Door papa
Ik was vergeten dat ik deze gemaakt had en toen ik hem zag, kon ik het niet laten. Te mooi om niet te laten zien dacht ik.
Lekker blij kerel met kleine krulletjes. Die zie je vooral als je haar wat nat is en met die leuke apps op iphones ziet het er allemaal direct zo mooi uit.
Geniet van de dag, geniet van je leven, wij genieten van jou.
Vanochtend weer naar de crèche! Ik vind dat leuk. Papa maakt me wakker en ik ben vrolijk. Hij brengt me ook naar de crèche ’s ochtends en mama haalt me op. Om en om, eerlijk verdeeld zeg ik. Deze foto is heel vroeg genomen en dan zeg ik: Mooie dag!
Op de valreep had ik nog even honger. Ja! Dat kan hoor!? Eerst ben ik gewoon gezellig wakker aan het worden en aan het babbelen met mama en dan vergeet ik het wel eens en dan ineens is het zo ver: Het gat in m’n maag komt om de hoek kijken. En dan moet ik drinken ook al zit ik in de Maksi Coozie.
We hebben er allemaal zin in en vanmiddag komen Siebe en Zelda en Beppe me ophalen. Leuk! Kunnen ze iedereen even zien en kijken waar ik speel, lig en eet. Tot straks!
Ik was vergeten nog even over een paar bijzonderheden van het weekend te schrijven.
Het eerste is de stapelbedwissel van Siebe en Zelda en dat ziet er gezellig uit. Die wisselen om de nacht, zonder morren en zonder slag of stoot van bed. Van boven naar onder en omgekeerd. Want, wisseling van bed doet slapen. En je ziet dingen ook eens anders…. Altijd goed. Kijk ook even naar de teentjes van Siebe…
Het andere was het badverhaal met Zelda. Heerlijk weer in dat warme water, daar kan ik niet genoeg van krijgen en daarna een kleine massage op de koop toe, ook al zo lekker!
En dan heb ik nog even meegespeeld op de iPod van Zelda. Beetje Wordfeud en tic tac too en nog wat spelletjes. Daar kun je niet vroeg genoeg mee beginnen (ik moet alleen nog een beetje meer controle krijgen over m’n vingers, maar dat is een kwestie van tijd!).
Oh ja, ze hebben nasi en kroepoek gegeten. Dat ziet er lekker uit, maar als ik moet kiezen, hou ik het voorlopig op susu!
(dat is indonesisch voor melk)
Indah hari dan semoga sukses
Het heeft wat moeite gekost indertijd, maar op 19 februari 2011 hebben papa en mama elkaar voor de tweede keer voor het eerst ontmoet. En dat is precies een jaar geleden en dat maakt dit wel een heel bijzondere dag. Vanaf vandaag beleven ze elke dag die ze samen zijn opnieuw, maar dan anders.
Sowieso ben ik er nu.
En dat was ook plannen geblazen. Want ik was al heel lang van plan om te komen, maar de eerste keer dat ze elkaar ontmoetten was niet het juiste moment, blijkbaar. En dan is het afwachten en goed je kansen inschatten. Ik had geduld, maar tegen 19 februari 2011 was dat geduld zo goed als op.
Zelf heb ik daarna dan ook niet lang meer op me laten wachten. Gelukkig hebben papa en mama daar goed aan meegewerkt. Als ik er zo op terugkijk en de verhalen hoor en de foto’s zie, was het een heel erg bijzonder jaar en ik ben blij dat ik er bijna de hele tijd bij geweest ben en als er één ding is wat ik geleerd heb, is dat je de kansen moeten pakken als ze er zijn.
Niet erna…
Ik hou van jullie.
Siebren was er en dat is een naamgenoot van Siebe.
Maar hij staat niet op de foto! Vergeten, dus een goeie reden om nog eens af te spreken. Bij hen of bij ons. In ieder geval was het heel gezellig en…. heb ik een supercoole spijkerbroek gekregen en witte polo. Moet er nog wat in groeien en dat is goed. Beter dan omgekeerd, dat de broek in mij moet groeien… Haha.
Maar niet te snel, want mama vind dat ik zo snel groot word (volgens mij zeggen alle mama’s dat… OK, ik groei ook wel heel hard!).
Papa en Siebren hebben de hele tijd Frysk gepraat en die zaten aan de ene kant van de tafel en mama en Janny zaten aan de andere kant van de tafel en die spreken Nederlands. En ik zit er lekker wat bij en daar hou ik van.
Oan’t sjen!
Ik denk soms dat papa en mama ook bij The Gang horen. Die doen namelijk net zo gek als wij, The Brothers and Sister. Hier zijn ze aan het Uno-en en ik bekijk dat vanuit de box. Dat is leuk want er wordt hard gelachen en geroepen als er weer iemand verliest!
Het begon vanochtend al, toen kwamen Siebe en Zelda in de slaapkamer. Ik was net wakker en had gedronken, dus was er weer helemaal klaar voor. Gewoon leuk en gewoon, want het voelt erg vertrouwd als ze er zijn. De rest van The Gang heeft broodjes ontbeten uit de oven. Dat ruikt wel heel erg lekkern maar ben daar nog niet aan toe. Niet omdat ik geen tanden heb hoor, dat los ik wel op door lang te sabbelen, ’t is meer dat ik nu vooral gek op de melk van mama ben!
Trouwens, ik kwam ook nog foto’s tegen van vrijdagavond, toen hadden Zelda en Siebe een carnavals-turn-training en waren ze verkleed! Grappig hè! Ik heb ze stiekem op de website gezet.
