Vandaag heb ik dus voor het eerst (of tweedst) gedrukt op de WC>

Na weken van oefenen “Als je moet poepen of plassen dan ga je naar de WC” en dat is heel ritmisch, is het eindelijk zo ver. Deze ochtend betrapte mama me op moeilijk kijken en heeft pap me op de WC gezet en ik zat daar. En ik zat daar. En ik zat daar en ineens…. PAPAH ik heb gepoept! riep ik, en ja hoor, het was geen leugen, het was een echte drol, keutel, bolus, poep, kaka. In de WC met remspoor en al en ik was blij! En papa ook en we hebben mama gebeld en die was ook blij (nadat ze door had wat er echt was gebeurt). Nu is het een kwestie van dit ritme vasthouden…

Ik lag op de gang toen dit allemaal gebeurde. Open deur betekent voor mij door de deur.  Zo ontdek ik de wereld. Niet dat ik h e l e m a a l mezelf ben. Ik moet namelijk soms overgeven en het is voor het moment tussen voor en na waaien ik me even niet goed voel, maar dat is het. Er voor en er na lach ik en ben vrolijk. Nu ja!

Oh ja en diarree, dan ben je helemaal mee! Van die dunne die instant je billen rood en pijnlijk maakt. Ik ben zielig (maar niet heus), i maar even en dan is het klaar.

Nee ik kan nu al kunstkruipen. Ik kan van zitten naar liggen en terug, hup rechtop. Ik ben vlug als water en wil OVERAL aanzitten.

Slapen doe ik goed, maar heb geen idee waar ik ben als ik wakker wordt. Soms achterstevoren, soms ondersteboven, soms met mijn neus tegen het haas van m’n bedje geduwd. Hele avonturen terwijl ik slaap.

Deze ochtend had ik nog een druppeltje overgegeven en daar had ik dan weer in gelegenm dus was het genoeg aanleiding voor papa om me eerst even in bad te doen, waar ik dan weer geen zin in had, dus werd het een korte sesseie, waarbij papa de tegenwoordigheid van geest had om in de handdoek te wikkelen en me eerst een flesje geeft voordat ik de kleren aan krijg. Hehe, dat was nodig! En dan ben ik weer blij!

Siebe en Zelda waren er ook dit weekend en maandag, maar nu even bij Beppe. Dan hebben we niet altijd tijd om onze avonturen op te schrijven. Dat is wat eigenlijk!? Zwarte gaten in onze jeugdige-ontwikkelings-avonturen! Nou ja, ze waren goed en Siebe en Zelda zijn morgen weer hier!

Oh ja!
BAkfiets, daar hebben we een paar keer in gereden en ik op de bok, naast Dzjez. En Dzjez is net zo blij als ik dat we naast elkaar zitten. Echte broer!

Je en zij, ik papa Siebe en Zelda zijn naar OOM Siebe geweest en Jaqueline en zijn in de Jacuzi geweest. Ik wat korter dan S&Z, want toen het water begon te borrelen had ik er snel genoeg van.

Ik heb nog wel even muziek gemaakt op de piano met die Oom Siebe die net zo goed kan spelen als ik. Een ware virtuoos dus! Ik voelde me er helemaal thuis… en tuin. Thuis in de tuin, waar Siebe aan het speerwerpen was met Siebe (broer).

Zelda en ik hebben huisje gespeeld, maar dan bij ons thuis. Daar zie je dingen door een roze bril zonder roze bril. Dat komt door het plastic en de zon. Die scheen dit weekend!

Genoeg te beleven.

It wie wer in moaie tiid.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Terwijl Dzjez door papa naar Olpa en Olma is gebracht en daar de ochtend bij een snipverkouden Olpa doorbrengt, ga ik afzwemmen.

Nee, haal die lach maar van je gezicht! Dit is serious business. Ik drijf als een eend en zwem als een zeehond en vandaag laat ik dat zien. Het publiek staat op de kant met camera’s in aanslag. Mama heeft haar mooiste bikini aangetrokken en ik weet niet of het zweet of zwembadwater wat er in mijn ogen loopt, maar IK ben er klaar voor.

