Smilepaal

Er zijn van die momenten die je niet ongemerkt voorbij kunt laten gaan. Al was het alleen maar om er later als ik groot ben, het nog eens terug kan lezen.

Natuurlijk hebben we al heel wat mijlpalen achter de rug, zeker nu we terug zijn in Nederland en papa nog in Jakarta is. We moeten veel dingen oplossen en opnieuw ontdekken en op hetzelfde moment voelt het aan als kamperen.

We hebben het goed naar ons zin hoor, in het huis van geleende en gevonden spullen en eigenlijk heeft dat een charme die je normaal gesproken niet ervaart of kunt maken. Gewoon omdat je vaak bij veel dingen te veel nadenkt. Dan krijg je een bedachte oplossing en het ding met bedacht is dat het vaak gebaseerd is op wat je al weet of verwacht. Leven in de omgekeerde manier is veel interessanter.

Zo zie je maar weer, het woord serendipiteit is niet voor niks uitgevonden werd in 1754 (en later gebruikt werd om de uitvinding van penicilline, gegalvaniseerd rubber, post-it en magnetron te omschrijven): Vinden wat je niet zoekt…

Wat Jay ook bedoelt, is dat we lekker onze geen gewoontes weer oppikken. Hangen in stoelen en lekker bij elkaar slapen op de zolder. Dat blijven we ook doen, want dat voelt goed. Lekker op één kamer, dan ben je nooit alleen en sta ik heel zachtjes op, want Jay slaapt altijd langer dan ik.

Superleuk is het natuurlijk om al mijn familie weer te zien en dat was voorlopig zelfs zonder Senn en Nynthe, want dat is mijn grootste verlangen. Dus toen die afgelopen weekend terugkwamen van vakantie, was het SUPERLEUK om ze weer te zien.

Voor mij is het helemaal feest, want ik houd van verkleden en Senn ook, plus hij heeft een App op zijn telefoon om het allemaal nog echterder te maken. Hoe superheld kun je je voelen. En niet alleen de Hulk, ook nog eens een keer Batman. Niet mijn allerfavorietst, maar het komt aardig in de buurt (mijn superdepuper is Flash en Captain America).

Lauren en Philine waren er ook, dus dan ineens ben je gezellig met veel en kun je lekker spelen. Ik denk dat je ons ook allemaal op een rij kunt zetten en een op (of neer-) gaande lij kunt maken, of gezellig de leeftijden tellen….

Ik vind de overgang helemaal niet erg en zie dan ook geen reden om een lange broek aan te trekken. Kou hebben is een ‘mindset’, ik hoef me er niet eens over heen te zetten, ik merk het gewoon niet.

Ik wel. Ik heb het koud. Ik wil een lange broek aan, maar mijn benen zijn daar helemaal niet aan gewend. En als ik naar me zelf kijk, herken ik me zelfs een beetje niet. Zo heb ik me meer dan twee jaar lang niet gezien! Mijn benen zijn ook nog eens langer gegroeid, dus maar goed dat papa nieuwe lange broeken op marktplaats heeft gekocht.

OK, terug bij de mijlpaal, ik ben vandaag voor het eerst alleen naar de winkel gegaan. Beetje gespannen, dat wel, maar mama liep op afstand mee en keek toe. Aardappelen stond op het lijstje en ik had mijn portemonnaie en goede moed bij me.

Het resultaat is simpel: I did it!
En papa (via de App) en mama waren heel trots op me! En ik op mezelf. Zo de volgende keer misschien nog met het wakende mama-oog, maar snel, weet ik zeker, kan ik het ook alleen….. en dan breekt de tijd na een tijdje aan dat ik er geen zin meer in heb, maar voorlopig wel, want we hebben een nieuwe fiets voor me gekocht, mét een extra reserveband, voor als ik een keer in een ongelooflijke race, lek rijd.


En er zit een bel op!

