Eerste kerstavond in het rood

Rood.
Dat had papa bedacht. Een rood truitje en een spijkerbroek. Jaja, hij heeft wel smaak.
Trouwens cool dat er zulke kleine spijkerbroekjes bestaan. Want ik ben natuurlijk al groot, maar ik vind het toch fijn m’n tenen te kunnen zien!

Vandaag gaan we naar Beppe in Drachten. Een mooi vooruitzicht, want Nynthe en Senn komen ook en ze nemen hun ouders meer (Tessa en Johann).  Pake is er ook en dat is best bijzonder, want als ik het goed begrepen heb is dat drie-en-twin-tig jaar geleden. Zo zie je maar, wat een kleine Dzjez en wat tijd niet allemaal kan doen. Leuk om ze allemaal weer te zien. Dat voelt echt goed en warm en eigenlijk word ik er ook wel weer een beetje moe van en hongerig van, dus lekker even om mama roepen met wat tactische oehtjes, grauwtjes en steuntjes en dan melk drinken! Werkt altijd!

Zij gaan gourmetten maar daar ben ik nog niet zo voor. Het ruikt wel lekker hoor maar toch. Er staat heel veel op tafel. Niet alleen had Beppe gekocht, ook Pake heeft een hele schotel meegenomen, dus verhongeren gaan ze zeker niet. Papa heeft pindasous gemaakt, met knoflook, een salade, met knoflook en een shoarmasausje, met knoflook. Ik denk dat’ie daar iets mee heeft. in het begin moest’ie niet te dicht bij komen, maar ik denk dat ik er maar aan moet wennen….. Mama houdt er ook nog al van.

En vooral lekker knuffelen weer. Deze keer vooral met Tessa (en een beetje met Beppe, maar die had het druk). Die kan dat heel goed! Ze heeft natuurlijk ook veel ervaring me Senn en Nynthe. Met hen ga ik nog heel veel spelen! Kijk dan! Nynthe met helm en Senn met kettingzaag. Kan niet wachten tot ik kan lopen dan kan ik er ook mee spelen. En fietsen en boomklimmen.

Trouwens, het was m’n eerst buitenbuikse wereldreis. Ik was natuurlijk al een paar keer in België geweest, maar dit is anders.
Vooral die eerste 1 minuut en 12 seconden, daarna ben ik in slaap gevallen…..

Gezellig José en Tante Maureen

Daar waren ze. Iets na vieren, want het was druk op de weg, José en Tante Maureen. Daar word ik heel blij van! Ze wonen niet in de buurt en José is heel goed in zwemmen, maar daarvoor moet ze vaak oefenen. Trainen noemen ze dat.

Maar vandaag was ze er en ze heeft twee heel mooie tekeningen gemaakt en ze hadden kadootjes bij zich! Een heel mooi truitje en een boekju!! Met knopjes en geluidjes. Daar kunnen papa en mama fijn uit voorlezen. Heb ik nu al zin in.

Ik ben trouwens ook verslaafd aan muziekjes. Mama speelt die, van die leuke kinderliedjes op de iPod, via joetjoeb, van die kinderliedjes en dan raak ik helemaal in extase en vergeet ik waar ik mee bezig was Zo grappig!

Maar goed, José en Tante Maureen, daar doe ik graag m’n best voor. Lekker op schoot bij allemaal en dat doe ik graag. Je kunt zien dat Tante Maureen ervaring heeft. Kijk maar, die weet hoe het moet!

Trouwens José houdt me ook heel goed vast. Lekker stevig, maar toch zacht en met m’n hoofdje goed ondersteund. Dat is heel knap! Ik ken ook mensen die die dat niet zo goed kunnen.

Nee, José is okee en daar lach en speel ik graag mee!

Gein, Marijn en de korte kop

En ineens ging de bel!
De honden in de stress en mama nog in de joggingbroek. Marijn was daar, een vriendin van mama, die kwam even thee drinken. Gezellig!
Mama snel even iets leuks aantrekken en dan weer naar beneden en ik gezellig op schoot (en daar ben ik goed in, maar dat heb ik al gezegd denk ik).

En ineens schrik ik me rot!
Een rare man komt binnen en gaat naast Marijn zitten en hij klinkt als m’n vader, maar hij is het NIET!
Heel raar, maar als ik goed kijk, zie ik wel een paar bekende dingen…. Nog eens goed kijken. Okay nu zie ik het! Het is m’n vader, die  naar de kapper is geweest en heeft nu wel een heel korte koppie. Maar als je nog geen 3 weken oud bent, zijn dat hele grote veranderingen in het leven.
Nu ben ik er al weer aan gewend.

En voor de vorm nog even een hele mooie foto van mij en Marijn.
Wat zit ik weer lekker!

Bijzonderdag

Het was een bijzondere zondag oftewel een Bijzonderdag.

Niet alleen waren Siebe en Zelda er, maar Pake kwam ook nog langs. Pake is Opa in het Frysk (=Fries), dus papa had de Friese vlag uitgehangen zodat Pake het gemakkelijk kon vinden. Want die reist nooit echt buiten de provinciegrenzen, dus daarbuiten heeft hij altijd duidelijke signalen nodig.
Ik ben ook een halve Fries besef ik me. Buter brea en griene tsiis, wa’t dat net sizze kin is gjin oprjochte Frysk (dy iene in ut midden dy is wies!) Het gaat me al goed af!

