Stoelendans

Dzjez Dzjez gedachten, Thuisverhalen , ,

Laat ik beginnen met de nacht: Ik slaap beter op m’n buik. Ik weet niet precies waarom. Misschien ligt het lekkerder, maar misschien is het ook lastiger m’n hoofd zo lang omhoog te houden, in ieder geval slaap ik als een roosje. Dat is ook de kleur van m’n wangen als ik wakker wordt. Rode roosjes. Maar vrolijk, want ik lag te slapen op het ene moment en het volgende moment had papa me in z’n handen, deze ochtend. En mama was er ook en dan rest een baby maar één ding: Lachen.

Op de creche was het mooi. Ik heb leuk gespeeld en goed gedronken en weinig geslapen, de usual. Toen mama kwam lag ik lekker te spelen en probeerde de inhoud van een boek in me op te nemen. Iets te letterlijk blijkbaar, want echt lezen kan ik nog niet. Ik moet zeggen: Het was niet echt een goed boek ;-(

Toen ik thuis kwam ben ik op de grond gaan sp……..zzzz.
EN NA 20 MINUTEN WEER WAKKER GEWORDEN!
Dat is even schrikken zeg, letterlijk in slaap vallen. Boeff, zomaar, maar toen ik wakker werd, had papa een grote verrassing! Een mooie babystoel waar ik heerlijk in kan eten. Superdeluxe, perfect instelbaar, perfect knoeibaar wegens het uitneembare en afwasbare tafelblad en het is van Philine en Lauren geweest! Ze hebben het dus goed ingezeten en dat voel je! Ik heb nog nooit zo lekker gezeten. Dank je wel, ik ben er heel blij mee en ga er veel in eten! Kan haast niet wachten tot morgen, overmorgen en de de andere dagen!

Ik hen er al een paar worteltjes en aardappeltje op gegeten, maar ik had niet zo’n super honger. Kwestie van laat eten op de crèche. Al met al dus niet te laat naar bed. Boven heb ik gedronken en blijkbaar is er iets misgegaan tussen de reis van het grote bed naar mijn bed, want ik ben op het eerste in slaap gevallen. Mama heeft me wijs laten liggen dan ben ik goed ingeslapen en kan ik straks naar m’n eigen bed! Goed gezien van haar. Geen risico’s, oogjes dicht…..

Oant moarn

Deze slideshow vereist JavaScript.

Nacht van niks, dag van alles

Dzjez Dzjez gedachten, Weekend

Ik heb de allerslechtste nacht van m’n leven achter de rug! Wat heb ik het lastig gehad zeg! In bed gaan, ging al lastig. Dan lig ik, maar dan wil ik niet alleen zijn of zo en dan begin ik te huilen. Uiteindelijk val ik dan ik slaap, maar om half 1 word ik ineens wakker en weet geen raad met mezelf. En dat is raar, geen raad weten met jezelf, want als baby heb je dan niet zoveel opties. De meest voor de hand liggende is huilen. En in mijn geval brullen!

Hoogst waarschijnlijk is het dus een tandje dat nu eindelijk wel eens de binnenkant van m’n mond wil bekijken of zo nu en dan even naar buiten. Dat is dan vooral als ik lach en dat doe ik veel, dus mijn tanden hebben nu al geluk! Maar goed, tandje. Het probleem is, dat ik tot een maand of 6 voldoende anti-stoffen van mama heb meegekregen om de ergste dingen te weerstaan, maar…. vanaf een maand 6 (jaja, dat ben ik al weer!), worden die anti-stoffen minder en moet ik ze zelf aanmaken en dat is even wennen. Een tandje levert dan wat ontsteking op, waardoor ik wat verhoging krijg en natuurlijk, zo’n duwend tandje doet ook pijn, etcetera, etcetera.
Dat zegt Heineman en die kan het weten.