Ik heb heerlijk gedobberd, gebadderd, gespetterd, geproest, getrappeld, gespaterd en toen…

Toen ging Hotze botsen?

Nee, toen was ik klaar en had mijn zwemdiploma op zak! 2 zelfs. En nu ik er over nadenk, iedereen kreeg een diploma. Met andere woorden: Ik zat in een goeie groep!

Na al die druppelvolle inspanning zijn we naar Nederhorst gereden om mijn succes te vieren. Olma was al terug en ik heb een ererondje gemaakt op de tractor. Hé, dat gaat ook ineens! Rijden op een tractor! Tsjeemig, wat een dag!

 

Mijn dag was ook mooi. Nadat ik wakker geworden was in een nadrukkelijke NEE-stemming, loste die in de loop van de ochtend op, zoals de mist in Noord-Nederland, oftewel Fryslân. Eerst even tanken en onderweg was echt vanallus te zien! Bij Olpa keek ik hem eens die in de ogen, want hij zag er wel uit als Olpa, maar klonk als iemand compleet anders! Alsof hij een misthoorn had doorgeslikt! Arme Olpa, hij was het toch echt.

Ik heb eerst wel even het antwoordapparaat afgeluisterd, maar mama was weg.

Verder heb ik gespeeld en hebben we toch nog lang gewandeld. Olpa en ik.
OIma was op pad met haar vriendinnen om mooie kleren te kopen. Bloezen en zo, want die zijn mooi. Daarna hebben we lekker geluncht en gingen we naar huis. En thuis gingen we slapen en toen…

…toen ging ik niet slapen. Ik denk dat het chloor en twee diploma’s een dreumes gewoon te wakker maken, Ik was dus wakker! Nou ja, dan maar veel kruipen en er een nog mooiere dag van maken.

It wie wer in moaie dei.

---

 

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het is zo ver.
Ik pas niet meer in mij schelpje.
Er is weer een fase voorbij.
Of een nieuwe fase die begint.
De fase waarin ik met het gezicht naar voren, lekker in de wind mooi om me heen kan kijken en dat is bijzonder. Ik kan nu zelf kiezen of ik naar boven naar de lucht of beneden naar de grond, of naar links, of naar rechts, of naar Dzjez of even achterom naar papa.

Wat een ongelooflijk avontuur. Het lijkt misschien alsof ik overdrijf, maar dat is niet zo. Alle nieuwe dingen moet je zo intens mogelijk ervaren! Met al je zintuigen, dus ik pref de zin en knijp met mijn ogen.

En, het allermooiste is dat ik naar links kan kijken en Dzjez recht in zijn ogen kan kijken. Zijn blije ogen, met een vleugje bezorgdheid. Zo is hij.

Toen ik thuis kwam was mijn haar van boven spontaan in de krul gesprongen. Ik had papa al gezien terwijl de anderen dat nog niet hadden en ik kruip al lachend naar hem toe. Zo snel als ik kan. Dan ben ik echt blij hem te zien!

Ik ben even bezig met mama terwijl ik iPad kijk. Ik ben een beetje moe, maar heb een mooie dag achter de rug en een mooie nacht voor de boeg. Ik ben op het randje, balancerend op het koord van de emotie, de rechterkant overhellen is goed, blij en positief en de andere kant overhellen is slecht, onblij en negatief. Het koord schommelt en ik red het bijijijijijna….

De laatste 3 treden van de trap waren funest. Papa tilde me, hij had mijn handen vast en ik stopte met stappen en dat was een grote fout. Het gaf mij alle reden om volledig over te hellen naar de andere kant van het koord, te vallen en te gaan brullen. I Gelukkig kon ik mijn sokken nog uit doen en redde de speen van de fles mij van een volledige instorting 😉

De rust van de fles is als een warme deken.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Ja, je leest het goed: Op – Pepertje.

Allereerst moet ik even zeggen dat ik me niet in de war heb laten brengen door het uur vooruit. Ik ben gewoon om 7 uur wakker geworden. Nieuwe tijd, welteverstaan. 6 uur oude tijd. Eigenlijk maar goed dat het zo was, want in de oude tijd waren er bepaalde mensen niet in hun hum geweest.

