Een dag met een staartje

Hé, hé, wat een heerlijke nacht heb ik gehad.
Volgens mama heb ik wel een keer gehuild, maar dan slaap ik gewoon weer door. Net als mama vroeger, zegt de mama van mama dan weer. Ik lijk dus op haar. Qua dat dan hè! Het was gezellig wakker worden. Eerst een beetje melk, daarna geen boterham. Mama had het wel klaar gemaakt, maar ik had er gewoon nog geen zin in. Kan hè!

Daarna naar de crèche en dat is altijd fijn. Dan lach ik met een grote grijns. Alhoewel, deze keer was het een beetje anders, want er was een mevrouw die ik wel kende, maar niet zo goed. Dan ben ik een heel klein beetje in de war. Dat duurt maar even hoor. Daarna ben ik weer helemaal in de weer, met heen en weer gaan door te kruipen en te lopen. Ik had amper in de gaten dat papa vertrok.

Gelukkig, ik heb een mooie dag gehad. Lekker buiten geslapen en goed gegeten. Wel 2 boterhammen! Zo’n dag vliegt voorbij en dan is mama daar ineens. Dat is dan ook weer mooi. En ze keek blij naar me, want ik zag er goed uit. M’n haar zat als een fotomodel, die net bij de ‘coiffeur’ vandaan kwam. Mooierder kan haast niet!

Thuis heb ik boerenkool gegeten en rozijnen, en yoghurt en melk in ik was errug moe. Ik denk dat ik daarom een beetje misselijk werd.

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Beterder, boekje lezen en dat er tussenin

Ik ben er weer bovenop.
Een goeie nacht rustvol slapen doet wonderen en ik ben een sterke gezonde baby. Dat scheelt, dan ben je nooit lang ziek. Dat en de positieve instelling overal bij te zijn.

Zoals vandaag op de crèche, want als ik ’s middags niet slaap kan ik mee wandelen, dus…. dan slaap ik maar niet. En kan lekker mee wandelen, want dat is leuk. Frisse lucht en vanallus te zien. Daar doe ik het voor. Dat en lekker rondcolumbussen over de vloer. Ja, dat zijn echt mijn dagjes. Verder goed gegeten en gedronken en met grote blijdschap mama weer onthaald!

Zo beleef ik m’n dag van hoogtepunt naar hoogtepunt. Dat is ook een beetje de kunst. Je kunt je focussen op de mogelijke dalen die er tussen in zitten, maar dan zit je zo tegen de helling van de volgend piek aan te kijken. En dat is dan weer babylogica.

Toen ik thuis kwam heeft mama direct eten voor me gemaakt en tussen de ‘ik-wil-niet’s’ en ‘boewaah’s’ door heb ik best veel gegeten. En toen was ik klaar, maar papa had een truc, die was daar ineens. Die pakte me op en ging voorlezen!

Ik begrijp dat beter en beter, ik zit aandachtig te luisteren en ik kan iets nieuws. Als papa zegt: “Geef maar een kusje”, dan begin ik al luchtkusjes te geven en dan duik ik naar voren en geef Roosmarijtje (de dochter van de tuinman in De Koning van Dick Bruna) een kus! Echte lange kussen. Ik begrijp het en kan het ineens (ik heb de kunst ook afgekeken bij papa en mama natuurlijk!). En ik heb de koning ook gekust, maar vind Roosmarijntje leuker. in dat opzicht snap ik de koning zonder kroon wel. Maar die auto met echte wielen opgeven? Tsja, dat is voor als ik groter ben om te begrijpen.

Dat is een mooie afsluiter van de dag. Want dat was het daarna wel: het einde van de dag en het einde van mij, want ik was er helemaal klaar voor. Voor bed. Eerst wel even heel veel drinken. 210 ML was niet genoeg en dat laat ik wel weten ook. Nee nog 90 ML erbij en dan pas is het genoeg? Weltrusten zeg ik dan!

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

On the move

Na de onstuimige bedgang gisteravond volgde een heerlijke nachtrust. Het contrast kan bijna niet groter. Je zou haast gaan denken…. maar nee hoor. Vanavond hebben we het wat rustiger aangedaan en uiteindelijk 180 ml genuttigd, lekker tegen mama aangekroeld, op m’n buik in bed gaan liggen, een vriendelijke zwaai gedaan en BOEFFF in slaap. Ga d’r een gewoonte van maken.