Al met al heeft papa een uur met me rondgelopen en dan legt hij me heeeeeeel voorzichtig neer, maar dat merk ik dan en begin weer te huilen. Uiteindelijk is het gelukt. Voor een uurtje, daarna opnieuw. Deze keer was mama aan de beurt. Weer brullen en geen zin in melk. In eerste instantie, daarna gelukkig wel en toen heb ik best lang geslapen. Ik denk dat ik nog één keer wakker geweest ben en toen tot 12 uur geslapen!

Mama was weg, die moest werken bij Gaus, want daar was een belangrijke dag voor honden. Die kan ze niet missen natuurlijk! Dus had ik een gezellig papadagje. Ging heel goed. Goed gedronken uit het flesje (en dat heb ik zelf gedaan! Veel leuker). En brood gegeten; lekker gespeeld en terug in slaap gevallen. OK, zo nu en dan is het nog even lastig. Ik ben er nog niet vanaf denk ik. Ben benieuwd wanneer het tandje er helemaal doorkomt. Linksonder vermoed ik. Ondertussen sturen we fotootjes naar mama en die stuurt fotootjes terug, want we denken wel veel aan elkaar.

Ik was blij dat ze er weer was en zij ook. We hebben lekker geknuffeld. Als je goed kijkt zie je dat ik Sesamstraat kijk. Dan kijk ik zo aandachtig dat ik bijna omval. Komt ook omdat papa en mama aan het praten zijn. Leuk hoor!

Papa heeft me nog even in bad gedaan, zodat ik lekker schoon kan slapen. Dat is lekkerderder. Fris en fruitig en het haar goed in de krul. Je weet nooit wie je tegenkomt… 😉 OK, ik voel dat het een lastige nacht gaat worden. Ik hoop van niet, maar in het geval van wel: Sorry mama en papa. Ik kan er niets aan doen. Ik ben een baby!
En denk maar zo: Het gaat over.

Ik heb gisteren ook een heel mooi lief kaartje ontvangen van een heel grappig lief hondje met een feestmuts op z’n kop! Van Tante Ina uit Zuidhorn. Dat vind ik zo leuk hè! Ga die kaart een mooi plaatsje geven. Dank je wel Tante Ina! (Trouwens, wat een mooi handschrift! Dat zegt iets over mensen heb ik gehoord. Moet me daar maar eens in verdiepen).

Oant moarn.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Uit m’n hum, in m’n hum, hummel

Dzjez Dzjez gedachten, Weekend , ,

Ik was uit m’n hum vanochtend toen ik wakker werd. Ik geef het toe en het werd bevestigd door de verontruste ogen van m’n ouders. Ik heb niet gelachen en dat is raar. Zelfs m’n gezicht was er een beetje van in de war en de rest ook, want ik had een lichte verhoging. Misschien krijg ik nu wel tandjes? Er wordt al lang over gesproken, maar de realiteit is dat ik nog steeds met een tandeloze mond zit. Ach, het zal wel komen. Ik hoorde dat Ellen tegen mama had gezegd dat er kinderen zijn die heel veel tanden tegelijk krijgen. Da’s goed, dan ben ik er in één keer vanaf!

Nadat ik in bad geweest was, voelde ik me al wat beter. Bad is leuk, dan kun je zo lekker spetteren. Heb wel iets minder gespat als anders. M’n hum was halverwege…. maar nog niet helemaal.

Vandaag was schoonmaak en lag ik in het bed van Siebe en Zelda. Dan vermaak ik me goed! Ik heb dan speelgoedjes bij me en ruik een heel klein beetje m’n broer en zus en dat is leuk. Alles is opgeruimd en schoongemaakt. Lekker fris en lekker ruim! Daarna heb ik banaan en brood gegeten. Lekker. Daarna was ik eigenlijk al redelijk terug in m’n hum.

Leuk iets, die hum. Als je het goed doet wordt je een hummel of hummeltje, denk ik.

