Geplons, geklots en geklap.

Wat heb ik heerlijk geslapen vannacht zeg! Aan één stuk door tot half 8, maar dat was een vergissing, want daarna ben ik terug in slaap gevallen. Lekker op m’n buik, kont omhoog en slapen maar.

Daar zou een mens jaloers op worden en sommigen mensen worden dat. Dat zijn rare mensen, maar goed, ik kan me er wel iets bijvoorstellen als je midden in de nacht wakker bent en niet kunt slapen. Dat is nooit grappig! Soms helpt het als je de vervelende dingen ‘parkeert’ voor je gaat slapen en met een mooie gedachte in slaap valt. Met een beetje geluk droom je daar over. Doe ik ook. Over mooie dingen dromen en als je dat elke dag doet, gaan die vervelende dingen gewoon weg of vallen eigenlijk wel mee.

OK, nadat we dus lang uitgeslapen hebben en gezellig buiten hebben ontbeten met z’n allen, zijn we gaan zeilen. Voor het eerst in m’n leven. Zo voelde het niet, want was alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Het was heerlijk weer, dus had ik m’n zwembroekje aan, m’n stoere hemdje en een dikke laag zonnebrandcrème factor genoeg.

Leuk hoor dat zeilen, dat geklots tegen de boot en zo lekker scheef hangen en de frisse lucht. Ik kan er wel aan wennen. Staan ging zelfs heel goed. recht op tegen de boord van de boot, terwijl ik de fokkeschoot vasthoud. Je hoort het wel, ik heb goed opgelet en dat moet ook als je ouders hebt die goed kunnen zeilen. Dan word je achteraf overhoord over dat soort dingen, dus…

Siebe en Zelda wilden gaan zwemmen, want het was warm, maar ze moesten wachten tot we bij het meer bij het huisje waren en toen zijn ze er in gesprongen. En papa ook! Ik dacht dat het een tsunami was! grapjuh! Ze waren blij en niet, want Siebe en Zelda durfden niet met hun voeten in de modder. Bang voor de vissen!  Papa moest dan weer aan vroeger denken, zo zie je maar.

Toen we thuiskwamen waren Beppe, Tessa, Noa, Quin, Senn, Nynthe, Robyn en Desiree er. Gezellug! Wel veel drukte ineens als je van zo’n rustige zeiltocht komt, maar dat geeft niets. Gezelligheid is gezelligheid en daar kun je niet genoeg van hebben, zeg ik. En van knuffelen ook niet!

S, Z, N en Q zijn gaan zwemmen en ik niet. Ik heb eerst wat geknuffeld en toen ben ik wat gaan slapen, want van zeilen wordt je moe. Daarna ben ik weer op volle sterkte gezellig gaan doen. E-en, ik heb iets nieuws geleerd. Ik heb geleerd in m’n handen te klappen. Papa heeft een paar keer voorgedaan en nu kan ik het zelf!

Klappen is leuk!

Daarna zijn we gaan eten en zijn papa, mama en ik gaan wandelen naar de ‘oude’ camping van papa. Hij heeft vanallus laten zien en toen zijn we over een brug gegaan en in al m’n enthousiasme, smeet ik m’n bijtknuffel met ringen over de reling en het duurde lang voordat we een plons hoorden. Dat betekent dat het diep is en dat klopte en in het midden, dus onbereikbaar. Papa zei nog, daar hebben we een hele lange stok voor nodig en wat denk je? 100 meter verderop liepen 2 jongens… met een grote stok! Toeval bestaat niet. Met die stok, waar een klein zijtakje aanzat, heeft papa m’n bijtknuffel er weer uitgevist! Joepie, zeg ik!

Toen ben ik op de schouders van papa naar huis gegaan. Ik heb nog even wat gespeeld en toen naar bed. Al die nieuwe indrukken verwerken. Slaap lekker, allemaal.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het gelukkige weerzien

Ik zag dat papa een blog geschreven  had! Tsjonge, jonge, je moet die man ook niet even de kans geven of hij laat zich gaan! Hij kan wel aardig schrijven moet ik zeggen, maar toch. Ik vind het altijd wat luchtig. Maar goed, hij doet z’n best.