En het is simpel, na een goeie nacht is het goed wakker zijn. Op tijd, met papa naar beneden, want hij moest werken en ik had een lekker dagje met mama voor de boeg. En dan is het zaak papa zo snel mogelijk de deur uitwerken… geintje!

Maar goed, papa ging uiteindelijk wel weg in ik was uiteindelijk wel gezellig met mama. En we hebben best veel gedaan. Schoonmaken en naar de winkel. We hebben een speciale speen gekocht voor mijn pap in de ochtend. Deze ochtend was het in een bakje met een lepeltje, maar als je honger hebt zoals ik gaat dat te t r a a g…. Morgen met de nieuwe speen uit de fles. Ben benieuwd.

In ieder geval, toen we thuis kwamen lag ik te slapen en heeft mama me in bed gelegd. En dat slaapje doet goed. Helemaal klaar voor grote avonturen. STAAN! Waar ik ook kan!  Maar nu heb ik iets nieuws ontdekt: Bewegen. Als ik sta, kan ik alle kanten op heb ik ontdekt. Gewoon handje-over-pak, beentje-over-beentje en in no time ben je ergens anders. Zo gemakkelijk is dat. Kijk maar eens naar de slide show.

Ik kreeg ook nog een hele mooie kaart met tekening van Lauren en daar wordt ik zo blij van! Ik vind post cool en Lauren kan mooi tekenen. Dat is inspirerend. Ik heb daarna zelf een tekening op de envelop gemaakt (denk ik…).

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Hij Heinemann, ik Dzjez

Kies maar:

Ik kon moeilijk kiezen, dus zet ik ze gewoon onder elkaar. Dan staan ze er maar in en hoef ik niet te kiezen!

Mama heeft vandaag slaap ingehaald, want ze was moe. Slaap inhalen, dat moet wel iets bijzonders zijn. Schaap inhalen, dat snap ik, auto inhalen ook, lijn van je hengel inhalen heb ik nog nooit gedaan, maar dat kan ik me inbeelden, maar slaap inhalen? Hoe doe je dat? En hoe komt het dat die slaap voorop ligt. Slaap loopt dus snel, of blijft lopen. OK, het was niet de bedoeling hier lang over uit te wijden, maar dat is dan nu toch gebeurd.

In ieder geval, mama heeft haar slaap ingehaald en kwam laat, fris en fruitig beneden, maar dat was al laat. Dus ik had een lange dag met papa en Heinemann dus. Ineens was hij daar weer. Heidi-groen en vol energie. Ik herken nu dat hij een mensachtige is en ik heb z’n muts afgetrokken en opgezet, aan z’n neus geprutst en aan z’n armen gedraaid. Op een gegeven moment ging hij aan mijn oren trekken! Nou ja!

Heinemann hier.
Was fijn weer om weer eens uit de kast te komen. Ik moet eerlijk toegeven dat ik in een kleine zomerslaap was gesukkeld. Dat krijg je op mijn leeftijd. Genoeg over mij, Dzjez wordt al een hele kerel. Je kunt hem niet meer zo maar laten gaan, zonder op te ruimen, want alles wat hij kan pakken, pakt hij. Kruipen kan hij als de beste en snel ook. In ‘no-time’ is hij weg. Wel mooi om te zien hoe hij elke dag iets nieuws leert. Ik voorspel dat hij al snel verstaanbare woordjes uit gaat spreken. En hij begint ook te begrijpen wanneer hij iets goed doet,…. of niet. Hij vindt het dan ook niet leuk als je hem iets afneemt, want wat hij vast heeft is van hem. Eten van stukjes, brood, van de lepel, fruit, koekjes, het gaat van een leien dakje en binnenkort wil hij een brommer…

GhaGha! Dat was een grapje natuurlijk! Het is belangrijk veel met hem te praten. Wat mij betreft niet, ik ga straks terug in m’n la.

Zo’n dag met papa kabbelt voorbij, lijkt het wel. We kletsen, spelen, lezen, we stappen en voordat je het weet is het later. En oh ja, ik ben in bad geweest! Dat was wel weer leuk met m’n eendjes. Moeilijk kiezen las je er twee hebt. Kiezen is wel belangrijk, denk ik. Als je het niet doet, blijf je altijd in gedachten bij het andere eendje en geeft niet 100% aan het eendje waar je mee speelt… Beter 100% en afwisselen half met beide. Ik vind in bad trouwens leuker dan wanneer we uit bad gaan. Dat is koud en niet leuk, totdat ik weer droog ben en een rompertje aan heb.