Ten tweede moet ik zeggen dat we naar de crèche zijn geweest en dat was weer als vanouds! Veel gespeeld en gelachen en lekker buiten. Moet misschien morgen maar een korte broek aan als het weer zulk lekker weer is. Nu krijg ik er zwetende knietjes van.

Ten derde ben ik nog even met papa naar de winkel geweest toen ik met mama en Jay terug uit de crèche kwam. Ik met kleine winkelkar en die enorme berg bananen op de grond was wel heel raar! En die meneer zij dat het weg ging, naar de apen. En papa zei: Zonde! En die meneer zei ja en gaf mij vervolgens een gratis banaan. To be a monkey or not to be, ik eet de benaan in 3 happen op. Bolle wangen en een blij gezicht.

Tot slot wilde ik niet eten, maar wel Teletubbies kijken en die combinatie is volgens papa NIET grappig. Ik kijk naar rijst en een ondefinieerbare kleur, had papa gemaakt Ajam Pangang mét Spaanse Peper….

Mama zegt nu ook: Hapje, en ik neem een hapje, want ja ik wil wel Teletubbies kijken, en … het was MMMMMMMMM! Ik nam daarna zelf nog een hap en nog één en ik heb het niet allemaal opgegeten, maar vond het lekker.

Mij zie je op de achtergrond terwijl ik yoghurt eet! Ik heb al gegeten en het was zo’n dag die je doorkomt met een gevoel dat balanceert tussen zwemmen in stroop en vloeibaar water. De ene keer gaat het moeizaam en zwaar en de andere keer licht en fruitig. Meestal fruitig gelukkig. Niet te veel geslapen, niet te veel gegeten, maar meer dan voldoende gelachen!

Na het eten was ik wel klaar. Ik kon bijna niet meer zitten van moeite, maar da maakt niet uit. Mijn bed zingt al zacht uitnodigende liedjes en ik voel welhaast het zachte matras in mijn rug.

Een flesje hoefde niet meer, een korte maar intense knuffel wel en dan met gezwinde spoed naar dromenland.

Slaap lekker Jay!

Ik ben niet veel later, na yoghurt en een verrassings-verjaardags-Danoontje! MMMMMM en dan met een grote fles naar bed!

It wie wer in moaie dei.

---

 

Deze slideshow vereist JavaScript.

Soms zijn 3 foto’s genoeg om een weekend samen te vatten.

Het was mooi weer, wij hebben een voortuin tegenwoordig, dus zitten we daar als de zon schijnt. En dat deed hij! Dat begon vrijdag al en dat was een verrassing. Net zo groot bijna als Olpa en Olma die ineens op de fiets voor onze neuzen en neusjes (met name Jay). De auto was bij de autodokter en de hele dag thuis zitten was ook niks, vandaar dus. De les is dan dat een elektrische fiets ook wel leuk is… We hebben vis gegeten voor lunch en natuurlijk grappen gemaakt.

Zaterdag was weer lekker vroeg voor mij en dat beteken Fiessie, maar papa denkt daar anders over. Eerste melk, boekje lezen en knuffelen. OK, als hij dat wil doe ik dat eerst en dan Fiessie kijken. ik blijf gewoon lief vragen en uiteindelijkk gaan we kijken. Jeej!

We hebben best een drukke dag gehad, want eerst ben ik met papa naar een zekere Bert geweest om de nieuwe kompjoeter eh, een nieuwe kompjoeter te halen voor thuis. 1.000.000.000 EmBees en dat zijn veel foto’s! Ik liep al vast naar binnen en toen naar boven, want dat zeiden ze, dus ga ik maar voor. Daarna heb ik beneden gekleurd met Ans terwijl papa Bert aan hetvertellen was hoe hij zijn ander kompjoeter moest doen. Typisch papa. Mama werd er ongerust van.

In de auto was ik al in slaap gevallen en ik vond het goed om boven (na een klein flesje) verder te slapen.