Vanochtend was ik samen met mama. Die had al vanallus voorbereid en er stond al vanallus in de gang. Het was duidelijk: Er stond iets te gebeuren.

Ik ging gewoon naar de crèche, alwaar ik een hele goeie dag had. Goed geslapen, goed gegeten, goed gespeeld en dingen bijgeleerd. Ik heb zelfs een opmerking gekregen: Ik kruip de hele ruimte door, totdat ik niet meer verder kan.

Ik vind dat een mooie opmerking, want eigenlijk zegt die dat het belangrijk is dat je de grenzen opzoekt. Niet dat je met je ‘kop’ tegen de muur moet lopen; gewoon op tijd stoppen. Maar als je het niet probeert, weet je het nooit en dat is niet goed.

Het was een dag zoals het hoort dus en ineens was daar weer mama! Altijd een fijn weerzien, maar deze keer was het anders…. We reden wel naar huis, maar ik bleef in de auto! Mama deed druk en laadde vanallus in, ging zelfs nog even met de buren praten (!) en ging toen gewoon in de auto zitten en we reden weg. Nou ja! Dat is raar. Ben ik niet gewend en ik kreeg ook nog honger en dan moet ik huilen en moest mama stoppen om me eten te geven. Midden in het land!

Daarna was ik even stil, maar moest toen weer brullen, want ik was nog niet helemaal klaar, maar mama reed door, totdat daar ineens papa was en Siebe en Zelda en brak m’n lach door de tranen heen als de zon na een zomerbui! Wat fijn om ze weer te zien. En ze waren zo lekker verkleurd, want ze hadden de hele dag op het water gezeten en gezeild. Ze hebben gelunched op een eiland. Treie Hûs. Ga ik ook nog naar toe.

Fryslân dus, daar buldert het bloed door m’n aderen (als ik papa mag geloven!) en ineens kan ik echt bijna staan. Papa houdt me nog wel wat vast, maar ik doe net alsof ik het al jaren doe. Is fijn om zo zelfstandig te zijn, alhoewel ik het gevoel heb dat papa en mama het veel te snel vinden gaan.

Daarna zijn we met z’n allen gaan eten. Dat was buiten en dat is gezellig. Mama had de tafelstoel mee en dat wat een goed idee! Dan kan ik er leuk bij zitten.

Daar na ben ik vlot naar bed gegaan en als een blok in slaap gevallen in het reisbedje.
Was ik aan toe, want morgen is er weer veel te doen!

It wie wer in moaie dei

Deze slideshow vereist JavaScript.

Goeie moarn!

Door papa!

Hey Dzjez, ik hoop dat je goed geslapen hebt en niet te veel wakker, want vanavond kom je naar ons en wij zijn er klaar voor. En Earnewald ook. Je zoet er op de eerste foto van de dag al weer fris en fruitig uit en klaar voor de dag! Het weer is hier heerlijk alleen weet de Weer-App het nog niet, want het is warmer (wel een beetje bewolkt) en droog. De oelewapper.

Wij gaan zo zeilen om alvast te oefenen. Dan slijt ik Zelda even in het water, vanwege de hilarische foto die ze van jou heeft gemaakt. Je bent nu een echte rastaDzjez.

We zijn vanochtend eerst even naar de winkelen geweest en ik heb me niet in kunnen houden en heb een Fryslân T-shirt gekocht. Ik vind dat supercool. Niet om hier te dragen hoor, maar overal buiten Fryslân. Haha! Daarna hebben we buiten ontbeten. Heerlijk.

Ik hoorde van mama dat ze alles al gepakt heeft en het klaarstaat voor straks. We kijken uit naar jullie komst en heb je bedje al kaar en je spullen al uitgepakt. Plug & Play dus.

Hey! Moaie dei op de creche.

Papa

Frysk bloed tsjoch op!