We zijn nog gaan winkelen voor de boodschappen en papa had dat goed gepland, want het ging regenen. Dat is leuk, want hij moest rennen om onder de afdaken te komen. M’n broekspijpen waren al wat nat. Wel een gezellig geluid, die regendruppels op het doorzichtige dak van m’n kinderwagen. Groot verschil zeg, met vorig weekend. Donkere wolken en regen.

Toen we thuis kwamen ben ik nog even gaan slapen nadat ik 180 ml melk opgedronken heb. Niet zo lang hoor, half uurtje, toen was ik klaar. Je kunt zo’n dag maar een bepaalde tijd zonder mama vind ik en die bepaalde tijd was nu wel voorbij! Gelukkig was mama daar ook. Fris en fruitig, zoals gezegd. Het leven is mooi!

Ik heb Picolo Pasta met kip en kruidige tomatensaus gegeten en dat is lekker! Veel smaak, daar hou ik van. Toen was ik al bijna klaar en bijna helemaal moet. Eerst nog yoghurt en melk en dan, slapen maar!

It wie wer in moaie dei.

Deze diashow vereist JavaScript.

Siebe’s Back

Ik heb goed geslapen in m’n eigen bedje en ben niet wakker geweest (denkt papa, maar dat is niet waar dus. Hij heeft alleen zo diep liggen slapen dat’ie helemaal niets gehoord heeft en dat is ok, vind ik. Hij maakt mij ook niet wakker als hij honger heeft).

Toen ik wakker werd mocht ik bij Zelda. Leuk is dat, gezellig bij haar zitten en dan mag ik op m’n tapijt en kruip ik overal naar toe. Dat is mijn volgende fase natuurlijk. De wereld ontdekken en dit is nog maar het begin.

Ik heb ontdekt dat de stofzuiger blaast! Dan gaat m’n haar heen en weer en dat vind ik grappig. Logisch eigenlijk, want de lucht die hij opzuigt moet ook weer weg! Gelukkig hebben we zo één die alles zuivert en ‘cleaned’ dus is het alleen maar leuk!

En toen ging papa weg om Siebe te halen en Zelda ging mee. Ik had ook wel meegewild, maar ik moest slapen, want ik wilde goed uitgerust zijn voordat Siebe er is. Dat heb ik er graag voor over. Gelukkig was het niet ver. Bij Baarn in de buurt (hé dat allitereert goed!).

We hebben veel gespeeld en gek gedaan! Ik heb ook de puzzel een paar keer gedaan. Ik kan nu zitten en ‘kruipen’ (tijgeren) en ik vind het geweldig recht op te staan. Siebe test me dan en het lukt al 3 seconden zegt hij. Hij heeft nog gevoetbald met papa mét een gebroken teen! De middelteen van z’n rechtervoet is gebroken en die is mooi ingeplakt! Gelukkig voetbalt hij links (maar schrijft rechts, rare jongen, ben benieuwd welke hand ik schrijf en voetbal… Mama is links en papa rechts. Misschien wordt ik wel als Siebe en Zelda; beetje van beide). Hij was op kamp geweest en had daar z’n teen knetterhard gestoten en daar heeft hij nog eens de hele tijd mee rond gelopen ook! Stoere broer (je ziet linksachter z’n hoofdje).

Ze hebben daarna met de tennisbal gespeeld in de tuin. Dat is een speciaal spel… En ze hebben gedonderjaagd. Ik hoorde ze bijna binnen, maar ik ben gelukkig in slaap gevallen…

Ik had knallende oorpijn en daarom moest ik heel hard huilen. Onbedaarlijk was ik en dat heb ik nog nooit meegemaakt. Zo erg die pijn, ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet. Het heeft best lang geduurd en papa en mama hebben om de beurten met me gelopen (dat is best leuk want dan krijg ik allemaal dingen te zien en leuke verhalen te horen…). Uiteindelijk ben ik in slaap gevallen. Eerst bij papa, toen bij mama en toen ik in slaap gevallen was, moest ik nog nasnikken.

Heineman zegt daarover dat het kan gebeuren en dat er niet veel aan te doen is. Het komt omdat ik wat verkouden ben en dan wordt het van binnen wat ontstoken en dat moet weg en dat doet pijn. Dat heet de buis van Eustachius. Die kende Heineman dan weer niet, maar dat maakt niet uit. In ieder geval had ik een paracetamol in m’n bips en dat helpt ook…

Ik hoop dat het morgen beter is!

Al my al, wis it best in moaie dei!

Deze diashow vereist JavaScript.