Oei, oei, het was weer vroeg.
Voor papa en mama, ik heb daar minder last van,maar na eenaantal dagen relaxed en gezellig, was het vandaag weer tijd om vroeg op te staan. Ik wordt dan lachend wakker, alhoewel, de tijd tussen slapen en wakker worden is altijd een heel beetje lastig.

Maar goed, vandaag hebben we een groot avontuur beleeft! Op de crèche ging er een alarm af. Een brandalarm en het was geen test of oefening hè! het was echt! Er was brand, of in ieder geval het brandalarm dacht dat het echte brand was, want wij zagen geen rook of vuur en we roken ook niets. Dus iedereen was rustig.

Je merkte wel dat ze het vaker geoefend hadden, want het ging allemaal heel ordentelijk. Ik werd met een aantal andere kinderen in een brandwerend bed gezet en zo naar buiten gereden. En daar stonden we dan, te wachten op de brandweer. Dat is weer eens wat anders en ook leuk. Toen de brandweer kwam en het brand ‘meester’ gaf, mochten we weer naar binnen.

Wat een coole wagen heeft de brandweer. Groot en rood en dat rijmt. Maar ik denk toch niet dat ik brandweer ga worden hoor. Ik weet nog niet wat ik ga worden? Daar ga ik nog eens over nadenken.

Ik hen trouwens heel veel geslapen. Van 11 tot 14 uur en ’s middags nog eens. Echt even inhalen en m’n lijfje wat te laten rusten. Want als je rust groei je ook! Thuis zijn we eerst even gaan wandelen met de honden. Is altijd lekker om de dag af te sluiten en toen naar bed. In ieder geval, dat was het plan van mama. Ik dacht daar anders over. Omdat ik zo lang geslapen had, was ik nog niet toe aan slapen. Na wat huilen mocht ik naar beneden. Veel gezelliger en dan later naar bed. Kon ik papa ook nog even zien.

Oh ja, kreeg nog een leuke foto van Zelda! Die was net als Rubia, hun hond in het water gekukeld! En toen was ze nat. Wat kijkt ze beteuterd hè! Maar het viel mee hoor en was eigenlijk heel grappig.

Vandaag heb ik vrij en mama ook en de zon begint al te schijnen. Wordt een mooie dag.

Gisteren was het een beetje druk en dus kon ik niet schrijven. Die moderne baby’s hè! Druk druk!

Gister was een lekker dagje. Leuk op de crèche en niet echt hongerig. Gewoon goed gedronken, geen groeispurt of zo, maar dat hoef niet elke dag! Papa was niet thuis, of in ieder geval later dan normaal en dus lag ik in bed. Ook goed, morgen zie ik hem weer.

En dat was vandaag dus en wij gaan naar de crèche voor een evaluaatsie gesprek over hoe het gaat. Ik kan er lang en kort over doen, maar het was goed! Daarna zijn we naar de profile tyre center gegaan. Ik sliep eigenlijk tot het moment waarop ik met ene gil wakker werd! Waarschijnlijk een droom…. Iedereen schrok op en keek. Goeie manier om even de aandacht te krijgen!

Daarna heb ik even stoer op een rooie bank gezeten. Ik vind hem wel mooi en wou hem mee naar huis nemen maar dat kon niet! Stom hè! 😉

Papa gaat vandaag Siebe en Zelda halen. Ik hoop dat ik nog wakker ben als ze komen, maar ben bang van niet. Dus zal dat voor morgen zijn. OK, ik moet nu gaan, want ik ben nogal moe!
Tot later!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Er is er één jarig Hoera Hoera
Dat kun je wel zien dat is MAMAMAMAMAMA!

Vandaag is mama jarig!
En dat is heel leuk, want dit is de eerste buitenbuikse verjaardag die ik meemaak. De vorige was ook leuk hoor, maar binnenbuikse is toch anders. Dat klinkt anders, voelt anders, en ziet er anders uit. Los van het feit dat ik toen nog heel piepklein was. Vandaar HieperdePIEP. PIEPklein dus.

Ik heb speciaal voor haar een kado gemaakt en je mag raden hoe ik dat heb gedaan. Nee, het is geen bloed aan m’n teen! 😉
Dit is eigenlijk ook de eerste tekening die ik maak. Voor haar en in m’n hele leven. En dat met de voet, ben je dan een kunstenaar of niet! Mama was er heel blij mee, dat kun je wel zien op de foto.

Ik werd vanochtend weer wakker met dichte oogjes en deze keer ging er één helemaal niet open. Ik was dus aan het knipogen. Toen papa het schoongemaakt had voelde het een stuk beter en ik denk dat het voorbij is. Het voelt een stuk beter in ieder geval.

Straks gaan we naar de caravan en het is mooi weer. Dat komt goed uit! Ik hou je op de hoogte.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Het was een goeiemorgen!

Ik had gedacht dat ik wel last van m’n bovenbeentjes zou hebben, maar dat is niet geval kan ik vreugdevol meedelen. Wel werd ik al babbelend wakker. Ik weet eigenlijk niet of ik al babbelde en toen wakker werd of eerst wakker werd en toen begon te babbelen. in ieder geval was ik vrolijk en pijnloos.

Leuk weetje over het woord babbelen is dat het niet afgeleid is van de toren van Babel, maar van het Oud Duitse woord Babbelen, wat weer afgeleid is van het woord ‘Ba’ één van de eerste geluiden die baby’s maken. Dus. Vandaar.