Het was een bijzonder dagje vandaag. Ik stond op en mama was al weg en dat is heel raar, want die zie ik elke morgen. Ter kompensaatsie waren Siebe en Zelda er en er was een verrassing. Farouce en Iara gingen mee naar de crèche. Niet mee naar binnen hoor, want dan zou iedereen zich een vierkant hoedje schrikken en dat is nooit grappig.

Gelukkig kwam mama me weer halen en was alles goed, dan grijns ik van oor tot oor en soms er achter! Fijn om mama te zien. De hele dag had ik trouwens een wat vreemd gevoel, dat wel, en nu weet ik waarom. Papa en Siebe en Zelda waren in Fryslân en op één of andere manier voelde ik. De energie die zijn daar ervaren, voel ik hier. Sterke band noemen ze dat!

En dat deed me dan weer denken aan het Fryske Folksliet en wat dat nu eigenlijk betekende. Voor degenen die het nog nooit gehoord hebben, bij deze:

De Oude Friezen (vertaling)

Fries bloed kom in beweging
Bruis, kook, en bons door onze aderen!
Kom op! Wij bezingen het beste land van de aarde,
Het Friese land vol eer en roem

Refrein:
Klink dan en daver ver in het rond
Jouw oude eer, o Friese grond!
Klink dan en daver ver in het rond
Jouw oude eer, o Friese grond!

Hoe ook door overmacht, nood en zee bedreigd,
Oeroude lieve Friese grond,
Nooit werd die vaste, taaie band verbroken,
Die Friezen aan hun land verbond.

Refrein

Buigen was hen vreemd, zo hield het oude volk in ere
Zijn naam en taal, zijn vrijheidszin;
Zijn woord was wet, rechtdoorzee en trouw zijn leer,
En dwang, van wie dan ook, stond het tegen.

Refrein

Doorluchtig volk van deze oude naam,
Wees altijd trots op die ouderdom!
Blijf eeuwig van die grijze, hoge stam,
Een groene, een krachtige bloeiende loot!

Tsja als je dat leest, krijg je wel de kriebels. Ik wel in ieder geval en ik ben half Fries en mama heeft ook de juiste genen, dus voel ik meer dan de helft Fries. Dat wel bijzonder.

En dan zie ik de foto’s van Papa en Siebe en Zelda in een boot op het water en dan begint mijn bloed harder te stromen en word ik heel vrolijk. Hij heeft een boot gehuurd, met een zeil er op! Een zeilboor dus en in dit geval een Valk. Eigenlijk een boot met een mooi verhaal, want hij is bedacht voor Bruynzeel in 1939 om te kijken of een speciaal soort hechthout werkte. Nou dat is gelukt, want ze varen nog steeds!

Morgen ga ik ook naar de boot en papa heeft een piepklein zwemvestje voor me meegenomen. Niet dat ik in het water val hoor, maar voor het geval dat. Kan ik lekker drijven! Ik ga in ieder geval lekker zeilen. Heeft mama ook zin in en dan beginnen haar ogen te glinsteren. Dat vind ik mooi.

Ik heb trouwens nog even televisie gekeken. Ben ik ineens stil. Leuk hoor. Heb ik bij voorlezen ook of als papa zingt. Had wel een beetje moeite om in slaap te komen, maar het werkte! Het was mooi weer toch? Dat is het huilen dat compenseert voor de zon overdag. Helpt dus. Rest van de week ook. Let maar op. Het gaat mooi weer worden en ik Dzjezzie-bruin.

Jaja, we hebben er zin in!

It wie wer in moaie dei

Deze slideshow vereist JavaScript.