‘ s Middags, nadat ik wakker was natuurlijk, zijn we naar Evelyn gegaan om MIJN kasteel te halen. Dat zag er toen nog niet uit als een kasteel, maar grote stukken plastic, dus ben ik trampoline gaan springen.

Ik was gewoon thuis bij mama in de tuin of in bed. In de tuin kan ik echt bjusterbaarluk kruipen! Ik ben razendsnel en zie geen beperkingen, alleen maar mogelijkheden (behalve het hek, maar dat komt nog wel). Ik kan ook gaan zitten zelf, alhoewel ik niet goed weet hoe.

Het was een beetje een rare dag, want overdag was ik super-OK, maar een beetje moe. Daarom legde mama me op tijd naar bed. En ik bleef maar slapen en slapen, maar ’s avonds, net nadat mama weg was naar het feestje van Evelyn, werd ik wakker en was zo warm als een gloeilamp op 330 Volt.

De thermometer schrok er van ! Zo maar 40.1 graden. Een zetpil en een beetje wiegen was genoeg en mijn ogen voelen weer dicht. Onrustige nacht, maar ’s Ochtends weer OK.

Ik ook, op tijd weer op (alhoewel de klok vooruit was gezet!) en met de blokken spelen.

OK, ik hou het kort, want het is al laat, maar het was een lekker relaxte dag. Blokken, boekjes, iPad, kasteel en veeeel slapen!

Dat kasteel (of huis is gewoonweg gaaf). Je kunt er in en ramen open en dicht doen en roepen.

Gek hoe zo’n dag voorbij glijdt. Of kruipt als het mooi weer is. Ik ben nog niet helemaal joepiedepoepie hoor. Het grootste deel van de dag is er niks, maar aan het eind van de dag heb ik even een dipje. Ik heb linksboven een tand die boven komt. Een wit puntje in een helrode omgeving van tandvlees. Morgen ist’ie er door!

Gelukkig herstelde ik na een goed slaapje en heb ik spontaan een heel bakje eten leeggeten. Dat is een goed teken. En daarna nog een heel bakje yoghurt. En toen…?

Toen ging Hotze botsen!

Neeeej, we gingen in bad! Samen en dat is leuk. Papa heeft eerst Dzjez voorgelezen en daarna mij… Maar ik wil gewoon het boekje afpakken! Ik zit wel gewoon recht op hè! Ik ben al groot. En toen…

Toen ging Hotze botsen?

Neeeej, toen was het tijd om maar bed te gaan! Eerst afdrogen en nog een een mooie aankleedkussenfoto maken, Zoals Dzjez die ook heeft.

It wie wer in moaie dei.

---

 

Deze slideshow vereist JavaScript.

Dat is iets wat we beiden hebben (en ik helemaal!) gek op ben. Als ik het voor het zeggen had (en dat heb ik niet altijd) dan draag ik alle dagen een rode blouse. Die vind ik mooi en vraag me niet waarom. OK, je hebt het gevraagd: Papa draagt ze ook en dat komt omdat hij de juiste nek er voor heeft. Ik ook. Ik sta beter in een kraag dan zonder kraag. Kraagnek dus, en Blouse Brother van Jay.

Yep, heb ik ook.

Blousjes staan me nou eenmaal goed. Dan komen mijn lachende ogen beter uit! Haha! En ik ben een echte ontdekker, met een afwijking voor schoenen en sloffen. Maakt niet uit waar ze liggen, als ik ze zie WEEF ik er doelbewust op af, pak ze vast en stop ze in mijn mond. Ik weet niet wat dat is. Ik doe het soms zelfs als papa de schoenen nog aan heeft…

Verder ben ik ’s nachts aan het draaikonten tegenwoordig. Zo werd ik deze ochtend, opgekrold en overdwars, boven aan mijn bed wakker gemaakt door Papa, Dzjez en mama en het duurde echt best wel lang voordat ik me besefte dat uit uit was met slapen. Poeh hee!

