Het was een grote verrassing vandaag!

Zelda was er vandaag ineens! Maar Siebe niet! Waar is Siebe nou? En papa was er ook! Wat is er aan de hand? Nou papa is de laatste dagen veel weg geweest. Hij moest op reis én heeft krokodil en zebra en kangoeroe gegeten! In Londonm dus voor de rest niks exotisch hoor, maar toch! Die zie je toch alleen in een boek? Of op TV, maar niet op je bord?

Zelda was er omdat papa toch in België was en elk excuus is goed genoeg. In dit geval kwam daar ook nog sinterklaasvieren bij Beppe en Tessa bij. Siebe moet heeeel veel studeren (dat is een echte bolleboos, maar hij is niet boos, dus dat maakt hem automatisch een bolleblij) en daarvan zorgt hij alleen maar slimmer! Nu snap ik het ook. Ik vond al dat hij erg lang verstoppertje speelde….

Dus.

Ik was ook super-de-puperblij om Zelda te zien! Ik wilde aan haar haar zitten en knuffelen en….. zij is de enige die me kan laten zitten en lopen. Dat is genetisch zo bepaalt!

Ondertussen ben ik een anderhalve Jay ten opzichte van de vorige keer dat ik Zelda zag. Dat, of mijn kleren zijn verschrikkelijk gekrompen. Ik ben een echte Mega-Jay aan het worden. misschien moet ik sparen voor een cape-je?

Afgelopen week had trouwens nog een HOOGTEpunt. Sinterklaas op de crèche! En de Pieten waren er ook en ik werd ook een Piet, een erePiet met een echte Pietenmuts, die ik vervolgens de hele dag niet meer afgedaan heb, Mijn muts!

Olma was er ook. Wat een ervaring. De eerste keer dat ik bewust Sineterklaas meemaak en ik was helemaal NIET bang.

Thuis heb samen met Olpa belangrijke dingen gedaan in de keuken. Dat moet, gewoon omdat het kan.

Ik was ook reuzebabyblij toen ik ze zag. Als er een aanleiding is om te knuffelen, dan moet die genomen worden. Dat is één van de belangrijke regels van het leven. Knuffelen is energie overdracht, en energie is essentiëel. Wat er ook gebeurt!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het was mijn verjaardag, maar ik weet nog niet wat dat is.
Het enige wat ik kan, is “lang zal ze leven” zingen en HOERAH roepen en de armpjes van Jay in de lucht doen. Maar dat het iets te maken heeft met geboren worden in je persoonlijke jaar ‘nul’ en vervolgens elk jaar vieren dat je in dat bewuste jaar ‘nul’ bebloed en brullend de wereld in werd gelanceerd.

Dat weet ik allemaal niet. Volgend jaar pas, maar ik heb gehoord dat papa en mama m’n half jaar willen vieren op 2 juni… We zullen zien.

Maar er was nog iets raars. Beppe was er en die is er anders nooit op maandag, en toen mama beneden kwam, was het eerste dat me opviel “Mooie schoenen”. Ik vind mooie schoenen belangrijk. Dat is aangeboren denk ik, maar dat is niet alles, Mama ziet er helemaal mooi uit. En papa ook. Die vieren denk ik mijn verjaardag. Beetje over-dressed, maar dat vind ik niet erg.

Papapapa brengt ons naar de crèche en zeg ik “Uit?” Uit de auto? Eerst Jay, zegt papa dan en ik zeg ook eerst Jay. Iedereen was er al want wij waren laat en iedereen was blij en riep Dzjez en Jay en ik ben jarig.

Ik vind dat heel fijn aankomen op de crèche en iedereen weer zien. Ik ben een sociale baby en hou van gezelligheid en mensen om me heen. En vandaag is dat extra leuk want we gaan zingen voor Dzjez en hij gaat kleine Danoontjes uitdelen en die zijn lekker!

Denk ik. Ik heb het niet geproefd.

Dzjez heeft ook getekend en gekleurd en er zijn foto’s gemaakt en had ik al gezegd dat we gezongen hebben? Nou Dzjez is gewoon blijven zingen. Ook nadat de rest van de kinderen hun jonge stembandjes schor hebben gezongen.

Wat bijzonder is, is dat papa en mama ons samen komen halen. Niet dat ik het erg vind, maar ze zien er ook zo mooi uit! Ik heb het gevoel dat ze mijn verjaardag wel heel erg belangrijk vinden! Fijn is dat en als we thuis komen zijn Olpa en Olma er ook nog! Nou ja, wat een mooie verjaardag is dit toch!