Ik heb een hele goeie nacht gehad. Ondanks het feit dat mama geprobeerd heeft om 12 uur een voeding te geven, was dat niet mijn plan en ben ik maar één keer echt wakker geweest om 3 uur. Goed nachtje dus. En ik heb gezien dat de zon schijnt, dus met een beetje geluk wordt het een buitenboxdagje…

Het was een beetje raar vandaag. Papa moest naar Rotterdam of zo en moest vroeg weg. Normaal brengt papa me en haalt mama mij op, maar vandaag was dat dus omgekeerd. En dan raken er mensen in de war. Vooral mama, die kwam er achter dat het niet leuk is mij achter te laten. Dat begrijp ik dan weer goed, want ik ben gewoon te leuk om achtergelaten te worden 😉

De creche was leuk en ik heb het drinken uitgesteld. Dat is leuk, dan zie je een lichte paniek ontstaan, want ja een kind moet drinken hè! Wat is er aan de hand! Maar om 10 voor 9 kon ik het echt niet meer uithouden en toen heb ik direct 2 flessen achter elkaar opgedronken. Logisch, want de laatste keer was om 3 uur.
’s Ochtends!

Toen kwam papa om 3 uur, want om half 4 moest ik naar het consultatiebureau. Alles even controleren en…. 2 prikjes dus. Dat was het wat ik vergeten was. Maar eerst even het goeie nieuws. Ik ben 68 centimeter en 7,9 kilo, ik ben vrolijk en sterk en alles is goed. En toen de prikjes.

Ik zag het niet aankomen en dat doen PIJN! En dan begin ik te brullen (de dokter zei dat ik goeie longen heb!). Vervolgens is er nog een prikje, meer pijn, nog meer brullen en toen pakte papa me op en ik was stil. 15 seconden na het eerste prikje en toen papa me terug op het aankleedkussen legde, lachte ik al weer. Het lijkt er op dat ik er geen last van heb. Cool!
(De foto’s zijn niet zo scherp want papa had het ook lastig…)

Ik was blij dat mama weer thuis kwam en mama was blij dat ze mij weer zag en toen waren we weer met z’n allen blij!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Dat was even schrikken vanochtend! Ik was wakker en toen ben ik weer in slaap gevallen en dat was niet goed. Normaal doet papa eerst het gordijn open en dan gaat’ie tanden poetsen. Als hij klaar is ben ik ongeveer wakker en lig lachend in bed op hem te wachten, maar vanochtend niet. Vanochtend lag ik DIEP te slapen en had daar wat meer tijd voor nodig.

Eerst bleef ik gewoon slapen, daarna had ik geen idee wat er wat er gebeurde of waar ik was en toen ging er één oogje open en langzamerhand zag ik papa an brak er een glimlach door. Pfff, lastig wakker worden! Papa heeft het gefilmd.

Daarna was alles goed en hebben we veel gelachen. Papa soms meer dan ik. Dan maakt hij een grapje, zoals nu, met een leuke aureool op m’n hoofd. Voelde raar, maar leuk.

Iets heel anders, ze hadden gel in m’n haar gedaan op de crèche. Vonden ze leuk en dan krijg ik veel krullen. Grappig, ik vind die aandacht best leuk. Van wie zou ik dat hebben. HAhahahahahah! Was een goeie dag en ik heb veel gedronken want ik had dorst. Morgen komen Olpa en Olma, Ontzettend Leuk dus.

Misschien kun je het nog herinneren, maar ik ben maandag op m’n hoofd gevallen. Stom natuurlijk, maar die dingen gebeuren en er was helemaal niks aan de hand. Lekker vrolijk als altijd, lekker babbelen zoals gewoonlijk, geïnteresseerd in de omgeving en alles wat er gebeurt. Kortom: Mezelf, alleen…. Ik had een dikke bult op m’n hoofd. Gisteren hadden ze dat al gezien bij de crèche en daar waren zij een beetje ongerust over. Maar voor de rest niks aan de hand, want ik voelde me goed en ik ben lekker gaan slapen en vrolijk wakker.

Maar mama moest even naar de dokter en die zag de bult en toen mocht ik naar het ziekenhuis! Mama vond dat NIET leuk en ik kan nu al verklappen dat alles OK is en dat mama weer helemaal blij is. Dus geen paniek! Alleen een avontuur en nieuwe dingen en nieuwe mensen meemaken. En dat heb ik gedaan. Voor mij is dat normaal natuurlijk, want ik lach altijd naar mensen. OK? eerst even goed kijken en aanvoelen of ze OK zijn en dan pas lachen en de meeste mensen zijn OK.
Sommigen niet en dan lach ik niet. Zo ben ik dan ook weer.

Enfin om een lang verhaal kort te maken, ik was 7,6 kilo, dus alweer 400 gram aangekomen, sinds de laatste keer. Ze hebben echt alles bekeken en alles was goed. En toen mocht in de CT-scanner en die is GROOOT! Zo groot als m’n slaapkamer. Een soort kermisattractie. Ik ben heel rustig blijven liggen, want anders moest ik onder narkooze. Gelukkig was er een lieve verpleegster die tegen me praatte en daarom moest ik wel aandachtig luisteren en dus bleef ik rustig liggen. En toen heeft die machine van binnen gekeken hoe alles er uitziet. Met een zacht zoemend geluid. Nou, niks aan de hand en een goed stel hersens!

Conclusie? Ik heb een harde kop en het ziekenhuis kan best gezellig zijn.
En mama was heel blij. Die straalde helemaal.

De rest van de dag was heel gezellig met mama! We hebben geshopped en kruiden gekocht in gezellige potjes. Daar kan ze lekker mee koken en het ziet er leuk uit. Twee vliegen in één klap. En slapen, ho maar, dat doe ik niet zolang er nog wat te beleven valt. Vannacht ga ik goed slapen!

Deze slideshow vereist JavaScript.