Ik mocht nog even snel in bad en mijn nieuwe-niet-leuk was er nog steeds. Ik vind het niet meer leuk om te liggen in bad. Het moest wel, want mijn weelderige haardos moest gewassen worden, dus. Maar ik laat goed merken dat ik daar niet blij van word. Gelukkig was het skinny-dipping en was ik er snel weer uit!

Gisteren heb ik ook muziek gemaakt. Luchtgitaar, luchtpiano en vooral luchtig. Het is een cool liedje van Mascha en de Beer en ik heb het zelf gevonden en het is mijn favoriet. Eén van de eerste dingen die ik af wil spelen.

Ik heb vandaag een leuke dag gehad op de crèche. Douwe en Puck zaten al klaar toen wij aankwamen en dat betekent: SPELUHN! Het was dan ook een dag vol animatie en blijdschap en dat terwijl President Obama in Amsterdam was (dit is voor de geschiedenis, als ik heel veel jaren later mijn eigen blog teruglees…. Dat moet eigenlijk wat zijn bedenk ik me nu. Misschien kan ik daar over 20 jaar of zo nog eens over schrijven. Dan schrijf ik dus dan wat ik vandaag denk dat ik dan ga schrijven…).

En we hebben een puzzel gekregen van Truus . Ik moet hem nog maken hoor! En dan ga ik later alle puzzels naast elkaar leggen en tegelijk maken. Dat is lekkerder dan 1 puzzel tegelijk.

Toen papa thuis kwam hebben we even GOED GEK gedaan. Dat is belangrijk (behalve met mijn hoofd tegen de tafel vallen, maar dat was de schild van de tafel!). HARD lachen en goebelen.

En ik ook! Ik krijg bijna de hik van plezier en denk vooral niet dat ik er niet aan meedoe! Vooraan sta, eh lig ik! Lekker HARD lachen voelt goed in de buik. Yeah.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

is het mooie woord voor ratjetoe en in ons geval kwam aan het eind van het verhaal Zelda toe.
Zo, dan weet je dat ook al weer!

Het was een volle week, waarbij ik woensdag de hele dag bij Olpa en Olma gelogeerd heb. Overdag dan hè, want ’s avonds was ik weer thuis. We zijn gaan wandelen en ik denk dat ik Olma een echte hartverzakking heb bezorgd, want ik zei op een gegeven moment: “Wacht maar even, ik ga daar naar boven en dan zie ik je zo” en liep weg. De hoek om, 2 minuten compleet uit zicht, en ineens was ik daar weer. Boven op de heuvel. Ik heb denk ik nog nooit een mens zo opgelucht zien kijken!

We hebben heel lang gewandeld en ik weet zeker dat Olpa heel veel foto’s heeft gemaakt, alleen heb ik die nu nog niet. Die houd je van me tegoed.

We zijn daarna naar huis gegaan en daar heb ik geslapen als een OS, na een goede lunch. Van al dat gewandel wordt je ook wel reuzeslaperig. Vandaar. ’s middags hebben we gespeeld en heb ik de altijd opgeruimde kamer omgetoverd in een mooie chaos. Daar had de kamer zin in. Even lekker uit de band springen. Heb ik soms ook wel eens.

Ik ook en dan gil ik keihard van blijdschap! Als ik bijvoorbeeld met Dzjez voor de Fissie zit en Teletubbies kijk! Dat is soms echt zo hilarisch! Dat hou je niet voor mogelijk! Als er bijvoorbeeld een Teletubbiekoek op de grond valt!!!

Ik bedoel maar.

Ik ben overigens ook bezig met de voorbereiding voor de 13 meter JayWaven voor de Olympische Baby’s. Ik ga winnen, want ik ben de enige die deze discipline tot in de puntjes beheerst. Slim hè!

De kamer is haast te klein voor me en als de deur naar de gang open is, ben ik er in een mum van een scheet van een tijd. Dat moet ook wel, want er is te veel te ontdekken op een dag. Jammer dat ik nog niet trap kan kruipen. Dat zou helemaal spectaculair zijn.

Ik doe trouwens ook mee voor de baby van het jaar verkiezingen.