Ik had trouwens ook nog een klein ongelukje, nou ja ongelukje… Ongeluk. Het was bruin en vloeibaar en heel veel. Dat los ik dan simpel op. In dit geval, lach ik heel uitgebreid naar papa en, ik heb gemerkt dat alles dan ineens niet erg is!
Handig, voor als ik later iets laat vallen. Dat zit in m’n genen. Papa doet dat ook regelmatig! Glazen, bekers, borden en gebakjes en zo. Kan’ie niks aan doen. Gebeurt gewoon en dan koopt hij gewoon weer nieuwe. Net zo makkelijk.
Over papa gesproken, die doet ook leuk mee met The Gang. Niet alleen heeft Zelda geposeerd, hij ook! Lacheuh!
Mja, wat moet je er van zeggen…
Ze zijn er!
Zelda en Siebe, mijn broer en zus. Er zijn zo van die dingen waar je echt naar uitkijkt en dit is er zo één. Dat is ook de reden dat ik niet direct wilde slapen en dat is misschien ook de reden waarom mama een heel klein beetje grommerig was, dus heb ik het niet te lang gedaan.
Maar ja, ik had ze al lang niet gezien en dan moeten de reservoirs van m’n netvlies weer een beetje bijtanken en moeten m’n knuffeltankjes weer gevuld worden, dus ga ik veel naar ze kijken en veel knuffelen.
The Hoff Gang is Cool
(OK, we zitten allemaal nog in de pyjama, maar dat maakt niet uit!)
Soms heb je van die dagen die voorbij vliegen. Vandaag was er zo één.
Vraag me niet waar de dag gebleven is, want ik weet het niet. Hij begint en dan is het voorbij en daar tussen in is het superleuk!
Ik heb goed geslapen. Veel beter dan gisteren, want ik ben in principe maar 2 keer wakker geweest (die van 7 uur telt niet!). En met een reden hoor, want ik had honger. Dat is moeilijk te beschrijven, maar het voelt een beetje alsof je een gat in je buik hebt. Maar dan anders.
Vandaag ging ik ook niet naar de crèche, dus kan ik wat relaxter aan doen in de ochtend. Ben nog wel even gezellig met mama blijven liggen tot 9 uur, maar toen was ik op. Papa zat al beneden en was aan het werk.
Gezellig dus!
Om klokslag 12u14 waren opa en oma daar! Die had ik lang niet gezien! Die waren in de sneeuw op zoek geweest naar Schnaps, een soort snoep in het Duits, maar dan in Oostenrijk, daar praten ze ook Duits. Ze waren blij me weer te zien en ik hun. Dat kun je wel zien op de foto’s, dan lach ik lekker mee en mama kijkt lekker trots en gelukkig. Eerst lekker knuffelen en dan wat drinken en dan…. slapen. Echt waar, ik ben als een blok in slaap gevallen in de box en werd pas 3 uur later weer wakker!
Niet echt gezellig dus!
Ik heb dat daarna gecompenseerd, door uitgebreid te drinken en te lachen. Nu is het al weer tijd om naar bed te gaan. Ben al weer moe. Morgen weer een mooie dag!
Vrij-dag. Heb ik vrij dus.
Oh ja, morgen komen Siebe en Zelda! Helemaal vergeten. OK, ik zal wel liggen slapen als ze arriveren, maar zaterdag ben ik er weer helemaal bij. Gezellig dus!
Papa!
Dat had je niet moeten doen! Mij in een doos stoppen, maar nu heb ik je te grazen genomen.
Ik in een doos, jij in een doos en mama die medeplichtig is (alhoewel om eerlijk te zijn vind ik het eigenlijk best leuk).
En wat een nacht zeg. Ik heb een wisselnacht achter de rug! HONGER!!! Oh nee, TREK!!!! Om het uur was ik wakker en moest ik drinken. Misschien is het ook wel omdat ik al die nieuwe indrukken moet verwerken. Het is wel heel gezellig op de crèche. Ik heb het gevoel dat ze blij zijn dat ik er ben, want iedereen wil met me knuffelen of me even zien, dus dan lach ik maar wat.
Ik hoop dat ik vannacht wat minder moet drinken en papa en mama ook!
Mooie dag.
Door papa.
Ik moet het toch even kwijt. Jij bent ongelooflijk! Vanochtend maak ik je voorzichtig wakker om kwart voor zeven. Dan krioel je wat heen en weer en kreun je wat en dan laat ik je wat, maar dan pak ik je op – en wat kun je lekker knuffelen – en leg je op het aankleedkussen en het eerste wat je doet is een glimlach van oor tot oor en het tweede gebabbel en gekir. En dat is mooi!
Ik zeg altijd maar zo: De dag is te mooi om ’s ochtends niet vrolijk te zijn.
Heerlijk is het. Vroeg wakker worden, is dan ineens leuk en iets om naar uit te kijken, ondanks de wat korte nachten, want de rest van de ochtend ben je ook energiek vrolijk. Een echte gezelligerd ben je.
En dan kom ik ’s avonds thuis en zie je een beetje zeurderig in de wipper, want mama is aan het koken en ik loop naar je toe. Het is dat je nog geen tanden hebt, want anders had je glimlach de kamer verlicht, samen met een schatertje. Mama zei trouwens dat het even duurde voordat ze weg kon op de crèche. Iedereen moest nog even dag zeggen tegen je en een glimlach van je krijgen. Charmeur! Van wie heb je dat toch…
Maar dan is er nog één ding waar ik met je over moet praten. Je eetlust! Of moet ik zeggen drinklust, die is enorm. 4 bekertjes op de crèche en opnieuw hongerig thuis. Als je zo doorgaat ben je een reus van 2 meter voor je 12de! En dat is geweldig, want dan zul je ook wel een reuzenlach hebben.
Dzjez & Jay 