We hebben mama verrast deze ochtend.

Op bed, zonder kado’s, ja wij waren er zonder strikje, dat wel, maar dat maakte haar niet minder blij. Die kadootjes hadden we gisteren al gegeven, iedereen deed het dus wij ook. Zo zijn wij.

Jay was er ook, maar die kan nog geen “Lang zal ze leven” zingen, laat staan z’n handen in de lucht doen. Nee, Jay blijft uitbundig liggen.

Ja, uitbundig ben ik! Dat zeker, met een eigen willetje. Nou wacht maar af, dat wordt alleen maar meer. Straks als ik rollen of zitten of kruipen, dan gaat zich dat nog wel meer manifesteren.

Vandaag heb ik heerlijk in de zon gelegen in m’n kinderwagen. Wat is dat fijn, ik heb er wel 3 uur door geslapen Dat zou ik ’s nachts ook moeten doen, maar dan is het niet zo zonnig warm. Dat maakt alle verschil.

Soms wordt ik ook wel een beetje moe van mezelf. Zo veel dingen in m’n hoofd, zo veel dingen om me heen en het enige wat ik kan is liggen. Ik moet maar leren in het moment te leven. Dat zegt mama ook en dan is het waar, dus doe ik dat maar.

Ik heb ook nog even heel erg in het moment bij papa gezeten. Lekker op z’n arm, zo lig ik goed. Vlak voor ik eten moet. Voorbereiden.

Grutte groet

Ik ben heerlijk naar de crèche geweest en weet je wat? Mama haalde me op! Dat is wel een beetje raar? Ze was er wel, maar ik zag haar niet. Mijn brein was er gewoonweg niet klaar voor haar te zien, en met breinen is het dan zo, dat je het ook niet ziet. Ik verwachte papa! Maar ineens zag ik haar! Yeah, fijn.

Ik ben sowieso wel een beetje in de mama-modus de laatste tijd. Niet dat ik niet van papa houdt maar nu even meer van mama. Zo gaan die dingen.

Ik heb dan ook heerlijk nasi gegeten met mama, want bij papa smaakte die niet of anders. Bij mama niet, dat was lekker. Ook de yoghurt. Papa mocht me naar bed brengen.

In het begin was ik het daar niet mee eens, maar toen kietelde hij me heel eefjes onder m’n oksels en dan moet ik ZOOO hard lachen, dan breekt m’n slechte humeur af en ontspan. Mmmm lekkere melk, lekker sszzzl;..

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Vandaag was een thuisdag en die begon eerst om half 7 en toen om 7 uur.

Dat halve uurtje was het gevolg van een flesje melk dat papa me heeft gegeven, want die wilde nog even slapen… Nou dat mocht hij. Een half uurtje dus.

Daarna moest ik opstaan en had eigenlijk een reuzenhonger. Al met al een boterham, een ontbijtkoek en een halve banaan. We hebben gelezen, gedanst en gelachen en daarna ging ik een beetje hangen en dralen en piepen en uiteindelijk lag ik om half 10 terug in bed. Heb zeker anderhalf uur geslapen. Je kunt moe worden van slapen denk ik. Zeker met een groeistuip.

Ik weet eigenlijk niet of ik jaloers of blij moet zijn.

Dzjez kan al van alles en ik kan vooral nog niks. Maar als ik er diep over nadenk ben ik blij. Ik leef in het moment. Ik kan nog genoeg zitten, kruipen, lopen, brabbelen, praten en alles wat daarna komt.

Nu is dus goed. Gisteren ook. En morgen ook.

Dat geldt voor mij en ook voor Dzjez. En papa en mama. Die hebben nogal wat momenten gehad zeg! Olpa had een verjaardagskadootje voor mama voor morgen (ook voor papa hoor) en dat is mijn boek. Het boek van Jay Nol Hoff.

