Zon, zon & zon

P1090138

Je zou kunnen zeggen dat het op de foto slaat
en dat is ook zo!

De drie zonnetjes in huis (en die kijken naar de planten links en rechts van de televisie) en de grootste zon neemt de foto. Mama, dus. En ik kan haar naam al beter en beterder zeggen. MaPa.

Vanochtend sprong ik op toen papa de deur open deed.
Van slaap naar wakker in een miliseconde en de miliseconde daarna was ik direct vrolijk. De slaapzak uit en naar beneden, flesje melk en een boterham en er vervolgens bijna niets van eten. Soms heb je dat. Dan gaat het er gewoon niet in. Dan houdt m’n groei misschien even pas op de plaats en groei ik geestelijk verder.

Je hebt 2 manier van geestelijk groeien volgens mij.

De ene manier is al doende.
Je groeit, kunt meer, leert meer en omdat je meer leert kun je weer meer. LEGOleren als het ware. Overigens, mama heeft de LEGO die ik gekregen heb in een speciale LEGO doos gedaan en links van m’n stoel gezet. Nu kan ik daar ook mee spelen en het ene blokje op het andere stapelen. Bezig zijn, LEGOleren dus.

De andere manier is  stilstaan bij wat je geleerd hebt.
De incubatie, broeden, denken, verbanden leggen, nieuwe gedachtes vormen die er daarvoor nog niet waren. Stil zitten.

Ik noem dat LUIleren (nee niet luieren, want dan leer je niet echt, LUILeren). Daarom had ik vanochtend dus even geen honger.

Over groeien gesproken, op babyniveau groei ik ook hard.

M’n maat 52 past nog wel goed rond m’n middel, maar m’n benen roepen ‘Hoog water’. Ik groei dus hard in de lengte. Ik ben dan ook op een missie. Snel even groot worden als Dzjez. Dat kan. Kwestie van tijd en veel eten/drinken. Daar ben ik druk mee bezig.

Laat Dzjez maar even van binnen groeien, ik doe het van buiten.

Verder onrustig nachtje gehad en een rustige dag. Ik ben bijna 6 weken en pas daarna krijg ik een ritme. Ik ga proberen ’s nachts te slapen. Worden we allemaal vrolijk van.

P1090115

Het was heerlijk weer, dus ik kon weer lekker de hele dag in m’n bak of box liggen. Buiten of lekker in de zon.

M’n oog is bijna helemaal beter. Mama was niet echt blij met die knipoog. OK, ik geef het toe, het was ook niet de meest flatterende foto die ooit van me gemaakt is, maar het is een onderdeel van wie ik ben/was. OK, om te compenseren nog even en hele mooie.

P1090121

Ik heb bijna de hele dag buiten gespeeld op de crèche, behalve de 5 kwartier die ik geslapen heb. ’s Ochtends zijn we de Vesting in gegaan en heb ik eens en te meer bewezen dat ik een avontuur zonder angst ben. De grenzen verkennen is belangrijker dan de weg kwijt raken, die vind je altijd terug (want gaat eigenlijk nooit weg. Een weg die weg gaat, ik bedoel maar). Zodra ik de kans krijg ben ik weg, klim op alles waar je op kunt klimmen, lach naar iedereen en heb ongelooflijk veel plezier. Een echte ridder dus.

Toen papa me kwam halen, liet ik nog even zien hoe goed ik op het kasteeltje kan klimmen en er van af gaan. Daarna zijn we luid zingend op de fiets, in de zon naar huis gereden. Thuis waren mama en Jay en dan is alles OK.

P1090131

Ik heb bij papa op schoot lekkere pittige gemberpasta gegeten van mama. Die dacht dat ze voor 2 dagen genoeg had, maar alles was op. En de yoghurt ook. Ik ben uit-ge-LUIleerd, tijd om te eten.

P1090127

Daarna heb ik gespeeld met de lego in de nieuwe bak en nog even met Jay geklets. De afsluiter was dus samen bij papa op schoot.

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Als je stevig staat, val je niet snel om

P1060421

Het was een vrolijke dag. We hebben veel gelachen en het was laat voor we er erg in hadden. Het was kwart over 8, terwijl mama dacht dat het kwart over 7 was, maar die is de laatste tijd wel vaker in de war….

Maar we waren lekker aan het spelen en grappen en dan vergeet je de tijd. Zo gaan die dingen.

