Waterpret

131106 Zwembad Djzez en Jay- 05

Soms beloof je iets in de ene blog en dan krijgt die belofte plotseling een dubbele betekenis…

Maar eerst wat foto’s van het zwembad van mij, Jay, Mama en Olma, benomen door Olpa. Ik kan er lang en breed over praten of heel kort over zijn: Het was genieten geblazen. Vooral Jay, wiens geheugen nog niet zo goed is, was al lang vergeten dat hij ooit in het zwembad is geweest. Voor hem was het als het ware de eerste keer!

P1130351

Iets anders was ‘NIET GOED’
Ik had namelijk met een stift mezelf, de trap en de muur gekleurd en dat mag dus NIET. Ik weet dat eigenlijk wel, maar dingen niet doen omdat je weet dat het niet mag is in mijn ogen dan weer niet leuk. Ik doe graag dingen die niet mogen. “Livving laaif on die edsj” heet dat….

Papa was de hele dag buiten aan het werk om het terras te leggen. Ik was met Jay binnen om te spelen. En gezellig te doen met mama. Ik mocht ook op de iPad ‘m’n-eigen-ding-doen’. Daar ben ik goed in hoor! Zo nu en dan kwam papa binnen en dan ben ik blij.

P1130356

Ik ook. Als ik zijn gezicht zie moet ik ook heel hard lachen, want dan ben ik blij.

Gisteren had ik wel een beetje moeite met in slaap komen. Ik wilde geen melk en bleef lawaai maken. Uiteindelijk heeft papa me in slaap gewiegd en op listige wijze in bed gelegd. Al wiegend eigenlijk zodat ik het niet in de gaten had. Nou ja, als het werkt werkt het he!

P1130355

De grap was dat ik letterlijk het klokje rond geslapen heb! OK, toen mama kwam was ik al wakker en was aan het spelen en lag rustig te wachten tot iemand me kwam halen. Zo ben ik.

Verder kan ik nog niet zitten of kruipen, maar kan ik kletsen als de beste! Van wie zou ik dat hebben?

Trouwens het zwembad verhaal had dus nog een staartje.
In z’n enthousiasme om een tuinhek te maken en een mooi terras, had papa bijna een zwembad gemaakt. Echt waar! Ik vond het een goed idee. De rest van de goegemeente niet ben ik bang.

foto 1

In ieder geval, om een heel lang verhaal heel kort te maken, de straat stond vol met water en van blijdschap gingen de druppels uit de wolken ook nog mee doen en was het één grote waterpret!

De mannen die de leiding moesten repareren die papa met het inslaan van een paal had veroorzaakt, waren minder blij. Nou ja, eigenlijk viel het wel. Die ene man had telkens een grote lach op z’n gezicht, zeker toen hij koffie kreeg (de rest van de straat had geen water…).

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Zwijgzaam

P1130337

Ik wil toch even terugkomen op donderdag in de creche.
Dat was een dag waar ik niet veel heb gezegd.
Reden?

Manja was er eerst wel en toen niet en Jay zat in een andere zaal. Twee hele goeie redenen om zwijgzaam te zijn en dat valt op! Als ik stil ben is het net alsof er heel veel lawaai is. Oorverdovende stilte als het ware.

Het werkt zoals met een klok. Als’ie nieuw is hoor je hem tikken. Dat kan zelfs zo erg zijn dat het storend is of er niet van kunt slapen. Na verloop van tijd ben je zo gewend aan het geluid dat je het niet mer hoort. Totdat het tikken stopt en je hoort dat de klok niet meer tikt.

Donderdag was sowieso een rare dag, want toen we opstonden was papa er niet. Die was weg en zat in Zwitserland of zo. Gelukkig zijn we met z’n drieën tegelijk opgestaan en kon ik met Jay spelen.

Jay lacht om mijn grappen en dat is een goeie reden om grappig te zijn. Jay wordt telkens leuker en met leuker bedoel ik ‘interactieve’ en daarmee bedoel ik eigenlijk simpelweg dat hij meer reageert. Alles wordt leuker als het reageert, neem bijvoorbeeld een muur die terugpraat…

Leuk he!

Ik moet nog even zeggen dat we woensdag zijn gaan zwemmen (foto’s volgen). Met Olpa en Olma! Wij in de bakfiets met mama er naar toe en zij waren er al. Ik ben in m’n hele bloterik in het water gegaan samen met Olma en heb me rot geamuseerd.

P1130345

Mama was met Dzjez en die was al weer vergeten hoe leuk hij het vond. Gelukkig duurde dat maar even, toen was hij er weer helemaal aan gewend en liet zich helemaal GAAN. Spetter, spatter, spater!

Vrijdag was papa er weer! Ineens, ik werd wakker, maak lawaai, deed m’n ogen open en daar stond papa! Dat is leuk! Daar wordt een baby heel vrolijk van.

