Ik heb ze niet gezien, maar het was op de Keverdijk, dus ze zullen wel ergens zijn geweest.

Wij waren er in ieder geval wel. We zijn trouwens eerst naar de andere markt geweest, de markt in de Vesting. Daar hebben we bloemen en fruit en en groenten en vis gekocht. Het is daar een gezellige drukte en aan de hand van papa is er genoeg te zwaaien.

(geposeerder foto, met mooie glimlach)

‘Ze’ waren de buggy vergeten en dan mag ik op de arm. Hoog in de lucht heb je een beter uitzicht dan in de buggy. Dan zie je vooral de buiken van de onderkant, maar nu kijk ik de mensen recht in de ogen!

Toen we thuiskwamen zijn we direct doorgegaan naar die andere Keverdijkjaarmarkt. En dat was een drukte van belang en muziek en zon die mijn ogen scheen.

Ineens was daar een vrouw met grijs haar en dat was Christel. En toen ineens ook Opa en Oma! Nou ja, je komt ook vanallus tegen op zo’n jaarmarkt!

Er waren trouwens heel veel dingen te zien zeg! We hebben nog mooie kleertjes gekocht, dat is het voordeel van zo’n markt. Iedereen doet zijn spullen weg en een ander kan ze dan nemen. Goed gezien van die mensen.

Maar ik heb nog steeds geen kever gezien! Wel heel veel andere dingen! Maar uiteindelijk was Jay moe en gingen we naar huis.

Ik was wakker, dus ga niet naar bed. En dat moet je ook niet proberen, want ik heb net de BRUL 3.0 geïnstalleerd en die maakt gegarandeerd HEEL VEEL HERRIE! Maar het was mooi weer en papa was bezig met het hek, dus was er genoeg te doen.

’s Middags zijn mama, Jay en ik op een geheime missie gegaan waar papa niets van mag weten. Ik kan er dan ook niks over zeggen.

Toen we thuiskwamen zijn we weer naar de Keverdijkjaarmarkt gegaan en weer hebben we geen kevers gezien. We stond er voor onze deur een kraam die alles gratis weggaf. Nou, dat is leuk! Ik mocht een hele mooie trekker uitzoeken en daar heb ik dan ook HARD mee gespeeld.

Ik mocht bij de muziektent op de grond en heb mijn uiterste best gedaan om mijn nieuwe polo heel erg vies te krijgen en mocht je het je afvragen: Het is gelukt!

Er is echt van alles interessants op de grond te vinden zeg! Kruimels, takjes, sigarettenpeukjes! Maar papa schoont mijn pad, dus voor ik iets te pakken heb is het weg!

Heb ook nog even gezellig met Dzjez gedold. Als je eenmal ligt, bedenk je allemaal leuke spelletjes!

Ik speel met mijn trekker en dans op de muziek (afwisselend, want anders val je om). Later vond ik nog een balon en daar heb ik HARD mee gespeeld en als ik een pet had gehad, had ik er zeker geld mee kunnen verdienen!

Dat doet me er aan denken: We hebben ook nog een tamboerijn gratis gekocht. Daar kan ik ook nog veel muziek mee maken! Leuk.

Nog 1 ding:
Ik heb nieuwe laarsjes. Mama heeft ze aangedaan en ik wilde ze niet meer uit. Als het aan mij lag had ik ze zelf aangehouden in bed! Je weet maar nooit… maar mama was het daar niet mee eens…..

Ik kruip telkens meer (en sneller) en heb ontdekt dat dat uiteindelijk toch beter gaat dan de Jay-wave. Wat ik nog steends niet snap is wat die tenen daar onder aan, aan de voorkant van mijn voeten doe en wat ik daar mee kan, want als ik sta met mama of papa, dan sta ik.

Dat is het, geen idee wat ik verder moet.
Misschien komt dat nog.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het is al weer lang geleden en dat is aan de ene kant goed en aan de andere kant niet.