Maar goed, stevig staan is belangrijk als je 13 maanden bent en al hard kunt lopen, want dat doe ik. Sprintjes trekken en dan overdrijf ik niet. Bijna huppelend op volle snelheid.
Ik heb namelijk nieuwe schoenen.

Het was niet gepland en dat zijn de beste momenten. Gewoon boodschappen doen, kleren in de klerencontainer, stomerij, postkantoor  en toen liepen we langs de schoenwinkel. Even kijken en ineens had ik nieuwe schoenen aan en rende ik door de winkel.

Iedereen moest lachen en ik voelde me alsof ik vleugels had. Gek wat schoenen met je doen. En weet je wat, Siebe heeft ook nieuwe schoenen. Spikes, daar kun je ook superhard mee rennen! Dat wil ik nog wel eens zien…. Siebe die hard rent!

P1060413Maar goed, ik kreeg er een tweede paar voor €5 bij, dus die heb ik ook genomen. Maatje groter voor de zomer/najaar. Dan ben ik daar ook al weer ingegroeid!

Verder was het ook een fijn dagje. Naast veel gelachen en gelopen, ook nog veel gelezen met papa en mama, in bad, in een boekendoos…. Mama is namelijk bezig de boeken te sorteren en het hele thuis staat vol met dozen en boeken. Voor mij is dat een mooie speeltuin.

P1060390

Ja, it wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Hondersteboven

OK, het was een ruige nacht en om eerlijk te zijn weet ik niet goed hoe het komt. Als ik slaap is er niks aan de hand, maar als ik wakker word, is het mis. Dan voel ik me niet goed, heb ik nergens zin in, ben ik overstuur en kost het echt een tijd om weer mezelf te worden. Misschien komt het door een tandje wat graag eens een blik in de wereld wil werpen, of een groeistuip (want ik heb ook veel honger), of iets anders.

Het is een beetje Dokter Dzjez en Baby Hyde syndroom, oftewel: ’s nachts ben ik iemand anders dan overdag. Zoals vandaag. Dan ben ik de hele dag vrolijk en blij. Dan speel ik een hond met de honden en ze hebben amper in de gaten dat ik het ben. Dan ben ik een Dzjezzerman Pinscher. Woaff, zeg ik! (met dubbel ‘f’).

Nog vrolijker word ik als Olpa en Olma komen! En dat was vandaag. Dat is gezellig en zij zijn blij mij te zien, dus is het een hele kleine moeite blij terug te zijn. Ik doe zelfs m’n best om ze mee te krijgen in m’n vrolijkheid en ook dat kost geen enkele moeite.

We zijn gaan wandelen in het grote bos met Iara en Farouche en die waren BLIJ! Het was zeer heerlijk weer en het bos rook zo lekker. Gezellig wandelen met Olpa en Olma. Echt genieten en voor Farouche betekent dat rollen in de modder. Gelukkig is er later op het parcours de vijver en wast ze zichzelf schoon. Handig!

Mama liep verder met Farouche en het grappige was dat toen ze uit zicht waren, Farouche ineens kwam aangerend! Wat was er aan de hand? Mama en zij waren de bocht omgegaan en toen ze omkeek zag ze ons niet meer. Grote paniek en ontroerd en roerloos. Ze bleef staan waar ze stond. Wachten op ons, totdat mama haar los liet en ze ons dus tegemoet kwam rennen. Zo zie je maar…

Toen nog naar het tuincentrum en toen we thuis kwamen was het echt tijd om te slapen! En voor mama ook. Samen, maar in aparte kamers hebben we 5 kwartier geslapen. Nou ja ik, en toen werd mama ook wakker.

Olpa en Olma waren nog boodshcappen doen, dus zaten we al kant-en-klaar beneden toen zij thuis kwamen. Olpa dook in de keuken en wij doken niet. Want dat is nooit grappig op een houten vloer. Wij zijn gewoon gaan zitten en ik ben gaan spelen.

Toen kwam papa ook thuis en ik stond voor het  raam hem te verwelkomen. Hardzwaaien en hardlachen, dat kan ik goed. Uiteindelijk was ik moe en ben niet te lang meer opgebleven. Baby Hyde…. liever niet eten, yoghurt, ok, maar veel melk en naar bed is de beste remedie. Eens kijken wat de nacht in petto heeft….

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.