En als ik door dat boek blader dan zie ik een heel leven voorbij komen dat zich af heeft gespeeld in ongeveer 2 jaar, 2 maand en 2 weken. Zo lang is het geleden dat ze elkaar opnieuw tegen gekomen zijn. Zo zie je maar, er is maar één constante in het leven “Alles verandert altijd”

Ja, en ik verander dus ook. Ik word groter en leer nieuwe woordjes, plus daarna en er bovenop begrijp ik ook veel en weet ook meer. Toen papa me ophaalde uit bed, wilde ik drinken. Melk, want het flesje stond er nog, en hij gaf me Roosvicee en ik weet wat dat is, dus roep ik MMMMM

Trouwens er was de grote wisseltruc, papa ging weg (en ik huilde met m’n jas aan, want ik wilde mee) en Beppe kwam! Helemaal uit Drachten voor mama haar verjaardag. Dat was een verrassing, maar de verrassing werd een VERRASSING toen Olpa en Olma ook nog kwamen.

Maar dat was nadat Beppe me in bed had gelegd en ik 3 kwartier geslapen had, want ik had het nodig.

Het was ook errug mooi weer weer en er lag een kleed op het terras achter met veel speelgoed en ik kon heerlijk spelen in de zon. Wat een genot.

Grappig om te zien, dat papa een foto maakt van de fotografen van mama en Jay. De fotografen gefotografeerd.

Ik heb heerlijk nasi gegeten die Olpa minutieus had klaar gemaakt. Heerlijk! Ik hou van nasi en smaak. Zo ben ik gegroeid in de buik van mama en dat is voor de rest van m’n leven. Eten met smaak. Ik ben een EMS kind.

It wie wer in moaie dei.

Of Pah-Pah, want zo spreek ik het uit, alhoewel ik mezelf er al op heb betrapt dat ik soms ook Mah-Mah zeg. Spontaan en zonder dat ik er erg in heb. Jaja, ik leer elke dag bij. Zoals het woord “Krah”, dat betekent klaar en als papa vraag wil je nog brood, dan zeg ik “Nee” en schud mijn hoofd.

Maar goed, een nieuwe mama, want toen ik haar vanmiddag zag, was die mevrouw een stuk minder mama dan ik eigenlijk gewend was. Ik bedoel, een groot deel van mijn dreumes bestaan en dus meer actief bewuste bestaan, was mama zwanger. Nu Jay er uit is en in de box ligt niet meer.

Dat was dan ook een goeie reden om er even naast te gaan liggen en een DIKKE ZOEN te geven!

En ik? Ik vind dat fijn.

Een zoen van m’n broer. Die was vandaag weer naar de ridderschool en heeft weer heeeeeel veeeeel geleerd. Dat is goed, dan kan hij het mij ook leren.

Wat onze mama betreft, ik kende haar die periode vooral van binnen in mijn binnenbuikse wereld. Ik was dus de oorzaak van die dubbele mama aan de buitenkant. Zo ben ik dan weer! Ik zie de dingen graag groot.

Eén oog doet dat dan weer iets minder dan de andere, want die is een beetje ontstoken. Het doet geen pijn hoor, voelt gewoon niet prettig. Ach ja, een goeie slok melk compenseert alles! Lekker bij mama.

En bij papa zitten is ook heel fijn, geen melk, maar wel het juiste deukje bij z’n schouder waar ik m’n hoofd zo lekker in kan leggen. Dat en m’n voetjes vasthouden is de bete remedie tegen kraampjes. Gelukkig heb ik dat niet vaak, maar als ik het heb is dit de ideale houding.

Grutte groet

Zo is het!

Ik mocht nog Bumba kijken. Dat is nu mijn lievelings. Kan ik echt van genieten. Ook van de boekjes. Uiteindelijk ben ik dan best wel moe, want ik was vroeg op en heb niet heel veel geslapen…. Optimaal genieten van de dag noemen ze dat! Daar ben ik goed in.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Een belachelijke titel, maar ja, wel waar.
We hadden bezoek vandaag van Tamara (de overbuurvrouw) en Wiebe (het overbuurjongetje) en Olpa, de vader van m’n moeder, maar daar ga ik het straks over hebben. Eerst de foto’s van mij en Jay.

