Thuisverhalen

Groepsfoto zonder Nynthe en de maandagochtend blues

Dzjez Dzjez gedachten, Thuisverhalen, Weekend

Groepsfoto min Nynthe. Ze lag te slapen want ze was heel moe en ik niet! We waren op bezoek bij Tessa en de HELE familie. Beppe was er ook. Tessa had hele leuke kleertjes voor me gekocht en gelukkig groot genoeg, want ze waren het er allemaal over eens: Ik ben groot! En dan moet je grote kleertjes aan, zo gaan die dingen. Dat geldt straks ook voor m’n schoenen en de kans is groot dat ik groot word, want mama is groot en papa is groot en groot plus groter is grootst. Zo gaan die dingen dan weer.

Ik zat nog te spelen met m’n gekleurde ketting en ik zweer het je dat’ie uit zichzelf bewoog! Echt waar… Maar toen ik het nog een keer wilde, lukte het niet. Raar, bewegende kettingen zijn nooit grappig, tenzij ze op een fiets zitten. Maar dat komt nog wel, later.

Uiteindelijk zijn we weg gegaan en heeft papa ons thuis gedropt. Later is hij doorgereden met Zelda en Siebe naar Evelyn in Naarden want daar kwam hun moeder hun ophalen om daarna weer naar België te rijden. En dat is nog een heel eind! Ik was lekker thuis en heb het op het gemak gedaan. Met mama, alhoewel zij wilde dat ik ging slapen en ik daar dan weer andere gedachten over had. Dat hebben we wel vaker. Gek hè!

Ik heb heel goed geslapen en ben maar één keer wakker geweest en ’s ochtends was het direct gezellig, totdat ik omviel. Papa hield me vast en ik gleed weg met één voetje op de gladde grond en op m’n hoofd. Daar heb ik even serieus van moeten huilen en toen heb ik het eerst even goed van me afgeslapen in een powernap van 15 minuten en daarna was het weer goed en kon ik weer lachen en papa ook. Die was ook nogal geschrokken en dus begon maandag met de blues en daarna klaarde het dus op.

Op de crèche was een nieuwe mevrouw, Hilde en die praatte zo lief dat ik telkens naar haar moest kijken. Ik heb er een goeie dag gehad en toen mama me kwam halen was ik vrolijk en hongerig, want ik heb twee borsten leeggedronken! Zo’n dorst. Pff!

Daarna zijn we nog gaan wandelen. Mama met Farouche naar de dierenarts en ik met papa naar de Albert Heijn. In de Maksiekoozie en dat is leuk! Dan kun je veel zien en ik kan telkens naar papa kijken. OK, het is weer een mooie dag geweest en nu tijd om te slapen. Doei!

Deze slideshow vereist JavaScript.

8 Wielen en Piebah!

Dzjez Dzjez gedachten, Thuisverhalen

De aanleiding waren 8 wielen. De acht wielen van papa z’n nog te kopen nieuwe skates. En dan wordt hij creatief, dus zijn we eerst bij Olpa en Olma geweest in Nederhorst Den Berg. Ik heb de berg niet gezien, maar Olpa en Olma wel. Raar dat ze een plaats Den Berg noemen en er is er geen. Daar ga ik nog eens over nadenken.

Ze waren blij mij te zijn en ik blij hun te zien. Het was al weer een tijdje geleden, dus extra leuk. Dan kan ik laten zien hoe groot ik gegroeid ben en hoe wijs ik uit m’n ogen kan kijken (als ik zin heb). Ik heb de oogjes dan ook weer stijf open gehad, want slapen op dat soort momenten doe ik zeker niet. Veel te leuk en we hadden niet super veel tijd.

Papa en mama en Olpa en Olma heb samen gelunched, lekker brood en lekker kaas en een scherpe kaasschaaf. Dat vind Olpa belangrijk want dan kun je met een glimlach plakjes afsnijden. Dat denk ik dan hè! Zelf eet ik nog geen kaas. En ze hebben weer gelachen en leuke foto’s gemaakt. Eén met een doekje op m’n hoofd: PIEBAH! roept papa dan. OK, ik geef het toe, uiteindelijk is het niet helemaal gelukt. Bij Olma op schoot, maar dat zit ook zoooo goed, daar kun je nog zo je best doen, maar uiteindelijk wint de zwaartekracht het weer van m’n oogleden… Eventjes maar.