En wat is tijd. Bijvoorbeeld over de het bestaan van de aarde, dat is ongeveer 4.560.000.000 jaar of  1.664.400.000.000 dagen.  Wat zijn dan 7 dagen. Of 14. Niets. En ik had waterpokken.

Nou kan dat heel erg zijn en je kunt er heel ziek van zijn, maar bij mij viel dat mee. De aanloop was een paar rusteloze nachten waar vooral papa en mama last ven hebben gehad en ineens was daar een pok. En pok! daar was er nog 1. En voor ik het wist zat ik er onder en dat was het.

Ik zag er gewoon uit als een wandelende krentenbol en meer niet. Niet echt jeuk, niet echt pijn of wat anders, gewoon wat last van mijn gewoonlijke MIJN-, IKKE-, en NEEEEEEH- periode. Ik weet niet of die heftige was dan anders, dat zou kunnen.

Voordeel van ouder worden is dat je het langer vol kunt houden en ik zie aan papa en mama dat ze het niet leuk vinden, dus ga ik nog even door. Ook als ze het wel leuk vinden trouwens….

Ja en het is niet dat ik je op dat soort momenten de alleraardigste broer van de hele wereld vind. Mijn oren doen soms pijn van dat gebrul! Gelukkig remt het me niet in mijn ontwikkeling en ga ik het zelf waarschijnlijk nooit hebben. Dat gebrul.

Het grootste deel van de tijd is wel mijn allerliefste middelbroer (en dat is niet omdat hij dat dan per definities is hoor!). Hij aait me graag, en speelt met me en geeft me speelgoed dat niet ‘MAAAIJN!’ heet en geeft me soms melk. Samen kijken we dan ook Teletubbies en Hopla en zo.

Ik kan trouwens ook kruipen! Alhoewel het me meer overkomt dan dat ik mijn motoriek bewust stuur. Ik doe nog steeds graag de Jay-wave, ondanks de minder hoge topsnelheid en een gegarandeerd vieze romper of shirt. De grond wordt er lekker schoon van.

Echt staan kan ik nog niet, maar ik blijf oefenen.

Siebe is ook nog geweest in de afgelopen periode die veel korter is dan het bestaan van de aarde, en dat was fijn. Gisteren zag ik hem ook nog even op FaceTime en dan word ik helemaal hieperdepieper! Siebuh! Denk ik dan heel hard.

En Zelda. Dat is ook zo’n heerlijke knuffelkont! EN zorgzaam. Ze doet me in bad, droogt me af, brengt en haalt me op en van bed, doet mijn luier. Zo maar, hip! En ik vond dat behoorlijk gezellig!

Ik ben trouwens ook een paar keer naar de kinderboerderij geweest en ondanks het feit dat ik (nog) niet bang voor kippen ben, vind ik ze niet heel leuk als ze dicht bij komen.

Nou moet ik zeggen dat het ook wel hele grote kippen zijn! Wel een meter of zo. En ik sta niet rechtop, dus dan moet ik omhoog kijken om hun ogen te zien. Dan wordt zo’n kip wel heel groot, snap je?

Ik kan al fietsen op de bakfiets (alhoewel die niet van zijn plaats komt). En bellen: Ding Dong!

Jay zit dan in de bakfiets en aan de binnenkant van onze ogen reizen we de hele wereld rond. Aan Jay kun je goed zien dat we in de binnenkant net over een dijk langs de zee rijden en de wind strak in onze gezichten staan. In de zee zien we grote walvissen en dolfijnen die uit het water springen om ons te begroeten.

Voor ons op het fietspad valt een groot stuk scheepswrak en ik weet met een behendige stuurbeweging de brokstukken te ontwijken, terwijl ik met mijn linkerhand zwaai naar een aardige mevrouw onder aan de dijk. Van die dingen dus.

Ik ben trouwens ook de beste kunstknijperknijper in de hele wereld (en volgens mij is daar ook maar 1 van). Zo maak ik de mooiste composities, die daar boven op, als je de juiste code kent, ook nog eens iets betekenen……

Douwe is ook komen spelen op een vrijdag. Dat was heel normaal, maar dan anders, want hij was bij ons. We hebben ongelooflijk veel plezier gehad! Dat kunnen wij goed.