Grijnskramp en dansplezier

Ik wist niet dat het kon, maar het kan. Kramp in je kaken van het grijnzen. Grijnzen is eigenlijk een grappig woord, want het is nauw verbonden met grienen. Vroeger waren het zusterwoorden; greinen en grienen, ying en yang, zonder een traan is een lach zo hol. Denk ik dan hè! Daarom huil ik ook als ik naar bed ga, dan compenseer ik dat lachen van de hele dag een beetje! Mama vroeg het zich laatst af, hoe komt het toch dat kinderen vaak huilen voor ze in slaap vallen? Dus heb ik het Heineman gevraagd. Die zegt dat het gewoon komt omdat ik moe ben en vecht tegen de slaap. Het voelt een beetje als vallen en dat wil je niet hè. Maar als ik één keer slaap, droom ik er al op los. Het kan ook komen omdat ik geen zin heb om te slapen, zegt Heineman en die kan het weten.

Vandaag kwamen Olpa en Olma eindelijk weer eens langs. Ik had het gevoel alsof ik ze m’n halve leven niet had gezien! Nou dat klopte niet. Het was maar anderhalve maand. Maar goed, dat is wel bijna een kwart van m’n leven hè! Als je 7 maanden bent!

Daarvoor hebben Zelda, Siebe en ik eerst nog gedanst om m’n nieuwe kruip- en speelkleed in te wijden. Heerlijk al die ruimte! Ik kan letterlijk alle kanten op. Kruipen of rollen en nu dansen dus. Het duurt even voordat ik het in de gaten had, maar aan het eind heb ik het door en begin ik mee te bewegen!

En ook nog even bij Zelda:

En toen waren ze er ineens. Grappig. Van niet naar wel in 4 seconden en het voelt in één keer weer normaal! Fijn is dat. Zo’n dag is leuk en kabbelt voorbij, met spelen, eten en lachen en verwonderlijke gezichten van Olpa en Olma. Logisch, want die hebben me al lang niet gezien en ik ben best gegroeid. Dat vonden zij ook. En dat ik kan kruipen en dat ik kan staan. Ik geef toe dat ik dan wel even extra goed m’n best doe hoor. Siebe en Zelda zijn er er slot van rekening ook bij hè!

Siebe en Zelda ook. Die hadden een zilveren-mannetje-aan-een-parachute gemaakt van een plastic zakje, touwtjes, houtjes en zilverpapier. Heel knap en met de stijgers rond het huis was het een hele val! Van het zilveren mannetje dan hè!. Oh ja, het ziet er gevaarlijker uit dan het is hoor. Het zijn veilige stijgers, speciaal voor kinderen.

Ik heb ook boekje gelezen met Olma van Nijntje. Die heb ik ook op televisie gezien, maar als Olma het voorleest is het veel leuker! Ik wil dan telkens Nijntje aanraken, maar dat kan niet echt, want ze is getekend! Siebe had ook nog mooie tekeningen gemaakt. Je kunt het zien bij papa die aan het naaien is. Ongelooflijk hé! Zulke grote handen en zo’n klein naaldje, maar het moest wel, want Siebe had gisteren ineens z’n broek op z’n enkels in volle ‘run’ en scheurde vervolgens de knopen van z’n broek. Het leek funnijust hoom viedejoos wel! En papa stond ook ineens met een knoop in z’n hand van z’n eigen broek. Tsja, dan moet je wel hè!

Morgen ga ik nog naar de crèche en dinsdag ook, maar dinsdagavond ga ik samen met mama naar It Wiid. Daar zijn Papa, Siebe en Zelda ook en dan is het….VAKANTIE!!! Ik heb supermooi weer besteld, alleen weet het weer het nog niet, heb ik het gevoel. Jantje-lacht-Jantje-huilt weer zegt mama, nou ik heb een plan. Overdag lachen en ’s avonds huilen. Goeie deal! Ik ga nu eerst slapen en een beetje huilen (ter compensatie hé!)

It wie wer in moaie dei!

HOFFLALA en lang wakker.

OK, ik weet dat niet iedereen Hoff heet, maar vandaag waren alle Hoff nazaten ineens bij elkaar. Uit de hele wereld en dat is dan een bijzondere dag. Het begon goed met wakker worden. Dat is noodzakelijk om al die leuke dingen mee te maken. Dus dat deed ik dan ook. Niet te vroeg en niet te laat, alhoewel mama vond dat het wel wat later mocht zijn. Maar toch. Het was leuk in bed totdat ik weer in slaap viel. Het is een grote dag en dan moet je lang wakker kunnen zijn en slapen is een beetje het opvullen van je reservezakje, zodat je ogen open kunnen blijven.