Dzjez is samen met mama weer in slaap gevallen, dus papa geeft me een flesje wat ik dan weer gulzig opdrink! Ik ben Jay 2.0 en groei me suf en drink langzamerhand meer en meer flesje. Mama vindt dat soms een beetje verdrietig omdat ze nu een beetje afscheid moet nemen van borstvoeding en gezelligheid met mij, maar ik zeg:

“Lieve mama je mag me altijd knuffelen nu en als ik heel oud ben en altijd zullen we even denken aan vroeger om vandaag te kunnen vieren”

P1130342

Zo gaan die dingen. Zonder herinnering is er geen heden, zonder heden is er geen morgen. Met andere woorden: Het verleden is vandaag de grote springplank voor morgen. Hoe HARD wil jij springen?

Hey Jay, dat zijn mijn teksten!

P1130335

Ik zie dat ik je goed opgevoed heb en dat is belangrijk. Want wij moeten nog grote avonturen beleven. Als mens en als ridders. We wonden niet voor niets bij de vesting. Dat komt met grote verantwoordelijkheid.

P1130328

Trouwens, Olpa en Olma waren er vandaag ook weer. Gezelligheid troef dus!

It wie we in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Nieuw rythme

 

P1130323 P1130320

Gisteren was de eerste dag dat papa ook vroeg moet werken en dat mama ons daarom naar de creche bracht met de auto. Papa heeft ons wel geholpen, maar daarna beperkte zijn rol zich tot zwaaien totdat we de hoek om waren.

Wij hadden geluk en zaten droog in de auto. Papa had pech, want die moest op de fiets naar de trein…. In een regenpak, onherkenbaar, maar droog. En daar gaat het om.

Wij hebben een goeie dag op de creche….

Nou ik wel, maar Dzjez is een heel klein beetje weerbarstig, recalcitrant, dwars, opstandig en gezellig en dat allemaal verpakt in één kind. Zeer dynamisch. Soms herken ik hem niet, maar meestal wel,

Ik hou me vooral bezig met gezellig zijn en lachen en spelen. Ik ben erg gefocust op het speelgoed in m’n hand en de kinderen om me heen en tussendoor eet ik me suf.

Ik groei me ook suf en papa denkt dat ik 2 meter 12 word of zo.

Deze ochtend was er duidelijk sprake van een nieuwe rythme. Mama vroeg op, ik vroeg drinken, Dzjez nog vroeger op, papa vroeg op, en spitsuur beneden. ik blijf dan zen en kijk rustig om me heen. Dzjez is nog steeds Dzjez en is weer grote aanhanger van het woord NEEJ.

Ja, mee eens. En ik probeer wel JAH te zeggen en het woord vormt zich ook wel in mijn hoofd, maar zodra ik het uit wil spreken gebeurt er een mirakel. Op weg naar m’n stembanden en lippen verandert het woord simpelweg, maar onomkeerbaar in NEEJ.

Tsja, wat doe je er aan? Part of growing up.

Mama vertrekt vandaag eerst met de auto ik zwaai in verwarring en papa brengt ons in zijn auto. Helemaal in de war, maar luid zingend komen we aan. We hebben een mooie dag gehad en mama kwam ons weer halen, Geen pijl op te trekken!

Na een uitgebreide maaaaaaltijd (vor mij is dat gewoon slikken hoor, want ik heb nog geen kiezen om te malen)m leest papa ons voor.

Persoonlijk ben ik meer geïnteresseerd in graaien en vastpakken, terwijl Dzjez het verhaal wil horen en nieuwe boekjes halen. Mooi duo, perfect synchroon.

P1130326

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Bezoek

P1130240 P1130294 P1130277 P1130275

Niet alleen waren Siebe en Zelda er, er kwam ook een vrachtwagen op bezoek. Met zand en tegels en ik stond voor het raam te kijken! Mooi, mooi!

P1130246

Papa heeft z’n oude kloffie aangetrokken en is gaan klussen. Straks kunnen ze daar mooi zitten en spelen en niet de straat op…. Want er komt een hek omheen. Beter, denk ik.

Beppe kwam ook op bezoek want die had de kans om 4 kleinkinderen in één keer te zien en die kans laat je niet liggen. Siebe, Zelda, Dzjez en Jay, klinkt als een liedje!

Ik vind het niet erg kom de laatste in de rij te zijn. Ik maak het rijtje namelijk compleet. Dat is een eervolle positie. En zo veel gezelligheid!

Nee, het zijn drukke dagen en Zelda is heel erg bezig geweest om me te laten zitten… Dat is helaas niet gelukt. 7 seconden dat is ongeveer het maximum. Maar een begin is een begin, zonder dat kom je nergens.

Er kwam ook nog bezoek uit België! Jan en Bea en Ella en Mathilde en Marie. Jan en Bea zijn vrienden van papa van vroeger. Ze hadden mij en Dzjez nog nooit in het echt gezien, dus dat was veel knuffelen.