Dus, ik vind dat we niet op elkaar lijken, maar vooral op ons zelf! Andere kleur haar, andere vorm hoofd… Gelukkig zijn we qua inborst hetzelfde en beide ridders!

Vanochtend mocht ik eerst even in bad. Dat had ik gisteren al zorgvuldig in scène gezet. Hoe? Door yoghurt in m’n haar te smeren, want dat slaap je er niet uit! Toen papa me vanochtend door m’n haar aaide, bleef z’n pink hangen en dus moest ik in bad.

Ik ben ook in bad geweest en mama heeft m’n donshaartjes gewassen. Dat kun je ook doen door er eens goed doorheen te blazen, want echt veel is het nog niet.

Goed schoon word ik er wel van, want ik plas en poep wat af. Dan is m’n luier net schoon en dan PFFFRRRRT! weer vol. Ik controleer dat niet. Ik heb wel een fijne nacht gehad. Goed geslapen en één keer wakker. Dat is goed voor ons allemaal.

Toen ik beneden was en goed en wel geïnstalleerd was in de box kregen we dus bezoek. Ik kreeg zulke leuke rompertjes! en op de verpakking zat een …. eendje! Dzjez helemaal blij en in de KWAKstemming. Dat kan hij al, die grote stoere broer van mij! Al zo op weg een echte ridder te worden!

En Olpa kwam ook nog, ik bedoel, het kan niet op! En wat ik ook al weet is dat Siebe en Zelda dit weekend komen! Mijn broer en zus! Die ga ik dan in het echt zien en voelen en zij mij. Met z’n allen bij elkaar, we kunnen wel een kaartspel gaan spelen! Als ik en Dzjez dat zouden begrijpen.

Mooie vooruitzichten.

Grutte groet.

Bedankt Jay, dan hoef ik niet alles meer te vertellen. Behalve dan dat ik met Wiebe gespeeld heb. Die is wel wat ouder, maar we willen elkaar begrijpen. Dat is de essentie. Zonder die wil is er geen weg. Alleen een ondoordringbaar woud.

Wat me dan weer brengt bij de bijl die Olpa meegebracht heeft voor de wortels van de boom. Wist jij dat de onderkant van een boom even groot is als de bovenkant? Echt waar. Ik bedoel maar, nu begrijp ik de uitdrukking “Diep geworteld” een beetje beter.

Diepgeworteld is ook de natuurlijke vriendschap die ik heb met Olpa. Als hij komt ben ik blij en wil ik op z’n schoot en gaan we elkaar verhalen vertellen en naar elkaar kijken op een gekke manier.

Gek was het toen ik zwetend wakker werd en echt volledig het Noorden kwijt was. Ik moest onbedaarlijk huilen en onbedaarlijk betekent dat het onstopbaar is. Dan moet de huil er echt even uitgehuild worden. Misschien is dat er gewoon even uit moet of zo.

Papa moest er ook even uit. Die haalt energie uit dingen die energie kosten. Een soort perpetuum mobile, maar dan anders. Dan komt’ie al fladderend, met een rood hoofd en een grote lach thuis. Ik begroet hem dan, want de deur staat open.

En een open geest is goed voor nieuwe dingen. Niet altijd even makkelijk, want we houden soms liever vast aan wat we al kennen. Dat is het voordeel van baby of dreumes zijn. Dan heb je nog niet veel om aan vast te houden.

Mama heeft de hele dag Jay vast gehouden. Die zit in een ‘fase’ waarin hij aandacht nodig heeft. Nou daar heeft mama genoeg van. Gelukkig is’ie helemaal de Jay zoals hij moet zijn. Dat komt vooral door de krachtvoormelk van mama.

En daarom moesten wij nog even naar de winkel, melk halen voor de pannenkoeken. En ik dacht nog aan een grapje:
Het is plat van deeg met ei, maar gooit de eieren uit het nest….
Een pannenkoekoek.
Ik bedoel maar, een vogel die niet tweet-tweet zegt. Maar goed, ik had mijn eigen kleine kinderwinkelwagentje en liep als een groot mens door de winkel. Ik schrok me SUF toen ik ineens een meisje op slippers met een kinderwagen zag! Jay lag daar in! Echt waar, totdat ik zag dat het een pop was met een kaal hoofd. Heeft Jay ook, een beetje.