Papa moest eerst naar België rijden voor Siebe en Zelda, dus die zat om 10 uur in de auto. Ik en mama hebben het huis aan kant gemaakt, terwijl ik goedkeurend toekeek vanuit m’n nieuwe bed. Nou ja, voor straks, maar ik ga er nu al wat in liggen zodat ik er wat aan wen en het niet eng vind straks. Daarna weer wat geslapen. En ik kan dat goed. Hard slapen. Dat is een kunst en dan krijg je van die rode wangetjes. Dat betekent dat je heel goed je best doet. En je best doen betekent betere resultaten (Siebe en Zelda hadden trouwens superraporten. Siebe gemiddeld en 8,9 en Zelda zelfs een 9,1! Daar word ik trots van hè!). In mijn geval: uitgeslapen. Oh ja, en even naakt geposeerd, zodat ik later, als ik heel groot ben, me kan verwonderen over mezelf!

Ik vind het dan ook fijn om ze te zien en lekker op schoot te zitten. Heel blij word ik daar van! Ik vind dat Siebe groot geworden was en hij vond dat van mij! Samen zijn we dan in verhouding even groot gebleven denk ik. Wat niet wegneemt wanneer we op elkaar staan we in centimeters hoger komen en meer kunnen zien. Als ik op Siebe’s schouders zit. Omgekeerd zou niet echt goed voor m’n knieën zijn denk ik.

OK, daarna in de auto naar Drachten, naar Tessa en wat we daar meemaakten is eigenlijk moeilijk te beschrijven en dus heb ik er veel foto’s van gemaakt. Dan kun je het zelf zien. Maar in ieder geval heb ik Irene voor het eerst in het echt gezien en zij mij. Dat was bijzonder. Zo bijzonder dat ik een trekkend onderlipje kreeg en een beetje moest huilen.

Niet omdat ik haar niet leuk vind of zo maar ineens zoveel mensen en emoties om me heen is zelfs voor een baby van al bijna 7 maanden te veel! Ik heb me snel hersteld hoor en de lach stond al weer als vanouds te dansen op mijn gezicht. En zo hoort het. ik vind het fijn Irene te zien. En Noa en Quin ook. Die had ik ook nog nooit gezien en wat is dat raar eigenlijk, zo voelt dat niet. Alsof we elkaar al kennen. Ze gaan ook nog langskomen op It Wiid. En Senn en Nynthe ook. Gezellig boel gaat dat worden!

Iedereen was er. Ongelooflijk eigenlijk, zo veel neefje en nichtjes! Vooral meiden dus. Dat wordt lachen later op die familiefeestjes. Ik zal ze eens allemaal opnoemen van oud naar jong, inclusief broer en zus: Siebe, Zelda, Noa, Quin, Philine, Senn, Lauren, Nynthe en ik als laatste: Dzjez. En hun mama’s en papa’s en beppe was er en pake. Dan heb je een hele foto vol! Probeer dan maar eens allemaal naar de camera te kijken. Dat lukt nooit! En nu dus ook niet.

Quin was trouwens jarig!! We hadden oorbelletjes gekocht, want ze had net nieuwe gaatjes in haar oren gekregen. Dat lijkt me behoorlijk eng!

Iedereen heeft lekker ge-BBQ-ed en ik heb stokbrood gegeten. Wel 2 stukken. Lekker sabbelen, zomaar weg! Pake kijkt dan vol bewondering. Die vind dat heel interessant. Sowieso was hij wat overdonderd want die heeft nog nooit zo veel van z’n kleinkinderen bij elkaar gezien. Zelfs niet in z’n dromen. En al is hij een stoere sterke kerel, in dit soort gevallen is hij niet de grootste held op de wereld. Maar dat komt nog wel, ik ga hem wel helpen.