En toen gingen we weg. Naar Almere. Maar wat is Almere groot zeg! Als je er nog nooit geweest bent vraag je je af waar dat ophoudt! Papa wilde hele speciale skates kopen en die hadden ze alleen maar in Almere. Niet in Zwolle of Dronten in ieder geval. Ze moesten me wel de trap optillen uit de parkeergarage, want er was geen lift, of die hebben we niet gezien. Ik denk dat papa mijn ogen en charmes, samen met die van mama in de strijd gegooid heeft, want na een paar blokjes op extreem coole skates, kreeg hij zo maar een korting! Dat krijg je als je aardig doet tegen mensen zegt’ie! Praatjesmaker…

Maar goed, hij krijgt wel korting voor die 8 wielen en 2 schoenen. En daar gaat het om. Kan’ie lekker skaten en als ik kan lopen ga ik dat ook leren. Gaan we samen racen!

En om dat te vieren kreeg ik honger! Dus moesten we ergens wat gaan drinken. Ik wel in ieder geval anders ga ik lastig doen…. Nou ja een beetje. Was leuk daar zeg, aan het water. Had niet verwacht dat er zulke leuke plekjes waren. En weet je wat? Het heette Eetcafé Beer. En overal hadden ze beren op gezet. Beregezellig dus.

En toen zijn we nog een frituurpan gaan kopen voor als Siebe en Zelda komen en die komen morgen en dan is het lekker patat te gaan eten. Alhoewel zij dat frieten noemen en patatten aardappels zijn…. Ja, zo zijn er heel veel woorden die zij anders uitspreken dan wij. Bijvoorbeeld:

Elastiek = Rekker;
Afzuigkap = Dampkap;
Bank = Zetel;
Vrachtwagen = Camion en
Jam = Confituur.

Grappig hè! Ga ik allemaal leren en dan kunnen we de taal van The Gang spreken!

Op de terugweg had ik uiteindelijk ook weer beeeeerehonger, maar ik heb het gered tot huis. Nipt….

Deze slideshow vereist JavaScript.

Beterder

Dzjez Dzjez gedachten, Thuisverhalen

Ik ben beter. Dat zeiden ze op de crèche en zo voel ik me ook. Ik heb de hele nacht gedronken! Zo veel dat ik vanochtend gewoon even geen zin had! Sorry mama, ik kan er niks aan doen, maar je melk is ook zo lekker! Ik denk dat ik daarom beterder ben. Extra beter dus. Dat kan! Dan voel je je gewoon heel goed.

We zijn vanavond gaan wandelen met de honden. Ik in de maksiekoozie en zij aan de lijn. Was best fris. Zo veel frisser dan gisteren! Toen kon je in de korte broek buiten. Dat wist ik niet, dat het weer zo snel kan veranderen. Daar komt dan ook zeker die uitdrukking vandaan: Niets is zo veranderlijk als het weer. Weer iets geleerd.

Zelda belde ook nog via Facetime, daar heb ik geen foto van. Siebe belde later, daar heb ik wel een foto van. Ze komen dit weekend en hun moeder komt ze brengen. Tot in de buurt. Gezellig!

En papa gaf me het flesje. Dat doet hij wel vaker, maar deze keer is er een foto van en dan kijk ik de hele tijd naar hem. Hij heeft allemaal lach- en leefrimpeltjes en die bekijk ik dan allemaal. Die wil ik later ook. Veel van die karakteristieke rimpels. Dat vind ik mooi.

Deze avond heb ik wat moeite om te gaan slapen en dat komt om twee redenen:
1. Het is ook zo gezellig
2. M’n buik rommelt nog wat na.

Maar ik denk dat ik uiteindelijk best snel in slaap val. Hoop dat ik niet te veel wakker word, want als ik wakker word, wordt mama meestal ook wakker…
Morgen naar Olpa en Olma! Wordt mooi.