Beetje oefenen in poseren en lachen kan geen kwaad. Voor mama heb ik al lang gewonnen, dus eigenlijk kan ik al stoppen, maar ja, een baby moet toch wat!

Ook erg intrigerend zijn de kleine snoepjes (rijstpofjes voor de bezorgde medemens). Die kleurtjes en de kleinheid van de snoepjes en mijn vingertjes die dat dan moeten pakken en in mijn mond stoppen. Liefst stop ik alles in 1 keer in mijn mond.

En ja, daar was ineens Zelda! Die heeft ook van die heupen waar je als baby perfect op kunt zitten. En dan sla ik mijn armen om haar nek en zo blijf ik dan heerlijk zitten!

Ik hou echt van knuffelen, dat is een feit. Ook met mama, of onder de douche, heerlijk genieten is dat! Wat ik de laatste tijd wel doe is doorkruipen in bed. Het gevolg is dat ik achterstevoren, binnenstebuiten op mijn dekens lig. Nou ja, niet het eind van de wereld.

OK dus, aan het eind van het eind van de dag brengen ze me terug. Ik heb dan al gegeten en ben in alle opzichten voldaan!

Ik stond al uitgebreid te wachten op Zelda, want mama had gezegd dat ze kwam! Siebe niet, die is in zijn andere thuis, want hij moet studeren voor zijn examens. Volgende keer beter!

It wie wer in moaie tiid.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Als je met z’n tweeën een blog schrijft moet je soms wel heel creatief zijn met de titels.

Nu dus, want ik heb op de glijbaan gegleden en Jay heeft met de blokken gespeeld. Ans als ik zeg van de glijbaan af, dan bedoel ik ook van de glijbaan af. 30 keer op zijn minst. En niet gewoon zitten op mijn billen maar bovenaan omdraaien en dan achterstevoren naar beneden. Roetsj!

Ik ben ook een keer met m’n hoofd eerst naar beneden gegaan en ik kan je zeggen, dan heb je snel je mond vol zand…. Dat krijg je ook als je op de schommel zit en je laat ineens je handen los (de grote jongens doen het ook!) en dat gaat veel sneller dan je denkt. En dan heb je je mond pas echt vol zand. En je neusgaten ook!

Ik kan nog niet schommelen.

Maar wel wiegen en wiebelen en dat is dus mijn manier om vooruit te komen en de blokkendoos van Dzjez te ontdekken. Blokken zijn cool, alhoewel het echte toren bouwen nog even op zich laat wachten.

Ik ben zo blij trouwens dat mijn oog niet meer spontaan traant! Dat voelt goed en ik kan goed kijken.

Ik ben gisteren ook nog in bad geweest, maar er is iets veranderd ten opzichte van vroeger. Ik vind liggen in bad ineens een stuk minder leuk! Gek hè, dat je als mens en baby dus best snel kunt veranderen, maar ik denk maar zo. Dat kan allebei de kanten op gaan, dus binnenkort is er iets wat ik nu niet leuk vind, dat ik straks wel weer wil. Zo zie je maar.

Trouwens Puk was er vandaag eerder dan wij en dat weet ik omdat ik de papa van Puk zag. Die herken ik direct en op afstand! Zonder Puk en dat betekent dat Puk al binnen is. Dus als ik binnen kom is ze daar en springt op van vreugde en roept “Dzjez!” Dat zijn nog eens leuke binnenkomers. Jeej!

Een leuke thuiskomer was dan weer mama die kadootjes had gekocht in de kringloop winkel. Niet dat ze daar echt in kringetjes lopen hoor, maar je kunt het wel als je wilt…. Mama deed dat ook en kwam naar buiten met leuke kleertjes (roze overhemd met korte mouwen, roze Polo en een stoere pilotenbroek) en 2 puzzels!

Mijn eigen puzzels maak ik in no-time, dus wordt de uitdaging groter met meer puzzels, en mama heeft dat goed in de gaten!

Oh ja, ik heb iets nieuw: Liggend lezen.
Foto zegt genoeg, maar het komt er op neer dat je het boek op een andere manier beleeft, plus het ligt wel lekker zo ook!

