Ik heb er weer een geweldige nacht opzitten. De hele nacht door. OK, om 10 voor 7 even wakker, maar daarna weer verder geslapen. Papa niet, die is gaan fietsen. Het was al weer mooi weer in de ochtend en dat zag ik door de ramen. Ja, het wordt een mooie dag.
Toen papa thuiskwam lag ik op m’n boxkleed buiten te spelen. Ik heb me in allerhaast moeten draaien want de zon scheen in m’n ogen! Dat is ‘leuk’ wakker worden! Daarna ontbeten en wat eerst korstjes waren zijn tegenwoordig hele boterhammen. Nou ja één, maar die eet ik dan wel op. eerst één mèt boter, voor de doorsmering en de anti-constipatie en dan één met jam, of confituur zoals Siebe en Zelda zeggen.
Daarna met z’n allen de tafel opruimen, terwijl ik vanuit m’n troon de boel wat in de gaten hou en dan de spullen pakken voor de boot, want we gaan weer zeilen. Weer naar Trye Hûs. Niet dat ik daar geweest ben, maar papa, Siebe en Zelda wel, dus ik wil nu ook.
Ik weer in m’n zwembroek, hempie en factor 50+, dan kan ik 50 keer langer dan zonder, in de zon. Probleem is dat ik niet weet hoe lang ik normaal in de zon kan, maar goed. Het was mama aan het roer. Gisteren heeft ze papa even z’n gang laten gaan, maar vandaag was zij aan de beurt. Er stond een rustig windje maar we hadden de heeele dag de tijd.
Ik ben dan ook snel in slaap gevallen. Een echte zeerot, dat ben ik, met echte zeeheupen, want ik rol niet om en ik kan nog niet staan, vandaar. Lekker met m’n gezicht vol in het kleed, dat is leuk voor de afdrukken in m’n gezicht voor als ik straks wakker word. Ik heb wel 3 kwartier geslapen en dan word ik nooit ‘vriendelijk’ wakker. Dat komt omdat ik dan heel even niet weet waar ik niet ben. Daarna gaat het goed hoor, dan lach ik al weer.
Halverwege wilden Siebe en Zelda graag zwemmen, maar omdat Siebe er onverwacht ingleed was dat eerder dan later. Ikzelf heb dan alleen een teentje in het water gehad en dat vind ik al een heel avontuur. Siebe en Zelda én papa gaan er helemaal in. Kopje onder en papa zelfs onder de boot door. Die is gek!
Toen zijn we naar Grau gevaren, want mama wilde het er echt even van nemen en gelijk heeft ze! Lekker windje. Het ging soepel totdat we ineens donkere wolken zagen. En toen zelfs gerommel hoorden en dat was niet mijn maag, maar botsende wolken. Dan heb je een dilemma hè! Wat ga je doen. Doorvaren of naar Trye Hûs. Het laatste dus! Schuilen voor de regen.
Daar hebben we lekker gegeten en grapjes gemaakt en heb ik geflirt met de meisjes van de bediening. Dat zeiden zij. Ik kan daar niets aan doen! Ik kijk wat om me heen en lach gewoon wat en hup, als vliegen om de stroop! Maar wel gezellig en daar gaat het om, dat is het criterium. Ondertussen keken we op de buienradar: niks. En dat klopte want het was droog. Dus…
Op de motor naar huis, dan zijn we er sneller, maar uiteindelijk was er meer wind dan motorgeluid dus werden de zeilen weer gehesen. Mama hield mij vast, Siebe en Zelda elkaar en met de wind vol in de zeilen voeren we over de Fryske Wetters! Machtig. Donkere wolken probeerden ons in te halen, kleine regendruppels tikten onrustig op onze schouders om ons te waarschuwen voor het naderende onheil, maar wij, wij voeren als echte Jan Piet Heinen naar huis. Sneller dan met de motor.
Nog een stormrondje en een perfecte aanleg manoeuvre en we konden de zeilen laten zakken. Wij ingepakt in handdoeken, maar droog, de lucht donker, maar geen regen. Siebe drukte op de knop om de brug open te laten gaan en op dat moment ging de hemelkraan open en het water viel met grote druppels uit de hemel! Heerlijk! Vol gas naar huis, maar wat een tocht. Van een felle en brandende zon, naar zinderende regendruppels die het water nog natter wilden maken. Ik houd daar wel van.
OK, ik was blij dat het nu pas begon met regenen, maar op deze manier is de timing fantastisch. En net toen ik dacht, harder regenen kan niet, begon het nog harder te regenen en te onweren, zelfs zo hard dat de trein naar Leeuwarden er mee stopte. Wij niet, wij bleven gezellig doen. En die regen klinkt zo mooi en het ruikt dan zo lekker na een warme dag. Dat is zo’n onbeschrijfelijke maar heel herkenbare geur. Die zouden ze in een potje moeten doen!
Zo’n zondag die eindigt in regen zorgt er wel voor dat je diep kunt slapen. Dat koste me dan ook weinig moeite. Een laat middagdutje om daarna nog even een avondsprintje in te zetten. Zo gezellig! Trouwens, het was papa ook allemaal even wat te veel geworden, want die is ook in slaap gevallen!
Nadat ik daarna gegeten had, lekker gespeeld en terug ik in bed lag heb ik ze buiten nog hard horen lachen! Ik denk dat ze een spelletje speelden en er was ook een buitenlander bij die heel grappig was (wat dat precies was weet ik niet en zal voor altijd een geheim blijven, denk ik…). Ik had het gevoel dat m’n bedje heen en weer ging, maar denk dat dat uiteindelijk inbeelding was. Hoop ik althans!
It wie wer in moaie dei!
Dzjez & Jay 