STOEREMANNEN

P1200268

Op een zondagochtend moet er ondernemend gespeeld worden.
Dat is dus wat we doen. Eerst was Jay op en omdat ik dat hoorde wilde ik ook opstaan. Zo gaan die dingen (wel gek eigenlijk dat Jay eerder wakker is dan ik) en dan roep ik en dan komt papa en dan staat Jay beneden een beetje te huilen en dan is het piepje van de magnetron al geweest, dus ga ik in de slaapzak naar beneden en dan kan ik weer gaan piepen omdat het niet snel genoeg gaat.

In plaats van Pieter Konijn gaan we autootjes kijken op de televisie. Dat is ontspannend op de achtergrond dus kunnen we brood eten en boekjes lezen met papa, terwijl we allemaal met een half oog kijken naar de rondjes op het circuit van Maleisië. Een duidelijke stoeremannen activiteit.

Ik heb veel nieuw Bumba boekjes met papa gelezen en ondanks het feit dat ik eigenlijk alle woorden ken en aan kan wijzen, is de connectie naar mijn mond die uiteindelijk dat woord moet uitspreken, nog niet helemaal van glasvezel als het ware, maar eerder volgens het dat oude koperdraad principe van sommige van de internetaanbieders…. Het kan ook een soort luiheid zijn hoor, want als papa dan aandringt ga ik gapen. Over (g)apen gesproken, die kon ik wel per ongeluk nadoen: “OEOEOEOEHAHAHAAA!”
Komt tijd, komt praat.

P1200265

Dat ik met een gele doek om mijn hoofd zit is mijn idee en onderdeel van een spel waarvan ik zelf nog niet weet hoe het gespeeld gaat worden of dat het überhaupt bestaat. Maar dat is niet erg, het is de echo van de toekomst (ja dat kan ook) die mij omgekeerde inspiratie geeft (plus het staat me ook wel goed).

Daarna hebben we een spectaculaire treinbaan gebouwd, met lussen viaducten en wissels. Ik heb zelf ook meegebouwd en vind het een leuke bezigheid. Ik weet niet precies wanneer ik jarig ben, maar misschien moet ik extra spoorbanen vragen, zodat ik een door-de-hele-kamer-treinbaan kan maken! Dat is pas spectaculair.
Een echte STOEREMANNENDAAD.

P1200269

Ik heb nog verstoppertje gespeeld met mijn verstoppernijntje. Samen met Dzjez en dat is spannend hoor! Zo’n konijn in nood die zichzelf verstopt heeft en die wij dan moeten zoeken en redden. Ik krijg het er warm van en kan hem door de stress niet vinden. Gelukkig is Dzjez er ook bij, dat is als het ware de beste Nijntje-vinder van het hele kabouterbos!
Een echte STOEREMANNENDAAD.

Ja, want als jij naar bed bent (want je moest ineens heel hard gapen) heb ik heel netjes gevraagd: “Mag ik verstoppertje spelen met Nijntjuuuuuuh???” en dan mag dat en heeft papa hem heel goed verstopt en soms vind ik haar bijna niet Bijna, maar uiteindelijk vind ik haar gelukkig wel. Wat ook gevonden wordt is op regelmatige basis een nate plek in mijn pyjamabroek, onderbroek en gewone broek. Ineens is die daar en krijg ik geen sticker, of wordt er op brute wijze een sticker afgenomen… en dat is NIET grappig (hij zat op mijn wang).
NIET EEN STOEREMANNENDAAD.

P1200270

Mooi lichtpuntje was Zelda die me nog even feliciteerde via Skype. En terwijl wij aan het bellen waren krakte papa door het tafeltje omdat hij een foto-van-boven wilde nemen van de treinbaan. Gelukkig heeft hij hem ook weer gelijmd.
Een echte STOEREMANNENDAAD.

P1200271

Als mama terugkomt van het kijken naar de presentatie van de buurvrouw is Jay al weer op en bijna tijd om heel erg niet te eten. En dat hebben we dan ook met smaak gedaan. Mama heeft morgen een makkelijke avond: Het eten van vandaag opwarmen in de magnetron! Dat scheelt.

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Post Scriptum:
Siebe belde ook nog met FaceTime en dat is feest. Zeker als papa de iPad weer op het stoeltje op ons-hoogte zet, want dan kunnen we gemakkelijk communiceren. Heel veel lol eb blijdschap, want Siebe is wel onze grote broer hè! En als je Zelda gesproken hebt, moet je ook met Siebe praten.