Nee, bijzondere dag. Dat zie je niet alleen, dat voel je ook. We zien elkaar nooit of niet vaak en komen bij elkaar en huplala, alsof het altijd zo geweest is. Dat is de familieband denk ik. en die is sterk. Ik ben blij dat ze nog naar It Wiid komen, dan kan ik bijvoorbeeld nog wat met Noa knuffelen!

Daarna moesten we nog naar een feestje van Janny en Siebren? Die waren 35 jaar getrouwd en Siebren is 60 geworden! Zou je niet zeggen! Het was buit en binnen in een hele grote schuur en er waren heel veel mensen en ik was de enige baby. Dan heb je wel een druk op je schouders hoor!Maar het ging goed. Ik heb veel gelachen en veel mensen lachten terug. Dat is één van die mooie zekerheden in het leven: Als je naar mensen lacht dan lachen ze terug. Ik ga veel lachen. oh ja, de mama van Jesse krijgt nog een kindje en Jesse dus een broertje of zusje! Is hij eindelijk de oudste. Cool.

Siebe en Zelda hebben zich ook rot vermaakt. Die hebben gereden in een skelter met aanhanger! Ziet er gaaf uit, wil ik later ook doen. En Siebe heeft natuurlij gevoetbald met een bal die Ymkje speciaal voor hem gehaald had. Was’ie blij mee, bedankt Ymkje! En ze hebben ook nog een hamburger gegeten en Siebe heeft er ook een voor mama gemaakt. Die had trek en ik ook!

We kwamen Liekje en Biek ook nog tegen! Die had ik al lang niet gezien en dat heb ik gemerkt. Liek was veel magerder dan de laatste keer toen ik haar zag! Ik wist amper wie het was, gelukkig herkende ik haar lach. En Biek had ook een mooie lach, dus lach ik mooi terug. Was gezellig zeg! Ik hou van feessies!

Uiteindelijk om half 12 met een lach op m’n gezicht klaar om naar boven te gaan.

It wie in moaie dei

Deze slideshow vereist JavaScript.

(T)ISSUES en kruldingen

Ik begin telkens handiger te worden. Letterlijk en figuurlijk.
Figuurlijk omdat ik beweeglijk ben, kan kruipen, rechtop staan en bijna zitten en letterlijk omdat ik alles pak wat los en vast zit. Als ik geen baby was, zou ik een dief met grijpgrage handjes zijn…. een hartendief natuurlijk. Maar ik pak alles vast. Ik ben zelf zover dat ik mezelf ophef aan de stijlen van de box en dan de tissues pak (en in m’n mond steek, want dat doe ik met alles). Ik ben daarom bang dat m’n vrijheid beperkt gaat worden door een verlaagde boxvloer. Ik heb papa en mama er al over praten…. Voordeel is dat ik dan lekker rechtop kan staan.

Dat doe ik al! En dan probeer ik zo nonchalant mogelijk te kijken. Dat laatste lukt heel goed. Zitten ook. Ik ben me er alleen niet zo van bewust. Ik kan al goed blijven zitten, maar omdat ik er niet bij nadenk val ik ook snel om. Kwestie van tijd. Ik heb weer lekker gegeten en het was buiten. Buiten smaakt het eten lekkerder. Frisser. Ik hou van buiten eten. Samen met mama.

En kijk eens op de achterkant van m’n hoofd! Dat is een duidelijke krul. Ben benieuwd wat die daar doet. Ik weet wel hoe het komt! Het heeft te maken met de vorm van het haarzakje; daardoor komt de haar gekruld naar buiten. Ik denk gewoon dat krullend haar blij haar is, net als ik. Oh ja, ook nog even met Siebe gefacetimed! Die komt morgen met Zelda. Gaan we heel erg familiedingen doen! Ik heb ze al 4 weken niet gezien en en zij mij dus ook niet! En dat is lang ;-(

Ik heb er zin in! Maar eerst lekker slapen en daar hen ik zin in en papa en mama ook!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Kruipsprint en groeispurt

Het was een onrustig nachtje voor mij en bijgevolg voor papa en mama. Vaak wakker, gewoon omdat ik wakker werd. Niet echt met een reden. Misschien was het wat warm of zo? Vanochtend heeft papa me eerst in bad gedaan, want ik had nogal gezweet. In dat opzicht lijk ik op papa en mama, die hebben het ook snel te warm. dat betekent dat je een goeie lichaamshuishouding hebt/ Dat is wat ik vind.