Oan’t sjen.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Ziek zijn is nooit grappig!

Dzjez Dzjez gedachten, Thuisverhalen, Ziek

En ik ben de dag nog wel zo goed begonnen!
Het is niet leuk en geeft zo’n machteloos gevoel. Je slecht voelen betekent voor een baby eigenlijk maar één ding. Huilen. Oh ja, en niet slapen en dat is nooit grappig. Ik weet niet wat het precies is (want hey, het is voor mij ook de eerste keer, hè!), maar het voelt raar en niet leuk. En ik vind het ook rot voor mama, want die probeert er voor te zorgen dat ik me beter voelt, maar het helpt niet echt.

Ik ga eens heel hard ‘ziek zijn’ wegdenken. Als iedereen meedenkt, gaat dat misschien sneller!
En ondanks dit, geniet van de mooie dag! Want de zon schijnt.

En proberen in slaap te val…..zzzz

…..maar van korte duur! Want nu ben ik weer wakker. Boeh!

De Denker

Dzjez Dzjez gedachten, Thuisverhalen

Dat ben ik zeggen ze.

Ik ben altijd blij, gemakkelijk en geef glimlachen kado als regendruppels in een zomerse regenbui, maar ik kan ook erg goed denken. Dat zeggen ze dus en waarschijnlijk hebben ze gelijk.

Soms vraag ik me af waar ik aan denk en of ik het zelf eigenlijk al begrijp, maar eigenlijk denk niet echt maar ben nieuwe verbindingen aan het maken in m’n hoofd. Dat hoort er helemaal bij.

Bij mijn ontwikkeling. Als ik dat genoeg en lang denk en de hele dag door babbel, dan kan ik snel ‘mama’s zeggen, en ‘papa’s en ‘Olpa en Olma’ en ‘krijg ik een ijsje?’ of zo. Daarom dus.

Verder is het weer een heerlijke mooi weer dag vandaag. Lekker in de box dus, met de ogen wagenwijd open (wagenwijd is een leuk woord als je er bij stilstaat). Ik moet wel zeggen dat ik soms wat moeite heb om alle indrukken te verwerken. Dat zou ook een reden kunnen zijn waardoor ik nog maar wat wakker lig. ‘T is wat hoor! Baby zijn. Maar wat is een schijnende zon toch leuk en lekker. Ik ga er van genieten! En mama ook (als ze het niet te druk heeft…).

Deze slideshow vereist JavaScript.

Kantelmoment II

Dzjez Dzjez gedachten, Thuisverhalen, Zelda

Vandaag is het alweer een bijzondere dag, want….. Ik ben helemaal uit mezelf van m’n buik op m’n rug gedraaid! Papa heeft er een fillumpje van. Die gaat hij later wel eens op joetjoep zetten (ik ben er wel wat van geschrokken hoor! Want ik ben met zo’n vaart gedraaid, dat ik strak tegen de spijlen lag. Maar Hey! Ik heb de draai te pakken, haha!)

Verder is het een dag die in het teken van tenminste 4 dingen staat. En als je de dag zo begint, kun je niet anders dan vrolijk zijn, want je weet wat er gaat gebeuren, alleen nog niet precies hoe.

Wat zijn dan die 4 dingen vraag je je af. Nou dat zijn: 1. Farouche moet naar de dierendokter; 2. Olpa en Olma komen: 3. De zon schijnt; 4. Zelda komt. en dan vergeet ik de dingen die ik al weer bijna normaal vind, namelijk: Vrolijk wakker worden met papa en mama en dat heb ik elke dag en de buitenbox. Als het mooi weer is tenminste.

Olpa en Olma komen om half 12 en het is mooi weer, dus ik lig al in m’n buitenbox, die mama slim op de kop getikt heeft en nu al z’n nut bewijst! En het is fijn ze weer te zien en ik heb vaag het gevoel dat zij het ook leuk vinden….