Blijheid adelt

P1070604

Vandaag was een dag vol blijheid.

Ik ben blij opgestaan en bijna blij naar bed. Bijna blij, want het scheelde weinig of het was me gelukt. Maar vlak voor het einde kreeg ik een kantelmomentje en moest brullen. Zo ben ik ook naar boven gegaan. Zo ben ik ook uitgekleed, is m’n luier verwisseld en is m’n pyjama aangedaan. Brullend ben ik ook in m’n slaapzak gegaan, maar zodra de speen van de melk in m’n mond komt ben ik stil.

Dan lig ik te genieten en overpeins de dag nog even.

Die was goed. Een goede dag op de crèche. Fijn gespeeld en goed gegeten. Ze vinden dat ik een mooie boevenkop heb. Dat komt omdat papa gel in m’n haar gesmeerd heeft en gemodelleerd terwijl m’n haar nog nat van het bad was.

Thuis was alles opgeruimd. M’n kartonnen verhuisdoos met speelgoed was weg en vervangen door een mooi, blauwe, doorzichtige plastic krat. M’n LEGO zat in een ander plastic bakje en het was net of ik het voor de eerste keer zag. Zo mooi en blij was ik. Als je goed luistert zeg ik “Wat is dat?” en nog veel meer dingen. Het klinkt al heel wat!

Je ziet ook mama haar overbolle buik, vol met broer! Als je goed kijkt, zie je z’n gezicht bijna door de buik heen. Bijna, en we zijn heel benieuwd hoe ‘het mannetje’ er uit gaat zien…. in ieder geval staat alles kant en klaar.

P1070610

Ik had toen trouwens al gegeten en Teletubbies gegeten. De Lego-oh-oh beelden zijn de vrijwel laatste beelden van blijheid, daarna stort ik in. Dat doe en kan ik alleen maar als het een enorm mooie dag is geweest. En dat was het!

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Ben Ja Min

Stel je voor dat iemand dat zegt. Ben Ja Min, wat denk je dan?
Ik weet het niet. Ik zou denken dat is iemand die nog niet goed weet wat’ie gaat zeggen of nog niet echt kan praten. Niet buitensmonds, want van binnen ben ik natuurlijk vreselijk eloquent. Ben Ja Min of Meer mee met de gedachtengang. Dat zou bijvoorbeeld iets Gronings kunnen zijn.

Of misschien is het iets Chinees. Ben Ja Min. Sambal bij? Gek hè, hoe je het automatisch anders uit gaat spreken en anders gaat zien. Je probeert er zelfs een gerecht bij te verzinnen. Nou; ik ga jullie uit de droom helpen. Het is het eerste woord van de straat van ons nieuwe huis.

Benjamin.

Echt waar, we gaan verhuizen. OK dat duurt nog wel even want we moeten er nog van alles doen, maar dan, voor de geboorte van m’n nieuwe broer gaan we er naar toe! En ik heb er zin in. Het is dichter bij Olpa en Olma, dichter bij Siebe en Zelda, heel dicht bij Philine, Lauren, Evelyn en Menno, dicht bij veel gezelligheid. En zo zie je maar weer, alles verandert altijd en continu. Later ga ik er nog meer over vertellen!

Verder was het dus een mamadagje, die begon met papa. Dan kan mama nog een beetje uitrusten om vervolgens de hele dag gezellig alle aandacht van de wereld aan mij te geven. Dat zijn goeie dingen, zeg ik.

Met papa was ook heel gezellig. Ik moest wel even wennen aan wakker zijn en papa was zelfs een beetje in de war, want die bracht me om 8 uur naar bed, terwijl ik eigenlijk niet moe was! Nou ja zeg. Dus mocht ik bij mama en ging papa weg. We hebben nog wel even de historische speech van Obama meegemaakt. Niet dat ik er wat van begreep, maar het is dan weer aardig van hem dat’ie dat doet precies op de dag dat wij een nieuw huis hebben.

We hebben lekker getut samen vandaag. Mama heeft foto’s gedaan en ik heb gespeeld. Heerlik kruipen en prutsen en graaien. Ik weet heel goed wat ik wil en pak waar ik zin in heb? Ineens heb ik een historisch stuk metaal in m’n hand. Het zat oorspronkelijk vol met vliegen voorop de ouwe Mercedes van papa, maar nu ligt’ie in de la als aandenken. Het grappige is, dat wanneer je door de spleetjes van je ogen kijkt, er “DAY 001 staat”. En die had ik vandaag in de hand.