Ik heb meer dan een beetje gegeten, want ik had honger. Weer van die lekkere pasta van mama! Heerlijk. Daar kan ik niet genoeg van krijgen. De vrag is, want komt er na genoeg? Is dat een andere wereld? Daar ga ik ooit nog eens over nadenken.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Daar begon de dag natuurlijk niet mee, nee daar eindigde de dag mee.
Nou ja, eigenlijk ook niet, het echte einde is met een lekker flesje en een fijne duik in bed!

De dag begon met een lach een een gezellig ontbijt met papa. Hij aan de yoghurt en ik aan het brood. Jay had gelukkig goed geslapen, dus papa kon me redelijk recht aankijken, en mama lag nog fijn in bed. Maar, zoals het rituaal voorschrijft, nadat ik mijn tanden heb gepoetst, ik naar PahPah, en deze keer is dat mama. M’n lippen willen wel, maar doen het niet. Komt wel, ik hou je op de hoogte.

Daarna op de fiets naar de crèche en het wordt telkens warmer! Fietsen wordt dan leuker want er zijn ook telkens meer beesten te zien. Eenden, vogels, reigers (groot!), honden, schapen en ik doe ze allemaal na, dus als ik op de crèche kom heb ik al een hele educatie achter de rug! En dan heb ik het nog niet over de liedjes.

De crèche was super, we zijn naar de kinderboerderij! In een soort bakfiets, met z’n allen. Wat zijn die geiten groot van dichtbij! Dan zijn ze best wel eng en als ze dan BèèèèèHH zeggen in je oor is dat best schrikken! Al met al mag dat de pret niet drukken en hebben we veel plezier. Ik heb ook Nijntje gezien en dan zin ik hard!

Toen papa me kwam halen waren we weer terug.

Anders is het ook zo rot voor hem. Dat was dus goed geregeld. Ik was klaar voor de reis. Ik had al goed gegeten, anderhalve boterham en dan heb je energie voor der terugreis.

Papa moest me wel even uit een andere groep halen, want de deur stond op een kier en dan ben ik weg hè! Kieren en deuren werken op mij als een rode lap op een stier. Ik ben een ontdekker!

Ik ben op dit moment vooral bedekt. En drink lekker tussen m’n slaapmomenten door.  Mama zegt dat het omgekeerd is, ik slaap lekker tussen de drinkmomenten door. Ze vind dat ik nogal veel drink…. en dat is goed! Ik groei als kool en moet nog heel wat groeien voordat ik ridder kan zijn. Dus.

Ik heb hele sterke benen zegt mama,want soms duw ik me al weg en dan moet ze me stevig vasthouden. Dat is training. Jong geleerd, oud gedaan. Zo simpel is dat.

Mama was trouwens extra blij (ze is altijd heel blij, want ze heeft Dzjez en mij en in Naarden en ze heeft papa, allemaal blije dingen). Maar nu dus extra blij, want ze kon haar oude broek weer aan.

Persoonlijk snap ik niet waarom iemand blij is om een oude broek aan te trekken, maar goed, volwassenen doen rare dingen. Voor de rest ben ik daar simpel in: Blij is altijd beter dan niet-blij, dus.

’s Avonds kwam Wim en ik sliep. Ik heb niet gemerkt dat hij mooie kadootjes mee had! Dzjez heeft ze dan maar voor me uitgepakt. Ik heb niet gemerkt dat hij ook een kadootje voor Dzjez me had! En dat heeft hij zelf uitgepakt en ook niet gemerkt dat het heel gezellig was!

Al die dingen hoorde ik achteraf, maar… gelukkig werd ik ook nog wakker en kon ik hem zien en hij mij. Dat is mooi. Het was reuzegezellig.

Grutte groet!

