Dwarsligger & Gangmaker

P1070302

Vandaag was het zo ver dus. Naar de crèche voor Ridders in Naarden Vesting.

Ik bedoel maar, alleen die zin al is spectaculair en mama was er best zenuwachtig voor. Ik ben zelfs in bad geweest voordat ik vertrok met papa en hij had een beetje gel in m’n haar gedaan. De krullen sprongen uit m’n kop als het ware.

Ik had de hele nacht geslapen en was goed uitgerust voor deze grote uitdaging. Jaja, dan ben je veertieneneenhalve maand en dan moet je al naar de ridderschool. Geen page, maar een echte ridder. Ik heb er van schrik al m’n brood voor opgegeten.

En er werd nog roet in het eten gegooid ook. Door de KPN, want die kwam internet en televisie aansluiten! Tussen 8 en 1 en wij moesten om 10 uur in de crèche zijn. Maar daarover later meer.

Papa ging weg en nam afscheid van me. Afscheid van de Dzjez zoals hij nu is, want de Dzjez in het weerzien zal Ridder Dzjez zijn. Na vandaag is alles anders, en dat is maar goed ook! Ik hou niet van hetzelfde. Dat is saai en stilstaand water…

Het was een innig afscheid en we hebben naar elkaars knopen en neuzen gewezen en uitbundig dagdag gezegd. En weg was hij, stoïcijns liep hij voor het raam, terwijl wij compleet klaar stonden om te zwaaien… Gelukkig kwam hij terug, want hij was z’n koffie vergeten. De waarheid of een slimme smoes…. We zullen het nooit weten.

Enfin wij waren bijna op de crèche of daar ging de telefoon. 3 minuten voor 10. Het was papa om te zeggen dat de KPN er was. Kan Precies Niet, dacht mama en papa voelde dat goed aan en zei: Ik ga wel.

Uiteindelijk kwamen papa en mama elkaar tegen in de Vesting. Papa op weg naar z’n werk en mama op weg naar huis.

Wat was er gebeurt?

Ik kwam de crèche binnen. Zag Duplo en was weg. Mama stond moederziel alleen (ja, daar komt die uitdrukking vandaan!) naar le te kijken. Toen deed de leidster de deur open. Open deuren hebben een magische aantrekkingskracht op me, dus ik ging er door. Kindjes!

P1070311

De conclusie was snel getrokken. Ik was gewend in 0,76591 seconden en klaar voor de ridderopleiding. Mama dacht, ik ga deze tijd voor mezelf gebruiken en ging naar huis en op de hoek van de markt in in de Vesting, al bellend met papa kwamen ze elkaar tegen. De plek waar ze hun auto hadden geparkeerd om in te schrijven bij het gemeentehuis. Ik bedoel maar.

Voor mij was het ook een belangrijke dag. Ik de broer van Dzjez. Vandaag gaan ze kijken hoe ik er bij lig.

Wat ik de laatste tijd goed verborgen heb weten te houden kwam vandaag aan het licht. Pas in tweede instantie, want ik had de nieuwe verloskundige ook om de tuin geleid. Ze had gevoeld en een dacht dat ze m’n billen stevig vast had…

De echo bracht de waarheid aan het licht, ik ben een dwarsligger. Een contrair, een tegenvoeter, een recalcitrant, een draaikonter. Ik lig in een stuitligging. D’r is niks aan de hand, alleen moeten we een beetje opletten als ik geboren wordt, maar de basis is gelegd voor m’n karakter.

Tsja, ik heb natuurlijk een mooi voorbeeld aan Dzjez en moet ergens een statement maken. Een binnenbuiks statement. Sorry mam, maar maak je geen zorgen. Ik zit goed in je gezonde buik vol met vruchtwater. Deze week gaan we naar de gynaecoloog en die gaat helpen. Alles kan, wie weet draai ik nog. We zien wel.

Hey broer! Ik was er bij. Ik denk dat de verloskundige een beetje schrok, want ze dacht dat je hoofd je kont was, en dan is het schrikken wanneer het andersom is. Hoe dan ook, ik heb er wel plezier gehad. Dat is ook belangrijk, want je weet het, je wordt vrolijk omdat je lacht, niet omgekeerd….

Thuisgekomen heb ik heeel veeel gegeten. Een half potje, anderhalf yoghurt en een flesje. Daarna nog wat gezellig gespeeld en al lachend en grappen makend met papa naar bed. Ja, het bed is dan een prachtige plek na een mooie dag op de crèche.

P1070319

Ik voel me er goed, heb al een vriend gemaakt en ga morgen terug? Deze keer tot 3 uur en dan mag ik blijven slapen. Goed beezug!

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

T-1

P1070160

Dat staat voor T minus One oftewel de eennalaatste dag.
Een dubbelzinnige uitdrukking want het is iets wat je op verschillende manier kunt bekijken.

T mines One is voor de lancering van een raket het moment waarop de motoren aangezet worden en op T is Zero gaat’ie de lucht in naar de sterren.

Een andere manier van kijken naar T minus One is die van een explosie. Als ze een gebouw opblazen omdat het oud is tellen ze ook af. Ook daarvoor geldt dat T is Zero een grote knal gaat geven.

In mijn geval is dat niet zo. Het zal geen knal zijn, wel een zacht afscheid met misschien wat zachte zakdoekjes links en rechts. Hoe je het ook went of keert, ik heb er een MOOIE tijd gehad vanaf een paar weken na m’n geboorte. Dat vergeet je nooit!

Ik salueer mijn vrienden en vriendinnen bij Ieniemienie. Benthe, Liam, de rest en de begeleiders en bedank ze voor al die mooie dagen.

Maar er komt ook een T plus One. Dat is volgende week maandag al, want dan ga ik een proef-half-dagje doen bij de crèche in de Vesting. De stoerste crèche van Nederland, want daar hebben ook baby-ridders in spé op gezeten! En nu ik.

En straks ik ook! De broer. Ik ben ook aan het aftellen hoor! En mama ook. Ze hebben het wel eens over de laatste loodjes, nou die ben ik. Die loodjes. Nog een week of 5. Gelukkig kan mama de komende weken rustiger aan doen.

Op die manier zak ik langzaam af naar de poort naar de buitenbuikse wereld. Ben benieuwd hoe die er uit ziet. Die wereld. Veel over gehoord, maar geen spat gezien!

Voorlopig ben ik nog wel even bezig in mijn binnenbuikse wereld. Op m’n gemak. Mijn tijd komt vanzelf.

Toen mama me kwam halen zaten Iara en Farouche in de auto! Die gingen mee naar Naarden. En toen we daar aankwamen brandde er een buitenlamp! Die had papa geïnstalleerd als welkom!

P1070160

En binnen waren Siebe en Zelda er om ons te verwelkomen. Gezellig! Lekker heen en weer lopen en kletsen over knopen en Hai Hai roepen in de telefoon en gek doen en donderjagen. Dan ben ik ineens minder moe.

P1070143

Siebe is samen met Mama macaroni aan het koken en ik lanterfanter er dan tussendoor. Zo nu en dan kijk ik door het raam van het schuurtje.

OK uiteindelijk krak ik en wil ik naar bed. Met papa. Ik zwaai dan al Dag Dag roepend en doe zelf bijna de deur open. Ja, het is tijd.

Morgen een dagje thuis met Mama, Siebe en Zelda. Gezellig!

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.