Ik heb ook weer Teletubbies gekeken! Blijft een boeiende serie zeg! Wat knap acteerwerk en geweldige mimiek en sfeer. Heerlijk programma.

Tussendoor heb ik lekker geslapen en lekker gegeten en in de middag zijn we samen naar het dorp gaan wandelen. Boodschapjes gedaan en om ons heen gekeken. Want ondanks het feit dat het nog wel even duurt voordat we verhuizen, toch kijk je er met andere ogen naar. Voor mij is dat natuurlijk nog weer anders, want ik weet helemaal niet beter. Gelukkig ben ik nog flexibel.

Toen papa thuiskwam heeft hij met mama champagne gedronken en ik werd er emotioneel van.
Of gewoon hongerig en moe, dat kan ook. Dus ik heb gegeten en ben daarna vrij snel naar boven gegaan. Flesje derin, ik derin. Nog één keer een klein boertje en dan slapen maar.

It wie wer in moaie dei.

;

Deze diashow vereist JavaScript.

Lachedag

De zon en ik zijn vrienden vandaag. Wat een heerlijke dag. Jammer voor mama, die voelde zich niet al te best. Ze wilde liever niet in de zon en als die liever niet in de zon wil, dan is er echt iets aan de hand. Dan doe ik gewoon extra aardig tegen haar. Dat vind ze fijn en laten we eerlijk zijn: Het kost niks aardig te zijn en toch zie je dat sommige mensen daar moeite mee hebben. Tegen baby’s niet , die zijn ontwapenend en gelukkig weten de meeste baby’s dat, maar maken er dan ook geen misbruik van. Zo zijn we.

Over baby’s gesproken. Ik heb vandaag weer m’n best gedaan verschrikkelijk baby te zijn en te genieten van de kleine dingen. Zo geniet ik van zitten en spelen. Kan ik lang doen, maar dan wil ik op m’n rug liggen en dan heb ik ook plezier en kan dat best lang doen. En lang doen… en LANG DOEN…. want ik kan namelijk zelf nog niet draaien. Dat vind ik althans, dus moet ik geholpen worden om om te draaien. Papa doet dat dan voor, maar ik kijk hem vooral lachend aan en doe geen enkele poging dat te imiteren.

Wat ik wel imiteer is zwaaien. Dat kan ik met 1 en met 2 handjes en gewoon en zoals de koningin dat doet. Wat ik dan weer zelf doe is opstaan in de box. De eerste keer was ik zelf zo verbaasd dat ik haast omviel! De tweede keer heeft papa het gefilmd. OK, het duurt even, maar dan heb je ook het beste resultaat! Consequentie is natuurlijk wel dat de boxbodem naar beneden gaat. Nou ja, dan moet ik maar wat meer staan!

Ik heb vandaag trouwens voor het eerst poedermelk gedronken. Best lekker. Zeker als mama het geeft: “Close to the real thing”. Het si even wennen, maar ik denk dat het op termijn wel gemakkelijk is voor mama. Kunnen papa en ik ook eens een gezellig samen zijn hebben midden in de nacht. Heeft’ie nu al zin in denk ik!

We zijn ook samen naar de winkel geweest en ik heb het winkelmandje getrokken. Echt waar! Als je me niet geloof, bekijk het filmpje maar en ik kijk alsof ik de beste winkelkarrentrekker van de hele wereld ben (wat ik natuurlijk ook ben!). Verder hebben we nog wat geshopped en ik kijk dan gezellig om me heen en zwaai wat naar mensen. Sommige zwaaien terug en sommigen knijpen me in m’n wang! Ik snap dat niet. Wat bezielt mensen toch om dat te doen.

Ik kan me niet voorstellen dat ze dat zelf leuk vinden. Het is typisch iets wat mensen doen bij baby’s zonder er bij na te denken wat de baby in kwestie er van vindt. Doen ze dat om te voelen of ik wel echt ben? Of denken ze dat ik dat fijn vind. Niet leuk dus. Een aai is ok, geen knijp dus. Vanaf nu.

Toen we thuis kwamen stond mama al op de uitkijk. Logisch, ik zou ons ook graag zien.

Oh ja, ik kreeg ook nog een kaart van Olpa en Olma. Die zitten nog steeds in Frankrijk. Of staan, of lopen, of zwemmen, alhoewel Olma daar een beetje een hekel aan heeft. Ga ik haar wel vanaf helpen als ze terug is! Komt allemaal goed Olma. Ik heb wel zin om ze weer eens te zien. Ben benieuwd wanneer ze terug komen!

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.