Na het badje was ik lekker fris en fruitig en daar hoort een bijpassende broek bij. De gele dus en m’n shirt met grote knopen. Die is mooi vind ik. Plus ik ga naar de crèche en dat mag best wat gekleed, plus je weet nooit wie je tegenkomt of wie er een foto van je neemt of wie die foto dan weer ziet. Allemaal dingen om rekening mee te houden!

Waar ‘men’ ook rekening mee moet houden is het feit dat je de honger van een baby nooit mag onderschatten, zeker niet als die baby Baby Dzjez heet. Mama had 4 flesjes meegegeven in de veronderstelling dat ze er later één ging invriezen, maar dat was dus niet nodig. Alles was op! Naast het fruit en het brood. Ik zal wel weer een groeispurt hebben en als ik zo doorga ben ik aan het eind van het jaar even groot als papa!

Toen mama me kwam halen lag ik lekker in m’n rompertje op het speelkleed en ineens zag ik haar. Dat is voor mij feest, want haar gezicht zorgt automatisch voor een chemische reactie in m’n lachspieren. Daarna was ze aan het praten met Daphne van de crèche en die vertelde dat ik al kon kruipen en mama reageerde net iets te nonchalant naar mijn mening . Alsof ik dat niet kon of zo, of dat het nog niet echt kruipen was, nou dat heb ik even laten zien. De anderhalve meter tussen haar en mij heb ik in anderhalve seconde overbrugd! Je had haar ogen moeten zien. Ook Daphne vond het heel bijzonder en dat vind ik dan weer cool. Als er Baby Olympische Spelen zouden zijn, zou ik mee doen met de anderhalve meter kruipsprint!

Toen ik thuis kwam heb ik eerst nog wat gegeten…. Tsja, groeispurt hè! Daarna spelen op de grond maar toen was ik wel even uitgesprint en -gespurt. Ik lag nog maar net of BOEFF, ik viel in slaap. Sprintkruipen is vermoeiend dus… Uiteindelijk weer wakker, gespeeld, melk gedronken en naar bed. Ik heb papa niet meer gezien.

Papa was bij Beppe en daar was Irene zijn zus met mijn nichtjes Noa en Quin. Die ga ik zaterdag zien! Daar heb ik heel veel zin in, want er zal wel veel geknuffeld worden en veel knuffelen is goed. Dan voel je mekaars energie en dat is fijn. Ik weet al die dingen omdat mama veel met papa WhatsApped. Zo blijven ze op de hoogte van alles wat er gebeurt en denken ze veel aan elkaar. Dat is altijd fijn. Ik denk ook veel aan ze!

Oant moarn.

;

Deze slideshow vereist JavaScript.

Werkende moeder, blije baby

Het was voor het eerst vandaag en ik moet zeggen het bevalt me goed. Ik, de baby, die lekker aan het spelen is en op tijd gaat eten en slapen en mama, die lekker aan het werk is. Op die manier kan ik lekker mezelf zijn en genieten van de vrijheid. En ondertussen kijk ik naar haar als ze aan het werk is en als ik goed kijk, steekt het puntje van haar tong van concentratie een heel klein beetje uit haar mond. Goed bezig, denk ik dan! En dan ben ik trots op haar.

Het was een beetje vreemde dag, want we hadden geen warm water. Ze hadden hem uitgezet omdat er nieuwe dakpannen op het dak komen en dan moet er ook een nieuwe schoorsteenpijp op. Dus als je wilt douchen of een badje wilt nemen is dat niet een goed moment. Want ja, dan kun je de billen niet wassen hè! Om half 8 kwam de boiler-afzet-meneer en om 10 minuten voor 8 moest ik poepen! Nou ja, daar was het ineens en ik kon er niets aan doen. Gelukkig viel de schade mee en hoefde ik niet in bad, maar toch.