Enfin, het was een boeiende en interessante periode en ik ga proberen er weer regelmatiger over te praten.
Dus.

En ik ook!
Dus.

It wie wer in moaie tiid.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Vandaag gingen we zwemmen!
Zwemmen?
Ja, want papa vond dat het al weer veel te lang geleden was dat we zijn gaan zwemmen en hij heeft gelijk!

Het grappige is dat ik het al weer bijna verleerd/vergeten was. Water, en zo veel, dat is behoorlijk indrukwekkend. Gelukkig is mama er om me door de die eerste druppels heen te helpen.

Daarna heb ik me kostelijk vermaakt met zingen, klappen en dansen in het water. Eén keer was ik een beetje bang, toen kwam 1 van de juffen veel te dicht bij… toen moest ik huilen. Een beetje en daarna was het weer goed.

Thuis was ik behoorlijk op en ging naar bed zodra papa ging werken. Ik weet nog dat ik naar boven ging, maar de laatste trede heb ik niet meer meegemaakt. 3 uurtjes knoeren!

Ik moest er niets van hebben. Alleen het pierebadje met 5 centimeter water, emmertjes eendjes en bootjes. Iets anders wil ik niet!

Maar met die spulletjes spelen is leuk en als iets leuk is, heb je geen benul van de speel-goed chantage die er plaats vindt. Voordat ik er erg in had zat ik op de eerste trede van de trap.
En op de tweede trede.
En de derde trede.
Tussen zingende kinderen in en ja, dan doe je mee. Papa d’r bij, mama op de achtergrond en voordat ik er erg in had zat ik in het diepe! Hard zingen en meedoen, met een lichte spanning in de ogen en een snik die paraat zat in mijn keel, voor het geval het nodig was in onbedaarlijk brullen uit te barsten, maar ik bleef stil.

En om eerlijk te zijn vond ik het zelfs een beetje leuk. Ik heb ook het parcours gedaan van bal gooien, gietertjes en mat lopen. En als klap op de vuurpijl….ben ik niet van de glijbaan gegaan. Dat dan weer niet.

Wel douchen nota bene! Ik de man die thuis bang is voor de druppel uit de douche die op mijn hoofd kan vallen, werd besproeierd van voor en van achter. En eigenlijk vond ik het leuk!

Ja zwemmen is weer leuk en nu maar hopen dat ik dat volgende week ook nog weet!

Oh ja, nog leuke dansfilmpjes.

En oh ja, Evelyn, Lauren en Philine kwamen langs en we hebben gespeeld in de speeltuin. Het weer was weer precies goed en we hebben veel plezier gehad. Evelyn zegt dat ik op papa lijk. Ik lijk vooral op mij!
Jay!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Wij waren naar Drachten en mama en Jay waren thuis.

Dan beleef je dus verschillende avonturen en deze keer mag Jay beginnen:

Ik was met mama in de tuin. De achtertuin om precies te zijn en ik kroop gezellig heen en weer want er is veel te zien en het is mooi weer. Ook was er duidelijk een geluidje te horen en op een gegeven moment zagen we (mama en ik) een vogeltje het vogelhuisje invliegen.

In het vogelhuisje was het een drukte van gepiep en de wormen en andere voedingswaren die het mamavogeltje mee naar binnen bracht vond gretig aftrek bij de jonge piepvogeltjes.

Een waardig fotomomentje dus en mama zat klaar met de camera in aanslag, maar…

Elke keer als het vogeltje aan kwam vliegen en mama afdrukte was de vogel al binnen. Het gevolg is dus deze foto met een vogelhuisje en mooie bloemen op de achtergrond en de uitdaging voor je fantasie er een vogeltje bij te bedenken.

Wat we trouwens vergeten waren is de foto van ons die door Siebe en Zelda van de creche zijn gehaald. Bij deze dus.