Ik ga toch nog eens kijken wat ik precies getekend heb….

O ja, deze zijn nog van gisteren:

It wie we in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Te veel te doen en zo weinig tijd!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Ineens was ik weg.
En dat is raar.
Babies zijn niet weg.
Die zijn er gewoon.
De ene keer nadrukkelijker dandandere.
Maar ze zijn er.
Maar ik was weg. Mama kwam in de kamer en kon me niet vinden en pas na lang zoeken vond ze me stralend onder de tafel. Ik kan namelijk heel goed nepiurk. Dat is een heel moeilijk woord voor achteruitkruipen.

Verder was papa er vandaag al weer niet! Hij was wel thuis zei Dzjez, want die heeft hem heel eventjes gezien, maar daarna is hij weer in de auto gestapt. Nou, ik vind dat ik hem ook wel mag zien!

Komt in orde hoor, want…..
Hij haalt SIEBE EN ZELDA YEAH!
Maar dat wist ik pas achteraf hoor, want eerst heb ik heel rustig in bed gelegen met mama. Ik heb zelfs nog een beetje geslapen! Ik bedoel maar, de wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Nadat ik gezellig en samen met mama ben opgestaan, waren ze er ineens om kwart voor 12! GEZELLIG! Het was zo gezellig dat er geen foto’s gemaakt zijn. Knuffelen met Zelda en knuffelen met Siebe, dat is duidelijk een familieGEN. De knuffelgen.

Daarna zijn Siebe en papa en later ook Zelda ‘de poort’ gaan maken. Het letterlijke sluitstuk van het hek en de verruiming van mijn legale speelterrein. Nu en in de zomer.

Ik doe graag grappig. Als ik een doekje zie dan leg ik het op m’n hoofd en zeg ik FOTO:

Nadat ik vandaag in bed ging heb ik eerst even hard gehuild, tot op het dramatische en hysterische af. Het is allemaal een groot toneelspel hoor, maar afgelopen woensdag toen Wim er was, lukte het ook en mocht ik tot 2 keer toe beneden zitten. Gister en eergisteren deed ik het ook, maar zonder succes.

Zondagochtend

Ik ben de grote broer en heb Jay voor het eerst zelf eten gegeven. Vindt’ie leuk en ik ook!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Soms worden de emoties van hele kleine kinderen zoals ik behoorlijk op de proef gesteld!

Vanochtend stond ik best vroeg , maar papa was al weg! Impactvolle gebeurtenis nummer 1. Gelukkig was mama er wel en hebben we samen gezellig ontbeten. Jay kwam ons vergezellen en dat heeft de pret alleen maar vehoogd!

Ja, raar wel dat papa al weg is, maar die moest reizen. Naar London. Wij zeggen Londen, want … ja, ik snap eigenlijk niet waarom. Dat is iets waar ik geen soep van kan bakken!

Ik heb overigens, en niet geheel onbelangrijk en bovendien behoorlijk indrukwekkend, de hele nacht doorgeslapen! Jeeej, ik kan het (of ik was reuzemoe!)

Ikke niet, ik had gisteren een behoorlijk indrukwekkende nacht. Ik was misselijk en heb overgegeven, had koorts, heb lang beneden gezeten, maar werd bovendien gezond weer wakker. Fijn zeg ik.

Maar dan, we zijn in mama haar grijze auto naar de creche gegaan, maar… we werden in een gouden auto opgehaald. Door mama dat wel, maar ik kon dus niet automatisch haar auto spotten. Impactvolle gebeurtenis 2.

Hoop dat hij morgen terug is….

Papa komt pas vanavond terug. Ik denk dat ik dan al slaap. En morgen komen Siebe en Zelda, Genoeg om naar uit te kijken!

It wie wer in moaie dei.

Het waren weer twee mooie dagen op de crèche.

Gister bracht papa ons en had ik een ONGELOOFLIJK gevecht met het aantrekken van mijn jas….

Dat kan ik namelijk zelf. Ik leg hem dan eerst op de grond en dan steek ik m’n armen er in en dan HOP over m’n hoofd, alleen die jas is ZOOO eigenwijs. Elke keer als ik dat doe, zit’ie ondersteboven! Stomme jas!