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Ik kan dus al duidelijk tot 10 tellen en ben de andere kant van 10 nu ook aan het onderzoeken. Ik weet dat er meer is en begin nu gewoon opnieuw te tellen vanaf 1, maar heb ook al eens meegetelde papa (elf, twaaaaalf, dertien) maar dat kan ik nog niet zelf.

Nieuwe kleuren die ik ken zijn Bruin en Zwart (de meeste andere kleuren ken ik nu wel en m’n lievelingskleur is oranje!

Ik moet toegeven dat ook echt een liefhebber ben van Fiessie kijken. Of iPad, dat maakt niet echt een verschil. Gelukkig doe ik met Fiessie kijken ook gemakkelijk andere dingen, zoals torens bouwen van de blokken.

We hebben ook een eeefaluaatsie van de crèche gehad en bij mij was die heel goed. Ik ben eigenlijk iets te goed want ik doe ook allemaal dingen die niet hoeven, zoals praten als we gaan slapen, zingen als we gaan eten en ook dingen zoals speelgoed halen voor Jay of andere kindjes dansen omdat het kan en blij zijn als mama komt. Van die dingen.

Wat ik heel lekker vind is rugkriebelen (of benen of buik, allemaal fijn), dan word ik helemaal Zen en begin een beetje te kwijlen. Kan niet lang genoeg duren en vaak genoeg gebeuren. Eigenlijk moet het een verplicht deel van opvoeden zijn!

Gisteren hebben we pannenkoeken gegeten en die zijn lekker. Met stroop en suiker en dan gooi ik er per ongeluk melk over.

Olpa en Olma kwamen ook nog! Voor een borrel en om op te passen, want papa en mama gingen UIT eten. En het grappige is dat ze dat dan weer BINNEN doen. Logisch, want het is ook wat te koud om buiten te zitten.

Het gevolg is dat ik gezellig bij Olpa en Olma ben en boekjes heb gelezen en dat is fijn. Ze kunnen goed voorlezen en als ik daarna met Olma om half 9 ofzo een flesje krijg en ik in mijn haar kroel kan ik maar een ding doen: Lekker slapen.

Dus.

Eigenlijk is één heel groot hoogtepunt en dat is het feit dat mijn linkeroog eindelijk gestopt is met tranen.

Mijn traanbuisje heeft zich uiteindelijk gewonnen gegeven en biedt vanaf maandag vrije doorgang aan mijn tranen waardoor ze niet meer uit mijn oog komen behalve wanneer ik huil en dat doe ik bijna nooit.

Het grappige is dat het juist de afgelopen week is dat ik allemaal lieve opmerkingen krijg over mijn ‘mooie’ ogen, Daarvoor viel het minder op denk ik. Nouja ze zijn bruin als chocolade. Ben benieuwd wat voor kleur haar ik heb als ik groter word. Blond zoals nu, of donkerderder.

Ik kan nu ECHT actief rollen. Dat gaat met een energie en van je ene, tweeje, HOP. Kruipen is nog niet echt in het vizier, maar vroeg of laat komt dat ook, dat staat als een paal boven water!

Trouwens, niet kunnen kruipen belemmert me geenszins van doelbewust ergens naar toe gaan. In dat opzicht is de Jay-wave een adequaat transportfenomeen. Ik zie bijvoorbeeld een blok en je hoeft maar twee keer met je ogen te knipperen en ik ben er. Ik bedoel maar, kruipen is voor losers!

Op de creche doe ik het ook goed. Eigenlijk is er niks op me aan te merken en ben ik vooral vrolijk en een uitwisselbaby. Als mensen behoefte hebben aan een vrolijke noot, dan word ik in stelling gebracht. Ook op de crèche gaat er geen voorwerp ongemerkt voorbij. Alles pak ik vast want ik ben een onderzoekende baby. En ik heb altijd Dzjez. Als ik iets nodig heb, speelgoed of een knuffel, dan krijg ik die van hem. Broer!

It wie wer in moaie tiid.

Deze slideshow vereist JavaScript.