JA! Hij had rode klompjes meegenomen en een ik * STOER shirt voor Jay (maar ik heb gezien dat het mij ook past…).

Ik heb iets met Wim, want hij zat nog maar net op de bank of ik klom naast hem. Hup, zomaar, papa en mama keken met open mond (en ogen, anders zie je niks) en ik ging bij hem op schoot zitten. Ik liet hem Jay zien natuurlijk! Dat is mijn taak als broer.

Uiteindelijk was het best laat, maar had veel gegeten en was errug vrolijk. Dan mag je opblijven, dat is de truc. Uiteindelijk om kwart voor 8 naar bed en lekker slapen.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Opstaan was een makkie, want mijn batterijen waren opgeladen door de zon.

Dat doet de zon plus vitamine D zeggen ze. Nou daar merk ik niet veel van. Wel van het water waar ik vanochtend inzat, want papa had besloten dat ik in bad moest. Er was niet een ‘directe’ aanleiding, gewoon omdat het maandag is en ik straks naar de crèche ga. Lekker fris.

Mama sliep nog want Jay was de hele nacht in de weer geweest. Met mama, want zelf kan hij nog niet veel. Dat zou op zich wel grappig zijn, als hij ineens naast m’n bed staat en hoi zegt. Maar ik denk dat dat nog wel even duurt.

Ja, dat denk ik ook. Voorlopig ben ik vooral heel erg baby die de afgelopen nacht behoefte had aan ‘clusteren’. Dat is een moeilijk woord voor knuffelen. Dat is normaal, als je heel lang in de buik hebt gezeten, waarin knuffelen een soort dagelijkse bezigheid is, heb je in de buitenbuikse wereld soms een terugslagje. Afgelopen nacht dus.

Maar als ik dan geknuffeld wordt is direct alles goed. Zo simpel is dat.

Ik ben ook naar het consultatie bureau geweest met mama. Een kort bezoekje om vast te stellen dat ik 3950 gram ben en meer dan 250 gram aangekomen ben in de afgelopen dagen. OK, dat klinkt niet veel, maar is toch maar even 7%! Beter dan een spaarrekening!

En Dzjez, ik ben blij dat ik je broer ben (en jij de mijne) ik vind het heel gezellig met je en vind dat je zachtjes en lief bent. OK? je lacht en zingt wel heel erg hard! Maar dat vind ik cool.

Ik zal eens kijken of ik vannacht ook moet clusteren, of dat ik genoeg geknuffeld ben overdag. Aan mama heeft het zeker niet gelegen!

Oh ja, dan is er nog het dilemma over mijn kleur ogen (typisch papa). Hij zegt dat ze nu al bruin zijn. Ik kan het niet zien of zeggen, want ik weet nog niet wat bruin is. Blond haar en blonde wimpers, dat staat vast! Kijk maar eens goed.

Trouwens, Siebe en Zelda zijn ook weer veilig thuis! Ze waren best moe na zo’n lange reis en hebben grote avonturen meegemaakt. Ik heb ze even gezien via FEESTAAIM. Vrijdag komen ze in het echt. Kunnen we elkaar zien.

Grutte groet

Deze ochtend was een fijne fietstocht naar de crèche. Lekker die voorjaarszon. En de crèche was ook leuk. Toen papa me kwam halen waren we buiten aan het spelen en, omdat Jorijn er niet was, ben ik alleen maar lieve Dzjez geweest en was er geen vrolijke-kwajongen-streek te bekennen. Trouwens dat hoort er bij.

Thuis heb ik met mama en Jay een fijn onderonsje gehad. Papa ging nog even winkelen, vandaar. Jay aan de borst en ik aan de lepel. Alles op en de yoghurt was van papa. Daarna hebben ‘de drie mannen’  nog even bij elkaar gezeten. Voor een leuke foto en om te knuffelen met Jay. vindt’ie fijn en heeft hij nodig. Voor een goeie nachtrust.

Net als ik. Dan groei je goed zeggen ze, dus een volle fles en een goeie nacht. Beter kan niet.

It wie wer in moaie dei.