Ik daarentegen was eerst, samen met Siebe en Zelda, bij Pake en heb daar geen vogeltje gezien. Wel een Swannie en die heb ik dan ook maar een bosje bloemen gegeven. Na de gebruikelijke formaliteiten (hallo en dag dus) zijn we weer op avontuur gegaan in de schuur en ut Hiem.

Daarna gingen we naar Beppe en die heb ik ook een bloemetje gegeven, om vervolgens met papa het gras er af te rijden! Ik heb daarna gereden met de kinderwagen en gespeeld met de poppen…. Dat is leuk en doet me denken aan Jay!

We hebben soep gegeten en ik heb ook een poes gezien.

Daarna gingen we naar Tessa (en Nynthe en Senn) en ik heb haar eerst een bloemetje gegeven, want ik was toch bezig. Verder was er een poes, en zodra die op mijn netvlies kwam was ik weg.

Met veel kabaal.

Aan het eind van de dag tolereerde ik de poes iets meer en durfde in een straal van 2 meter te zijn, maar… alles groter dan 2 centimeter en een hartslag is nog niet mijn favoriete tijdverdrijf…

We hebben HARD gespeeld en we zijn naar de speeltuin geweest en hebben patat gegeten en fiessie gekeken (geen Zandkasteel maar iets anders) en gek gedaan. Mooi dus.

Ik heb ook nieuwe kleertjes via Tessa.nl gekregen en dit is de foto om te kijken of mama het wel leuk vond. Ja dus. Ze vind dat Paarse me goed staat! En zij kan het weten.

Toen we naar huis reden en ik m’n pyjama aan had, ben ik in slaap gevallen. Thuis heb ik eerst een flesje gedronken en toen ik ging slapen heb ik eerst nog heel veel gebruld. Gelukkig niet midden in de nacht (denk ik). Periode zeker?

Ik heb geslapen als een beer tijdens de winterslaap. Diep en rustig, maar niet voordat ik met mama geknuffeld heb en met de LEGO heb gespeeld. Die UNO is echt leuk om mee te spelen. Het treintje, de rups. Ik kruip door het hele huis en oh ja:

We hebben nog een paar rare beesten op de foto!
Ik weet niet waar die vandaan komen, maar weet zeker dat Dzjez zich een hoedje in de hemel schrikt!

(ikgagewoonnietkijken.nl)

Anyway, Siebe en Zelda zijn gisteren weer vertrokken en ik begrijp het concept. Dan gaan ze naar hun andere huis en ze komen vanzelf weer terug. Maar mis ze wel.

Zelda moest zingen en dan ben ik trots op haar! Zo cool een zingende zus. Lijkt wel een Suske en Wiske titel. Later als ik groter ben ga ik mee!

It wie wer in moaie tiid.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Ik ben gisteren met mama gaan winkelen en alle mensen kijken naar me en zeggen dat ik zo schattig ben….
Ik ben helemaal niet schattig! Ik ben een stoere, onafhankelijke, avontuurlijke baby! Die heel goed weet wat hij wil en dat ik toevallig van die schattige krulletjes aan de zijkant van mijn hoofd heb is gewoon camouflage! Ik ben een wolf in schaapskleren. Dus.

Siebe en Zelda zijn er! Die kwamen donderdag al aan. En niet zo maar aan, ze kwamen aan op de crèche! Ze kwamen ons ophalen met papa! Wij waren buiten want het was heerlijk weer weer! Ik was aan het spelen met een baby en probeerde die baby te leren kruipen. Het ging nog niet.

Zeldaaaaaah.
Siebuuuuuh!

Wat een verrassing! Alleen was de reactie  meer in mijn hoofd dan aan de buitenkant. Ik was zo onder de indruk dat ik er stil van was…. Jaja, dat kan ook, ik die stil ben.

Samen op de fiets naar huis, in de zon, door de vesting, dat is pas fijn! En toen we thuis kwamen was mama er ook bijna, dus dubbele pret en blijdschap en liefde bovendien!

