Ik heb m’n nieuwe trui aan!

Vandaag gingen we naar Naarden en in plaats van daar te blijven werd ik opgepikt door Olpa en Olma. Voor het eerst in mijn leven ging ik zonder Papa en Mama op pad. Maar niet zonder eerst wat te spelen hoor! en weet je wat? Speciaal voor Zelda en Siebe is er een ijsbaan naast de deur! Echt waar! Ze hebben het basketball veld omgebouwd tot een ijsbaan. Dat word nog gaaf als ik en m’n broer groot zijn, dan kunnen Zelda en Siebe ons leren schaatsten.

Ik heb ook gelopen in de sneeuw; als een kievit doe ik dat. Gek eigenlijk, sneeuw, mooi wit en koud. Ik hou er wel van. Maar goed, mijn stoeltje ging in de auto van Olpa en Olma, ik er in en hup! Rijden maar, op weg naar Nederhorst Den Berg en papa en mama bleven achter….

Ik zag het verdriet in hun ogen en ik begrijp dat, maar zo gaan die dingen. Kleine jongens worden groot en gaan hun eigen weg.

Trouwens, ik weet wat een telefoon is en als ik er één zie, pak ik die en doe hem aan m’n oor! Overigens breidt mijn woordenschat zich uit. Nieuw toegevoegd aan het assortiment zijn: Hap, Dahaag, iete (wat eten betekent), bahbah, meer dat kan van alles betekenen. Het voelt gewoon goed om dat uit te spreken.

Ik begrijp al wel meer woorden hoor, maar heb moeite ze uit te spreken. Het woord dat ik niet ken is ‘Nee’. Ik vind dat een moeilijk woord. Echt waar. Daarnaast praat ik natuurlijk zeer duidelijk Beebiesh, maar dat begrijpen oudere mensen niet. Dat is een geheimtaal. Oh ja, ik heb nog iets nieuws, bij het woordje HOERA, steek ik spontaan m’n armen in de lucht!

Maar goed, Papa en Mama moesten de kleren opruimen in de nieuwe kast (jaja, de verhuizing is begonnen) en daarna een vaatwasser uitzoeken, want ze willen NOOIT meer afwassen en nog meer tijd besteden aan mij en m’n broer.

Ha, dit is mijn moment! Ik moet even inbreken, want het is een bijzondere dag, ik was even alleen met papa en mama en om eerlijk te zijn is het een beetje saai zonder Dzjez. Dan hoor ik z’n gebabbel niet, maar niet erg hoor. Ik ben trouwens anderhalf pak suiker, maar kan me nog niet zelfstandig warm houden. Gelukkig heb ik mama daarvoor.

De buik wordt al wel een beetje kleiner, dus ik zit soms een beetje klem. Dan steekt er ineens een elleboog of hoofd uit de buik en maak ik een buitenbuikse bobbel! Cool. Ook een vorm van communiceren. Een soort gebarentaal. Nog 2 maanden en dan ga ik in Naarden geboren worden Dat is de bedoeling en dan word ik een Naardenees (Sambal bij?)

OK, dat was het even voor nu. Ik ga nog even door met groeien en ontwikkelen en zo en dan kom ik rond de 18de maart wel te voorschijn. Tot die tijd hoor je me nog wel eens.

Greetz,

Beebie-wiens-naam-al-wel-gekend-is-maar-nog-niet-bekend

Ik ging dus mee met Olpa en Olma en vond dat heel gewoon en vertrouwd. Zo gewoon dat ik met een klein flesje, hup! in bed ging en slapen. Daarna heb ik alleen maar even verbaasd met grote ogen gekeken, maar was ogenblikkelijk terug in de Dzjez-modus. Lekker spelen en heerlijk lezen met Olpa. Daar kan ik uren bij zitten. We hebben een natuurlijke band. Yeah!

Papa en mama kwamen om een uur of half 6, vrolijk en blij. Ze hadden goeie inkopen gedaan en een goeie deal! Plus een speelkleed. Dezelfde als Beppe heeft. Ik herkende die! En ik was dan weer heel blij om hen te zien! En zo waren we weer allemaal bij elkaar en heel gezellig.