Na 4 keer ben ik het echt zat en legt papa de jas neer, maar die legt hem verkeerd om! Dus doe ik het zelf en weer zit de jas ondersteboven! Uiteindelijk helpt papa me mee en dat vind ik dan weer NIET leuk, met als gevolg dat ik luid brullend achter gelaten werd, terwijl papa Jay in de auto deed.

Daarna was het weer goed hoor. Blijven oefenen zeg ik.

Ik heb bijna de hele nacht geslapen! 11 uur achter elkaar, ik keek scheel toen ik bed ging en zat bommetje vol met lekker eten. Goede ingrediënten zeg ik.

Ik ben blij met Dzjez als broer, alhoewel ik soms wel wat verbaasd kijk als hij een brulbui heeft. Ik vraag me dan af of ik dat ook ga hebben als ik groter groei. Waarschijnlijk wel, maar gevoelsmatig, denk ik minder…. We zullen het meemaken!

Als mama ons uit de crèche heeft gehaald, gaan we vaak nog even spelen als we niet te veel honger hebben. Nou dat laatste ben ik vooral, dus, maar als we spelen doen we dat gezellig samen.

Ik speel met de bal en de boekjes en Dzjez met mij en de rest.

Vandaag was ik dus behoorlijk moe en ben ik al zittend in slaap gevallen na het eten. Boooom weg!

Lief he! Die Jay, dan kijk ik even naar hem en vind hem mooij.

It wie wer in moaie dei

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het was best fris, maar dat is niet een reden om binnen te blijven.
Voor de meesten van ons tenminste… want papa ging hardlopen en wij er achter aan en ik vond z’n gezicht roder dan anders. Hij liep ook een beetje anders en toen hij thuis kwam is hij vrij snel met ons naar bed gegaan, want hij was ziekjes!

‘T is wat he!

Wij hebben er van genoten hoor en papa ook. Het was een buigen=of=barsten=actie. Nou het was barsten. Gelukkig is hij nu weer beter.

’s Avonds zijn we op nieuw op pad gegaan. Papa heeft zich er even toe gezet en dik aangekleed en ik had geen idee wat we gingen doen. Wat opviel waren allemaal mensen onder weg. En als ik weg allemaal, dan bedoel ik ALLEMAAL! Duizenden bedoel ik.

Ineens hoorde ik een bekend liedje. Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht…. en ut klonk heel GOED. Het zwingde helemaal en ik ging dansen, totdat ik zag dat het ECHTE Pieten waren. En zo dicht bij! Dan is het ineens NIET LEUK! Dus ging ik huilen, Zij liepen door en ik bleef staan, dus waren ze snel weg. Gelukkig maar.

Later hebben we de boot gezien met Sinterklaas en kleine boten met veel Pieten die probeerden de boot om te gooien leek het wel. Mooi en spannend, maar ik denk dat ik er volgend jaar meer aan heb.

Ik denk dat ook. Ik vond het vooral errug koud. Gelukkig had papa het erg warm en wiegde hij mee op de maat van de muziek. Ik heb nog 2 jaartjes nodig om te begrijpen waar dit over gaat…

Zondag ben ik met mama de eendjes eten gaan geven!

Eendjes vind ik niet meer eng en ik zie dat ze honger hebben. Dat betekent dat ik het brood ver moet gooien en dat kan ik goed. Niks mis met m’n motoriek.

Daarna de speeltuin. Gezellig met mama en ik weet precies hoe het werkt en terwijl ik bezig ben worden mijn wangen roder. En die van mama ook. Gezellige rode wangen. Daar staan we voor!

Ik bleef thuis met papa en dat was ook gezellig. Ik heb eigenlijk eerst geknuffeld en toe was ik best moe en ben met een flesje naar bed gegaan. Papa kon dan rusten..

Verder eet ik me echt hele;aal te pletter. Nee, nee, dat is niet het napraten van trotse ouders, nee dat is het imiteren van zeer verbaasde ouders die niet weten hoe snel ze een nieuw potje moeten opwarmen . Want ik lach hartelijk maar indringend en dan gaat mijn mond open…. eten, nu, is de boodschap.

Wat ik ook heel graag doe is rollen en ik heb het gevoel dat ik eerder kruip dan dat ik kan zitten! Supersnel en zonder probleem draai en keer ik, richt me op en pak wat in m’n gezichtsveld ligt.

Zo ben ik.

Vandaag was het weer crèche dag en heeft papa ons gebracht. Dzjez uit?
Nee eerst Jay weegt papa, dan jij.