Toen zijn we nog even de stad in gegaan en heb ik mama geholpen bij het kiezen van nieuwe schoenen. Daar heb ik verschillende gezichtsuitdrukkingen voor, zie mama haarfijn begrijpt. Uiteindelijk zijn het mooie rode geworden en mama is er heel blij mee, dus ik ook.

Ik kan al goed zitten. Als ik op de benen van papa zit, blijf ik supergoed rechtop zitten. Ik ben dan aan het eten, pizza (alleen het broodstuk hoor!) en dan maak ik grapjes met papa. Als ik niet op let, kieper ik achterover, maar dan vangt papa me op en moet ik hard lachen, of niet, als ik iets te hard naar voren schiet en met m’n hoofd tegen zijn hoofd kom. dan huil ik heel even en dan lach ik weer. Nee ik voel me al een hele vent en ik heb geen angst. Staan, zitten, het maakt me niet uit en als ik val laat ik me gewoon gaan, papa vangt me op en dat weet ik. Gaat’ie altijd doen en dat is een mooie gedachte.

Mama ook, dat weet ik, maar moeders doen dat anders en dat is goed. Als ze alletwee hetzelfde doen is het saai en voorspelbaar. Nu is dat niet zo en is het leuk en verrassend! 1+1 = 3. Word ik blij van!

Zo, bijna tijd om naar bed te gaan. Ik hoop dat ik vannacht goed slaap. Weet niet precies wat ik gisteren had. Buikpijn, tandjes, droom… Vannacht ga ik ook dromen maar leuk! Over grote stappen in de wijde wereld maken, helemaal in m’n hum!

Oant moarn.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Gedoosbeleid

Dzjez Dzjez gedachten

Wat kan ik zeggen, we hebben veel gelachen. Een relaxed dagje, met z’n allen thuis. Op het gemak. Lekker rustig. Ik heb vandaag vooral geoefend.

Geoefend in eten (ben ik goed in), geoefend in kruipen (dat doe ik steeds beter….achteruit. En dan zit je ineens onder een stoel!), geoefend in staan (en dat gaat al maanden goed, ik kijk nu al nonchalant om me heen aan één hand en wiebel met m’n heupen), geoefend in lachen (maar dat is meer onderhouden, want ik ben lachend geboren zegt papa, en die kan het weten, want die stond er met de neus bovenop!) en vooral geoefend in onnozel doen.

Onnozel doen is goed. Dat zorgt voor een beetje contrast met alle mensen die de hele tijd zo serieus doen en maakt de wereld  wat leuker. Onnozel doen zorgt voor positieve energie en dat is goed.  Dat is wat ik vind.

Dus als papa me eerst in een winkelwagentje zet en tegen me begint te kletsen is dat leuk. Als hij in de supermarkt een doos op m’n hoofd zet vind ik dat heel grappig!

Trouwens, de hele tijd boodschappen doen terwijl ik in de kinderwagen zit is nooit grappig en dus ben ik blij dat papa me er zo nu en dan even uit haalt. Dan kunnen we donderjagen en gek doen. Ondertussen doen we boodschappen. Dat is het aangename met het aangename verenigen.

Ik heb vandaag ook brood met stroop gegeten en dat is lekker! Dat is echt smullen = met welbehagen eten. Nou dat doe ik. Smikkelen en smullen. Oh ja, wat ik nog vergeten was is een leuk filmpje van gister. Kijk maar even.

Ik heb ook nog even het stukje van Heineman gelezen. Natuurlijk wist ik het wel, dat hij overdag als ik er niet ben z’n ding doet. Ik vind dat goed. Als pop mag en moet je die vrijheid nemen, anders is er niks aan. Hij is een beetje m’n beschermengeltje en is altijd in de buurt. Heineman is een goeie vriend. Ga morgen nog wat spelen met hem.

OK, tijd om naar bed te gaan, voor weer een lange, ononderbroken nacht. Ik weet het morgen te zeggen!