It wie wer un moaie tiid.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Sterrenslag

IMG_2248

Ik las vandaag een mooie zin “Sterren zijn een soort droom, je weet dat je ze niet kunt pakken, maar ze geven richting en een goed gevoel”. Dat is genoeg zou ik zeggen. Bovendien zijn er genoeg sterren voor iedereen, dus hoeft niemand te dringen of verdrietig te zijn.

IMG_2250

Over sterren gesproken, wij hebben die gewoon in onze hand (hoewel ik dat wel een beetje eng vind soms. Zomaar vuur en zo dicht bij! Dat is niet niks). Ik schrik me zo nu en dan een sprong naar de sterren als iemand een rotje aansteekt. Ik snap niet wat mensen n daar aan vinden. Zulke harde knallen. Daar kun je toch niks mee?

Nee, daar kun je niks mee, maar het dee er achter is dan wel weer leuk. Het is bedacht door de Chinezen, die met vuurwerk de boze geesten van het oude jaar weg jagen. Dan kun je met de goede geesten het nieuwe jaar beginnen. Maar dan moet je het wel bewust doen, anders werkt het niet. Dan heb je gewoon veel herrie en de volgende ochtend een boze geest op de stoep (of buurman).

Vanavond in het donker, gaan we het nog een keer doen.

Gisteren zijn we trouwens naar Monkey Town geweest en hadden onze eigen Aap mee! (Papa was er ;-)) en het was er razend druk. Het hele parkeerterrein stond vol met verlaten auto’s die allemaal kinderen hadden afgeleverd. Je moest zelfs wachten bij de glijbaan!

IMG_2247

Ik heb zeer Zen in de ballenbak gezeten. Dat doet me altijd goed. De ballenbak en zo nu en dan een glijbaan, dar wordt een mens rustig van. En moe, want na 2 uur Monkey Town kun je me wegdragen.

Wat ik dan niet meer doe is een middagdutje. Ik ga wel naar naar bed, maar klets me er vervolgens letterlijk weer uit. Na een kwartier of zo, beseffen mama en papa dat hetgeen zin meer heeft. Dan mag ik terug naar beneden en ben ik blij.

Papa heeft een NAS geïnstalleerd en…. daar staan de Minions op! Dat moet getest worden, dus wij zijn proefkonijnen. Minions zijn heel cool en dat vind Zelda ook. Die heeft er een sleutelhanger van en zo.

Vandaag is dus de laatste dag van het jaar en maken mensen meer herrie dan goed voor ze is. So be it. Het grappige is dan weer wel dat iedereen zich goed voelt als het nieuwe jaar begint. Alsof het oude jaar van je afgeschud kan worden, waarna alles beter wordt.

Ik doe dat elke dag (of probeer dat in ieder geval). Ik begin goed en dan wordt ik door de dag heen wat grommeriger. Dan vind ik dat ik niet genoeg te doen heb (liefst iPad kijken of puzzels maken) en dan wordt ik onrustig, heb een kort kontje en wordt snel boos, zeg “nee” als het “ja” moet zijn en ben het meestal oneens met de gang van zaken. Het schijnt dat dat een fase is die kinderen van mijn leeftijd hebben en ik ben Dzjez, dus is het wat heftiger dan bij anderen.

Anyway, ik creëer mijn eigen space. Ik heb genoeg aan een wasmand en een stapel boekjes. Grappig genoeg iets waar Dzjez dan weer niet aan denkt, maar zodra hij het ziet in mijn mand wil, of ook een mand voor zichzelf.

Mijn gebrek aan verstaanbare woorden compenseer ik met creativiteit. Ook een vorm van communicatie.

Enfin, ik ben benieuwd of ik vannacht wakker wordt van het geknal. In ieder geval heb ik genoeg slaap opgespaard om de oogjes stijf dicht te kunnen doen.