Ze hadden ook kleuterspeelgoed uit België meegenomen. Heel veel Uno, dat is een soort LEGO met hele grote noppen. Blokken en karretjes en een buigzame rups, dus heerlijk om mee te spelen voor mij en Jay (natuurlijk is het MIJN speelgoed en vind ik het h e l e m a a l niet erg dat Jay er mee speelt. Echt niet). Ik heb een hele grote mobiele toren gebouwd. Dat is heel handig als je ergens ineens een toren nodig hebt. Je weet maat nooit.

Ik probeer langzaam aan te gaan staan door me op te trekken. Misschien sla ik de echte kruipfase wel over, dat scheelt. Trouwens, als je staat kun je ook meer zien. Zeker als je door het raam naar buiten wilt kijken. En daar gebeurde vanallus!

Siebe leerde mij skaten. Nog even en ik doe een driedubbele ‘loop’ met backflip en wheely. We zijn ook samen met David en Derk gaan skaten. Achter bij ons buiten. Dat zijn de buurjongens.

En ik kon dat dus goed zien.

Mijn Jay-wave is nog steeds mijn favoriete voortbewegingsmethode en ik ga telkens sneller. Je hoort er zelfs een soort woosh-geluid bij tegenwoordig!

Ik help mama ook met de was tegenwoordig. Je kunt niet vroeg genoeg beginnen met helpen in het huis. Dzjez doet het ook, maar dat gaat soms wel eens mis. Dan ligt alle was beneden alleen is het de schone…

Ik moet zeggen dat ik de voorlaatste nacht een zeer onrustige nacht heb gehad, waarbij ik om de 20 minuten wakker werd met veel kabaal en gebrul en papa en mam dus ook. Ik weet niet of die er heel blij meer waren, maar toen ik uiteindelijk bij hun in bed lag, ben ik als een blok in slaap gevallen (voor de pedagogen onder ons: De afgelopen nacht heb ik in mijn eigen bed geslapen en ging het gelukkig weer helemaal goed!)

Het gevolg was wel dat ik de dag er op behoorlijk moe was en ’s middags lekker ging slapen….
NOT! Ik lag in bed maar was het er niet mee eens en gin brullen tot ik weer op kon staan. Moest ook wat overgeven. Weet niet of dat van boosheid, ziekheid of tandjes en kiesje was, maar het luchtte wel op.

In ieder geval was er voldoende gezelligheid beneden met Siebe en Zelda….
Of met papa op de piano

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Mammie (dat is de manier waarop ik mama noem tegenwoordig en niemand weet waar dat vandaag komt. Misschien via Mascha de Beer? Maar die mammie heb ik nog nooit gezien, of de crèche? Nou ja, het zal wel een periode zijn!) had de zon besteld, want wij gingen naar Koningsdag in de Vesting. Daar moet je op voorbereid zijn.

Maar eerst was mama gisteren jarig en daarom hebben wij haar een kadootje gegeven. Papa ook, maar om eerlijk te zijn vond ik onze tekening mooier dan dat kleine plastic kaartje van papa. Daar stond alleen maar een getal op.  Dat van ons is een kunstwerk. Ik zal ouders nooit echt begrijpen.

Voordat we vertrokken vandaag heb ik al vast geoefend voor het moment ik samen eens met Jay ga vetrekken. Hij in de buggy en ik duwen. Gewoon zorgen dat ik boterhammetjes en 2 flesjes mee heb en we kunnen de wijde wereld in. Alleen zorgen dat het hek open is….

We zijn naar de koningsmarkt gegaan en daar zat David de Buurjongen ook met allemaal mooie spulletjes. Ik heb een PIANO gekocht en vanaf nu kan ik componist worden. En muzikant. Dat gaat goed worden! Er zit ook een microfoon bij, dan kan ik daarnaast ook nog prachtige liederen zingen. Mooije tijden.

Er was ook een muziekkorps met allemaal trommels. WOW wat klinkt dat gaaf zeg en die mooie pakken en hoeden die die mannen en vrouwen dragen, misschien moet ik ook bij de fanfare! Papa heeft dat vroeger ook gedaan….. 😉

Ik lag en lach relaxt in de buggy. Lekker weer weer en allemaal gezellige mensen in de buurt.

