Het is raar hoe ik de week dan weer begin.
De hele week en weekend slaap ik goed en drink ’s nachts met mate maar zondagnacht dan weer niet natuurlijk en heb ik wat meer dorst. Dat is dan weer net wanneer papa en mama heel vroeg op moeten. Tsja en dan begin ik natuurlijk in m’n slaap te praten om 5 uur…

Nu weet ik waarom.
Toen ik kant en klaar aangekleed was en gedronken had, mama was net weg, en ik met m’n blauwe broek in de maksie-koozie zat was het zo ver.

PWHAAAAAHP!
(je herkent het al!) Eén keer! Ik heb papa nog nooit zo snel naar me toe zien komen. Als de wiedeweerga, mij loskoppelen, en snel naar boven, maar niet snel genoeg.

Vandaar dat ik op de foto in een mooie beige broek zit. Met een poes op de pijp gebreid. Mooi vind ik. Mooi vindt papa, maar blijkbaar een meisjesbroek. Tsja, waarom eigenlijk!?

In ieder geval, het verklaart de opluchting in blijdschap, die duidelijk af te lezen valt op m’n gezicht!
Op een gegeven moment zit je vol hè en dan moet het eruit.

Het was een goeie dag op de crèche en ik was blij dat mama me weer kwam halen. Dat voelt zo goed! Dan nog even gezellig op de bank zitten met papa en mama en kletsen dat het een lieve lust is. Nog wat drinken en met tegenzin in slaap vallen.
Morgen weer een dag!

Vandaag ben ik voor de eerste keer op café geweest. In Kampen. We moesten daar naar toe want één van de wielen van m’n babylimousine heeft een kapot lagertje en daardoor valt het wiel er soms af. En natuurlijk moet je naar uitgerekend Kampen om een nieuwe te bestellen.

Maar goed, toen we er toch waren, zijn we ook wat gaan rondlopen en hebben een kadootje gekocht voor Tygo, want daar gaan we zondag naartoe en naar de Hema, je kent het wel. Een beetje struinen en een beetje neuzen. Niet dat ik er erg veel van zie hoor! Ik zie vooral de wolken en m’n bungelende Nijntje.

En toen kreeg ik honger en wat doe je dan?
Naar het café! Daar heb je tenminste een beetje praaivassie. De meneer van het café was heel gezellig. Een echte kletsmajoor! En ik, die dus voor het eerst in het café zit.

Was gezellig. Heb er wat gedronken en papa en mama ook. Een koffie en dat is logisch, want het heet een café, én een biertje, en dat is raar, want een biertje in een café? Nou ja, het was gezellig en ik ben vooral wakker geweest.

In de auto terug ook.
En toen we thuis waren ook.
En na de borstvoeding ook.
En nadat papa m’n pyjama aangedaan had ook en toen heeft hij die muts opgezet en was ik een echte Homey en in slapen had ik nog geen zin. Trouwens, waarom slapen als het veel te gezellig is. En dat was het.

Uiteindelijk lekker gaan slapen om 9 (!) uur.
Toen was ik ook bekaf en toen was ik er aan toe.
Groeten aan Siebe en Zelda. Balen dat ze er niet zijn!

Deze slideshow vereist JavaScript.

..in je blootje!

Grapje van papa. Maar pluk de dag vind ik wel belangrijk en daarom begin ik al bijna in m’n slaap te babbelen en te lachen. Dat doe ik ’s nachts blijkbaar, als ik papa mag geloven. Vòòrdat ik echt wakker word ben ik eerst m’n tongspieren en lippen aan het oefenen en dat is goed, voor als ik later heel veel ga praten.

En weer kijk ik met een schuin oog naar papa, want hij praat ook nogal veel…

Hier lig ik dus vroeg in de ochtend en had al weer het hoogste woord. Papa vindt dat grappig en die kletst en lacht leuk mee. Deze keer heb ik het poepdroog gehouden trouwens! M’n luier zat wel propvol met plas, tsja.

Wordt weer een leuk dagje op de crèche. Ik ga eens wat namen leren onthouden, dan weet ik ook met wie ik speel. Maar tot die tijd noem ik ze gewoon ‘hey’ en glaggaa’. Klinkt goed toch?

;

Ik kon er niks aan doe. Ik zat heel relaxed mezelf te wezen. Ik had een goeie en heerlijke nacht achter de rug, 2 keer gedronken, dus ok. Papa maakte me wakker en het was direct lachen en babbelen geblazen. Een goed begin is het halve werk, zeg ik dan!

Hij heeft m’n gezicht en m’n billen gewassen en me keurig aangekleed, m’n haren op een ordentelijke en stijlvolle manier in de war gebracht en toen gingen we naar beneden en daar was mama! Fijn om haar weer te zien. En ik had er nog niet echt aan gedacht, maar toen papa me het flesje gaf, had ik best wel trek, dus heb een dikke 110 milililiter gedronken en ik was tevreden.

En toen m’n jasje aan en lekker in de maksiekoozie, klaar voor vertrek. Nog wat met mama gebabbeld, terwijl zij in het boekje van het kinderdagverblijf schrijft en papa die nog wat spulletjes pakt en toen….

PRWOAAAAAAP!

En mama die heel hard lacht en papa die de kamer inkomt.

PRRRRWOAAAAAAAAP!

Zo, dat moest er echt even uit, maar ik voelde het al, het zat overal, dus moest ik eerst nog even verschonen. Op de valreep dus, want ik poep liever thuis dan op locatie, want ik zeg altijd maar zo: Zoals je thuis poept, poep je nergens.

Papa moest ook wel lachen hoor, want toen hij me aan het verschonen was, kwam er nog wat! Tsja, wat je niet in de hoogte of in de breedte groeit, moet er uit. En goed poepen is vermoeiend, dat wel, want toen ik op de crèche aankwam ben ik werkelijk als een blok in slaap gevallen!

Heb niet eens hallo gezegd of gelachen. Sorry, ik maak het straks wel goed!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het was een mooi weekend waarin we veel avonturen hebben meegemaakt. Paardrijden, darten, bowlen, lekker eten. Kortom The Gang was weer cool. Echt waar, met Siebe en Zelda gaat het super goed en het is super gezellig, zeker nu ik de dingen wat beter zie en ze echt herken!

Beide verschonen ze me, geven ze me eten, spelen ze met me (Zelda speelt haar eigen kiekeboe-variant en dan moet ik heel erg lachen en Siebe trekt gekke bekken en vertelt mooie grappen en dan moet ik weer heel erg lachen).

Er is maar één probleempje….
Ik zit de dag er na altijd met spierpijn.
Spierpijn in m’n lachspieren en dat is goed.

Want ik zeg altijd maar zo, een dag niet gelachen is een dag niet geleefd. En ik ben nog maar net bezig!