We hebben ook gezellig gegeten. Witvis met zeekraal. Papa was er gek op en ik heb alleen de vis gegeten, aardappeltjes, sperziebonen en tutti-frutti. Ik heb dat lekker fijn geknepen. Voelt goed.

Uiteindelijk naar huis en ik ben lang wakker gebleven. Uiteindelijk won de zwaartekracht het van m’n oogleden…. Thuis heeft papa het licht niet aangedaan en me voorzichtig uit- en aangekleed. Flesje van mama, heeeeeeerlijk in b…

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Dat was ik aan het eind van de dag. Helemaal klaar. Zo’n dag op de crèche is best zwaar. De hele tijd lopen en spelen, aandacht geven aan de kindjes en de leidsters, slapen en wakker worden en weer slapen, in m’n kring zitten (dat is een soort band waar je in kunt zitten en dat doe ik vaak. Dan hang ik wat en kijk om me heen, vind ik leuk). Al met al kost dat veel energie.

Als mama dan komt beschouw ik dat als een soort verlossing! Dan weet ik dat ik naar huis kan en dat het begin van het eind van de dag. Daar ben ik aan toe. Mama moet dan nog spullen pakken, maar dat heb ik liever niet. Ik wil dan niet in de auto; niet in het stoeltje, dan ben ik een plank en kan mama de riempjes niet vast maken en piep ik onderweg.

Als we thuis komen wil ik alleen bij mama. Niet bij papa. Niet omdat ik hem niet leuk vind, maar gewoon. Ik wil mama. Ik had best honger, maar wilde eerst niet eten. Gelukkig heeft Sesamstraat het maal gered. Toen heb ik met grote ferme happen de broccoli, rijst en kalkoen opgegeten. En de yoghurt, maar daarna was ik echt opgebrand.

Oh ja, mama liet haar buik-met-mijn-broer nog even zien. Wat een lekkere groeikamer heeft die jongen toch! Ben wel erg benieuwd naar hem. En ik had vanochtend een coole look. Papa weer. Aan het eind van de dag was dat weer plat!

Ik was blij dat ik m’n pyjama en slaapzak aanhad, dat betekent flesje….

It wie wer in moaie dei.

Ik lijk op papa en mama, want die hebben allebei rode wangetjes.
Rod wangetjes zijn goed, want dat ziet er gezellig uit en alle kabouters hebben ook rode wangetjes. Dus. Ik ben gisteren niet toegekomen aan het schrijven van een blog. Het was te druk en te leuk en uiteindelijk viel ik om van de slaap. Letterlijk.

Ik heb wel lang geslapen. Tot half 9 en dan krijg je blije gezichten als beloning. Ander goed nieuws was dat Siebe besloot niet de cross te gaan lopen. Dat betekende om 2 uur vertrekken in plaats van kwart over 10. Extra tijd bij elkaar. Gezelligheid dus.

Ik ben met papa opgestaan, maar Zelda was er ook al snel. Ze heeft me brood gegeven en dat smaakte goed! Samen met de melk zeg ik: Goed ontbijt. Daarna heb ik in de box gespeeld. Papa had de uitgescheurde stukken van m’n Muis boekjes opnieuw gemaakt en getekend, dus had ik meer blaadjes om om te slaan. Leuk!

Om half 11 mocht ik even gaan slapen, met tegenzin, maar wat denk je? Ik werd pas om half wakker. Dat heb ik nou nooit als ik alleen bij mama ben…. Maar goed, dat betekende nog een half uur samen. Siebe en papa gingen bouwen, Zelda was bezig met Mind craft op d’r iPod en ik was aan het spelen en aan het rondlopen. Mama was aan het lezen. Een echte zondag dus. Fijn.