Er waren ook mensen die zongen! Chanti- en zeemanskoren. Dat zijn mooie liederen. Er waren ook mannen en vrouwen uit Hindelopen (wat op zich al een prachtige naam is voor een plaatsnaam! Hindelopen, ik kan daar allemaal beelden bij oproepen. Hindes die in de omringende weilanden lopen op zoek naar sappig mals gras en een goed gesprek. Of mensen die van hier naar hinde lopen. Of een plaatsje wat bedacht is naar aanleiding van Het Gezang “Even als een moede hinde”) en die zongen in het Frysk! Wij natuurlijk uit volle borst meezingen en toen viel ik in slaap.

Ik moest ongelooflijk plassen en daar was zelfs mijn luier van geschrokken want het liep er zo langs. Onder de toren van de grote kerk in Naarden-Vesting, onder het toezicht van Comenius. Mijn billen en ik waren blij toen ik weer een droge luier aan had.

Toen ik weer wakker werd heb ik gespeeld met mijn nieuwe auto. Een Ferrari. Daar kun je veel mee doen, en veel naar kijken of weggooien. Ik heb ook nog een ander iets gekregen en dat was een trein van Duplo.

Ik vind alles wat ik kan pakken super leuk om mee te spelen. Daar kan ik echt uren mee bezig zijn. Met de Little People bus en de tablet met knopjes en muziekjes of al het andere wat je kunt grijpen.

Enfin, we stonden heerlijk in de zon en ik kon mooi naar iedereen zwaaien en veel mensen zwaaien terug en papa en mama zitten even op het terras om ‘uit te rusten met een biertje’. Ik zeg goed plan.

Ik heb muziek gemaakt op mijn nieuwe piano om geld op te halen, maar dat is niet gelukt. Ik had concurrentie van de jazz/blues band op de hoek van de straat. Volgende keer beter!

Het goeie nieuws was dat toen we thuis kwamen de zon ophield met schijnen. Geen probleem, wij waren supermoe na zo’n lange dag, dus gingen we slapen.

Nadat we wakker waren hebben we lekker gerielext.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

We hebben er een paar van, dus bij deze:

Dus

Dat is wat we gedaan hebben.D’ropuit, want het was mooi weer en dan is buiten beter dan binnen.

Wij hebben dan nog het voordeel dat we een speeltuin naast de deur hebben. Dan is er weinig voor nodig om t campers. Een oude slaapzak, 3 bakjes, 1 met brood voor mij, 1 met brood voor Dzjez en 1 voor de gemeenschappelijke appelschijfjes. Klaar om te gaan is een kwestie van seconden.

Stevig windje. Dat wel, maar levert tegelijkertijd ook weer spectaculaire beelden op. Vooral het haar van mama. Mijn haar is zo dun dat de wind er doorheen blaast. Handug.

Ik pas in een mandje. Daar is papa achter gekomen. Mijn billen passen precies en dan kan hij me samen met Dzjez optillen. Dat is handig omdat.

Ik heb gevoetbald met een jongen die Owen heet en ik kan het al heel goed! Ik hoop maar dat als ik later groot ben dat ik geen voetballer wordt. Dat vindt Boudewijn de Groot eng. Dus dan zal dat wel zo zijn.

’s Ochtends hebben we eerst nog thuis allemaal speeldingen gespeeld (en aai-path gekeken). Ik heb draaien gespeeld en daar wordt je draaidronken van en dan van je om, maar dat is wel erg lachen, dus doe ik dat maar. Alles voor een grap zeg ik! Als je een grap ziet moet je’m niet laten liggen zeg ik altijd maar.

Stel je maar eens voor: Je bent een grap en je ligt ergens voor het oprapen. Op straat, in het gras, op de grond en je wordt niet opgepakt. Dan duurt het maar even en je bent een slechte grap. Overtijd, bedorven, alle kans om te stralen is dan voorbij. Dus.

Gisteren zijn we naar Beppe geweest en het was prachtig weer! Stralende zon en dus de korte broek aan!