Die volgorde is nooit m’n lievelingsvolgorde. Ik heb altijd liever eerst ik en dan de ander. Zoals bij tandenpoetsen. Eerst papa dan Dzjez zegt hij en ik zeg NEEJ

OK, dat gaat dan wat over en weer en uiteindelijk poetst papa eerst m’n tanden en dan ik. Shoot, zeg ik, maar goed, m’n tanden zijn schoon.

Ik heb trouwens ook al twee tanden. Ondertanden en soms bijt ik daar per ongeluk mama mee… Sorry, niet de bedoeling, maar het is natuurlijk ook weer spannend om iets nieuws te hebben en uit te proberen. Nogmaals sorry.

En het is officieel. Ik ben een lachbaby.

Het is zelfs zo erg dat de kinderen naar me toen komen en even boven me komen hangen en dan lach ik en zijn zij gelukkig. Kleine moeite, groot plezier. Ik bedoel maar.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het was een mamadagje vandaag.

Papa moest de heeeele dag werken en was niet thuis. Nou jam vanochtend wel even hoor! Toen heeft hij me uit bed gehaald en ik heb keurig tot half 8 geslapen. Ik bedoel maar: Voorbeeldzoon.

Ik ben nog meer voorbeeldzoon, want ik heb tot wel kwart over 8 geslapen. Ineens stond mama daar en dan heb ik 0,1 seconde nodig om een lach op m’n gezicht te toveren.

Ik had wel een klein akkefietje… ik kan namelijk al rollen, maar dat weten de gemiddelde obstakels om me heen nog niet. Die blijven vooral staan. Zoals de bank en het niet echt charmante gevolg is dat ik klem kom te zitten.

Ik raak dan niet direct in paniek, maar vind het na verloop van tijd niet echt leuk om vastte zitten. Gelukkig is daar mama haar reddende hand en kan ik van voren af aan beginnen met mezelf in de nesten te werken. Mooi fenomeen.

Ik ben ook nog even in bad geweest en dat is een heerlijkheid! In het grote bad met een bodempje water! Dan kan ik lekker zelf liggen en spatten en spetteren! Echt kwolitietaaim!

Ik ben van Generatie V.
Dat is de vingervlugge generatie, die van nature weet dat je de hele wereld kunt controleren met één vinger. De wijsvinger en als je zin hebt, pak je er een aantal andere vingers bij. Simpel.

Video, spelletjes, Nijntje lezen, Woezel en Pip, alles is er en ik weet precies hoe. Je hoeft me niets uit te leggen. Handig he!

Verder kwam ik een bril tegen en dat betekent dat ik per definitie even iets moet doen met die bril. Opzetten en onnozel doen. Ook daar ben ik goed in, maar dat is iets voor alle generaties. Kijk maar naar m’n vader….

It wie we in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Zwemmen was weer fijn!

Alleen durfde ik deze keer niet van de kant af te springen. Vorige keer, met papa, deed ik dat wel en dat is al weer een half jaar gelden! Ik denk dat ik me bewuster ben van het ‘gevaar’, waardoor ik het niet doe ( dat en het feit dat papa niet heel hard roept: TOE MAAR. En dat vind ik ook leuk, hoor!)

Ik heb er ook weer heerlijk van genoten. Lekker zweven in het water. Dan ben je niet bezig met liggen, kruipen, zitten of lopen. Dan ben je een soort vogel!

Met mama en Olpa die stoer van de kant staat te kijken naar onze prestaties en hij straalt een grote trotsheid uit!

Olpa heeft trouwens een belangrijke rol gespeeld vandaag. Mama en Olma gingen winkelen en hij ging op ons passen.

Dat begon goed, ik en Dzjez lagen in bed, dus hij kon rustig krantje lezen, maar toen wij wakker werden moest hij aan de bak! Luiers verwisselen, drinken, eten…..

Als een professional! En het was ook supergezellig! Hij mag het vaker doen, geen probleem!

Ja, mannen onder elkaar. Dat gaan we later ook nog doen, mannendingen, Cool.

Olma em mama hadden mooi even tijd met elkaar en voor elkaar. Dat zijn ook belangrijke momenten en ik weet niet precies wat ze gekocht hebben, maar mama kwam stralend thuis met een mooie tas in haar hand. Vast iets leuks van de Hema. Of misschien wel iets anders, het was een sjieke zwarte tas.

Ben benieuwd waar dat voor is….

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.