Siebe

The Blue Gang!

Dzjez Siebe, Weekend, Zelda

OK, ik moest er even op wachten maar daar zijn ze! En we hebben allemaal hetzelfde aangetrokken. Blauw, want dan staan we mooi op de foto. Is grappig, want ik herken ze echt! Ik zie ze en begin te lachen en ik voel me zo op m’n gemak, bij Siebe en Zelda.

Ik moest wel even wennen! Siebe had een kort koppie en dat was wel even wennen. Staat hem wel heel goed. Zelda ook, maar die had lang haar en dat is het nog steeds, alleen iets korter, bijknippen noemen ze dat, dus dat zie je dan weer minder. Wel weer een raar woord. Bijknippen. Dat kan toch niet?! Haar bij knippen. Maar goed, iedereen is aan dat woord gewend, dus.

Zo gezellig, daar moeten we altijd echt de tijd weer voor nemen. Lekker bij elkaar zitten. Even elkaar absorberen. Dat klinkt raar, maar dat is het niet. Zo voelt het. Elkaar zo een beetje voelen en opladen. Fijn is dat.

Daarna zijn we gaan wandelen en naar de winkel. Siebe bleef thuis, die is later gaan wandelen met papa en de honden. En we hebben daar hele leuke foto’s van, maar die zijn voor later. Echt waar! Heerlijk weer, weer. Stralende zon en fris om de snoet. Daar houden we van. Boodschappen voor macaroni en voor Zelda haar verjaardag want die vieren wij maandag al in Nederland. Bij Beppe. Macaroni! Ik vind dat niks (nog), maar Siebe en Zelda smullen er van. Alles op en Zelda 3 keer opgeschept. Niet te doen!

Daarna hebben we nog even brompotterig gekeken met elkaar. Grapje voor de camera! Lekker natafelen en dan is het bijna bedtijd voor mij….. zegt mama. Ik vind dat eigenlijk nog niet. Te gezellig.

Nog snel even bij Siebe en die heeft een leuke foto gemaakt. Heeft’ie een talent voor. En weet je wat leuk is? We horen Zelda keihard zingen boven. Leuk!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Mooi foto parade

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Weekend, Zelda

Er zijn dit weekend ook veel kunstfoto’s gemaakt. Door mama, papa en Zelda, van mij, papa, Siebe, Zelda en Mama. Ik vind dat leuk, want die foto’s hebben soms iets magisch. Ik heb het er al eens iets over gezegd. Vroeger waren ze bang voor foto’s. Ze dachten dat foto apparaten, of Camera Obscura’s, elke keer als ze een foto namen een stukje van je ziel wegnamen en dat wordt lastig als je daar in gelooft en/of niet genoeg ziel hebt. Wij geloven dat niet en hebben genoeg ziel.

Ik denk dat je juist met deze kunstfoto’s een stukje van de ziel laat zien en dat is mooi.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Broerenband

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Weekend

Deze keer schrijf ik even alleen over Siebe. Ik had Siebe al lang niet gezien en gisteravond was het fijn met hem. Met Zelda was het ook heel fijn, maar als je iemand waar je van houdt een tijd niet gezien hebt is dat anders. Dan is het een beetje alsof er een klein batterijtje met de energie van die persoon leeg is en dat moet dan weer vol.

Ik ben benieuwd of dat omgekeerd ook zo is. Iemand die je niet graag ziet een tijd niet zien… Gelukkig ken ik dat niet en dat wil ik liever ook niet. Ik hou van de mensen die ik ontmoet heb. Van iedereen op z’n eigen manier, maar de essentie is hetzelfde: Ik zoek de leuke, grappige, lieve, mooie dingen in mensen en daar geniet ik van. Dat is beter dan omgekeerd.

Dus, nu moesten m’n Siebebatterijen nodig weer opgeladen worden en gelukkig had hij hetzelfde. Dus konden we dat lekker samen doen. Van broer tot broer en dat is best bijzonder. Elkaar eens diep in de ogen kijken en ik ben behoorlijk van het kijken. Goed zien is belangrijk en hoe dieper je in iemands ogen kijkt, hoe meer je ziet. Bij Siebe is dat mooi. Die heeft sterretjes in z’n ogen. Echte sterretjes, een gouden sterretje rond z’n ogen. Mooi.

Het was gezellig gisteren en ik ben er lekker lang bijgebleven. Ze hebben naar The Muppets gekeken, maar dat heb ik niet uitgegekeken. Trouwens de ondertiteling gaat me veel te snel én ik kan nog niet lezen, maar de poppen zijn cool! Toen ben ik gaan slapen en om eerlijk te zijn weet ik niet hoe vaak ik gedronken heb. Dat gaat de laatste tijd meer en meer op de automatische piloot. Van mama ook. Dat slaapt wel goed!

Deze slideshow vereist JavaScript.

The Gang III en een halve….

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Weekend, Zelda , , , ,

Om maar even met de deur in huis te vallen: Zelda heeft met turnen een ongeluk gehad en ze heeft haar pink gebroken, haar ringvinger gebroken en een barst in de zijkant van haar hand. BARST zeg ik dan! Dat is heel onhandig, want dan kan ze minder goed knuffelen. Gelukkig is ze er vrolijk onder en redt ze zich heel goed. Alleen soms een beetje niet.

Ik vond het in ieder geval fijn ze weer te zien en ik herkende ze ook echt. Leuk is dat. Als je ouder wordt gebeuren er rare dingen in je hoofd en dit is er dus één van. Ik herken mensen én ik herken zelfs al een beetje m’n naam, want daar reageer ik op. Was leuk te zien hoe Siebe en mama even als experts gaan praten over het spel dat ze spelen. Tsja, als je elkaar een tijdje niet ziet moet je bijpraten. Siebe heeft ook nog met het knisperende knuffelbeest gespeeld. Leuk!

Ik heb goed geslapen, dus was er ook helemaal klaar voor. Ik heb weer eens goed m’n best gedaan niet te slapen en dat is goed gelukt. De truc is wat gaan huilen en daar op concentreren en dan ineens weer helemaal lachen. Zelda en mama hebben me in bad gedaan, gewiegd, neerleggen, drinken, weer neerleggen en uiteindelijk ben ik in slaap gedonderd. Plat op m’n buik, als een zeester op het bed van papa en mama. Licht uit. Zomaar POEFF. En toen ik wakker werd lag ik lekker in een plasje kwijl. Dat betekent dat je GOED geslapen hebt zegt mama en zo voelde het ook.

Siebe, Zelda, Papa en Mama hebben inmiddels de frituurpan ingewijd en hij werkt. Rook lekker, maar ik heb liever melk.

Later!

Deze slideshow vereist JavaScript.