Oant moarn.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Happy Dayz

Dzjez Dzjez gedachten

Als je een gele broek aan hebt is dat haast per definitie het begin van een mooie dag en dat was het ook. Lekker en niet wakker geweest. Laatste voeding om half 11 en de eerste om kwart over 5, kijk dan doe je mee! Daarna heb ik nog geslapen tot 20 over 7. Toen papa me kwam halen was ik net wakker en kon direct gaan lachen!

Het is dan weer fijn om mama te zien! Die moest wel al snel weg, want die moest aan het werk. Papa niet, die werkt thuis en brengt me wel naar de crèche. Ik achterin en hij voorin, want ik kan nog niet rijden (denkt papa). En dan kletsen we wat en houdt papa z’n hand op m’n hoofd. Dat vind ik fijn.

Op de creche was Zadla en die is leuk en is altijd blij met een lach van mij, dus die geef ik dan. Ik heb er genoeg van. Trouwens, het is de langste dag van het jaar en het wordt zomer vandaag. Nou, als ik de zomer was en dit zou m’n eerste dag zijn, dan zou ik me schamen. Dan heb je 3 kwart jaar de tijd gehad om je voor te bereiden op deze dag en wat doe je? Je laat de zon niet schijnen en de wolken niet weg gaan en als klap op de vuurpijl gaat het nog regenen ook!

Ik hoop dat de zomer mijn blog leest en morgen iets meer z’n best doet.

Maar dat ter zijde, toen papa me kwam halen (want mama had het druk), had ik andere kleren aan. Nee, nee, geen poep, maar aardbeien waren de oorzaak en mijn enthousiaste handjes. Gevolg: Kleren rood. Gelukkig is het goed uitgespoeld, hopen we, want papa heeft alles op de crèche laten liggen. Hij is dat niet gewend hè! (normaal brengt papa en haalt papa) En hij had gefietst, dan is’ie misschien minder scherp. Weet het wel zeker, denk ik.

Thuis mocht ik bij papa op schoot, terwijl hij in m’n nek kriebelt en grapjes maakt en het is gek hè! Als mama thuiskomt krijg ik honger. Daarvoor niet. Ik leer het wel. Vind het gewoon fijn om bij haar op schoot te zitten!

Oh ja, ik zag dat Heineman iets geschreven had! Ga dat straks even lezen…

Oant moarn!

Deze slideshow vereist JavaScript.

De Wereld van Heineman

Dzjez Heineman

Ik ga gaarne in op het verzoek van Dzjez om de wereld eens van mijn kant te laten zien. Het is ook zo’n alleraardigst knulletje hè, die Dzjez. Nee wij kunnen samen wel door één deur!

Eigenlijk zit ik met een issue, niet zo veel als een identiteitscrisis hoor! Dat heb ik onder controle, maar het is m’n uiterlijk. Eigenlijk ben ik geen baby, ook al doen mijn gezichtskarakteristieken anders vermoeden. Nee, in werkelijkheid ben ik al 50 jaar plus of min een paar jaren, alleen ben ik een pop en dan zie je dat niet zo goed. 50 jaren levenservaring en -wijsheden. Die zijn zeker aan mij besteed. Ik ben namelijk dokterandus.

Dokterandus in de babylogie, en peuterologie en een klein beetje kleuterologie voor de langhoudertjes.. Daarnaast ook in de dozogie en zolderologie, want daar heb ik ook heel wat tijd door gebracht en daar wordt een pop wijzer van hè! Dat geeft tijd tot denken en dat doet een mens/pop alleen maar goed. En natuurlijk al die verschillende kleertjes die ik gedragen heb door de jaren heen. Elke keer moderner…. alhoewel, mijn laatste reïncarnatie is niet m’n favoriet. OK, OK, ik klaag niet hoor, maar ik ben nooit zo’n fan geweest van Edelweiss, eerder wat hipper en urbaner. Maar goed, je moet alles eens meegemaakt hebben niet?

