanleiding om nog een ‘toetje’ van mama te willen. Een goed geplaatste en gearticuleerde huil, krijgt dat voor elkaar. Dubbel genieten.

It wie wer in moaie dei.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s