Maar ze zijn er niet alleen voor mij hoor, deze keer gaan ze ook mee met Farouche, want die gaat naar de dierendokter en daarna wordt ze beterder en dat is goed. Want, papa gaat Zelda halen! Maar daarom kan hij niet mee.

Olma deed nog grappig ook! Ze zette zo maar een bril op m’n hoofd. De vraag is, is het een hele grote bril of is m’n hoofd nog een beetje klein…. Ik denk het laatste. Maar wat heb ik lekker geslapen in m’n buitenbox zeg! Fris en fruitig. Dan wordt je pas fris wakker.

Papa was thuis om 12 minuten voor 9 en hij was niet alleen. Zelda was er en dan is het knuffeltijd!
En Olpa en Olma waren er ook nog en dan zijn er ineens heel veel gezellige leuke mensen in één ruimte en dan ben ik heel gelukkig.

Het leven is mooi!

;

Deze slideshow vereist JavaScript.

Buitenbox

Dzjez Dzjez gedachten, Thuisverhalen , , ,

 

Dat was een verrassing! Papa kwam me ophalen en niet mama. Wat was er gebeurt? Er schiet dan echt vanallus door je gedachten!
Maar allereerst moest ik wakker worden, want ik lag net lekker te slapen. Plat op m’n buik, sokjes uit en lekker in de zon. Deze keer was het binnen, maar eerder vandaag was het buiten in het konijnenhok. Geen grap. Dat is goed voor me en m’n weerstand.

En ineens word ik omgedraaid op een voorzichtige maar kordate manier en ineens kijk ik recht in de ogen van PAPA! Altijd leuk. En het was best vroeg, dus vroeg thuis, gezellig. Maar nee hoor, we gingen rechtsaf en niet links en we zaten eigenlijk best lang in de auto. Langer dan normaal…. En toen gingen we naar een groot gebouw met allemaal spullen en daar was mama. Ze stond naast een box, met daarin een gietijzeren braadpan en in haar hand een cool spijkerbroekie. (gietijzeren braadpannen zijn gezellig en dus kun je er niet genoeg van hebben, maar daar ga ik het nog wel eens over hebben als ik beter begrijp waar dat precies over gaat…).

We waren in de kringloopwinkel en mama had even, toevallig, geen geld bij zich, maar wel een box gevonden. Een BuitenBox. Dat is handig, want dan kan ik daar buiten in liggen in plaats van in iets anders, wat nog bedacht moest worden en waarschijnlijk nooit zo goed zou zijn als deze oplossing. We hebben ook nog een parAsol gevonden, voor als de zon recht op een bolletje staat. En vandaag was het echt al lekker weer. Mijn eerste lente staat op de stoep en dit weekend wordt dat nog een uurtje dichter bij. Zomertijd of zo. De eerste in m’n leven!

Heb trouwens ook iets nieuws ontdekt bij de kinderwagen. Ik word bijna te groot om er in te liggen, maar…. je kunt er ook in zitten! Terwijl papa kookt, mama kolft, kijk ik lekker wat om me heen en speel met mijn speelGOED! Al met al een interessante dag vol nieuwe ontdekkingen en uitvindingen. Het wordt een mooie zomer!

 

Deze slideshow vereist JavaScript.

De routine

Dzjez Dzjez gedachten, Thuisverhalen , ,

Het lijkt wel een stripverhaal vandaag. Allemaal foto’s achter elkaar om te laten zien hoe ik wakker word.

Ik heb heerlijk geslapen en papa en mama ook. Ik ben maar 2 keer wakker geworden, om 12 uur en om 3 uur. Oh ja, en vanochtend om 10 over 6. Mama was al onder de douche en ik ging wat piepen. Papa heeft me naast hem gelegd en toen ben ik gaan ontpiepen, oftewel, gestopt. Hij is opgestaan en ik ben terug in slaap gevallen denk ik.

En nu kun je dus zien hoe ik wakker wordt. Oogjes dicht, papa roept, oogjes open en lachen! Misschien droom ik wel heel leuk en lach ik nog wat na als ik wakker wordt. En dan gaat papa me aankleden. Eerst m’n pyjama uit en dan de kleertjes aan. Ondertussen kletsen we over van alles en nog wat.

