positief

Doe maar gek dan doe je al gewoon genoeg

Dzjez Dzjez gedachten , , , ,

P1060371

Het is simpel: als je je kop niet boven het maaiveld uitsteekt, ziet niemand je.
Dat is handig als je niet op wilt vallen, maar als iedereen dat doet, blijft alles altijd hetzelfde.
Dat is een keuze natuurlijk.

Aan de andere kant, als je een verschil wilt maken moet je misschien het andere kiezen. Anders zijn, kop boven het maaiveld uitsteken. Ik ben er niet zo mee bezig, maar ik heb wel het gevoel dat ik anders ben. Ik kan al kaarsrecht, doodstil in de box staan en ergens naar kijken.

Ik kan ook al rondjes draaien op één voet en snel weer doorlopen. Ik ben een vrolijkerd en lach altijd. Dat zeggen ze ook op de crèche. Alleen dat al, vrolijk zijn en lachen en grappen maken maakt je anders.

Nu is het OK, maar als je later groter bent is anders zijn een beetje moeilijker. ‘Mensen’ willen graag hetzelfde, dat is gemakkelijker om in een hokje te plaatsen en geeft zekerheid. Daar zijn hokjes voor. Nou, ik wil niet in een hokje. Gelukkig heb ik papa en mama. Die passen ook niet in een hokje. Die passen bij elkaar. En bij mij. En bij mijn broer, die er al is maar ook nog niet.

Dat was het.

P1060360

Bijna… ik moet nog even zeggen dat ik ENORM veel gegeten heb. Een half potje kip met rijst, yoghurt, een boterham, een koekje, bami, kroepoek en een kwart sinaasappel en 240 ML melk. Doe maar gek!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Kruldag

Dzjez Dzjez gedachten

 

Het leven is als een krul, soms gaat het de ene kant op en soms de andere en het verschil tussen het ene en het andere levert de energie op. Krullen zijn energie en dat is mooi. Dat wil niet zeggen dat mensen zonder krullen dat niet hebben hoor! Het is een metafoor. Een krul is dus een manier om aan te geven dat dynamiek positief is en dat het soms belangrijk is die uitersten op te zoeken en soms maak je ze gewoon mee. Op vakantie…. en weer thuis.

Soms is dat negatief, maar dat mag je nooit de bovenhand laten voeren. Dat is niet verstandig en onnodig bovendien, dat is wat ik vind. Want als er iets is wat je dwars zit dan moet je dat zeggen en als je nog niet kunt praten zoals ik, dan mag je dat best wel even laten merken, maar dan is het over en ga je weer positief verder. En dat was gisteren. Mijn off-day en vandaag was dat voorbij en dat vonden ze op de crèche fijn.

Ik heb weer veel gedronken en mama moest vanavond bijkolven om mijn dorst bij te benen! En ik eet dan ook nog best wel veel er bij, zoals brood, appel, worteltjes, salami… jaja, dat vind ik ook lekker. ik heb een exotische smaak en m’n smaakpapillen willen graag op ontdekkingsreis. Ik ga mama eens vragen of ze wat kan experimenteren binnen de babygrenzen.

Wat ik ook over krullen moet zeggen trouwens is dat ik er telkens meer krijg. Het begint zelfs al aan de onderkant. ik ben erg benieuwd hoe ver dat doorgaat en of het blijft. Maar goed dat ik geen kussen heb nog, want m’n haar zou er in vast gaan zitten 😉

Zoals bij Siebe, die heeft ook zo veel krullen en bij Zelda zag ik er laats ook een paar. Die zijn bij Beppe vandaag, dus zeg ik nog even een dikke

DOEI

Morgen een thuisdagje met mama. Heb ik zin in.

It wie wer in moaie dei

Deze slideshow vereist JavaScript.

Hyperactiviteit wanneer je het niet wilt

Dzjez Dzjez gedachten ,

Dus, gisteren heb ik een stoer verhaal geschreven over brood en broccoli en koek, maar ik was vergeten dat ik ook een lange vinger, een banaan en sap heb gehad plus alle melk.

Dat is op zich niet erg, behalve als je dat niet gewend bent.
Ik ben dat niet gewend. ik ben een moedermelkbaby en dat is een uitgebalanceerd dieet. Precies goed en daarom zie ik er zo goed uit en ben ik zo gezond (dat is zelfbewust en niet arrogant). En dat is goed en dat is positief en dat is in balans. Wat we met z’n allen een beetje onderschat hebben is de impact van al die suikers op me. Op zich was er niks aan de hand, maar zodra ik in bed ging, voelde ik me een beetje raar. Als een vastgelijmd Duracelkonijn met een vers batterijtje oftewel, veel te veel te veel energie dan goed voor me is. Slapen was geen optie.

Het duurde een tijdje voor papa en mama dat door hadden. Ze waren natuurlijk al een paar keer boven geweest, omdat ik daar op een nadrukkelijke wijze om vroeg. Wiegen, knuffelen, zingen, zachte woordjes, meer melk…. het mocht allemaal niet baten, ik was hyperactief! Onmogelijk dat ik kon slapen, niet in de verste verte.

Uiteindelijk had mama het door en heeft ze me mee naar beneden genomen, alwaar ik op een zeer energieke manier bij papa gezeten heb. En bij mama. En ik was heel druk en heel gezellig. Ik heb tot kwart voor 12 beneden gezeten. Gelukkig was het Jubileum van de Queen op de achtergrond met mooie muziek en tegen het eind was alle energie die ik in me had op en kon ik eindelijk rustig gaan slapen. Dat heb ik dan ook braaf gedaan. Heerlijk! En een goeie nacht. Papa moest me vanochtend wakker maken wat ik met een lach deed.

Op de creche was het ook leuk. Papa heeft wel lang gepraat (en dat doet hij altijd) en deze keer heeft hij uitgelegd dat ik het best brood, fruit, melk en water mag. Hij had zich vergist in de koekjes, dus dat gaan ze niet meer geven voorlopig, totdat ik er aan gewend ben. No more hyperactivity.

Het voordeel (of nadeel, hangt er van af hoe je het bekijkt) is dat ik om half 8 echt wel heel erg moe was en ik op mama in slaap gevallen ben. Als ik de foto zo zie zou ik zeggen: Sereen.

En zo voel ik me ook. Ben benieuwd wat morgen brengt

Oant moarn!