Dan nog even over 2016.
Ik ga naar school vanaf 4 januari, dus ben officieel niet meer klein. Ik weet zeker dat ik veel avonturen ga beleven. Van Jay weet ik dat ook zeker, want dat wordt een spraakwaterval. De vraag is alleen:

“Wat ga jij doen in 2016?”

It wie wer in moaie dei en een hiel mooi jier.
(mei de daar op yn kier foar it neie jier)

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Kapstokje

P1090393

Ik had een op en af dagje.

Waarschijnlijk omdat ik geestelijk groei en eigenlijk te veel denk voor de leeftijd en grootte van m’n lichaam. Dan loopt het ergens spaak. Ik denk dat ik alles kan, mag en moet, maar de realiteit is anders. Niet alleen hoor ik vaak het woordje ‘nee’ ik reproduceer het ook. ‘Nee’, zeg ik dan en ‘Ja’ doe ik. Ben ik goed in.

En we kunnen er niet onderuit vandaag was het….:

P1090407

Inderdaad en wij hadden gebak gekocht. 2 eigenlijk, maar ze waren zo groot dat we er eerst gisteren ook al één gedeeld hebben. Calorie-management en smaakverdeling noemen ze dat, maar LEKKER. Slagroom: lekker; Aardbei: lekker; Cake: lekker, alles lekker dus.

We hebben niet alleen gebak gegeten, we zijn ook naar de Vesting geweest en hebben daar een Serendipiteitsmomentje meegemaakt en gevonden wat we niet zochten, maar wat we wel errug mooi vinden.

foto 1

Een antieke kapstok met echte authentieke haakjes. 6, voor ieder één.

Mama heeft hem schoongemaakt, gepoetst en ingesmeerd en hij ziet er uit als oud. Nieuw oud wel te verstaan en past als een strakke handschoen om een hand bij ons huis! Het huis, blij, wij blij, de jassen blij en de jassen van de visite blij. We hebben niet alleen een kapstok, maar ook veel blijheid gevonden.

Over blijheid gesproken, Zelda heeft me deze morgen voor gelezen uit Nijntje.
??? zullen jullie nu denken ???
iPad!

Daar staat Nijntje op en Zelda heeft dat heel mooi ingesproken en toen Facetimede ze ook nog. Kort om even dag te zeggen. Ze heeft zelf ook een verhaal geschreven. Klik HIER om het te kunnen lezen. Het heet “De leukste verjaardag ooit“.

Ik heb dan weer met mama Joetjoep filmpjes van mezelf bekeken. Niet dat ik megalomaan maar het is wel leuk om mezelf te zien als baby!

Dat ben ik nu niet meer! Jay wel.

P1090412En daarom ben jij de grote broer, de pad-effener, de ontdekker, de beschermer, de weter, de alles wat ik nog moet worden en daarom zijn we samen de broertjes HOFF. Super TOFF daar kun je niet omheen.

Ik ben ook mee naar de Vesting geweest en heb me weer voorbeeldig gedragen. Ik wilde m’n ogen wel open houden, maar dat fijne gehobbel van de kinderwagen is hypnotiserend. Dan val ik in slaap.

P1090409

Thuis was ik weer wakker en kijk naar alles wat beweegt en luister ik naar de mooie geluiden van de muziek en zie Dzjez dansen. In m’n hoofd dans ik mee.

Nee ik kan al veel, te veel vinden sommigen van onze woongemeenschap, zoals op de tafel klimmen en de zakdoekjes uit de doos op de leuning van de bank trekken en op een grote hoop doen. Maar ook helpen met de was. Dat is goed!

Ik lees ook al veel en lees mezelf dan voor.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Holy Monopoly

foto 3

Vandaag was een bijzondere dag in Naarden. Alle kinderen een hele dag bij elkaar met mama. En papa was aan het werk. Van spring-in-het-veld naar moeder van drieëneenhalf! Ik ben trots op haar.

foto 3-1

En het was een mooie dag! Siebe heeft de halve boom in de tuin omgezaagd en daar wordt iedereen blij van. Siebe omdat hij zagen leuk vindt en wij omdat we straks meer zon en licht in de tuin hebben. Zo zie je maar, win-win.