Het grote voordeel van een pop van 50 te zijn is dat ik veel verschillende baby’s en peuters heb meegemaakt als, eh, pop. Op die manier zie je de wereld veranderen, hè! Daar kan ik dan ook goed over meepraten. Dingen die vandaag anders gaan dan vroeger. Zoals de Rapley-methode. Dat is een vrij nieuwe manier om baby’s te leren eten ‘on demand’ en borduurt voort op borstvoeding en zorgt er voor dat een kind snel nieuwe smaken ontdekt en zelfstandig leert eten. Plu,s het is een mirakels gezicht! Dzjez is er goed in! Ach uiteindelijk, zolang ze vrolijk zijn, voorlopen op het groeischema en plezier hebben is het goed. Als me nieuwe dingen opvallen, meld ik me!

Enfin, mijn wereld dus. Wel, als ik met Dzjez ben dan verblijd ik hem door er te zijn en mijn ledematen aan te bieden als kauwattributen, maar knuffelen kunnen we ook. Later als hij groter is, komt Dzjez er achter dat m’n oogjes automatisch open en dicht gaan en kan hij me laten slapen. We zullen vast nog vele avonturen meemaken en ik zal Dzjez nog heel erg zien veranderen tot een grote en zelfstandige, gezellige, grappige en leuke jongen. Ik weet ook dat er ooit een moment gaat komen, waarop ik niet meer interessant ben….
Ik kan dat hebben hoor, ik kom daar overheen. Dat is me altijd gelukt en gaat me nu ook wel lukken. Ik ben niet voor niets een doctorandus!

Het was wel een beetje een lastig begin van de dag, want ik lag in de la. En als je klein en een pop bent, kost dat een enorme krachtsinspanning om de la te openen en er uit te klimmen. Gelukkig hoef ik er niet meer in. Ik heb gemerkt dat de menschen het niet in de gaten hebben, dus blijf ik lekker buiten.

Als Dzjez er niet is doe ik echt dingen voor mezelf, zoals lezen, muziek luisteren, wat schrijven, een hapje eten, zoals vandaag en soms een dutje, want ik ben al 50 eerbare jaren hè! En zo kom ik m’n dag wel door. En wachten op Dzjez natuurlijk. Oh ja, voor het geval je het je afvroeg, onder de muts ben ik kaal. Ik heb het geaccepteerd, dus hoef geen medelijden. Ik vind het mezelf eigenlijk goed staan.OK, ik moet gaan! 5 uur, dat is zo het moment waarop ik de boel moet opruimen om niet te veel op te vallen.

Tsjuss!

Deze slideshow vereist JavaScript.

The Heineman Experience

Dzjez Dzjez gedachten

Stel je voor je bent Heineman. Ik bedoel, ben je dan met een groene gebreide broek met gekruisde bretels en hartjesknopen, een mutsje, dan ga je toch niet op straat!? Ik bedoel, iedereen mag er uit zien zoals hij wil, maar in het  geval van Heineman is er op een bepaald dag iemand geweest die dacht, laar ik dit eens gaan breien voor een pop. En diegene vond dat op dat moment mooi…. Nou, ik ook!

We kijken geschrokken en dat kwam omdat papa plotseling een foto kwam maken van ons! En zo vroeg in de ochtend is dat wel even schrikken!
Grapje!

Nee hoor, het was een mooie dag en ik was gezellig met mama thuis. Lekker tutten samen en spelen en eten en niet slapen…. nou ja, anderhalf uur in totaal. Ik ben nou eenmaal niet zo’n slaapbaby als het gezellig is. Zo gaan die dingen. Trouwens ik voel me goed en gezond en als ik niet oppas, pas ik meer in de box!

Mocht ook nog even tv kijken en dat vind ik zo mooi en spannend dat ik bijna uit m’n wipper kieper van de aandacht die ik daar voor heb! Ik heb het ook op joetjoep gezet en dan zie je dat ik halverwege echt mee ga doen.