Om 2 uur was het zo ver. Spullen in de auto, hard zwaaien en al weer een goede herinnering in m’n dagboekje. Fijn om Siebe en Zelda als broer en zus te hebben. Dat voel je in je driehoekje. Ik ga dat m’n broer ook vertellen, maar die voelt dat ook wel denk ik. Die zit al lekker in die dikke buik van mama mee te genieten…

Ik heb in de middag nog even geslapen en mama op de bank, maar niet zo lang dus. Er was schaatsen op de televisie en dan is mama blij. ik ook. We hebben het gezellig gehad.

Ik zag papa pas de volgende dag (jaja, het gaat in één stuk door!). Maar eerst mama. Ik was om half 4 wakker, was aan het babbelen en om 4 uur schrok ik, had ik honger, iets dergelijks. En daar was mama. Uiteindelijk heb ik wat gedronken ne ben weer in slaap gevallen. Ik ga daar geen gewoonte van maken…. Belooft.

Mama moest me wakker maken om 7 uur, dus ik had de slaap wel nodig. Nadat m’n oogjes gewend waren aan wakker zijn en samen met de rest van mij meededen, heb ik ontbeten. Gezellig in de stoel. Oh ja, en even op papa z’n schouders toen ik de kleren aan moest.

Daarna was ik er klaar voor. Voor een mooie dag. Even knuffelen met mama terwijl papa het ijs van de ramen afkrabt! Frisjes hoor! Ben benieuwd waneer en of het gaat sneeuwen. Volgens Siebe valt er bij hun 5 CM deze nacht. We zullen zien.

Op de crèche was het gezellig, maar toen mama me kwam halen was ik klaar. Ze maakte de fout me eerst op te pakken en daarna de spullen te pakken. Fout, dat was niet mijn plan. Ik wilde bij haar blijven en meer niet. Even neerzetten is dan geen goed idee. Nee, ik was moe en ik krijg nieuwe tandjes. Linksboven en rechtsboven. Dan heb ik tandenluiers? Nou ja! we zullen zien.

Ik heb papa nog even gezien en wilde niet knuffelen. Wel met mama. OK, uiteindelijk wel even en heeft hij me naar boven gebracht want ik MOEST slapen. En hij ging hardlopen. Dat kwam goed uit!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Ik werd pas om half 9 wakker!
En mama ook en papa was weg. Diew as naar Naarden om de kast verder in elkaar te zetten en daarna Siebe en Zelda te halen. Wij blijven thuis vandaag, want daar moet ook veel gebeuren. in ieder geval tot half 9 slapen. Lekker is dat.

Daarna heb ik gespeeld in de box en heeft mama de administratie gedaan. Toen ze klaar was hebben we gespeeld.. Uiteindelijk moest ik naar bed, maar daar was ik het niet echt mee eens. Het heeft dus wel even geduurd voordat ik sliep en dan nog maar een uurtje.

Toen ik weer zeer goed gehumeurd opstond (not!, ik was echt even chagrijnig en ik weet echt niet waarom! Zal wel bij mijn dreumes-zijn horen, want ineens was het over, toen ik het boekje MUIS las). Sorry mama. Nadat we gegeten hebben gaan we op avontuur naar het centrum. Lopend in de frisse lucht. Lekker vind ik dat.

We zijn naar de HEMA geweest en de JUMBO. Ik heb weer veel vriendelijke en aardige mensen ontmoet en zij mij. Dan is het weer mooi in evenwicht. Eén vrouw zei zelfs dat als ik bleef zoals ik was de wereld één grote glimlach zou worden. Hele last op m’n dreumesschouders, maar ik ga m’n best doen!

Toen we thuiskwamen, waren we alletwee een beetje moe. Mama moeder dan ik, want ik was na een uurtje al weer wakker. Mama heeft dan een dubbel gevoel denk ik en dat komt niet door m’n broer die in haar buik zit. Ik denk dat ze aan de ene kant wel wil slapen en aan de andere kant gezellig met mij zijn. Dubbel dus.

ik heb lekker gespeeld en heb een nieuw spelletje. Ik pak eerst de kussens van de bank, leg die op de grond en dan laat ik me er op vallen. Dat is leuk en doet geen pijn. Wat ik ook doe is op m’n buik liggen boekje lezen. Zo met m’n bips in de lucht. Of ik lig soms ook even op m’n rug. Dan kijk ik wat omhoog.