Ik niet, want ik kruip nog over de grond en dat zou pijn aan mijn knieën kunnen doen. Daa-haa! Ik raak de grond niet aan met mijn knieën! Ik gebruik mijn heupen en de Jay-wave en zo kom ik overal!

Wl heerlijk gespeeld trouwens  en goed geslapen ook, dat doe ik overal en altijd en gemakkelijk en dat is dan weer gemakkelijk.

Ik had superveel geluk, want eerst was Beppe daar (we waren ook bij Pake en Fannie, maar die waren niet thuis. Dat is dan voor de volgende keer.) en Beppe zien is altijd gezellig! En toen… toen kwamen Senn, Nynthe en Tessa ook nog! Nou ja dat is speelplezier voor 10! En dat hebben we dan ook gedaan.

En daarna nog wat gegeten en toen naar huis. Ik en Jay klaarwakker in de auto! OK, Jay kreeg best wel honger aan het eind, want het was zijn tijd. 7 uur is zijn tijd. Dan moet hij melk en naar bed, maar dat gaat niet als je in de auto zit, dus….

Wachten tot thuis en dat is nooit grappig. En dan is de weg lang! Dzjez herkend al ruim van te voren dat we er zijn. Die heeft een ingebouwde GPS of zo. Hij kent ook al het verschil tussen links en rechts (rechts is waar je duim links zit) en dat is handug.

Met een flesje naar bed is wat ik wil!

Ik niet hoor. Eerst een Danoontje. Mama heeft het gezegd, dus krijg ik het ook! Lekkuhrlr (ja ik probeer alles heel goed uit te spreken tegenwoordig. En de rrlrlrlrlr is lastig!). Daarna met een flesje naar bed.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Gisteren kwam papa onverwacht vroeg thuis.
ik lag te slapen hoor, maar ik had al een paar keer aan mama gevraagd, wanneer komt papa? Alsof ik het wist en ik wist het niet! Echt niet. Dus was de verrassing des te groter toen hij me uit bed haalde. En wakker maakte, want ik was een deuk in mijn matras aan het slapen!
Alsof ik dagen niet geslapen had.

We gingen naar de winkel om Paasinkopen te doen en we waren niet alleen, maar wel de leukste, dus.

In de AH was een joekel van een Paashaas en na een initieel angsthaasmomentje, was het ijs gebroken en kwam ik er achter dat als je op de gele knop druk te Paashaas begint te zingen! Leuke liedjes en dat betekent dansen. Papa en mama kunnen gewoon hun gang gaan, want ik blijf hier. Bij de zingende Paashaas! Helaas heeft papa alleen een foto genomen van mij in een auto van Sesamstraat.

’s Ochtends waren we ook al naar de dierentuin geweest met 5 boterhammen die we allemaal opgegeten! Buitenlucht maakt hongerig. En regen maakt nat! Want dat geluk hadden we ook nog, Jiehaa.

Dzjez durft al weer 2 millimeter dichter bij de dieren te komen. Dat gaat de goeie kant op, over 2 jaar kan’ie ze aanraken.

Daarna gingen we snel naar huis om de boeken van de bibliotheek op te halen en weg te brengen. Als we te lang wachten, kun je uiteindelijk het boek zelf kopen.

Mama kromgebogen over het stuur, wij met de haren in de wind snel naar binnen, snel naar buiten en dan naar de bieb. Maar die was dicht. Nou ja! Dan gaat het om maar om de kilometers. Goeie training.

Toen we thuiskwamen ware we allemaal MOE en gingen tevreden slapen met een flesje.

…

…

…

…;-)

En toen was ik wakker en papa was beneden en Dzjez sliep nog. Dat kan dus ook.

Na de winkel gingen we naar huis en wij waren allemaal nog goed wakker en nog niet echt honger dus konden we nog wat leuke dingen doen. Daar hebben we dan weer filmpjes van gemaakt!

Oh ja, nog een foto uit de oude doos, gewoon omdat’ie leuk is en omdat het kan!