Hij schrok zich wel een hoedje. Eerst toen z’n handschoen scheurde en daarna toe de zaag kapot ging. Niet erg! Waar gehakt wordt, vallen spaanders en waar gezaagd wordt, zaagsel. Gelukkig was er nog een zaag en kon hij verder zagen.

Zelda is dan weer het ideale speelkameraadje. Gezellig spelen en gek doen. Die kan trouwens super mooi tekenen! Dat wil ik later ook, als mijn oog-hand-coördinatie wat beter wordt.

Als ze me optilt roep ik dag-dag en zwaai ik met m’n handje. Ik moet ook altijd hard lachen als zij lacht of een grapje maakt. Yep, het voelt goed bij elkaar te zijn!

Ik heb niet veel tijd of rust om te slapen dus. Dat heb je als er zo veel gezelligheid is. Logisch toch!

Mama is naar het gemeentehuis in Naarden geweest, want die moet ons nog inschrijven. Dan worden we echte Naardenezen. Nog een paar formulieren, scans en handtekeningen en het is klaar. Ook goed voor Jay. In de Vesting heeft ze ook donkerbruin brood gekocht en IK heb dat met veel smaak en korsten gegeten met leverpastei. Lekkerrr…

foto 1

’s Middags gingen mama, Siebe en Zelda Monopoly spelen. Drie uur lang! Of zo en uiteindelijk na een heroïsch slagveld heeft mama gewonnen. Puur geluk, zeiden Siebe en Zelda, pure tactiek zei mama. Tsja, de waarheid zal in het midden liggen….

Ik heb ook gescoord in de PLUS. Als ik met mama ergens naar toe ga zwaai en groet ik de mensen vriendelijk. Hai-Hai zeg ik dan en zwaai als de koningin (trouwens, dat ga ik wel missen straks als Bea er mee stopt! Ik hoop dat Maxima het ook kan, anders moet ik zwaaien als een koning. Wat moet dat moet).

Daarmee zijn de mensen dan heel blij, gek genoeg, dus zwaai ik wat verder. Is overigens ook een leuke manier om de mensen te leren kennen en ze zwaaien ook terug.

Als ik later groter ben blijf ik dat doen. Zwaaien en praten met mensen. Daar maak je kennissen mee en dat is leuk. Ik vraag me af of ik nog meer mens ken die met iedereen, altijd staat te kletsen…

Toen papa thuis kwam maakte ik ook een sprongetje in de lucht en moest hard lachen. Eerst een stevige knuffel en dan de verhalen, kort, want daarna ging hij hardlopen met Siebe.

Toen ze thuiskwamen was ik bijna in bad, maar werd op het laatste nippertje in bad gesmeten! Heerlijk! Lekker warm en schoon in bed.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Doe maar gek dan doe je al gewoon genoeg

P1060371

Het is simpel: als je je kop niet boven het maaiveld uitsteekt, ziet niemand je.
Dat is handig als je niet op wilt vallen, maar als iedereen dat doet, blijft alles altijd hetzelfde.
Dat is een keuze natuurlijk.

Aan de andere kant, als je een verschil wilt maken moet je misschien het andere kiezen. Anders zijn, kop boven het maaiveld uitsteken. Ik ben er niet zo mee bezig, maar ik heb wel het gevoel dat ik anders ben. Ik kan al kaarsrecht, doodstil in de box staan en ergens naar kijken.

Ik kan ook al rondjes draaien op één voet en snel weer doorlopen. Ik ben een vrolijkerd en lach altijd. Dat zeggen ze ook op de crèche. Alleen dat al, vrolijk zijn en lachen en grappen maken maakt je anders.