Het leuke is dat het ook vriendjes zijn van Siebe en Zelda. Erg leuk dus om ze dan hier te zien!

Voordat ze kwamen hebben we nog HARD gedanst. Ik kijk goed en kopieer dan de bewegingen. Dansen is fun en mama, papa en Zelda dansen lustig mee. Zelda kan goed dansen zeg! Daar ga ik nog veel van leren!

OK, ik hou het kort, want ik stop hier.
Het waren drukke indrukwekkende dagen.
Voor mij en voor Jay. Dan gebeurt er veel in ons hoofd.
Drukke dagen, drukke droomnachten.

P1130303

It wie wer in moaie dei.

> Oh ja, ik ben GEK op appeltaart met slagroom!

Deze diashow vereist JavaScript.

Van horen zeggen

IMG_7301 IMG_7300

Ik ben naar de grote bibliotheek geweest met papa en Siebe.

Dat is een paradijs van Muizen, Nijntjes, Kikkers, Beren, en verhalen, te veel om hier te herhalen en ik, ik zit er middenin in m’n buggy. Mijn ogen weten niet waar ze moeten kijken, zoveel, dus ik blijf rustig zitten. Ik heb ook een koekje en dat is ook belangrijk.

We waren best stoer. Op de bakfiets en fiets naar Bussum. Niet alleen naar de bieb, ook naar Halfords, de Hema en Albert Heijn. Ik in de winkelwagen en de buggy leeg, geduwd door Siebe.

De winkelwagen is dan een soort Paus-mobiel en ik zwaai om me heen.

Daarna naar huis en de boekjes lezen die we hebben geleend van de Bieb. Wat een mooi verhaal is dat zeg! Zo veel boeken lenen en lezen als je wilt! En als ze uit zijn kun je ze nog eens lezen of omruilen voor nieuwe. Wat wil een mens nog meer!

Ik vind het ook zo gezellig! Met Zelda en mama thuisblijven en keuvelen en kletsen. Ik kan nog niet echt lezen, maar heb wel m’n knisperboekjes. En dzjez die me voorleest, want zo is hij wel.

Hij legt me ook uit wie Toto is en Sassa en Koning Koos. Dan weet ik dat voor straks als ik ook ga kijken.

Ondertussen eet ik echt heel veel. Het kan me letterlijk niet snel genoeg gaan. Honger is honger en dan MOET er iets gebeuren en melk is dan niet meer genoeg. M’n mond (en buik) krijgt een breder smakenpallet en dus moeten er nieuwe smaken in.

Donderdag gaan wij naar de creche en Siebe, Papa en Zelda naar Nemo. Met de trein, maar eerst brengt papa ons op de bakfiets en is mama onder uitbundig uitgezwaai vertrokken naar haar werk.

Wij waren er dus niet bij, maar hebben via foto’s een goed verslag gekregen van de dag. Ik denk dat papa er niet voor de laatste keer is en dat hij er met mij en Jay ook nog wel een paar keer naar toe moet. Gelukkig vinden hij en mama dit soort dingen super leuk!

IMG_7304 IMG_7313 IMG_7315

Ondertussen bijt ik van me af in de creche als iemand iets van me af pakt. Gek he. Kinderen die dingen af pakken, maar dat hoort bij de ontwikkeling, net zoals het bij de ontwikkeling hoort dat je van je af bijt. Of slaat in mijn geval. OK, dat is niet superlief, maar het is eerder een vermanend tikje dan iets anders hoor! Leerzaam dus.

Ik voel me niet jofel-de-pofel en heb wat koorts en zo. Ik denk dat ik tandjes krijg en daardoor wat van slag. Ik heb rode koontjes en slaap niet goed. Gelukkig is iedereen heel lief en wordt er veel geknuffeld, maar ondanks dat ben ik heel blij als mama er ineens is om ons op te halen.

Thuis ziek zijn is betereder dan ziek zijn op de creche. Thuis wijn Siebe en Zelda ook, die waren net terug van Nemo. Samen thuis dis, beter plannen kan niet.

Honger had ik wel en dat is een goed teken. Een heel vol bakje heb ik opgegeten, na wat melk en moederliefde. Dat is uiteindelijk het beste medicijn. En de lieve lachen van Siebe en Zelda.

Ik had de spinnenkop en de bozerik van me afgeschud en heb vredig gegeten en yoghurt over me heen in me gedaan. 2 keer, ik had een yoghurtaanval. Yoghurt is lekker na spaghetti!

Als ik dan in m’n ooghoek het flesje gewaar word, is het voor mij duidelijk. Lekekr naar bed! Uitgebreid iedereen dag zeggen, de LEGO nog even opruimen ( jaja ik ben een voorbeeld peuter) en dan naar bed. Heerlijk.

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.