Uiteindelijk ben ik moe en dat merk ik omdat het lastiger wordt rechtuit te lopen of te blijven staan. Dan is het bedtijd. Op zich jammer, want dan mis ik papa, Siebe en Zelda. Ach ja, da zie ik ze morgen wel!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Vandaag dus ging ik niet naar de crèche.
Ik ging naar Naarden, met papa en mama. Missie: Kast in elkaar zetten.
Niet ik hoor, Olpa en Papa. Ik ging met de vrouwen mee, Olma en Mama. Toen we aankwamen waren er 2 mannen bezig het huis te vernielen! Zo leek het.

Bij nader inzien deden ze het omgekeerde. Ze maakten het mooi. Heel mooi.

Wat bleek, andere mannen hadden sleuven in de muren gemaakt, buizen met draden gelegd, plafond er uit gehaald, platen er tegen aan, kortom, deze mannen zorgden er voor dat alles bedekt werd met een dikke laag gips. Om de gebroken muur te maken.

KNAP! Zo mooi strak en netjes. Ik kon het goed zien vanuit m’n stoel. Als kers op de taart maakten ze nog een mooie lijst langs de rand. Ik ben errug benieuwd hoe het er uit ziet als het klaar is.

Ondertussen zijn Olpa en papa boven bezig met DE KAST. Stap één: De kop er af.

Letterlijk, want de kast is eigenlijk net iets te hoog, dus moest er een stukje af voordat ze hem in elkaar zetten. Tsja, dat is uiteindelijk gemakkelijker dan het plafond iets hoger te maken. Of de vloer iets lager. Goed gezien.

Ik laat ze met rust en ga met Olma en Mama naar de HEMA en naar de markt. In beide gevallen doe ik goed m’n best niet op te vallen en gek genoeg lukt dat niet. Ik mocht lopen in de HEMA en stond ineens oog in oog met een meisje. Iets korter dan ik, maar net zo stokstijf. En toen moesten we heel hard lachen. We spreken dezelfde taal, denk ik. Dat heb je soms.

Op de markt in Bussum waren Olma en Mama helemaal van de ‘oooh’! Allemaal oude herinneringen werden gecombineerd met huidige indrukken en als die overeenkomen is het goed.

Het was een markt met goeie aanbiedingen. 3 Mmmmmmango’s voor een Euro! Sinaasappelen voor niks, Spaanse Pepers, je vraagt je af of ze het er voor konden plukken.

Toen we terug naar Naarden reden, viel ik in slaap in de auto. Olma en Mama hebben de mannen gevoerd en gekeken of het wel goed ging. Ik denk dat ze tevreden waren, want uiteindelijk gingen we weer weg. Ze hebben me lekker laten liggen. Ik weet niet waar ik was toen ik wakker werd, maar was niet blij.

Uiteindelijk zijn we naar Nederhorst gegaan. Ik heb er eerst gespeeld en toen geslapen. Met moeite, maar toen ik een keer sliep heb ik anderhalf uur gelegen. Dat is goed. Toen ik wakker werd waren Olpa en Papa er ook al bijna. Ik was vooral bezig met overal aanzitten. Watervlug en vingervast! Er is maar één glas gesneuveld. De andere was door papa.

Na het eten gingen (hachee, en ik heb niet geknoeid!) we bijna weg. Ik heb nog lekker geknuffeld met Olpa. Die kan zo lekker op m’n rug kriebelen! En heb ik gek gedaan met Papa. Eerst had hij m’n voeten vastgebonden met een theedoek, (maar dat maak ik zo los hoor!) en toen heeft hij me vermomd als melkmeisje. Ik herkende mezelf haast niet en toen nog als boef!

Thuis was ik wel klaar voor bed. Ik heb nog even sterk gehouden en goed gelachen, maar m’n bed riep me zachtjes…

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.