Dansend door het leven

HipstamaticPhoto-563015837.674646

Het lijkt wel of we de blog altijd beginnen met “Het is al weer even geleden, maar er gebeurt zo veel” en dat is waar. Een stukje schrijven vergt een bepaalde, doch ongedefinieerde mate van aandacht, en dat is net wat er zo nu en dan ontbreekt.

Nou moet ik zeggen dat foto’s elke keer wel weer inspirerend zijn om stukjes te schrijven. Het is wat dat aangaat ook niet helemaal duidelijk wat er eerder was, uit stukje of het ei, of de kip of de foto’s….

 

De oranje vestjes waren noodzakelijk bij onze bloembollenplantdag. Midden op een rotonde in het grasveld, met automobilisten als danseressen en dansers om ons heen draaiend.

Er zijn dan kindjes die dan soms en volledig per ongeluk, denken dat ze straten kunnen oversteken om limonade te halen en terug, ondanks luid geroepen waarschuwingen. Ik viel gelukkig op en alles was goed. Nooit meer doen.

Een andere lievelingsbezigheid van me, en je raad het al, is wormen verzamelen. Ik heb er wel 13 verzameld en allemaal een naam gegeven. Ze kwamen letterlijk met bosjes naar boven door al dat gegraaf en gespit. Ik heb ze niet opgegeten, want er zat modder op (en ik weet ook niet of ik het echt durf, maar wel dat mensen het heel erg jakkie vinden ;-))

 

We hebben veel bollen gepland en ik had de tong uit mijn mond om er voor te zorgen dat de bollen er in het voorjaar goed bijstaan. We hebben een ‘H’ van Hoff gemaakt en een grote cirkel en een aantal ‘spaken’. Dat gaat een waar kunstwerk zijn en mensen zullen de rotonde blijven ronden om het te aanschouwen.

IMG_3624

Zondag was het wandeldag in de vroege dauwende ochtend, met zelfs een beetje ijs. Om de hoek bij het Naardermeer, dus met de fiets ernaartoe. Ik op mijn eigen fiets en dan illegaal oversteken, wat ik nooit in mijn eentje mag doen. Het is niet druk, dus oversteken was een fluitje van een cent.

IMG_3609IMG_3643IMG_3612

Ik wilde niet wandelen en bleef het liefst in de bakfiets zitten, maar na enig aandringen liet ik me toch uit de bakfiets tillen en door het hek duwen. Het was dan ook de betere beslissing. Onze tocht werd vergezeld door mooi paddenstoelen, wolkentaferelen en vergezichten. De beste manier om wakker te worden en te genieten van het leven.

Dat kunnen we goed. Met rode neuzen in de natuur. Lekker verfrissen na een week school, lekker leren en fijn spelen. Het was een mooie week geweest met feestjes bij Kiki (en ik was de enige jongen en ik mocht frieten van de tafel eten!) en Jay heeft gespeeld met Fynn en gezwommen. En Jay is ook mijn vriend. We kunnen het al niet laten om ’s nachts of ’s ochtends bij elkaar in bed te kruipen omdat we bang zijn voor iets of gewoon omdat we het leuk vinden….

IMG_3646IMG_3645

Mama heeft ook heel veel mooie foto’s gemaakt, maar die staan niet op de iPhone van papa, dus daar moeten we het nu even mee doen. Niet dat die slecht zijn hoor, maar…. anders. Als je snapt wat ik bedoel. Het goeie nieuws is dat mama er dan wel weer op staat!

IMG_3608

Toen we klaar waren met wandelen zijn we naar Beppe gegaan om te spelen en heel veel te snoepen. Ik heb zelf ook UNO gespeeld. Die met die dieren. Papa moest even naar Pake, maar ze waren er in gedachten bij. Dat telt.

 

It wie wer in moaie tiid.

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Heb je wel gehoord

Deze keer zijn mijn billen aan de beurt.
Vast aan mijn benen en mijn rug zijn we wekenlang aan het oefenen geweest. De spanning stijgt iedere keer tot ongekende hoogte, maar nooit zo hoog als het moment supreme. De dag dat al het oefenen in een gecumuleerde vorm van expressie uit onze lijven barst onder het toeziende oog van …. de ouders.

De eerste keer optreden voor een publiek is een moment dat je waarschijnlijk de rest van je leven niet meer vergeet. Die verwachtingsvolle ogen, die ook een sprank vertwijfeling hebben, want de toekomst van hun kinderen staat op het spel. De inspanningen van de opvoeding wordt op de proef gesteld….

En dan is het zo ver.
De dans.
De dans op “heb je wel gehoord van de zeven”

Het ging best goed en ontspannen en ik heb het gevoel dat ik niet een danstrauma voor de rest van mijn leven heb opgelopen, maar gewoon een fijne vorm van expressie heb gevonden. Een vorm van expressie die eigenlijk als een zesde zintuig waart door mijn lichaam. Wie weet word ik ooit een beroemde danser en is dit het filmpje dat dan de wereld over gaat.
Of niet.
En dat maakt ook niet uit!