Maar goed, een Bijonderdag was het, want alhoewel ik normaal overdag altijd redelijk wakker ben en m’n ogen open hou, lukte dat vandaag niet. Ik heb een groot deel van z’n bezoek geslapen. Normaal is dat omgekeerd. Als ik slaap en mama neemt een koffie bijvoorbeeld, of heeft net het eten warm, of wil net gaan douchen, dan wordt ik wakker.
Aaaaaandacht roep ik dan.

In ieder geval, het was heel gezellig om zo met z’n allen bij elkaar te zijn. 3 generaties, zei papa, en wel heel bijzondere generaties. De Friezen en de Vlamingen is een mooie combinatie. Pake is nog blijven eten, Spaghetti, en ging pas weg toen papa, Siebe en Zelda terug naar Gent ging brengen.
Allemaal, speciaal voor mij!

Oan’t sjen!

M’n broer en zus samen!

Daar is Siebe
(en Zelda natuurlijk ook!)

Die moest ik nog even zien. Ik had hem al gehoord natuurlijk, door de buikwand heen, maar dat is anders. In het echt is hij veel leuker. En hij heeft krullen! Dat wist ik natuurlijk nog niet. Die zijn wel grappig. Die krijg ik later ook!

Op deze foto was ik trouwens even afgeleid. Disney Channel was aan en dat is altijd lachen.
Ik vind al die aandacht wel leuk trouwens. Geen moment alleen. De ene keer zit ik bij Siebe en de andere keer bij Zelda. Heerlijk lekker knuffelen. Dat is fijn.

Ik heb trouwens eens zitten rekenen, als Siebe 19 jaar is, heeft hij waarschijnlijk al z’n rijbewijs.
Dan ben ik  7 en dan kan hij met mij overal naar toe.

Goed idee!

Buren op klompen

De buren van de Ankerstraat 16 en 18 van om de hoek waren op bezoek en die hebben het totnutoe bijna mooiste kado gegeven wat er bestaat.
KLOMPEN

Dat is pas een goeie motivatie om te groeien. Wat een mooi paar. Mijn vader kan er niet op lopen. Ook niet op slippers of flipflops trouwens. Daar zijn z’n voeten niet voor gemaakt zegt’ie, maar ik, ik kan niet wachten om al klip-klappend door de straat te lopen op m’n klompen. Ik kan het geluid nu al bijna horen. Wat een mooi kado.

En het was ook heel gezellig. Wat heb ik lekker op de schoten van de buurvrouwen gezeten! Niet bij Guatze, die kreeg de kans ook niet. Gelukkig heeft hij met papa gepraat.
Mooie verhalen over het ontstaan van Dronten en de polder en de boten en de vliegtuigen die ze toen gevonden hebben. Dat is wat ik nog ga doen als ik groot ben. Op m’n klompen naar het museum waarin dat allemaal wordt verteld.
Klipper-de-klapper-Dzjez!

In bad

Het is zo grappig om Dzjez in bad te doen!

Niet alleen omdat het zo’n lekker naakt mannetje is, maar vooral het effect dat het op hem heeft.
Van ongemakkelijk puffend en steunend op het aankleedkussen als de kleren uitgaan tot een complete Zen-houding en complete rust als’ie in bad gaat.
Volledig ontspannen, houdt hij mijn arm losjes vast (rechts op het beeld, links is Jasja) en zweeft’ie in het water. Prachtig om te zien, om het vervolgens volledig oneens te zijn met het leed wat hem aangedaan wordt als hij weer uit bad moet. Gelukkig is dat van korte duur, want inmasseren met olie vindt’ie ook niet mis!

‘T is een echte genieterd en dat is het.

Rinus en Liek en zo

Ik ben er achter dat Liek eigenlijk niet Liek heet.
Ze heet Angelique, maar dat is te lang om uit te spreken. An-Zju-Liek. Ja, dat is lang, dus ik begrijp waarom ze Liek zeggen.

Ze waren gisteravond op bezoek en het was heel gezellig. Ik heb geprobeerd lang m’n ogen open te houden en dat is best goed gelukt. In elk geval heb ik me charmant gedragen. Werkt altijd.
Het voordeel is dat ik ’s avonds dan lekker moe ben en goed doorslaap. Eerst tot 2 uur en dan tot 5 uur en dan tot kwart voor 10! Heerlijk en tussendoor gezellig bij mama drinken, alhoewel ik haar er soms op betrap dat ze bijna in slaap aan het vallen is…. Dan moet ik haar even wakker maken.

Mama kreeg maandag bezoek van Biek (Bianca!)  en Kyara (zie foto onder). Leuk zeg, die Kiara, kijk eens, ik ben bijna even groot!
De wijkverpleegster van het consultatiebureau (moeilijk woord!) is ook geweest. Die keek heel tevreden. Ze zei dat ik een mooie kleur heb, helder uit de oogjes kijk, een stevig lijf heb, alert ben en al boven m’n geboortegewicht. Dat was 3550 en nu ben ik 3700 gram. Doet me denken aan die grap met de olifant en de muis die over een houten brug lopen.
Zegt de muis tegen de olifant: wat stampen we lekker hè!
Dinsdag was Marijn er, maar daar heeft mama geen foto van gemaakt. Komt nog wel.

Verder was het een leuk weekje. De honden zijn weer terug en papa kan heerlijk knuffelen.
Dus knuffel ik maar wat terug. Daar ben ik goed in.