En mama heeft kip gemaakt en dan gaat ze in weer en wind naar buiten om in de tuin verse kruiden te halen. De kip snapt er zelf niks van, maar hij smaakt er veeleer lekkerderer door!

En deze foto is van mij toen ik net wakker was en mijn overheerlijk flesje kreeg met The Highwaymen op de achtergrond! Melk smaakte nooit lekkerderer.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

We zijn gisteren naar de kinderboerderij geweest. Nou ja, kinderboerderijtje, maar dat neemt niet weg dat de dieren groot en eng zijn.

Dat vind ik.
Noem het perspectief (ik ben klein), noem het angsthazerij (maar ik ben geen haas)of noem me Bange Rik (maar ik heet Dzjez) het feit is dat ik het niet zo op heb met dieren. Of ze nou zo klein zijn als een cavia of zo groot als een varken, ik vind ze leuker op afstand of in een boek.

En de tegenstrijdigheid is dat ik er zelf en graag naar toe wil. Ik wil dus eigenlijk toe naar wat ik eigenlijk eng vind. Is dat niet de essentie van het leven?
Of draaf ik nu door….
Misschien is het wel de engheid van de saaiheid van iets en is bang blijven goed. Zonder angsten is er ook niets om te overwinnen of te overzinnen (ok ik geef toe ik laat me even gaan in dichterlijke vrijheid).

Begrijp me niet verkeerd hè, angst gaat niet alleen over bang, maar ook over iets verliezen wat je graag hebt. Dat is dus de kinderboerderij. Ik hou van dieren maar vind het eng om ze in het echt te zien en tegelijkertijd wil ik het niet missen.

En ik heb op de trekker gereden. Dan heb je alleen maar aandacht voor het stuur.

Ik ben niet bang voor de dieren en geniet van de zin en de gezelligheid.

We zijn er op de bakfiets naar toe gegaan en ik mocht gewoon naast Dzjez op het bankje zitten en kreeg de wind lekker in mijn gezicht en haren (nou ja, dunne haartjes, zoals papa). Heerlijk!

Ik merk dat ik ouder word, of beter gezegd groei in besef en kunnen. Nee, ik loop nog niet, maar heb werkelijk alle kruipmogelijkheden ontdekt en gepraktiseerd en kan in een mum van tijd van A naar B.

Niets is veilig en alles moet ik vastpakken en voelen en bij voorkeur proeven. In mijn mond stoppen. Vooral schoenen. Ik hen een schoenentik, want als ik er een zie moet ik er naar toe.

Verder ben ik hersteld van een periode waarin ik me niet helemaal jofel voelde. Koortsig, pijnerig, ik kon niet uitleggen wat het was, maar veel wakker, weinig gegeten, maar dat was toen en nu is alles beter. Ik voel me goed en kan zo hard lachen dat het lijkt alsof ik een trekpop ben!

Eigenlijk moeten we vaker schrijven want er gebeurt gewoon te veel om op te sparen!

’s middags, na de nodige dutjes zijn we naar de speeltuin geweest en de zon was er ook. Jay op de deken met speelgoed en appel en brood en koekjes en ik bezig aan mijn glijbaanmarathon. 42 keer d’r op en d’r af! En mama met haar ie-rieder op het bankje. Gezellig. en het werd nog gezelliger want Julian kwam ook nog!

Julian is mijn zwembuddie en een maand of zo jonger. Samen maken wij het zwembad onveilig met spetters en spaters! Maar nu zaten we onwennig naar elkaar te kijken. Op het droge is alles anders.

We hebben uiteindelijk wel fijn gespeeld en gezwaaid naar elkaar en vooral niet veel gezegd. Woorden kennen we nog niet.

Spelen doen Jay en ik ook samen. Binnen, en dat is de inleiding voor dit filmpje (voor ik het vergeet):

Met LEGO, dat heb ik herontdekt.

Maar goed, nu ben ik moe en stop er mee. Er zijn nog leuke foto’s!

It wie wer in moaie tiid.

Deze slideshow vereist JavaScript.