_1220629

Ik werd verrast door een lege plek naast de juf afgelopen maandag.
Vertwijfeld keek ik naar papa en de juf, maar nam na het handenschudden met de juf, direct mijn kans waar als plaatsvervangende groeter.

IMG_2644 IMG_2645

De officiële groeten had zich verslapen, of haar vader. Hoe dan ook, er moet gegroet worden. Zonder groet begint de dag als een te koude diesel: Ratelend en rochelend, met veel te veel lawaai. Ik nam de honneurs waar en was intens gelukkig. Toen de officiële groetster kwam, mochten we samen groeten en hoe goed kan een dag nou eigenlijk beginnen?
Precies!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Dance to Dzjez, OBB en een nasleepje

P1070387

Ik zag dat m’n broer de honeurs heeft waargenomen voor gisteren.
Dat is maar goed ook, want ik had het te druk. Veel te druk. Siebe en Zelda waren er en zelfs als ze er niet zijn dan ben ik aan het anticiperen. Anticiperen op hun komst.

Deze keer was ik naar ze aan het kijken toen ze aan het sneeuwballen waren met de buurjongens. Eerst waren ze een blokje Vesting aan het doen om de weg te verkennen. Maar dat had m’n broer al gezegd. De slimmerik!

ik heb gemerkt dat hij nogal nuchter is. Ik vind dat een goede eigenschap. Nuchter zijn. Een nuchtere kijk op de wereld, zorgt er voor dat je niet snel in paniek raakt. Dat kan hij goed. Mijn onderstebovenste broer, OBB dus. Daar doe ik het voor.

Ik heb er hard over nagedacht en de lat ligt hoog (of laag, want m’n broer kent het verschil tussen boven of onder, of hoog en laag nog niet), een makkie voor hem dus.

P1070373Maar goed, dat was gisteren. Ook m’n kussengesleep. Dat is een nieuwe hobby. Kussens meeslepen en er bovenop donderen. Leuk! Zeg ik je.

Vandaag was dan weer een andere dag. Een dag eindigde met een goeie nacht slaap en begon met grote honger. 2 boterhammen. TWEE voor de slechte lezers. Helemaal op en vol met energie dus, want ik ga naar de Ridder Crèche.  Aldaar is het een vrij simpele routine: Om me heen kijken, naar mam kijken en? Spelen maar!

Ik was de eerste, maar dat deert mij en de Duplo niet!
(voor het geval iemand een verjaardagskadootje of een zomaarkadootje voor mij aan het zoeken is: DUPLO, dus).

Uiteindelijk, als mama weer terug is, ben ik snel ridder-af. Dan ben ik gewoon weer mama haar kleine jongen die graag wil knuffelen. Als ze dan het woord ‘papa’ uitspreekt, begin ik HARD te lachen! Van blijdschap.

P1070378Toen ik thuis kwam was ik best wel een beetje moe. Na de macaroni ook, na de yoghurt begon ik te piepen. Papa was inmiddels thuis en dacht dat het een goed idee was een boterham te eten. Mama had die nog en heeft ze toen gegeven. Daarna vond ze sinaasappel ook een goed idee, dus die heb ik ook opgegeten en toen was ik helemaal wakker.

Wakker betekent even de kaart van die twee sneeuwpoppen genaamd Olpa en Olma lezen! Fijn om iets van te horen. Jammer dat ze weg moesten en gaan langlaufen en kampvuren en schnapss. Soms is het leven zwaar.

P1070397En wakker betekent gek doen. In dit geval de oranje-pet-die-geen-pet-is opzetten. Dat inspireert papa dan weer om ook iets te doen met een vergiet en doet in de verte dan weer denken aan het experiment van Siebe en Zelda…. Toeval?

En wakker betekent dansen. En als je me niet gelooft, dan moet je maar naar dit filmpje kijken. En als je me wel gelooft ook. En eh, niet lachen hè! Anders kijk je maar niet.

In ieder geval, ik heb de vingertjes en de moves en ga dus een grote worden op de dansvloer.

Nog een minuut of 7 en dan begin ik aan m’n haar te draaien. Dat is het teken. Als papa een flesje maakt, sta ik er bij te dansen, maar voor ik ga eerst mama een dikke knuffel, twee dikke knuffels, ok, nog één om het af te leren en dan samen met papa naar boven.

Nog even knetterhard lachen en gek doen en dan is er, met smakkende anticipatie, de fles. Dat is m’n scharniermoment. Dan draai ik in m’n haar en drink de hele fles leeg. Dan, duik ik in bed.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.