Nu is het OK, maar als je later groter bent is anders zijn een beetje moeilijker. ‘Mensen’ willen graag hetzelfde, dat is gemakkelijker om in een hokje te plaatsen en geeft zekerheid. Daar zijn hokjes voor. Nou, ik wil niet in een hokje. Gelukkig heb ik papa en mama. Die passen ook niet in een hokje. Die passen bij elkaar. En bij mij. En bij mijn broer, die er al is maar ook nog niet.

Dat was het.

P1060360

Bijna… ik moet nog even zeggen dat ik ENORM veel gegeten heb. Een half potje kip met rijst, yoghurt, een boterham, een koekje, bami, kroepoek en een kwart sinaasappel en 240 ML melk. Doe maar gek!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Nederkerst Den Berg

P1060174

We werden wakker in Naarden en dat was voor het eerst in ons leven en het voelde goed.

We hebben allemaal goed geslapen na een mooie dag en avond (waarbij mijn avond korterder was dan die van de anderen, maar ja baby hè! Dan wordt je wakker met honger of snot in je neus. Maar goed dan slaap ik ook wel weer verder plus, ochtendstond…).

Na het ontbijt gingen Papa en Siebe en Zelda Monopolie spelen en ik naar bed. En mama ook, ter voorbereiding op een lange en gezellige dag bij Olpa en Olma. Maar na het slapen eerst in bad. Bad? BAD bedoel ik en een enge slang! Ik was er niet blij mee en dat heb ik laten weten ook!

Goed uiteindelijk schoon en wel, dat wel, maar toch. Om iets na 12’en gingen we onder weg en voordat ik ook maar de kans om in slaap te vallen had, waren we er al. Handig, zo dicht bij! Daar kan ik wel aan wennen.

P1060068

P1060162Het was heel gezellig aangekleed bij Olpa en Olma. Er stonden leuke dingetjes in de vensterbank en een kerstboom met lampjes….. en ik heb daar niet aangezeten! Geen grap. Voor de rest heb ik wel overal aangezeten waar ik kon! Ik ben een avonturierenbaby, die alles moet ontdekken. Letterlijk, want in mijn hoofd zit veel potentiële kennis, alleen moet ik de verbindingen nog maken. In mijn hoofd voelt dat als een sluier die er af moet, ont-dekken dus; niet meer bedekt.

Hoe meer hoe beter!

Zelda en Olpa hebben alles doorgenomen. Zelda stelt de vragen en Olpa geeft de antwoorden. Goeie combinatie, want als je alletwee de antwoorden geeft, wordt het een kakofonie! Nee, dan kun je beter in jezelf praten, zoals ik. Goeie gesprekken! Maar, het belangrijkste, ze hebben een hobbelpaard van zolder gehaald. Daar heb ik in gezeten …. en er weer uit. Dat laatste deed ik zelf. Moest er even aan wennen, want later heb ik lekker gehobbeld!

P1060070_2

Zelda heeft nog meer spullen gevonden, want die kwam als een dame naar beneden geschreden. Dan kijkt ze ook echt damesachtig. Kan ze goed! Acteren, want ze zit ook op musical les plus dan moet je ook nog kunnen zingen!

P1060085En veel geknuffeld, want er waren veel mensen en veel mensen is veel knuffelen! Siebe en Zelda en papa hebben ook nog bootjegevouwen en bootjegevaren. Nee, geen gevaren als in enge dingen hoor, wel dicht bij het water en harde wind, maar bootjes die varen in het water. Ik heb het vanuit het raam gezien hoor, want ik mocht er niet bij.

P1060098Voor de rest zijn Zelda, Siebe en papa in de spelletjesmodus. Nu hebben ze Halli-Galli gespeeld dat ze hadden gekregen onder de kerstboom! Ik heb Lala gekregen, een cool beestenboek en een bal. Papa een boek over auto’s, Zelda een boek over een tocht in spijkerbroeken, Siebe nog een boek over extreem lopen (iets wat ik ook dagelijks doe. Niks extreems aan!) en mama een hele mooie karaf en glazen. Olpa en Olma kregen drank. Mooi oogst zo onder de kerstboom.