[slidshow]

Vandaag was een echt zonnige dag.
Zo begon de dag niet en ik had er iets mee te maken! Ik ben zonnig opgestaan alleen dacht de zon er zelf anders over. Die verschool zich to in de liddag achter de wolken. Ik bedoel, dan heb je de kans om te schijnen, iedereen zit er op te wachten en dan heb je zo’n stomme wolk voor je snufferd!

Maar, dat heeft de pret niet gedrukt.
Ik ben met papa opgestaan en heb lekker op schoot gezeten. Dat zit zo goed, dat het een beetje kleeft, dan kun je haast niet weg. En ik drink lekker wat melk en we lezen wat en ik kijk naar Woesh en Wuffel (of zo) met mooie muziek. Dan schud ik met m’n hoofd heen en weer.

Toen mama beneden kwam moesten we knuffelen.
Met Jay, ik ben zo blij dat hij er is! Een eigen broertje waardoor ik automatisch de grote broer wordt. Wie had dat 2 jaar geleden gedacht? Ik niet. Niemand nie!

Toen mama weg was, moest ik even alleen.

Alleen met Jay in de box, dan zie je ook hoe klein hij is of beter: Hoe groot ik ben. Supergrote Dzjez. Maar ik kan niet wachten tot hij de ‘speelgrootte’ heeft. Dan kunnen we ravotten en riddertje spelen.

Precies! Daarom drink ik ook de longen uit m’n lijf. OK, ik geef toe, het was een beetje een flauwe start, maar ik kom op stoom. Ik zuig de flesjes binnenstebuiten en doe rustig aan bij mama, maar ik kan het en ik doe het.

Groeien moet ik. Ik was al groot toen ik geboren werd, maar moet doorspurten. Hoe groter hoe beter (en waarschijnlijk ga ik een kop groter worden dan papa en dat maakt mij een boom van een vent! Over 18 jaar…

Wat ook fijn was vandaag, was dat ik Senn en Nynthe vandaag voor het eerst ontmoet heb. Nog meer speelplezier voor de toekomst!  Ik heb nu vooral geslapen hoor, maar dat haal ik later in.

Ik kreeg nog een supercool georn vestje en een T-shirt met … TOOTOO’s! Voor als ik… groter ben. Van Tessa, zo leuk!

Wij zijn naar de speeltuin gegaan! Naast ons huis, lekker gemakkelijk. De zon had na een zware ridderstrijd de wolken verslagen en kon heerlijk naar beneden schijnen. En wij? Wij hebben gespeeld!

Op de wipwap en de glijbaan en ik ga dan gewoon op pad. Geen angst, gewoon gaan, zeg ik en voor je er erg in hebt, sta ik aan de andere kant van het speelterrein. Dan moet papa achter me aan om me te roepen en pakken, anders sta ik in de Vesting…

Vallen vind ik niet erg. Dan sta ik gewoon weer op, zonder kik. Zo ben ik. Ook als ik met m’n hoofd tegen de zijkant van de glijbaan tik. Dan wrijf ik even hard en is het weer over. Dat doet papa ook en dat helpt.

Zand is dan weer niet leuk. Op m’n handen niet, op m’n ogen niet en in m’n mond niet.  Het is wel lekker zacht om in te vallen en warm.

Er zijn trouwens veel kinderen en dat is gezellig. Tessa heeft me geholpen op de wipwap. Ik ben te licht voor Senn die aan de andere kant zit. Grrr.

Ik heb ook nog een boekje gelezen met Johann. Kwestie van er gewoon met een boekje naar toe lopen en dzjie, dzjie roepen. Onweerstaanbaar.

Toen ze weg waren heb ik lekker buiten gespeeld en goed gegeten. Dat doe ik zelf. Met kordate bewegingen en happen en slikken. Gaat best goed, met een beetje coördinatie van mama en papa. Mooi!

Oh ja, nog één ding:

Uiteindelijk stopt de zon met schijnen en bij mij ook. Ik ga na een mooie dag, fijn naar bed.

It wie wer in moaie dei.

Deze slideshow vereist JavaScript.