Dan naar beneden en dag zeggen tegen mama! Even zitten op de bank om het nieuws te kijken. Tsjonge, tsjonge, wat is dat toch met die trein rond Amsterdam! Rijdt’ie niet omdat er iets kapot is en staat het hele verkeer vast en iedereen boos! Ik heb nog geen zin om te eten, dus ga ik even in de box spelen. Ik heb daar een nieuw speelgoedje waar ik goed aan kan trekken (daarom heet het ook speelGOED). Ben ik de hele dag mee bezig. Toen mama weg moest heb ik nog even gezwaaid en daarna Facetime gedaan met Zelda en Siebe. Blijft raar. Ik zie ze en ik hoor ze, maar toch zijn ze kleiner en zitten achter een glaasje. Gelukkig komt Zelda dit weekend en m’n grote broer Siebe én Zelda samen het weekend er op. Wordt wel weer tijd! In ieder geval is het heel fasjinerunt, zo even met ze praten. Moeten we vaker doen.

Dan doe ik m’n blauwe jasje aan en in de maksiekoozie. Klaar om te gaan. In de auto en onderweg. De zon schijnt, het wordt een mooie dag!

Oh ja! tante Evelyn is jarig. Geveeeeeeeliciteerd!
We gaan zaterdag naar haar en Philine en Lauren toe, samen met Zelda. En Beppe is er ook. Leuk!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Ik weet van niks

Dzjez Dzjez gedachten, Thuisverhalen

Als je denkt dat ik een beetje schuldig kijk, dan is dat zo.
Ik was deze ochtend vanaf half 5 wakker en ik weet niet goed waarom. De rest van de dag heb ik me kostelijk gemaakt hoor! Veel gekletst met mama, want we waren gezellig samen thuis en dan neem ik het er van. Vannacht had ik gewoon weer honger, dus. Was wel grappig want ik herkende pap eerst niet. Die kleine oogjes doen hem er een beetje anders uitzien, maar z’n lach herken ik uit duizenden en dan lach ik hard mee. Ik heb het best lang volgehouden om niet te slapen, maar toen papa weg was, ben ik nogal hard in slaap gedommeld.

Vandaag heb ik ook geoefend in het staan.
Echt waar, ik kan al heel lang rechtop staan en dan hou ik één vinger van papa vast, terwijl ik een blik in m’n ogen heb die wisselt tussen stoer en guitig. Ik kan niet echt goed kiezen, want ik ben er eerlijk gezegd wel trots op, maar blijf een baby. Lekker stevig op de benen staan. Ik zal papa of mama eens vragen een foto te maken. Dan kun je het met eigen ogen zien.

Het was trouwens mooi weer en op een gegeven moment moest ik boven slapen. Mama zegt dat dat goed is, want in de crèche moet het ook en uiteindelijk is dat ook wel beter waarschijnlijk. OK, denk ik dan, ik ga dat wel even doen, een oogje dicht doen. Maar toen mama net een half uurtje in de tuin zat de eerste lentezonnestralen te absorberen, gingen diezelfde oogjes ook weer open. Volgende keer wil ik ook buiten zitten, maar nu was het nog een beetje te koud.

Vanavond wordt een latertje, dus is het gezellig.Ik lag te slapen toen papa thuiskwam, maar ergens in m’n onderbewuste heb ik hem gehoord. Daardoor werd ik wakker en ging ik eerst huilen. Tsja, dat is altijd even een overgang! Maar toen ik z’n gezicht zag, hield ik het niet meer en brak een glimlach door, maar zo’n halve en scheve… en dan moet pap echt heel hard lachen en dan denk ik nog heel even “Halloo-oo, ik ben net wakker!” maar dan kan ik het ook niet meer inhouden en lach lekker mee! Lachen is goed, dus doe ik het veel.

Net in bad geweest, nu aan het drinken, dus warm en gevoed in bed. Eens kijken wanneer ik weer honger heb!
Slaap lekker.

Deze slideshow vereist JavaScript.