Ik heb ook grijpgrage handjes. Ik zie iets en dan wil ik het pakken. Afstandsbedieningen, neuzen, babyfoons, opladertjes en brood…. Opladertjes kun je beter niet in je mond stoppen, tenzij je het leuk vindt dat je haar recht overeind gaat staan….. nee hoor, is niet gebeurd. Brood eten daarentegen wel. Zelf en met grote happen. Lekker.

Met papa heb ik nog recht-op-staandertje gespeeld en ik heb gewonnen. Ik sta stokstijf, alleen leven m’n heupen nog een eigen leven en proberen in die hoedanigheid een goeie imitatie van Elvis Presley te doen. Komt vanzelf goed, blijven oefenen zeg ik!

Gelukkig kwam mama met het eten voor haar en papa en dat is dan het moment waarop ik honger krijg. Ondanks het feit dat de fysieke navelstreng doorgesneden is, is de mentale navelstreng nog helemaal vast! Ik voel waneer zij zin heeft om te eten en dan heb ik dat ook! En dan is het een gevecht, wie eet eerst. Mama dus (en dat is maar goed ook, ze heeft het nodig). Zal ook wel over gaan zeker?

Ben benieuwd hoe Heineman zo’n dag ervaart en waar hij vannacht over droomt. Ik zal het morgen eens vragen.

Oant moarn Heineman
en allemaal!

Deze slideshow vereist JavaScript.

H2Oh-oh!

Dzjez Dzjez gedachten

Soms heb je van die dagen waarop ineens iets gebeurt wat daarvoor nog niet is gebeurt. Ik denk dat je dat vooral hebt als baby. Als je groter wordt zijn er meer en meer dingen die je al eens gedaan hebt of meegemaakt, dus hou ik m’n ogen nu maar goed open.

Het was een ‘normale’ dag. Goed geslapen. Het ging van pratend in m’n slaap naar pratend wakker, zonder dat ik er echt erg in had. Ik denk dat mijn One Man Show opgevangen werd door de babyfoon, want na 5 minuten kwam papa pas. Ik denk dat hij een van m’n betere monologen onderbrak, maar ik kreeg daar een leuke dialoog voor terug en zelfs even een trioloog toen mama om de hoek kwam kijken. Aankleden, even Sesamstraat kijken en dan naar de crèche.

Op de crèche kreeg ik direct al veel aandacht van Ellen en dat levert haar dan weer een stralende lach op (daar heb ik er heel veel van en ik weet dat ze goed werken. Ze zorgen voor veel ‘goodwill’ als het ware, dus waarom niet!). Toen mama me kwam halen was het blijkbaar tijd om naar huis te gaan en dat vond ik een goed idee. Ik was redelijk hongerig, maar kreeg pas aandacht nadat papa en mama uitgeknuffeld waren. Die deden weer alsof ze elkaar dagen niet hadden gezien, wat onzin is natuurlijk. Het zijn net grote kinderen 😉

Eerst melk en dan ben ik rustig. Ik mocht bij papa op schoot toen hij terug kwam van hardlopen en dan heeft hij dorst, dus heeft hij een glas water. Mijn, dacht ik en ik grijp er naar. Papa aarzelde geen moment en deed het glas tegen m’n mond en met de ervaring van een oude Belg die al jaren een pint pakt in het dorpslokaal, dronk ik een slok water. Papa’s ogen werden groot en hij barst in lachen uit. Dus nog een slok. En nog één, totdat mama met een bekertje warme melk aankwam en dat dronk ik ook in grote teugen leeg. Lekker!

Kort samen gevat: Ik kan nu drinken uit een beker
(ik heb daarna nog 5 stukken courgette gegeten, een halve aardappel, mango én toen had ik nog dorst dus drinken bij mama, maar dat is niet de essentie, drinken uit een beker wel).