We kregen ook lekker eten, want Olma en Olpa hadden allemaal verschillende soorten eten gemaakt. Gangen heet dat, zal wel denk ik, je kunt er niet doorheen lopen…

Siebe en Zelda hebben ondanks het feit dat ze het niet allemaal kenden, lekker meegegeten en tot hun eigen verbazing vonden ze het nog lekker ook! Zo zie je maar weer. Trouwens, papa en Olpa lustten vroeger ook niet alles. Alles veranderd altijd en constant, zeg ik altijd maar, en dat is maar goed ook!

Ik heb ook kleine hapjes van alles meegegeten. Gezellig naast mama en Olma.

Ik heb gelukkig wel nog eens goed kunnen slapen in het kleine kamertje achteraan. Dat was maar goed ook, want we gingen heel laat vertrekken. Logisch, want dat doe je op leuke dagen. Ik denk dat het de leukste eerste kerstdag ooit was!
Maar goed, het is ook pas m’n tweede….

It wie wer in moaie die.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Moaie dei

P1050863

Het was een echte zondag.
En een echte zondag begint met…. uitslapen!

Jaja, ik heb uitgeslapen vandaag. Melkloos tot 8 uur geslapen. Ik had het nodig blijkbaar. En van de slaapkamer naast me hoor ik geen klachten! Die vinden het prima.

Toen ik uiteindelijk wakker werd, mocht ik eerst nog even in het grote bed. Lekker stil liggen en knuffelen. Daar hou ik van, voor een bepaalde tijd dan hè, want daar wil ik er uit. Ik denk dat ik honger heb!

Gelukkig is papa al in de keuken, terwijl ik geduldig afwacht in de box. Uiteindelijk heb ik een dikke boterham gegeten en een flesje echte melk gedronken. Dat vind ik ook lekker, zeker ’s ochtends. Daarna heb ik lekker gespeeld in de box. Ik praat dan tegen de diertjes die ik van Beppe gekregen heb. En die diertjes praten terug! Die vertellen hele verhalen. Ik ben wel voorstander van mooie verhalen.

Papa en mama hebben de administraatsie gedaan en allemaal spullen opgeruimd en ik, ik speel gezellig verder en wandel door de kamer. Ik heb de laatste tijd wel het gevoel dat ik een nieuwe naam heb. NEE noemen ze me (dat lijkt een beetje op de naam van m’n broer ;-), Tsja wat moet je daar nu weer mee, hè! Nog even wachten), want bij heel veel dingen die ik doe roept papa of mama NEE. Het is ook een leuk spel, want dan trekken ze me weg en dan zorg ik er voor dat ik er snel weer ben!Ik ben razendsnel en razend nieuwsgierig naar de binnenkant van kastjes en laatjes en stekkertjes.

Als baby moet je toch ontdekken?

Ik mocht ook nog even in bed, maar daar heb ik voor bedankt! Ik was liever bij papa en mama. Uiteindelijk om half 1 toch nog even gaan slapen. Tot 2 uur. Dat was lekker. Papa ging fietsen en mama rieleksen op de bank. Goed plan.

Wat ik trouwens altijd doe op m’n avonturentochten is mama knuffelen. Even naar haar toe en de armen om haar heen! Beetje energie halen en een beetje energie geven. Ook aan m’n broer.

Ik heb ook nog even een power-napje gedaan. Ee half uurtje. Toen ik beneden kwam rook het errug lekker. Indonesisch. Babi Ketjap die uren moet sudderen pas de volgende dag gegeten wordt…. Dat deed me denken aan de speculaaskoek die ik opgeknabbeld heb met m’n 4 voortandjes. Lekkuh!

Ik heb Andijvie gegeten en yoghurt. Uiteindelijk lag ik om een uur of half 7 in bed en als je het mij vraagt?

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.