Terug beneden was ik het ene moment aan het spelen en het andere lag ik te slapen! Lekker op m’n buik, hoofd op de grond, slapen maar! Die houding bevalt me goed. Dat is echt de manier waarop ik lekker slaap, zeker als mama een dekentje over me heen legt. En daarna hup! Weer wakker.

Dit zijn dan de foto’s die papa te zien krijgt, zo kan hij ons lekker volgen!

En dan de nieuwe stoel hè! Die is super. Elke keer als ik honger heb, ga ik er even in. Ik noem het mijn TROON. Eettroon en kijktroon, want het uitzicht is heel goed. Vanaf die hoogte krijg je toch een ander beeld van de wereld en je kunt wat verder kijken, hè! Altijd goed.

Eten gaat telkens beter. Het ligt voor me, ik pak het en stop het in m’n mond. Oog-hand-mond coördinatie is super, zeg ik. En dit is nog maar het begin.
Morgen weer naar de crèche. Leuk!

Oant moarn.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Dzjezzzzzz

Mijn dag heeft zich grotendeels afgespeeld tussen 2 dutjes in.
Het ene dutje was onderweg naar de crèche en het andere dutje was onderweg naar huis! Gek hè!? Ik was pas om kwart over 6 wakker en wilde niet meer slapen en dan moet ik wel opstaan. Ik had geen honger dus lag gezellig in de box. Eerst in de pyjama en dan lig ik wat en dan speel ik wat, want ik vind niets aan het nieuws, wat eigenlijk niet echt nieuws is, wat het is al gebeurt. Dat maakt het in principe ouds.

Daarna heeft papa me aangekleed en hij heeft z’n tanden gepoetst, terwijl ik in m’n toekomstige bedje lig. Een beetje wennen, dat is goed. Toen ik daarna beneden kwam was het Sesamstraat en dan heb ik er ineens wel aandacht over, plus ik train m’n nek- en rugspieren! Goed voor rollen en kruipen. Gaaf vind ik dat. Mooie kleurtjes, leuke stemmetjes en leuke muziekjes. Ik heb geen idee waar het over gaat, maar dat komt vanzelf. Tsja en dan is het tijd om te gaan, ik in de maksiekoozie in papa’s auto en toen ik aankwam, lag ik te slapen. Tot aan binnen aan toe en toen lachte ik wakker, want Ellen was er. Die kijkt altijd blij en heeft een lieve stem.

Papa heeft me op het kleed gelegd, waar ik ogenblikkelijk met de bal ging spelen, want Benthe kwam er aan en dan moet je cool doen.

Toen mama me terug kwam halen, had ik 4 bekertjes melk gehad, fruit en brood en heb ree-du-luk geslapen. Mama komt dan altijd even meespelen op de mat en dat is gezellig en toen we terugreden ben ik in slaap gevallen! Alweer! Nou ja. Ik zeg maar zo, een klein dutje voor de avond, maakt de avond een beetje langer. En het was mooi weer, dus in de buitenbox! Dat is toch anders dan binnen.

Ik heb lekker gegeten! Worteltjes, aardappeltjes, brood en kaas! Vooral de kaas is lekker. Pittige boerenkaas,daar hou ik van! De buren, Erwin en Desiree, waren er ook. Die had ik al lang niet gezien en zij mij niet. Ze vroegen wie ik was en toen papa zei Dzjez werden hun ogen zo groot als schoteltjes, zo was ik gegroeid. Gelukkig had Desiree de blog wel gelezen, dus die was voorbereid.

Oh ja, nog even gedonderjaagd met papa. Lachen en dan naar bed. Melk drinken en slapen. Lekker op m’n buik, BOEF weg. Weer slapen…

Oant moarn

Deze slideshow vereist JavaScript.