En dat zijn dan van die dingen die ik opeens kan. Net zoals het feit dat ik sinds deze week m’n eigen naam herken. Zeg Dzjez en ik kijk om. Wordt soms wel een beetje moe van mezelf, want ik wordt best vaak geroepen, dus kijk ik best vaak om. Maar goed, dat went.

Oant moarn

Deze slideshow vereist JavaScript.

 

Sjeik El Dzjez en de Maandagh

Dzjez Dzjez gedachten

Een dag begint pas goed als de eerste lach al uit je gezicht glipt, voordat je zelf eigenlijk al wakker bent. Vandaag was zo’n dag. De nacht daarentegen was anders. Weet niet precies wat. Of het nu een droom was, of borrelende darmen, ik weet het niet, maar ik werd regelmatig wakker. Uiteindelijk ben ik om een uur of 5 in het grote bed beland en daar maakte papa me wakker. Van slaap naar lach in 5 seconden.

En dan kleed papa me aan en dan hebben we al de grootste lol. Hij maakt me dan aan het lachen door grapjes en dan kriebelt hij me op m’n buik en ik krijg elke dag Vitamine D druppeltjes. Ik weet dat, want als ik het flesje zie, doe ik m’n mond al open en dan kan papa het er zo in druppelen! Handug!

Beneden heb ik eerst Sesamstraat gekeken. Je kunt Plurk op de achtergrond zien in de spiegel. Ik denk dat ik het woord ‘gefascineerd kijken’ heb uitgevonden. En wat is dat leuk! Als papa z’n hand voor m’n ogen houd, kijk ik er vanzelf omheen om maar niks te hoeven missen. Nee, ik ben fan van Sesamstraat!

Ik kreeg ook nog een fotootje van Nynthe verkleed als Spyderman. Zijzelf ziet dat anders, zij zegt: Spide am. Dat begrijp ik, want dit is heel speciaal! Stoer, wil ik ook….

Op de creche kwam ik Jesse tegen. Die was er met z’n moeder. Leuk! Ik heb er zin in. Heb me er weer goed vermaakt en alle flesjes opgedronken! Daar ben ik goed in. Thuis was het gezellig met mama en papa en ik heb samen met hen gegeten. Zij een ratjetoe van lekkere dingen en ik het allerlekkerste: Courgette. Dat gaat er in als een ‘Hap op de Slikweg’ of zo. En daarna was er een grote verrassing! Papa had Sesamstraat opgenomen, dus mocht ik daar ook nog even naar kijken. Volledig geobsedeerd was ik!

En dan naar bed, hoop dat ik snel in slaap val en lekker lang doorslaap. Dat hopen mama en papa ook.

Oant moarn!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Vaderdag

Dzjez Dzjez gedachten, Siebe, Weekend, Zelda

Vandaag kwam ik er achter waarom dat blauwe kadootje al weken op de kast staat. Het is vaderdag en dat was een kadootje dat ik voor papa heb gemaakt, maar aangezien elke week in mijn leven heel lang is in verhouding tot de tijd dat ik besta, vergeet wel eens iets.

Dus, die hebben we samen uitgepakt en daarna ging ik het papier opeten. Kadootjes zijn multifunctioneel als je een baby bent. Ik heb een ‘Beste papa van de wereld’ embleem gemaakt en gegeven, dat je in de auto kunt hangen, maar ik denk niet dat hij dat doet. Dat hoeft niet iedereen te weten zegt’ie.

Siebe heeft 2 tekeningen en die per email opgestuurd. Mooie tekeningen! Supergaaf! Zelda heeft een kado gemaakt, maar papa en zij zijn vergeten het uit te pakken…. Volgende keer, want het is elke dag een beetje vaderdag! Kijken of we volgend jaar samen kunnen zijn en dan gaan we ook samen tekenen en het echt vieren. Lijkt me mooi!

Hoe dan ook, papa heeft maar geluk!

Siebe 1

Siebe 2

Dzjez

Zelda

(komt nog….)

Deze slideshow vereist JavaScript.